Reklama

BETEL - Zakupy z sercem - Deribie Mekanene

nie przegap

Poradnik na różne okazje

2018-04-11 10:10

Ks. dr Andrzej Maciejewski
Niedziela Ogólnopolska 15/2018, str. 52

Halfpoint/fotolia.com

Są jednymi z najczęściej kupowanych i czytanych książek. Zdrowia, wychowania, przedsiębiorcy, rysunku, szczęścia. Jak być atrakcyjnym, jak znaleźć męża/żonę czy przyjaciół, jak urządzić mieszkanie czy ogród, jak nauczyć się rysować. Poradniki na wszystkie okazje. A czy... Biblia może być poradnikiem? Odpowiedzieć na nasze pytania, wątpliwości?

Moja pierwsza Biblia – dostałem ją od księdza pochodzącego z mojej parafii. Mała, na cienkim papierze. W czasach, gdy o książki było trudno. Zawsze miałem kontakt ze Słowem Bożym. Słuchając go w czasie Mszy św., gdzie mnie prowadzili rodzice, czytając je jako lektor. Ale prawdziwa przygoda zaczęła się dopiero w seminarium. Czytałem, studiowałem, medytowałem i, czego pewnie niektórzy nie pochwalą, podkreślałem istotne dla mnie fragmenty w mojej kolejnej Biblii. Na pierwsze święcenia – diakonatu – poprosiłem Boga o szczególne doświadczenie – poruszenia serca, gdy będę czytał Ewangelię. I tak się stało. I trwa do dziś.

Słowo ma moc

Słowo przemawia i porusza. Ma moc. To słowo Boga, ale i nasze ludzkie, bo przecież na Jego obraz zostaliśmy stworzeni. Dzisiaj brakuje dobrych, pięknych słów. Tęsknimy czasem za nimi. A Bóg ciągle mówi. Wielu z nas chętnie ogląda seriale, „zaglądając” w życie innych ludzi. Ile pięknych i mądrych historii jest w Piśmie Świętym: pełna nadziei Rut, martwiący się o zdrowie swojego ojca Tobiasz, grzeszny św. Dawid, waleczny Jozue, szukający sensu Hiob. Ile też w Biblii dobrych słów: „Przenikasz i znasz mnie, Panie, Ty wiesz kiedy siedzę i wstaję”, „jak cudownie mnie stworzyłeś” (Psalm 139); „Tęskni moje ciało za Tobą jak ziemia zeschła i pragnąca wody” (Psalm 63), „Jestem bowiem świadom zamiarów, jakie zamyślam co do was, zamiarów pełnych pokoju, a nie zguby, aby zapewnić wam przyszłość, jakiej oczekujecie” (prorok Jeremiasz 29, 11).

Zrozumieć

Czytaj więc! Jak? Trudne to... Tak, to prawda. Bo napisane w innej kulturze, w innej części świata. Ale przecież Bóg Ojciec chce, by Jego dzieci rozumiały to, co do nich mówi. Dlatego daje nam swojego Ducha Świętego i daje nam ludzi, którzy we wspólnocie Kościoła przybliżają nam Słowo. Dobrze jest prosić Ducha Świętego o zrozumienie sensu, ale i dobrze jest czytać komentarze do Pisma – czy to w formie papierowej, czy to na stronach internetowych (np. www.mateusz.pl; www.niezbednik.niedziela.pl). Bo ważne jest rozumieć to, co się czyta. Sam tam też zaglądam.

Reklama

Na osobności

Choć to dopiero początek drogi. Kolejny etap to przejście od rozumu do serca. W modlitwie. Pozwolenie, by Jezus mówił. Zatrzymanie się. Wsłuchiwanie. Najważniejsze rzeczy mówi się bliskiej osobie na osobności. Czasem wyobrażam sobie, jak Jezus rozmawiał z Apostołami wieczorem przy ognisku. Tak samo mogę robić i ja. Choć ogniska nie zapalam, to staram się pomyśleć rozpoczynając modlitwę, że jestem przed Nim, że On mnie słucha, że On chce do mnie mówić. Potem czytam fragment Pisma Świętego, a później włączam wyobraźnię – wielki dar Boga. Pomaga mi ona zobaczyć wydarzenia z Ewangelii, ale i zauważyć moje odczucia, przez które Bóg też chce mówić. I słucham, a On mówi. Czasem przez jakąś myśl, czasem przez jakiś obraz. Tu z pomocą przychodzą opracowane rozważania/medytacje. Wspomnę ks. Krzysztofa Wonsa SDS: „Modlitwa Ewangelią na każdy dzień”. Też z nich korzystam. Podprowadzają mnie, pomagają wsłuchiwać się w istotę słowa.

Droga do spotkania

Czasem słowo jest jak miód (prorok Ezechiel 3, 3) – słodkie. Czasem jak młot kruszący skałę serca (prorok Jeremiasz 23, 29). Daje pociechę, ale i napomina, jak choćby ostatnio, mówiąc mi o przebaczeniu. Dzisiaj modne są poradniki na różne okazje życia. Czy Słowo Boże to też poradnik? Myślę, że też tak. Można korzystać z wyszukiwarki na stronie biblia.deon.pl i wpisać słowo, które opisuje mój stan ducha. Można modlić się psalmami ze strony brewiarz.pl . W Psalmach są wszystkie doświadczenia człowieka. Można skorzystać z rekolekcji biblijnych czy to u jezuitów, czy salwatorianów, czy prowadzonych przez nasze stowarzyszenie uBIBLIJNIEni.pl (www.ubiblijnieni.pl). Możliwości jest wiele. Ale ważne jest, że Słowo jest to droga do niesamowitego spotkania z Bogiem. Spotkania, które daje doświadczenie, że Bóg jest.

***

Przeżywamy w tym roku 10. już Tydzień Biblijny pod hasłem „Weźmijcie Ducha Świętego” (J 20, 22). On jest darem od zmartwychwstałego Jezusa. Chciałbym dopowiedzieć: „Weźmijcie i Jego Słowo”. Do ręki, do serca, do siebie.

Ks. dr Andrzej Maciejewski, wykładowca Pisma Świętego, katecheta, wiceprzewodniczący Katolickiego Stowarzyszenia uBIBLIJNIEni.pl

Tagi:
Biblia młodzi

Praktyki religijne młodzieży

2018-09-19 10:25

Ks. Krzysztof Pawlina
Niedziela Ogólnopolska 38/2018, str. 34

Opinie o polskiej młodzieży są dziś podzielone. Zresztą sami młodzi ludzie nie bardzo wiedzą, jacy są. Oko socjologa pozwala jednak dostrzec pewne zmiany, które zachodzą wśród młodego pokolenia.
Podstawą do naszkicowania portretu polskiej młodzieży jest badanie, które pod koniec 2016 r. przeprowadziła Fundacja Centrum Badań Opinii Społecznej w 82 dziennych szkołach ponadgimnazjalnych

EdNurg/fotolia.com

Przyznanie się do wiary nie zawsze jest łatwe. Tym bardziej dla ludzi młodych. Niemniej jednak łatwiej się przyznać do wiary niż ją praktykować. Ale „wiara bez uczynków martwą jest” – przypomina św. Paweł. Co się dzieje z młodą generacją Polaków w kwestii praktykowania wiary?

Od połowy lat 90. XX wieku obserwuje się stopniowy spadek poziomu uczestnictwa młodzieży w Mszach św., nabożeństwach i innego rodzaju wydarzeniach religijnych. Obecnie co najmniej raz w tygodniu uczestniczy w nich 40 proc. badanych uczniów. 20 lat temu było to 62 proc. W praktykach religijnych nigdy nie bierze udziału 29 proc. młodych ludzi, a 21 proc. robi to kilka razy w roku.

Zasadniczo istnieje wyraźny związek między deklarowaną postawą wobec wiary a udziałem w praktykach religijnych. Osoby praktykujące określają się też częściej jako wierzące. Pojawiło się jednak pewne zjawisko, które można nazwać „wiarą bez praktyki”. Chodzi tu o osoby, które deklarują się jako głęboko wierzące, a nie uczestniczą w praktykach religijnych (10 proc.).

Kolejną nowością, którą ukazują badania, jest fakt spadku religijności dziewcząt. One zawsze odznaczały się większą gorliwością zarówno w autodeklaracji wiary, jak i w praktykach. Obecnie brak zaangażowania w praktyki religijne deklaruje 28 proc. dziewcząt, w 2013 r. było to 19 proc.

Pewne zmiany religijności zachodzą również w przypadku młodzieży mieszkającej w większych miastach i na wsi. Młodzi z większych aglomeracji częściej określają się jako niewierzący, natomiast młodzież żyjąca na wsi coraz częściej zaniedbuje praktyki religijne. W ciągu ostatnich 3 lat odsetek osób nigdy w nich nieuczestniczących wzrósł na wsi z 17 proc. do 24 proc.

Obecnie na lekcje religii uczęszcza 75 proc. uczniów ostatnich klas ponadgimnazjalnych. To niemało, choć poziom ten jest niższy niż w 2013 r. (89 proc.), różnica wynosi więc 14 punktów procentowych. Największy spadek odsetka uczniów uczestniczących w lekcjach religii odnotowano w liceach ogólnokształcących – 17 punktów procentowych w stosunku do 2013 r. Lepsza sytuacja jest w technikach, gdzie spadek ten wynosi 13 punktów procentowych. Poziom uczestnictwa w lekcjach religii ściśle wiąże się z miejscem zamieszkania. Młodzi mieszkający na wsi chodzą na religię niemal powszechnie (85 proc.). Współczynnik ten obniża się natomiast wraz z wielkością miasta i spada do wartości poniżej 50 proc. w największych ośrodkach. Dwie piąte młodzieży (40 proc.) uważa, że lekcje religii są ciekawe, i deklaruje, że chodzi na nie z ochotą. Opinię krytyczną – że lekcje religii są nudne i nic ważnego się na nich nie dzieje – podziela co piąty uczeń (22 proc.). Pozostali (38 proc.) uważają, że lekcje religii niczym się nie wyróżniają – „są jak każda inna lekcja”.

W omówieniu religijności młodego pokolenia Polaków warto wziąć pod uwagę jeszcze jedno zjawisko. Dotyczy ono rodziców. Zmniejsza się bowiem odsetek młodzieży deklarującej, że rodzice wymagają od niej chodzenia do kościoła. Zmiany na tym polu są poważne. W porównaniu z 2013 r. zmniejszył się on o 9 punktów procentowych, z 2008 r. – o 18 punktów procentowych, a z 1998 – aż o 22 punkty procentowe.

W kwestiach wiary i praktyk religijnych coś się zatem zmienia nie tylko w samej młodzieży, lecz także w jej domach. Być może zmieniają się postawy i poglądy rodziców albo też rodzice stawiają swoim dzieciom coraz mniejsze wymagania w kwestii wiary.

Odwiedźmy zatem rodziny badanej młodzieży i posłuchajmy, co mówią o swoim domu i szkole. O tych sprawach – w kolejnym odcinku.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Niemcy: meczet w byłym kościele w Hamburgu

2018-09-21 23:10

ts (KAI/KNA) / Hamburg

W Hamburgu, w przebudowanym kościele, zostanie w najbliższych dniach otwarty meczet. Będzie to pierwszy przypadek, kiedy była świątynia ewangelicka Niemiec zmieni swoją funkcję na dom modlitwy muzułmanów. Projekt, o którym informowano już w 2013 roku, wywołał w Niemczech poruszenie.

BOŻENA SZTAJNER

Zbudowany w 1961 roku w dzielnicy Horn luterański kościół Kapernaumkirche był do niedawna drugim największym tego typu obiektem w mieście. W 2002 został zdesakralizowany i sprzedany prywatnemu przedsiębiorcy. W 2012 wykupiła go uważana za umiarkowaną wspólnota islamska Al-Nour.

Przebudowa trwała niemal sześć lat, a termin otwarcia, przewidywany początkowo na październik 2013, wielokrotnie przesuwano, podała niemiecka agencja katolicka KNA. Wspólnota twierdzi, że koszt przebudowy w wysokości ok. 5 mln dolarów sfinansowano ze składek, natomiast 1,1 mln euro podarował rząd Kuwejtu. Krzyż na wieży kościelnej zastąpił napis „Allah”.

Oczekuje się, że w oficjalnym otwarciu 26 września wezmą udział liczni przedstawiciele życia politycznego i wspólnot religijnych. Ze względu na naprawę szkód wyrządzonych przez wodę wspólnota wprowadzi się do obiektu prawdopodobnie pod koniec roku. Na piątkowe modlitwy w meczecie Al-Nour przybywa regularnie ok. 2,5 tys. muzułmanów. Modły odbywają się w garażach podziemnych w dzielnicy Sankt Georg. Miejsce to pozostanie nadal ośrodkiem modlitewnych spotkań, zapowiedział przewodniczący wspólnoty Daniel Abdin.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Św. Stanisław i św. Dorota chronią Wrocław przed kataklizmami

2018-09-24 08:56

Marek Zygmunt

23 września już po raz 21. ulicami Wrocławia przeszła procesja z relikwiami św. Stanisława i św. Doroty. Dzieje się to zgodnie ze średniowieczną tradycją wskrzeszoną przez ks. kard. Henryka Gulbinowicza po powodzi tysiąclecia, jaka dotknęła Wrocław w 1997 r.

Marek Zygmunt

Tegorocznej procesji przewodniczył bp Andrzej Siemieniewski. Rozpoczęła się o godz. 16.00 w bazylice garnizonowej, pw. św. Elżbiety, a zakończyła się Eucharystią w kościele pw. Świętych Stanisława, Doroty i Wacława przy pl. Franciszkańskim. W homilii dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Wrocławskiej Kurii Metropolitalnej ks. Arkadiusz Krziżok dziękował Bożej Opatrzności za uchronienie naszego miasta od powodzi i prosił za wstawiennictwem świętych patronów o Boże błogosławieństwo na ,, nowy czas”. - Modlimy się, bo staramy się nie myśleć tylko o sobie, o zaspokojeniu naszej żądzy. Myślimy o pokoju, o bezpieczeństwie, o naszym mieście ufając, że Bóg wysłucha naszej płynącej z serca modlitwy - akcentował kończąc homilię ks. A. Krziżok.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem