Reklama

Prezydent RP ogłosił 44 Teksty Niepodległości

2018-03-07 11:09

Artur Stelmasiak
Niedziela Ogólnopolska 10/2018, str. 13

Artur Stelmasiak

– W 2018 r., w którym obchodzimy 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości, będziemy czytali o odradzającej się i odrodzonej Polsce – zapowiedział prezydent Andrzej Duda, który wraz z małżonką zaproponował czytelnikom Antologię Niepodległości oraz ogłosił „Przedwiośnie” jako lekturę Narodowego Czytania 2018

W Pałacu Prezydenckim 28 lutego br. została zainaugurowana siódma edycja akcji Narodowe Czytanie. Tegoroczna odsłona ma miejsce w roku 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości, stąd wyjątkowa formuła wydarzenia. Para Prezydencka proponuje do czytania przez cały 2018 r. 44 teksty Antologii Niepodległości, natomiast lekturą Narodowego Czytania na punkt kulminacyjny akcji, który będzie miał miejsce 8 września 2018 r., jest „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego. – W „Przedwiośniu” mamy wszystkie ważne pytania o Polskę, jaka ona ma być – powiedział prezydent RP Andrzej Duda. – Choć ta powieść Żeromskiego mówi nam o czasach sprzed 100 lat, to jej pytania nadal są aktualne. Powieść niezwykle ciekawa i obrazująca specyficzne polskie losy. To powieść, która prowadzi nas przez traumatyczne przeżycia wojenne daleko od granic, nad Morzem Kaspijskim, w Baku, gdzie dorasta Cezary Baryka. Jego ojciec Seweryn Baryka walczy w I wojnie światowej, a matka umiera.

Zdaniem prezydenta, Stefan Żeromski pokazuje w „Przedwiośniu” Polskę wielu kontrastów. – Polskę wielu pytań, na które trudno znaleźć odpowiedzi: w jakim kierunku zdążać, jaka ta Polska ma być, jaki powinien być ustrój – podkreślił Andrzej Duda.

W inauguracji ogólnopolskiej akcji Narodowe Czytanie 2018, której celem są propagowanie bogactwa polskiej literatury oraz popularyzacja czytelnictwa, wzięła udział pierwsza dama Agata Kornhauser-Duda. Zaprezentowała ona Antologię Niepodległości, czyli zbiór 44 utworów i ich fragmentów, które na przestrzeni wieków odnoszą się do kwestii wolności i niepodległości naszego narodu. – Literatura jest źródłem naszej duchowej siły – podkreśliła pierwsza dama. Zwróciła uwagę, że w zbiorze znalazły się teksty z różnych epok, od najdawniejszych po współczesne. – To piękny obraz naszej literatury narodowej – powiedziała.

Reklama

Korpus Antologii Niepodległości, jak wspomniano, tworzą 44 teksty, zarówno w całości, jak i we fragmentach – powieści, dramaty, poezja, pieśni, wspomnienia itd. – ukazujące przewodnie idee tegorocznego jubileuszu: wolność i niepodległość. Również liczba tekstów w antologii nie jest przypadkowa. – Jest ukłonem w stronę pięknej literatury Adama Mickiewicza i widzeń ks. Piotra w III części „Dziadów” – zaznaczyła pierwsza dama.

W Antologii Niepodległości znalazły się m.in: „Bogurodzica”, „Pieśń IV: O cnocie szlacheckiej” Mikołaja Sępa Szarzyńskiego, „Kazania sejmowe” ks. Piotra Skargi, „Święta miłości kochanej ojczyzny” Ignacego Krasickiego, „Boże, coś Polskę” Alojzego Felińskiego, „Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego” i „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza, ale także utwory z XX wieku, np. „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego, „Raport z oblężonego miasta” Zbigniewa Herberta czy homilia wygłoszona przez św. Jana Pawła II w czasie Mszy św. na placu Zwycięstwa w Warszawie z 1979 r.

Tagi:
narodowe czytanie

Gdzież są twoje szklane domy?

2018-09-10 21:00

Anna Majowicz

- Gdzież są Twoje szklane domy? – zastanawiał się Cezary Baryka, gdy po przyjeździe do Polski rzeczywistość wygląda inaczej, niż przedstawiał mu ją ojciec.

Anna Majowicz

Stefan Żeromski w ,,Przedwiośniu” dokonał bilansu pierwszych lat niepodległości Polski. Powieść stanowi zachętę do wspólnej debaty nad kształtem II Rzeczypospolitej. Nie dziwi więc decyzja Pary Prezydenckiej, by w roku 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości, na tegoroczną odsłonę Narodowego Czytania wybrać właśnie tę lekturę.

- W literaturze polskiej nie ma lepszego, pełniejszego, celniejszego obrazu tamtych przeżyć niż Przedwiośnie Stefana Żeromskiego. Ostatnia powieść wybitnego autora, napisana została na gorąco, pod wrażeniem pierwszego entuzjazmu rodaków, ale też pierwszych rozczarowań; rozstrzygających zwycięstw, ale też brzemiennych w skutki błędów i zaniechań. Wrażliwość artystyczna i czuły „słuch społeczny” pozwoliły pisarzowi nie tylko docenić przełomowe dokonania i osiągnięcia, ale też bezbłędnie rozpoznać zagrożenia oraz przewidzieć ich przyszłe skutki. Wszystko to, co kłębiło się wówczas w duszach Polaków, odnajdujemy w tej książce – testamencie, apologii i przestrodze, którą u schyłku swego życia Żeromski pozostawił II Rzeczypospolitej – napisał w liście Prezydent RP, Andrzej Duda.

Ponadto, głowa państwa zachęca do czytania Antologii Niepodległości, przygotowanej z myślą o jubileuszowym roku. Prezentuje ona 44 utwory, które zaliczane są do kanonu polskiej literatury patriotycznej. - Ufam, że wraz z Narodowym Czytaniem stanie się inspiracją do podejmowania wciąż na nowo debaty o sprawach Ojczyzny, o dawnej i o przyszłej Rzeczypospolitej. I jeżeli te nigdy niekończące się rodaków rozmowy umocnią w nas, współczesnych, poczucie wspólnoty, umocnią ducha i zachęcą do jeszcze lepszej pracy na rzecz dobra wspólnego, będzie to najlepszy możliwy sposób uczczenia i owoc jubileuszu – dodał w liście Prezydent RP.

Narodowe Czytanie ,,Przedwiośnia” odbyło się 8 września. Czytano w całej Polsce – w Oławie przy Skwerze św. Jana Pawła II, w Oleśnicy w sali konferencyjnej BiFK przy ul. Reja, w Bibliotekach Miejskich w Górze i Siechnicach, czy w Bibliotekach Publicznych m.in. w Środzie Śląskiej i Brzegu.



Wrocławianie zgromadzili się na dziedzińcu Ossolineum. – Nieprzypadkowo spotykamy się w tym miejscu. W magazynach Zakładu Narodowego im. Ossolińskich gromadzimy perły polskiej literatury. Przechowujemy tu rękopisy m.in. Mickiewicza, Słowackiego, Herberta i właśnie Żeromskiego – zaznaczył na początku spotkania dr Adolf Juzwenko, Dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.

Ponieważ akcja ,,Przedwiośnia” zaczyna się w Baku, na Narodowe Czytanie zaproszono ambasadora Republiki Azerbejdżanu w Rzeczypospolitej Polskiej, Hasana Hasanov. Ambasador zaznaczył, że XIX w. wielu Polaków mieszkało w Azerbejdżanie służąc krajowi, jak swojej ojczyźnie. Dodał, że w Polsce znajduje się wiele tablic upamiętniających Polaków zasłużonych dla Azerbejdżanu. Jedna z nich wisi na terenie Uniwersytetu Wrocławskiego i poświęcona jest Aleksandrowi Chodźko, poecie i naukowcu, który przetłumaczył na język polski azerbejdżański epos „Koroglu”.

Wydarzeniu towarzyszył pokaz mody z lat 20. XX wieku, inscenizacje fragmentów powieści w wykonaniu aktorów z grup rekonstrukcyjnych oraz gra jazzowego trio ,,Suszczyński Band”.



CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

"Szczęść Boże" czy... "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus"?

Ks. Paweł Staniszewski
Edycja łowicka 6/2003

Piotr Drzewiecki

Ostatnio jedna z kobiet zapytała mnie jakby z pewnym wyrzutem: "Proszę księdza, zauważam z niepokojem, że ostatnimi laty coraz modniejsze w ustach duchownych, kleryków, sióstr duchownych jest pozdrowienie: «Szczęść Boże» zamiast «Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus». Nawet ksiądz, który przyszedł do mnie po kolędzie, pozdrowił nas słowami «Szczęść Boże». To nie jest przywitanie chwalące Boga. Kiedyś w taki sposób pozdrawiano osoby pracujące: «Szczęść Boże w pracy» i wówczas padała odpowiedź: «Bóg zapłać». Dzisiaj kiedy słyszę «Szczęść Boże», od razu ciśnie mi się na usta pytanie: do czego, skoro nikt nie pracuje w tej chwili? Nie wiem, co o tym myśleć. Według mnie to nie jest w pełni chrześcijańskie pozdrowienie".
No cóż, wydaje się, że powyższa interpretacja pozdrowień chrześcijańskich jest uzasadniona. Ale chyba może za bardzo widać tutaj przyzwyczajenie do tego, co jest tradycją wyniesioną z dziecinnych lat z domu rodzinnego. Pamiętajmy jednak o jednym: to, co jest krótsze, a mam tu na myśli zwrot "Szczęść Boże", niekoniecznie musi być gorsze.
Owszem, pozdrowienie "Szczęść Boże" jest krótsze i z tego powodu częściej stosowane. Ale ono ma swoją głęboką treść, która nie tylko odnosi się do ciężkiej, fizycznej pracy. To w naszej tradycji związano to pozdrowienie z pracą. A przecież życzenie szczęścia jest związane z tak wieloma okolicznościami. Bo jest to ludzkie życzenie skierowane do Boga, stanowiące odpowiedź na całe bogactwo życia człowieka. I jest tu wyznanie wiary w Boga i Jego Opatrzność; wyznanie wiary, że to, co jest ludzkim życzeniem, spełnić może tylko Bóg. To szczęście ma pochodzić od Niego. Mamy tu więc skierowanie uwagi na Boga i naszą od Niego zależność. Zależność, w którą wpisana jest Boża życzliwość dla człowieka. Tak oto odsłania się nam głębia tego skromnego pozdrowienia "Szczęść Boże". Czyż to mało?
Poza tym życzyć szczęścia od Boga, to znaczy życzyć Bożego błogosławieństwa. A jak jest ono cenne, świadczy opisana w Księdze Rodzaju nocna walka patriarchy Jakuba z aniołem, której celem jest m.in. uzyskanie błogosławieństwa w imię Boga: "Nie puszczę cię, dopóki mi nie pobłogosławisz" (por. Rdz 32, 25-32). I tu znów odsłania się znaczenie naszego pozdrowienia "Szczęść Boże". Jest to prośba o udzielenie przez Boga błogosławieństwa, czyli prośba o uszczęśliwienie człowieka, a więc ogarnięcie go Bożą łaską. Z tym łączy się życzenie osiągnięcia szczęścia wiecznego, którego wszelkie szczęście doczesne jest zapowiedzią i obrazem.
Nie chciałbym jednak być źle zrozumiany. To, że piszę tak wiele o pozdrowieniu "Szczęść Boże", nie znaczy automatycznie, iż chcę przez to podważać pierwszeństwo pozdrowienia "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus". Moją intencją jest jedynie odkrycie głębokiej wartości wypowiedzenia słów "Szczęść Boże" przy spotkaniu dwóch osób.
A na koniec pragnę przytoczyć - niejako w formie argumentu na poparcie moich rozważań - słowa Ojca Świętego Jana Pawła II, które wypowiedział 10 czerwca 1997 r. w czasie wizyty w Krośnie: "Niech z ust polskiego rolnika nie znika to piękne pozdrowienie «Szczęść Boże» i «Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus». Pozdrawiajcie się tymi słowami, przekazując w ten sposób najlepsze życzenia (bliźnim). W nich zawarta jest wasza chrześcijańska godność. Nie dopuście, aby ją wam odebrano".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wręczono Nagrodę Społeczną im. Prymasa Wyszyńskiego

2019-01-20 08:12

Łukasz Krzysztofa


Łukasz Krzysztofka/Niedziela

Katolicki Uniwersytet Lubelski, Anna Rastawicka i Marian Romaniuk to laureaci Nagrody Społecznej im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego za rok 2018.

Uroczysta gala, w czasie której wręczono wyróżnienia, odbyła się w Muzeum Pałacu Jana III Sobieskiego w warszawskim Wilanowie.

Nagroda Społeczna im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego przyznawana jest obecnie przez Kapitułę powoływaną przez Fundację “SPES”. Wyróżnienie swymi początkami sięga nagrody przyznawanej od lat 70-tych przez Ośrodek Dokumentacji i Studiów Społecznych. W latach 1987 – 2002 nagroda nie była przyznawana. Wznowiono ją dzięki Fundacji „SPES”, która została powołana w 2002 r. Fundacja skupia obecnie środowisko znanych ekspertów i promotorów Katolickiej Nauki Społecznej.

Słowo do zebranych na uroczystości skierował poprzez nagranie wideo abp Henryk Muszyński, były Prymas Polski. Hierarcha zwrócił uwagę na wielkie zasługi św. Jana Pawła II i kard. Wyszyńskiego w zachowaniu religijnej pamięci narodu ochrzczonego i żyjącego określonymi wartościami. Podkreślił też, że jako chrześcijanie powinniśmy dzisiaj wnosić w świat tchnienie Ewangelii i wartości, które wypływają z chrześcijaństwa, do których tak często odwoływał się Prymas Tysiąclecia – jak godność człowieka, nierozerwalność małżeństwa i świętość rodziny.

Katolicki Uniwersytet Lubelski nagrodzono w 100-lecie istnienia za olbrzymi wkład w rozwój polskiej kultury, nauki i myśli społecznej w oparciu o chrześcijańską wizję człowieka i wartości wynikające z Ewangelii. Obecny na uroczystości abp Stanisław Budzik, metropolita lubelski i Wielki Kanclerz KUL przypomniał związki Stefana Wyszyńskiego z tą uczelnią, połączone niejako wspólnym mianownikiem, który stanowią słowa: Prawdę czynić w miłości.

Ks. prof. Stanisław Fel, dziekan Wydziału Nauk Społecznych KUL zwrócił uwagę, że relacja Stefana Wyszyńskiego z KUL-em miała charakter związku dwukierunkowego. – Na KUL-u Stefan Wyszyński zrozumiał mechanizmy społeczne, co przyczyniło się do powstania Wielkiej Nowenny i Millenium Chrztu Polski. Szybko doszedł do wniosku, że związek Kościoła z narodem na bazie kultury chrześcijańskiej jest kategorią, która pozwoliła przetrwać okres zaborów. Zdawał sobie sprawę z faktu, że ogromną rolę w tym odgrywa wykształcenie – mówił ks. prof. Fel. Dodał, że KUL bardzo ceni sobie związki z Prymasem Tysiąclecia i pielęgnuje jego myśl min. organizując konferencje i wydając publikacje poświęcone kard. Wyszyńskiemu.

Anna Rastawicka, wieloletnia przełożona Instytutu Prymasa Wyszyńskiego, otrzymała nagrodę za kultywowanie pamięci o Prymasie Tysiąclecia i upowszechnianie jego nauki. W rozmowie z „Niedzielą” podkreśliła, że przesłanie kard. Wyszyńskiego aktualne na czasy współczesne to wołanie o autentyczny, a nie tylko deklamowany szacunek do człowieka. - Dziś często słyszy się, że mamy skończyć z mową nienawiści, a jest to podszyte tak wielką nienawiścią. Szacunek do każdego człowieka, aby był prawdziwy, musi być oparty o prawdę i wiarę w to, że człowiek jest ogromną wartością przede wszystkim jako dziecko Boga – stwierdziła laureatka. Zaznaczyła też, że nauczanie Prymasa Tysiąclecia o naszym miejscu w Europie i o tym, że Polska ma wnieść do Europy wiarę, za którą zawsze walczyła, a często była w tej walce osamotniona, sprawdza się również dzisiaj. - Największą nagrodą jest dla mnie przede wszystkim łaska życia przez wiele lat w pobliżu kard. Wyszyńskiego, współpracy z nim, a teraz pracy nad jego spuścizną duchową – mówi skromnie i dodaje, że mądrość kard. Wyszyńskiego jest skarbem, z którego czerpać będzie jeszcze wiele pokoleń Polaków.

Nagroda powędrowała także do wybitnego biografa Prymasa Tysiąclecia Mariana Romaniuka – za dzieła przedstawiające życie i sylwetkę kard. Wyszyńskiego, w tym monumentalne, czterotomowe kalendarium życia Stefana Wyszyńskiego i dwa wydania obszernych przewodników bibliograficznych. W laudacji o. dr Gabriel Bartoszewski OFMCap, postulator w procesie beatyfikacyjnym Prymasa Tysiąclecia, podkreślił, oprócz bogatej działalności publicystycznej, olbrzymi wkład laureata w prace nad przygotowaniem tzw. „Positio”, czyli dokumentu o heroiczności cnót, wymaganego w procesie beatyfikacyjnym.

Na zakończenie gali odbył się koncert muzyki barokowej dedykowany laureatom Nagrody.

Łukasz Krzysztofka

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Koncert kolęd 2019 300x300 nowy termin

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem