Reklama

25 lat pomocy dzieciom

2018-02-07 10:50

Anna Bieganowska-Skóra
Niedziela Ogólnopolska 6/2018, str. 56

„Pomóż Dzieciom Przetrwać Zimę” to trwająca od prawie ćwierć wieku opowieść o tym, jakie mogą być skutki spotkania Dziecka z Dorosłym. W 1993 r. dziesięcioletni wówczas Przemek odwiedził „Jaśka”– dobranockę dla najmłodszych, którą codziennie emitowano na antenie Polskiego Radia Lublin S.A. Chłopak chciał znaleźć pracę, aby pomóc rodzicom. Podzielił się swoim – całkiem niepasującym do dziecięcego świata – problemem z jaśkową ciocią Ewą Dados. Ta nietypowa prośba dziecka, podchwycona i właściwie zrozumiana, zaowocowała lokalną zbiórką darów rzeczowych, która na przestrzeni lat przeobraziła się w ogólnopolski program pomocy najmłodszym w potrzebie. W tym roku po raz 25. kilkanaście tysięcy osób z całej Polski odpowiedziało na płynący z lubelskiego eteru apel. Zaproszenie Ewy Dados od lat mobilizuje do wspólnego działania pod egidą żółtego uśmiechniętego słoneczka wszystkich tych, którym nieobca jest myśl przewodnia PDPZ – „Podziel się tym, co masz”.

Tradycyjnie na początku października ub.r. przy Polskim Radiu Lublin S.A. został powołany Główny Społeczny Komitet Organizacyjny – od tego zawsze się zaczyna. Akcja „Pomóż Dzieciom Przetrwać Zimę” nie jest bowiem ani stowarzyszeniem, ani fundacją; za jej organizację i zgodne z regulaminem przeprowadzenie odpowiada wspomniany komitet przy wsparciu szerokiego grona współorganizatorów. W skład GSKO wchodzą, zaproszeni przez Ewę Dados, przedstawiciele różnych instytucji udzielających pomocy potrzebującym, lokalnych władz, służb, wieloletni wolontariusze akcji; osoby, które od lat swoimi siłami i autorytetem wspierają PDPZ. Zaszczytny obowiązek współorganizowania akcji przyjęły w tym roku: Towarzystwo Przyjaciół Dzieci – Lubelski Oddział Regionalny, Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Lublinie, Caritas Archidiecezji Lubelskiej, Polski Czerwony Krzyż – Lubelski Oddział Okręgowy, Centrum Duszpasterstwa Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej oraz – po raz pierwszy – Bractwo Miłosierdzia im. św. Brata Alberta.

Wszystko odbywa się oficjalnie – akcja została zgłoszona na portalu zbiorki.gov.pl i otrzymała numer 2017/4751/KS.

Reklama

Swoje poparcie dla wszelkich działań okazują naszej akcji również włodarze miast i województw, uznane autorytety, hierarchowie kościelni, ludzie świata kultury i nauki, przyjmując zaproszenie do Komitetu Honorowego. Zgodnie z wieloletnią już tradycją nasze działania popierają małżonki prezydentów RP – w tym roku pani Agata Kornhauser-Duda również udzieliła nam swojego patronatu. Rokrocznie możemy też liczyć na patronat i opiekę duchową metropolity lubelskiego abp. Stanisława Budzika oraz arcybiskupa seniora Bolesława Pylaka. Akcja PDPZ dostąpiła nie lada zaszczytu: jej pomysłodawczyni oraz wszystkim wolontariuszom specjalnego apostolskiego błogosławieństwa udzielił Ojciec Święty Franciszek, „wypraszając obfitość łask i darów Bożych, umocnienia w wierze oraz nieustającej opieki Najświętszej Maryi Panny”.

Ogromną rolę w akcji odgrywają media – dzięki solidarnemu działaniu braci dziennikarskiej informacje o PDPZ docierają do najdalszych krańców Polski, a nawet przekraczają granice naszego kraju. Każdego roku łamy prasowe, anteny radiowe i telewizyjne oraz przestrzenie wirtualne zapełniają się informacjami o wielu naszych inicjatywach.

Przy tak silnym wsparciu łatwiej działać! Niezmiennie, jak co roku, według regulaminu, nie zbieraliśmy żadnych pieniędzy, a wyłącznie dary rzeczowe: odzież i obuwie w bardzo dobrym stanie, zabawki, książki, słodycze, żywność długoterminową, ziemiopłody. Kto zbierał? Zgodnie z ideą akcji, aby zbierać dary, należy założyć sztab – najmniejszą akcyjną jednostkę organizacyjną. Sztaby powstają w redakcjach, domach kultury, parafiach, na uczelniach i w szkołach wszystkich szczebli, bibliotekach, klubach, kołach, siedzibach instytucji pomocowych, zakładach pracy, słowem: wszędzie tam, gdzie znajdą się ludzie, którzy są przekonani, że – jak w akcyjnej piosence –„nawet odrobinę też podzielić można”. W tym roku na terenie całego kraju zarejestrowano 497 sztabów.

Największym akcyjnym wydarzeniem jest Wielka Uliczna Zbiórka Darów. Niektórzy są przekonani, że stanowi ona finał corocznych działań, a tak naprawdę jest odwrotnie – Uliczna Zbiórka dopiero otwiera sezon zbiórek i wprawia akcyjną maszynę w ruch. W ten wyjątkowy dzień na polskie ulice – wszędzie tam, gdzie zarejestrowano sztaby akcji – wyruszają oklejone żółtym słoneczkiem samochody, mobilne punkty zbiórek, przy których na darczyńców czekają dorośli wolontariusze (każdy ma opieczętowany, imienny identyfikator ze zdjęciem) wspierani przez niepełnoletnich przyjaciół akcji. Podziękowaniem za każdy prezent jest nasze uśmiechnięte słoneczko. Ofiarność Polaków nie przestaje zachwycać i zadziwiać. Włożony w przygotowanie zbiórki trud setek osób – wolontariuszy, przedsiębiorców, którzy udostępnili samochody, kierowców, restauratorów, służb mundurowych itd., mówiąc kolokwialnie – „opłacił się”. W samym tylko Lublinie w dzień WUZD zebrano 32 tony darów.

Akcja PDPZ to również Mecz Słodkich Serc – przed laty wymyślony przez Zenona Telmana stał się znakiem rozpoznawczym akcji. W tym roku mecz, na który biletem wstępu były bombonierka lub czekolada, rozegrały: Pszczółka Polski-Cukier AZS UMCS Lublin oraz TBV Start Lublin Tauron Basket Liga. Zebrane podczas meczu słodycze oraz sprzęt sportowy trafiły do wielu lubelskich placówek opiekuńczo-wychowawczych.

Kalendarz akcyjnych wydarzeń nie byłby pełny bez „aukcji” „Dar serca za dar serca”. Korzystając z uprzejmości i życzliwości Wojewody Lubelskiego, sympatycy PDPZ zbierają się w Sali Błękitnej Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego, aby „wylicytować” wyjątkowe przedmioty przekazane przez przyjaciół akcji – niezwykłe pamiątki, przedmioty kolekcjonerskie, płyty od uznanych artystów itp. „Waluta” jest również – jak całe wydarzenie – niecodzienna. Wspomniane przedmioty można „wylicytować” za kilogramy, a nawet tony, litry, sztuki czy opakowania produktów żywnościowych. Tegoroczna „aukcja” zasiliła Główny Magazyn Akcji niemal 3 tonami darów.

Akcja PDPZ to tysiące zaangażowanych osób, setki wydarzeń kulturalnych i sportowych, długie godziny spędzone na przygotowaniu i rozliczaniu zorganizowanych zbiórek i – co najważniejsze – dziesiątki tysięcy uśmiechniętych dziecięcych buź. W ramach tegorocznej zbiórki na terenie 13 województw w całym kraju ogółem zebrano 186 564,49 kg darów, w tym 44 514,32 odzieży, obuwia, zabawek, książek, artykułów szkolnych, środków czystości i higieny. Ponadto zebrano 116 626,28 kg żywności, w tym 12 404,14 kg słodyczy i 26 963,05 kg ziemiopłodów. Darczyńcy przekazali również 1375,44 kg innych darów.

Wieść o naszej lubelskiej inicjatywie dotarła w tym roku do Brukseli – działania red. Ewy Dados zostały uhonorowane Europejską Nagrodą Obywatelską przyznawaną przez Parlament Europejski. Wolontariusze akcji otrzymali natomiast „za budowanie miasta solidarnego” Medal 700-lecia Miasta Lublin oraz zostali wyróżnieni Medalem Pamiątkowym Województwa Lubelskiego.

Dziękujemy wszystkim, którzy zaangażowali się w XXV Ogólnopolską Akcję Charytatywną „Pomóż Dzieciom Przetrwać Zimę”, i... zapraszamy za rok :-).

Tajemnice radosne

Ks. Robert Strus
Edycja zamojsko-lubaczowska 40/2003

Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice „Redemptoris Mater”, poświęconej Najświętszej Maryi Pannie pisze, że Maryja, „szła naprzód w pielgrzymce wiary”. Dzisiaj Maryja jako nasza najlepsza Matka uczy nas wiary. Biorąc więc do rąk różaniec i rozważając tajemnice radosne chcemy uczyć się od Maryi prawdziwej wiary.

Jiri Hera/fotolia.com

1. Tajemnica zwiastowania.

Anioł rzekł do Maryi: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. (…) Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. (…) Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa (Łk 1, 30-38).
Każdy z nas ma swoje zwiastowanie. Tak jak do Maryi i do nas Bóg posyła anioła ze wspaniałą wiadomością. Ta wiadomość to prawda, że Bóg nas kocha, że ma wobec nas wspaniały plan swej miłości. Nieraz nie bardzo rozumiemy to zwiastowanie. Jakże się to stanie, to niemożliwe, dlaczego ja? - pytamy Boga i samych siebie. Maryja, mimo tego, że też nie wszystko rozumiała, odpowiedziała Bogu „niech mi się stanie według twego słowa”. Rozważając tę tajemnicę prośmy Boga, abyśmy tak jak Maryja zawsze z radością odpowiadali „tak” na Jego propozycje.

2. Tajemnica nawiedzenia św. Elżbiety.

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę (Łk 1, 39-41).
Nawiedzenie św. Elżbiety przez Maryję to doskonały wzór takich spotkań, których celem jest pogłębienie wiary, przybliżenie się do Boga. Elżbieta w czasie tego spotkania została napełniona Duchem Świętym i zaczęła wielbić Boga. Tak jak do Elżbiety przyszła Maryja i umocniła jej wiarę, tak i my spotykamy się z ludźmi, dzięki którym przybliżamy się do Boga. W tej tajemnicy dziękujmy Bogu za tych wszystkich ludzi, dzięki którym nasza wiara została umocniona.

3. Tajemnica narodzenia Pana Jezusa.

Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie (Łk 2, 6-7).
W czasie rozważania tej tajemnicy staje przed nami obraz stajenki betlejemskiej. Przedziwny pokój i radość z niej promieniują. Chociaż na świecie panują jeszcze legiony rzymskie, a król Herod już czyha na życie Nowonarodzonego, Maryja, Józef i Jezus czują się bezpieczni w ubogiej stajence. Tak też będzie, kiedy prawdziwie Jezus narodzi się w naszych sercach, kiedy nasze serca staną się betlejemskimi stajenkami. Nawet jeżeli na świecie będzie wiele niepokoju, nawet jeżeli będziemy doświadczać różnych problemów, to będziemy szczęśliwi szczęściem, które da nam Nowonarodzony. Prośmy zatem, aby Jezus prawdziwie narodził się w naszych sercach.

4. Tajemnica ofiarowania Pana Jezusa w świątyni.

Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu (Łk 2, 22-23).
Maryja i Józef ofiarowali Bogu to, co było dla nich najcenniejsze - ukochane Niemowlę. Uczynili to nie tylko dlatego, żeby spełnić przepis prawa, ale również dlatego, ponieważ byli przekonani, że wszystko, co człowiek posiada, pochodzi od Boga i trzeba to odnosić do Boga, przedstawiać Panu Bogu. Trudne jest to do zrozumienia dla współczesnego człowieka, który często zapatrzony w siebie, wszystko odnosi do siebie - stawiając siebie w centrum wszechświata. Rozważając tę tajemnicę uczmy się od Maryi i Józefa, że wszystko powinniśmy ofiarować Panu Bogu.

5. Tajemnica odnalezienia Pana Jezusa w świątyni.

Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice (Łk 2, 41-43).
Jak łatwo jest zgubić Chrystusa. Wystarczy chwila nieuwagi, pokusa, grzech i Chrystus schodzi na dalszy plan naszego życia. Może nam się nawet wydawać, że jesteśmy blisko Jezusa, że jesteśmy dobrymi chrześcijanami i nie dostrzegamy tego, iż Go zgubiliśmy, tak jak Maryja i Józef nie dostrzegli tego, że Jezus został w Jerozolimie. Maryja, która z bólem serca szukała swego Syna, dzisiaj pomaga nam powracać do naszego Pana i Zbawiciela. Prośmy Maryję, abyśmy szli przez życie zawsze z Jej Synem, a gdy Go zgubimy, aby pomagała nam Go odnajdywać.

Maryjo, ukochana Matko, nasza pielgrzymka wiary ciągle trwa. Prosimy Cię, bądź z nami, kiedy pielgrzymujemy do Twego Syna po drogach XXI wieku. Spraw, aby nasza wiara każdego dnia stawała się coraz bardziej żywa, prawdziwa i konsekwentna.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kościół częstochowski wzbogacił się o 124 lektorów

2018-12-16 21:29

Kleryk Zbigniew Wojtysek

Beata Pieczykura/Niedziela
Nowi lektorzy

III niedziela Adwentu to niedziela radości, bo święta Bożego Narodzenia są coraz bliżej. W tym roku dla naszej archidiecezji była to „podwójna radość”. Właśnie 16 grudnia Kościół Częstochowski wzbogacił się o 124 lektorów. Uroczystej Mszy św. abp Wacław Depo w kościele seminaryjnym przy ul. Barbary 41.

Ową radość tak odczuwał Kuba – jeden z nowo pobłogosławionych lektorów: „Do świąt Bożego Narodzenia jeszcze ponad tydzień, ale my już teraz bardzo mocno czujemy bliskość Jezusa. Szczególnie spotkaliśmy go dzisiaj. Powiedział nam, że nas kocha i dał nam szczególne zadanie: być Jego świadkiem i głosić Jego Słowo”.

Zobacz zdjęcia: Nowi lektorzy

Ks. abp Wacław Depo, zwracając się do lektorów podczas homilii, mówił: „Jesteście Bogu potrzebni, żeby Chrystus przez was mówił do ludzi, żeby ludzie nie błądzili w ciemnościach, ale budowali swoje życie na prawdzie Bożej”. Na koniec rozważania dodał: „Proszę razem z Wami, aby Maryja, Matka Chrystusa i Matka Kościoła przybliżała Was każdego dnia do swojego Syna”.

W trakcie obrzędu Arcybiskup pytał: Czy chcesz pełnić funkcję lektora w zgromadzeniu liturgicznym, aby przez to służyć Kościołowi i przyczyniać się do jego wzrostu? Czy chcesz gorliwie rozważać Słowo Boże i być świadkiem Chrystusa w codziennym życiu? Po każdym z pytań padło jednogłośne: „Chcę”. Tym jednym słowem stu dwudziestu czterech ministrantów wyraziło gotowość do bycia lektorami. Odpowiedzią na nią była modlitwa błogosławieństwa oraz znak otrzymania z rąk Arcybiskupa księgi Pisma Świętego. Wspólnej modlitwie towarzyszyli święci patroni ministrantów: Stanisław Kostka, Alojzy Gonzaga, Jan Berchmans, Dominik Savio, których relikwie, znajdujące się tego dnia w kościele seminaryjnym, „spoglądały” na nowych lektorów.

Uroczysta Eucharystia była zwieńczeniem rekolekcji, które kandydaci na lektorów przeżyli w Archidiecezjalnym Centrum Duchowości w Olsztynie. Jak je spędzili? Paweł - tak relacjonuje ten czas: „Rekolekcje pokazały mi, że najważniejsze w byciu lektorem jest być blisko Jezusa. Uświadomiłem sobie, że Jezus potrzebuje mnie i mojego głosu, aby inni mogli o Nim usłyszeć”. Lektorów do przyjęcia tak ważnej funkcji w zgromadzeniu liturgicznym przygotowali podczas ćwiczeń duchowych ks. Paweł Wróbel i ks. Michał Zimny – diecezjalni duszpasterze ministrantów. Pomagali im w tej posłudze również klerycy z naszego seminarium.

Ks. Paweł Wróbel zapytany o podsumowanie dwóch turnusów rekolekcji (poprzedni odbył się w dniach 30 listopada - 2 grudnia), których owocem jest łącznie 245 nowych lektorów powiedział: „Był to wspaniały czas, w trakcie którego wielu młodych mężczyzn na wezwanie Jezusa odpowiedziało „Tak”. Dziękuję wszystkim księżom, którzy prowadzili kursy lektorskie w poszczególnych dekanatach oraz duszpasterzom, troszczącym się o lektorów, aby mogli uczestniczyć w rekolekcjach. Jestem też wdzięczny rodzicom za ich pomoc i wsparcie dla swoich synów. Nade wszystko dziękuję lektorom: to dzięki Wam Słowo Boże będzie rozbrzmiewać w kościołach naszej archidiecezji”.

Rekolekcje dla kandydatów tej grupy (dla dekanatów: koziegłowski, myszkowski, blachowieński, mykanowski, porajski, truskolaski, brzeźnicki, gorzkowicki, kodrąbski, pajęczański, św. Lamberta w Radomsku, Najświętszego Serca Pana Jezusa w Radomsku, rozprzański, sulmierzycki, krzepicki, mokrski, osjakowski, Najświętszej Maryi Panny Pocieszenia w Wieluniu, św. Wojciecha w Wieluniu i praszkowski) odbyły się w dniach 14-16 grudnia. Prowadzili je ks. Paweł Wróbel i Michał Zimny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem