Reklama

25 lat pomocy dzieciom

2018-02-07 10:50

Anna Bieganowska-Skóra
Niedziela Ogólnopolska 6/2018, str. 56

„Pomóż Dzieciom Przetrwać Zimę” to trwająca od prawie ćwierć wieku opowieść o tym, jakie mogą być skutki spotkania Dziecka z Dorosłym. W 1993 r. dziesięcioletni wówczas Przemek odwiedził „Jaśka”– dobranockę dla najmłodszych, którą codziennie emitowano na antenie Polskiego Radia Lublin S.A. Chłopak chciał znaleźć pracę, aby pomóc rodzicom. Podzielił się swoim – całkiem niepasującym do dziecięcego świata – problemem z jaśkową ciocią Ewą Dados. Ta nietypowa prośba dziecka, podchwycona i właściwie zrozumiana, zaowocowała lokalną zbiórką darów rzeczowych, która na przestrzeni lat przeobraziła się w ogólnopolski program pomocy najmłodszym w potrzebie. W tym roku po raz 25. kilkanaście tysięcy osób z całej Polski odpowiedziało na płynący z lubelskiego eteru apel. Zaproszenie Ewy Dados od lat mobilizuje do wspólnego działania pod egidą żółtego uśmiechniętego słoneczka wszystkich tych, którym nieobca jest myśl przewodnia PDPZ – „Podziel się tym, co masz”.

Tradycyjnie na początku października ub.r. przy Polskim Radiu Lublin S.A. został powołany Główny Społeczny Komitet Organizacyjny – od tego zawsze się zaczyna. Akcja „Pomóż Dzieciom Przetrwać Zimę” nie jest bowiem ani stowarzyszeniem, ani fundacją; za jej organizację i zgodne z regulaminem przeprowadzenie odpowiada wspomniany komitet przy wsparciu szerokiego grona współorganizatorów. W skład GSKO wchodzą, zaproszeni przez Ewę Dados, przedstawiciele różnych instytucji udzielających pomocy potrzebującym, lokalnych władz, służb, wieloletni wolontariusze akcji; osoby, które od lat swoimi siłami i autorytetem wspierają PDPZ. Zaszczytny obowiązek współorganizowania akcji przyjęły w tym roku: Towarzystwo Przyjaciół Dzieci – Lubelski Oddział Regionalny, Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Lublinie, Caritas Archidiecezji Lubelskiej, Polski Czerwony Krzyż – Lubelski Oddział Okręgowy, Centrum Duszpasterstwa Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej oraz – po raz pierwszy – Bractwo Miłosierdzia im. św. Brata Alberta.

Wszystko odbywa się oficjalnie – akcja została zgłoszona na portalu zbiorki.gov.pl i otrzymała numer 2017/4751/KS.

Reklama

Swoje poparcie dla wszelkich działań okazują naszej akcji również włodarze miast i województw, uznane autorytety, hierarchowie kościelni, ludzie świata kultury i nauki, przyjmując zaproszenie do Komitetu Honorowego. Zgodnie z wieloletnią już tradycją nasze działania popierają małżonki prezydentów RP – w tym roku pani Agata Kornhauser-Duda również udzieliła nam swojego patronatu. Rokrocznie możemy też liczyć na patronat i opiekę duchową metropolity lubelskiego abp. Stanisława Budzika oraz arcybiskupa seniora Bolesława Pylaka. Akcja PDPZ dostąpiła nie lada zaszczytu: jej pomysłodawczyni oraz wszystkim wolontariuszom specjalnego apostolskiego błogosławieństwa udzielił Ojciec Święty Franciszek, „wypraszając obfitość łask i darów Bożych, umocnienia w wierze oraz nieustającej opieki Najświętszej Maryi Panny”.

Ogromną rolę w akcji odgrywają media – dzięki solidarnemu działaniu braci dziennikarskiej informacje o PDPZ docierają do najdalszych krańców Polski, a nawet przekraczają granice naszego kraju. Każdego roku łamy prasowe, anteny radiowe i telewizyjne oraz przestrzenie wirtualne zapełniają się informacjami o wielu naszych inicjatywach.

Przy tak silnym wsparciu łatwiej działać! Niezmiennie, jak co roku, według regulaminu, nie zbieraliśmy żadnych pieniędzy, a wyłącznie dary rzeczowe: odzież i obuwie w bardzo dobrym stanie, zabawki, książki, słodycze, żywność długoterminową, ziemiopłody. Kto zbierał? Zgodnie z ideą akcji, aby zbierać dary, należy założyć sztab – najmniejszą akcyjną jednostkę organizacyjną. Sztaby powstają w redakcjach, domach kultury, parafiach, na uczelniach i w szkołach wszystkich szczebli, bibliotekach, klubach, kołach, siedzibach instytucji pomocowych, zakładach pracy, słowem: wszędzie tam, gdzie znajdą się ludzie, którzy są przekonani, że – jak w akcyjnej piosence –„nawet odrobinę też podzielić można”. W tym roku na terenie całego kraju zarejestrowano 497 sztabów.

Największym akcyjnym wydarzeniem jest Wielka Uliczna Zbiórka Darów. Niektórzy są przekonani, że stanowi ona finał corocznych działań, a tak naprawdę jest odwrotnie – Uliczna Zbiórka dopiero otwiera sezon zbiórek i wprawia akcyjną maszynę w ruch. W ten wyjątkowy dzień na polskie ulice – wszędzie tam, gdzie zarejestrowano sztaby akcji – wyruszają oklejone żółtym słoneczkiem samochody, mobilne punkty zbiórek, przy których na darczyńców czekają dorośli wolontariusze (każdy ma opieczętowany, imienny identyfikator ze zdjęciem) wspierani przez niepełnoletnich przyjaciół akcji. Podziękowaniem za każdy prezent jest nasze uśmiechnięte słoneczko. Ofiarność Polaków nie przestaje zachwycać i zadziwiać. Włożony w przygotowanie zbiórki trud setek osób – wolontariuszy, przedsiębiorców, którzy udostępnili samochody, kierowców, restauratorów, służb mundurowych itd., mówiąc kolokwialnie – „opłacił się”. W samym tylko Lublinie w dzień WUZD zebrano 32 tony darów.

Akcja PDPZ to również Mecz Słodkich Serc – przed laty wymyślony przez Zenona Telmana stał się znakiem rozpoznawczym akcji. W tym roku mecz, na który biletem wstępu były bombonierka lub czekolada, rozegrały: Pszczółka Polski-Cukier AZS UMCS Lublin oraz TBV Start Lublin Tauron Basket Liga. Zebrane podczas meczu słodycze oraz sprzęt sportowy trafiły do wielu lubelskich placówek opiekuńczo-wychowawczych.

Kalendarz akcyjnych wydarzeń nie byłby pełny bez „aukcji” „Dar serca za dar serca”. Korzystając z uprzejmości i życzliwości Wojewody Lubelskiego, sympatycy PDPZ zbierają się w Sali Błękitnej Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego, aby „wylicytować” wyjątkowe przedmioty przekazane przez przyjaciół akcji – niezwykłe pamiątki, przedmioty kolekcjonerskie, płyty od uznanych artystów itp. „Waluta” jest również – jak całe wydarzenie – niecodzienna. Wspomniane przedmioty można „wylicytować” za kilogramy, a nawet tony, litry, sztuki czy opakowania produktów żywnościowych. Tegoroczna „aukcja” zasiliła Główny Magazyn Akcji niemal 3 tonami darów.

Akcja PDPZ to tysiące zaangażowanych osób, setki wydarzeń kulturalnych i sportowych, długie godziny spędzone na przygotowaniu i rozliczaniu zorganizowanych zbiórek i – co najważniejsze – dziesiątki tysięcy uśmiechniętych dziecięcych buź. W ramach tegorocznej zbiórki na terenie 13 województw w całym kraju ogółem zebrano 186 564,49 kg darów, w tym 44 514,32 odzieży, obuwia, zabawek, książek, artykułów szkolnych, środków czystości i higieny. Ponadto zebrano 116 626,28 kg żywności, w tym 12 404,14 kg słodyczy i 26 963,05 kg ziemiopłodów. Darczyńcy przekazali również 1375,44 kg innych darów.

Wieść o naszej lubelskiej inicjatywie dotarła w tym roku do Brukseli – działania red. Ewy Dados zostały uhonorowane Europejską Nagrodą Obywatelską przyznawaną przez Parlament Europejski. Wolontariusze akcji otrzymali natomiast „za budowanie miasta solidarnego” Medal 700-lecia Miasta Lublin oraz zostali wyróżnieni Medalem Pamiątkowym Województwa Lubelskiego.

Dziękujemy wszystkim, którzy zaangażowali się w XXV Ogólnopolską Akcję Charytatywną „Pomóż Dzieciom Przetrwać Zimę”, i... zapraszamy za rok :-).

Ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej ufunduje bilet na ŚDM w Panamie

2018-04-25 16:11

niedziela.pl

Ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej i Zakonie Maltańskim Janusz Kotański ufunduje ze środków własnych bilet lotniczy do Panamy dla jednego z polskich pielgrzymów udających się na ŚDM. Zwycięzca zostanie wylosowany spośród osób, które udzielą kompletu poprawnych odpowiedzi w konkursie wiedzy o ŚDM.


- Jesteśmy wdzięczni za tę inicjatywę pana ambasadora, któremu bliska jest idea ŚDM i który ma nadzieję na liczny udział młodych Polaków w spotkaniu w Panamie. Ten wyjazd jest dla nich niezwykle kosztowny, dlatego tym bardziej cieszymy się z wszelkich form wsparcia młodych pielgrzymów. Mamy nadzieję, że pojawią się kolejne - mówi w rozmowie z KAI dyrektor KBO ŚDM ks. Emil Parafiniuk, nawiązując do konkursu, w którym młodzi Polacy mogą ubiegać się o bilet lotniczy do Panamy, ufundowany przez ambasadora Janusza Kotańskiego.

Publikujemy regulamin konkursu:

Ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej i Zakonie Maltańskim Janusz Kotański ufunduje ze środków własnych bilet lotniczy na Światowe Dni Młodzieży w Panamie dla jednego uczestnika z Polski.

Bilet (w obie strony) jest nagrodą w konkursie wiedzy o Światowych Dniach Młodzieży. Bilet od Pana Ambasadora otrzyma osoba, która zostanie wylosowana spośród uczestników konkursu, którzy przyślą do „Niedzieli” prawidłowe odpowiedzi na trzy pytania:

1. Kto był inicjatorem Światowych Dni Młodzieży?

2. Kiedy i w jakich miastach w Polsce odbyły się do tej pory Światowe Dni Młodzieży?

3. Jak brzmi hasło Światowych Dni Młodzieży, które odbędą się w Panamie w dniach 22-27 stycznia 2019 r.?

Prosimy o nadsyłanie odpowiedzi pocztą pod adresem: Redakcja Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa, z dopiskiem: „Wygraj bilet od ambasadora”.

Odpowiedzi wraz z dokładnym adresem uczestnika należy nadsyłać do 30 kwietnia 2018 r. (decyduje data stempla pocztowego).

Konkurs przeznaczony jest dla osób pełnoletnich, których stan zdrowia pozwala na samodzielne odbycie podróży lotniczej do Panamy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Konferencja naukowa o życiu i twórczości Zofii Kossak – Szatkowskiej (Szczuckiej)

2018-04-26 09:55

ks. Mariusz Frukacz

„Zofia Kossak (1889-1968). W obronie wartości chrześcijańskich i patriotycznych” – to temat konferencji naukowej, która odbyła się 25 kwietnia w Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. M. in. inicjatorem i pomysłodawcą konferencji był senator RP Artur Warzocha (PiS).


W konferencji wzięli udział przedstawiciele świata nauki, polityki, mediów, instytucji oświatowych i kulturalnych m. in. Anna Fenby Taylor, wnuczka pisarki, prof. dr hab. Anna Wypych-Gawrońska rektor Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie, dr hab. Agnieszka Czajkowska, dziekan Wydziału Filologiczno-Historycznego Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie, o. Mariusz Tabulski, definitor generalny zakonu ojców paulinów, Lidia Dudkiewicz – redaktor naczelna tygodnika katolickiego „Niedziela”, senatorowie RP: Artur Warzocha (PiS) i Ryszard Majer (PiS), przedstawiciele Muzeum Zofii Kossak w Górkach Wielkich, Stowarzyszenia „Civitas Christiana” oraz wykładowcy i studenci AJD w Częstochowie.

„Poznać i zrozumieć to prawdziwie chrześcijańskie słowa. Zofia Kossak to niezwykła postać, którą trzeba poznać” – mówiła na początku konferencji prof. dr hab. Anna Wypych-Gawrońska rektor Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie.

Również senator Artur Warzocha podkreślił, że „trzeba uczynić wszystko, żeby Zofia Kossak i jej dzieło wróciły do kanonu lektur szkolnych” i przypomniał jej osobiste zaangażowanie w uratowanie kilku tysięcy istnień ludzkich, Żydów w okresie II wojny światowej.

Następnie Lidia Dudkiewicz, redaktor naczelna tygodnika katolickiego „Niedziela” przypomniała, że pierwsze słowa jakie wypowiedziała Zofia Kossak w 1957 r. po powrocie do Polski z przymusowej emigracji brzmiały „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”.

Redaktor naczelna „Niedzieli” przypominając m. in. zaangażowanie Zofii Kossak w reaktywację „Niedzieli” po II wonie światowej i współpracę pisarki z ks. Antonim Marchewką, redaktorem naczelnym „Niedzieli” w latach 1945-53, podkreśliła, że „Zofia Kossak to strażniczka cywilizacji łacińskiej”.

W swoim słowie o. Mariusz Tabulski, definitor generalny zakonu ojców paulinów przypomniał związki Zofii Kossak z Jasna Górą. – Pisarka odmówiła nawet przyjęcia państwowej nagrody w 1966 r. ponieważ władze komunistyczne aresztowały pielgrzymujący po Polsce obraz Matki Bożej Jasnogórskiej – przypomniał o. Tabulski.

Ważnym punktem konferencji były osobiste wspomnienia Anna Fenby Taylor, wnuczki Zofii Kossak - Babcia zmarła w Wielkim Tygodniu. Nad jej grobem, w dniu pogrzebu Wojciech Żukrowski powiedział: „Ludzie, czy wiecie, kogo żegnamy? Znaliście ją ze sklepu, z autobusu, z drogi, z kościoła, przyzwyczailiście się do niej jako do współparafianki, do sąsiadki. A to był wielki pisarz! Z tych największych, na miarę Sienkiewicza! – mówiła Anna Fenby Taylor.

- W bardzo wielu listach mojej babci były słowa skierowane do nas wnuków. Babcia bardzo nas kochała. Ona kochała także przyrodę, ale z Bogiem miała szczególne relacje – wspominała wnuczka pisarki, cytując fragmenty listów znanej katolickiej pisarki.

- Babcia zakorzeniła nas w Polsce. Kochała Ojczyznę. Była osobą czynu. Jej życie może być inspiracją dla kolejnych pokoleń – kontynuowała Anna Fenby Taylor.

Kolejne wykłady przybliżyły dorobek literacki Zofii Kossak, jej życie i duchowość. Twórczość pisarki dla młodych czytelników przybliżyła prof. dr hab. Krystyna Heska-Kwaśniewicz (Uniwersytet Śląski w Katowicach) - Dla dzieci i młodzieży Zofia Kossak pisała pomysłowo i plastycznie. Niestety ponieważ jej książki nie były wydawane w okresie komunizmu, to twórczość Zofii Kossak nie dotarła przynajmniej do dwóch pokoleń dzieci i młodzieży. – mówiła prof. dr hab. Krystyna Heska-Kwaśniewicz i wskazała m. in. na powieść pisarki zatytułowaną „Ku swoim”.

Następnie dr Joanna Jurgała-Jureczka przybliżając niektóre wydarzenia z biografii Zofii Kossak przypomniała, że pisarka miała wewnętrzną wolność. - Wiarę traktowała bardzo poważnie i to udowodniła swoim życiem. Miała wielką zdolność na skupieniu się na drugim człowieku – mówiła dr Joanna Jurgała-Jureczka.

- Narażała życie swoje, żeby ratować życie innych. Była natchnieniem dla polskiego podziemia, o czym wielokrotnie zaświadczali Jan Karski i Władysław Bartoszewski. Jako więźniarka na Pawiaku napisała na jednym z grypsów: „Liczy się tylko Bóg i człowiek. Reszta dym” – kontynuowała prelegentka.

Natomiast dr Konrad Ludwicki (Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie) podejmując refleksje wokół opowiadania Zofii Kossak „Wigilia na Pawiaku” podkreślił, że pisarka miał wielką wiarę w Opatrzność wobec rzeczywistości okupacyjnej - Pisarka miała świadomość nihilizmu, który był spowodowany odrzuceniem Boga. Jej dzieło literackie to kształtowanie narodu w oparciu o optymizm chrześcijański – mówił prelegent dodając, że Zofia Kossak z narażeniem życia zanosiła komunię św. na Pawiak.

Omawiając temat postaci św. Stanisława Kostki w powieści Zofii Kossak „Z miłości” wobec siedemnastowiecznej tradycji hagiograficznej dr Beata Łukarska (Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie) zaznaczyła, że twórczość Zofii Kossak to „odtwarzanie dziejów duchowości”.

Z kolei dr Joanna Warońska (Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie) mówiąc o twórczości dramatycznej Zofii Kossak przypomniała, iż pisarka uważała, że „świętość i wiara w Opatrzność nie są zarezerwowane dla wybranych”. - W dramatach szukała wzorców postaci, które ukształtują przyszłe pokolenia – mówiła prelegentka.

Uczestnicy konferencji wysłuchali również referatu dr. Leszka Będkowskiego (Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie) nt. powieści „Błogosławiona wina” oraz referatu nt. harcerskiego modelu wychowawczego w publicystyce Zofii Kossak, który wygłosiła mgr Ewelina Dziewońska-Chudy (Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie i Towarzystwo Historyczne im. Szembeków Oddział w Częstochowie).

Na zakończenie konferencji o związkach Zofii Kossak z Częstochową mówiła dr Elżbieta Wróbel (Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie i Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza Oddział w Częstochowie).

W swoim referacie podkreśliła jak ważna dla związków Zofii Kossak z Częstochową była jej pielgrzymka do Ziemi Świętej w 1933 r. Na szlaku pielgrzymim byli wówczas m. in. bp Teodor Kubina, pierwszy biskup częstochowski i ks. Antoni Marchewka, redaktor naczelny „Niedzieli” w latach 1945-53.

Dr Elżbieta Wróbel zaznaczyła, że Częstochowa nie była jedynie epizodem w życiu pisarki. - To był początek. Zofia Kossak wiedziała również, że „Niedziela” będzie potrzebna Polsce i dlatego u bp. Kubiny zabiegała o wznowienie tego tygodnika na łamach, którego publikowała swoje wspomnienia z obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau.

- Ogromna rolę w życiu pisarki i w jej duchowości odgrywał kult Matki Bożej Częstochowskiej – kontynuowała dr Elżbieta Wróbel.

Konferencja, jak zaznaczyła to prof. dr hab. Elżbieta Hurnik (Wydział Filologiczno-Historyczny Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie), ukazała wymiar moralny, patriotyczny, duchowy twórczości i życia Zofii Kossak – Szatkowskiej (Szczuckiej)

Konferencja w Częstochowie była kontynuacją konferencji, która odbyła się 24 kwietnia br. w Senacie RP w Warszawie. Wydarzenie poprzedziło otwarcie wystawy poświęconej pisarce i działaczce społecznej przygotowanej przez Muzeum Zofii Kossak w Górkach Wielkich oraz fundację jej imienia. Inicjatorem przygotowania konferencji, wystawy oraz konkursu dla dzieci i młodzieży był senator RP Artur Warzocha. Celem konferencji było przedstawienie spuścizny Zofii Kossak oraz upowszechnienie wiedzy o tej wybitnej postaci oraz jej twórczości.

Zofia Kossak (1889-1968), znana pisarka katolicka pochodziła ze słynnej rodziny Kossaków, była spokrewniona z malarzami: Juliuszem, Wojciechem i Jerzym Kossakami oraz z poetką Marią Pawlikowską-Jasnorzewską. Studiowała malarstwo w Warszawie i Genewie, a po zamążpójściu zamieszkała na Wołyniu. Traumatyczne przeżycia z 1917 r. – krwawe walki i najazd bolszewicki spisała w książce pt. „Pożoga”. Później zamieszkała w Górkach Wielkich na Podbeskidziu. W 1939 r. przeniosła się do Warszawy, gdzie zaangażowała się w działalność konspiracyjną, charytatywną i ratowanie ludności żydowskiej. Aresztowana przez gestapo, znalazła się w obozie w Auschwitz, skąd przewieziono ją na Pawiak w Warszawie. Została uwolniona tuż przed wybuchem Powstania Warszawskiego, w którym wzięła udział.

Po upadku Powstania Warszawskiego razem z córką Anną przybyła do Częstochowy. Tutaj Zofia Kossak pisała książkę „Z otchłani” i jednocześnie podjęła starania o wznowienie Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, który nie ukazywał się w okresie okupacji. Zofia Kossak przez cały 1945 r. co tydzień drukowała w „Niedzieli” wspomnienia więźniarki pt. „Lagier”. Teksty te ukazywały się anonimowo aż do 2 września 1945 r., kiedy to po raz pierwszy przy tytule pojawiły się inicjały Z. K. „Lagier” to zapis losów kobiet, które w 1943 r. z warszawskiego więzienia na Pawiaku wywieziono do niemieckiego obozu w Auschwitz. W transporcie była też Zofia Kossak. W kwietniu 1944 r. z wyrokiem śmierci znalazła się ona ponownie na Pawiaku. Została zwolniona tuż przed wybuchem Powstania Warszawskiego.

W lutym 1945 r. zwróciła się do biskupa częstochowskiego Teodora Kubiny z propozycją pomocy przy wznowieniu „Niedzieli”. Ksiądz Biskup przyjął tę inicjatywę i wkrótce powołał ks. Antoniego Marchewkę na stanowisko redaktora naczelnego tygodnika. Zofia Kossak-Szatkowska zajęła się wraz z ks. Marchewką organizowaniem redakcji i zaczęła publikować swoje teksty na łamach „Niedzieli”. Pierwszy numer pisma po wznowieniu ukazał się z datą 8 kwietnia 1945 r. Ta wybitna pisarka wchodziła też w skład zespołu redakcyjnego.

Zofia Kossak znalazła się następnie na emigracji, gdzie utrzymywała się, pracując fizycznie. Po powrocie do kraju zamieszkała ponownie w Górkach Wielkich. Zmarła 9 kwietnia 1968 r. Jest odznaczona medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem