Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Dobre radio Tomasza Dudy

2018-01-31 10:19

Agnieszka Bugała
Edycja wrocławska 5/2018, str. III

Archiwum Radia Rodzina
Nowy zespół Radia Rodzina. Tomasz Duda (czwarty z lewej)

Agnieszka Bugała: – Jest Pan szefem Radia Rodzina, to jest już faktem. Jakie będzie radio Tomasza Dudy?

Tomasz Duda: – Mam nadzieję, że będzie to radio nawiązujące do tradycji Radia Rodzina, ale też radio z innym charakterem. Zależy nam, aby nawiązywało do nazwy, czyli było jeszcze bardziej radiem rodzinnym. Będziemy budować radio, które trafi do rodzin Dolnego Śląska. Chcemy przekazywać treści ważne dla mam, ojców, babć, dziadków, ale też dzieci. Wzbogacimy ofertę o audycje dziecięce.

– Do tej pory szefował Pan rozgłośni z dużym zespołem dziennikarzy i udało się Panu odnieść sukces. Czy zespół Radia Rodzina sprosta Pana wymaganiom?

– Cenię sobie obecny skład zespołu. Słucham tego radia od pewnego czasu i nie wyobrażam sobie rewolucji. Nie mam też planów ściągania kogokolwiek z Radia Wrocław, czy z Radia RAM – takie spekulacje też już się pojawiły. To zespół sprawdzony w bojach, więc z pewnością zrobimy razem dużo dobra. Za mną pierwsze rozmowy, umówiliśmy się, że w lutym będziemy dyskutować o radiu: w którym kierunku chcemy pójść, jako zespół, i jak je lekko zmieniać. Musimy poznać swoje możliwości i odkryć, co możemy dać dla wspólnego dobra. Wyznaczając kierunek rozwoju, porozmawiamy o oczekiwaniach i wymaganiach.

– Radio Rodzina pod Pana wodzą ma przekształcić się w radio komercyjne, czyli, mówiąc potocznie takie, które utrzymuje się z reklam. Widziałam już internetowe obawy w komentarzach nt. Pana obecności w katolickim radiu, np. „więcej Rihanny, mniej Arki Noego”? Na czym będzie polegać zmiana, w czym wyrazi się komercyjność radia?

– Rzeczywiście, taka jest umowa: mamy zrobić dobre radio, osadzone we wrocławskich realiach, służące rodzinom Dolnego Śląska, funkcjonujące jako spółka, która musi na siebie zarobić. Żeby to zrobić, musimy otworzyć się na sprzedaż czasu antenowego, ale ta kwestia, choć ważna, jeszcze przed nami. Wnioski zostały złożone, czekamy na decyzję w sprawie koncesji na sprzedaż czasów reklamowych.

– Co musi się zmienić w radiu, aby przyciągnąć reklamodawców?

– Trzeba zwiększyć grupę słuchaczy. Aby to zrobić, trzeba dodać radiu lekkości. Ten poziom słuchalności, który jest teraz, nie satysfakcjonuje ani zespołu, ani potencjalnych reklamodawców. Musimy zawalczyć o to, aby tę słuchalność zwiększyć. Przyglądamy się i jesteśmy pewni, że jest mnóstwo osób, do których radio mogłoby docierać.

– Mówił Pan o audycjach dla dzieci – to rozszerza przedział wiekowy potencjalnych słuchaczy. Do kogo chcecie dotrzeć, jakie są Pana założenia?


– Nie będziemy robić radia dla bardzo młodego słuchacza, audycje dla dzieci będą pojawiały się w kontekście audycji rodzinnych. Zakładamy, że chcemy docierać do osób w wieku od czterdziestu do siedemdziesięciu lat, i więcej. Tak też będzie konstruowana ramówka radia.
Mówiła pani o Rihannie – myślę, że będzie to raczej Abba, Lady Pank, czyli utwory, które dojrzałym dorosłym dobrze kojarzą się z pięknym okresem młodości.

– Słuchacze są przyzwyczajeni do tego, że modlą się z Radiem – ono porządkuje im modlitewny rytm dnia. Czy to da się ocalić, gdy trzeba na siebie zarobić?

– Można połączyć jedno z drugim, nie zamierzam zmieniać charakteru radia, to przecież wciąż radio katolickie. Można zarabiać na reklamie i zleconych projektach, ale trzeba zachować wartość ewangelizacyjną – tu nie nastąpi żadna zmiana. Zostanie Msza święta, która codziennie jest transmitowana na antenie Radia Rodzina i nie ma żadnych pomysłów, aby to zmieniać. Będzie modlitwa poranna i inne treści związane z życiem Kościoła. Na pewno czeka nas kilka zmian w zagospodarowaniu pasma, to nie ulega wątpliwości, ale nie odbędzie się to kosztem misji, którą katolickie radio ma obowiązek wypełniać.

– Nie żałuje Pan? Nie jest przecież żadną tajemnicą, że szefowie regionalnych rozgłośni Polskiego Radia są wybierani z nadań politycznych. Odwołanie Pana z Radia Wrocław było szokiem i wydaje się być spowodowane ruchem na politycznej szachownicy. Podpadł Pan Pis-owi?

– Nie wiem, starałem się robić Radio Wrocław najlepiej, jak potrafiłem. Wśród rozgłośni regionalnych było to radio o najlepszej sytuacji finansowej i w najlepszej sytuacji technologicznej – z nowymi studiami, z mnóstwem zainwestowanych pieniędzy, które zresztą zarabialiśmy, jako radio. Kto był w budynku Radia Wrocław, ten wie, jak ono bardzo się zmieniło przez ostatnie lata. Tym bardziej cieszy mnie decyzja Księdza Arcybiskupa, który też bywał w Radiu Wrocław, widział, jak to radio się zmienia i na przekór wszystkiemu zaproponował mi pracę. Myślę, że docenił to wszystko, co na przestrzeni lat w radiu udało się zrobić. Z takim nastawieniem przychodzę do Radia Rodzina. Nie po to, żeby burzyć, nie po to, żeby wprowadzać nową ekipę, ale po to, żeby z tym samym zespołem zbudować coś wartościowego, bardzo dobrego. I uważam, że jest potencjał. W takim mieście z tradycjami, jak Wrocław, powinno być dobrze robione, profesjonalne, chętnie słuchane radio katolickie, przy okazji zarabiające na siebie. To mój cel, moje zadanie.

Tagi:
wywiad radio

Posklejać rozbite kryształy

2018-11-14 11:43

Ks. Zbigniew Suchy
Edycja przemyska 46/2018, str. VI

Z ks. dr. Piotrem Baraniewiczem, wiceoficjałem Sądu Metropolitalnego w Przemyślu, rozmawia ks. Zbigniew Suchy (cz. 3)

Stanisław Gęsiorski
Ks. dr Piotr Baraniewicz

Ks. Zbigniew Suchy: – Chciałbym zapytać o tzw. niedojrzałość psychiczną, która często staje się takim kołem ratunkowym w sytuacji, kiedy małżonkowie już nie mogą ze sobą wytrzymać?

Ks. dr Piotr Baraniewicz: – Niedojrzałość psychiczna to bardzo szerokie pojęcie. Patrząc na małżonków, możemy powiedzieć, że oni każdego dnia uczą się siebie. Dwie osoby zawierające związek małżeński nigdy nie są w pełni dojrzałe. Tak samo jest z księdzem przyjmującym święcenia – zakładamy tu pewną dojrzałość, ale on tę dojrzałość z biegiem lat zdobywa, poprzez pracę nad sobą, formację, poprzez zdobywanie doświadczenia. Na pewno Ksiądz Prałat jest dojrzalszy ode mnie, ponieważ ma więcej doświadczenia życiowego, jest starszy. Kiedy rozmawiałem na temat małżeństwa z panią dr Wandą Półtawską i mówiłem, że bardzo jej zazdroszczę wiedzy i doświadczenia, ona zapytała mnie, ile mam lat. Odpowiedziałem, że 35, a ona roześmiała się i powiedziała: „Ja mam 80, a zatem, głuptasie, jak będziesz w moim wieku, to będziesz miał taką wiedzę jak ja”. Dwudziestolatkowie, którzy się pobierają z wielkiej miłości do siebie, nie mają jeszcze dojrzałej miłości, bo ta miłość będzie u nich wzrastała i się pomnażała. Ideałem, do którego powinni dążyć, jest stwierdzenie: „żono, mężu, dziś kocham Cię bardziej niż wczoraj, mniej niż jutro”.
W doświadczeniu małżeńskim możemy jednak widzieć pewne symptomy, które mówią o niedojrzałości, np. kiedy małżonkowie ze sobą nie rozmawiają. To jest największy problem współczesnych małżeństw. Oni się tylko informują o pewnym sprawach: idę do pracy, odbierz dziecko, wyjeżdżam w delegację, mam spotkanie z koleżankami. Spotykają się ze sobą tylko i wyłącznie wieczorami. Poza tymi krótkimi momentami żyją swoim życiem i nie ma między nimi komunikacji. Benedykt XVI powiedział, że dialog między dwiema osobami jest wtedy, gdy ktoś się udziela, oddaje drugiej osobie. To nie może być tylko zwykły potok słów, ale jakaś cząstka mnie musi być przekazana drugiemu człowiekowi.
I tak powinno być w małżeństwie: rezygnuję z czegoś swojego, żeby ubogacić drugą osobę. Jeżeli tego nie ma w małżeństwie, to jest to symptom niedojrzałości. Wtedy dochodzi do kłótni, zdrad i różnego rodzaju problemów. Sytuacja staje się tak dramatyczna, że któraś ze stron nie wytrzymuje napięcia i odchodzi. Napięcie pomiędzy małżonkami nie może być tylko i wyłącznie rozładowane w pożyciu intymnym, ale przede wszystkim w umiejętności rozmowy między sobą, warto rozmawiać nawet, gdy dialog kończy się kłótnią. Daje to nadzieję na to, iż stronom wciąż zależy na sobie. Trzeba jednak pamiętać, by choć w dzień „latają talerze”, ale nigdy nie kończcie dnia bez zgody.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Hymn o miłości


Niedziela Ogólnopolska 51/2006, str. 18-19

© Igor Mojzes/Fotolia.com

Gdybym mówił językami ludzi i aniołów,
a miłości bym nie miał,
stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący.
Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadł wszelką wiedzę, i miał tak wielką wiarę, iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał,
byłbym niczym.
I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją,
a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał,
nic mi nie pomoże.
Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą;
nie jest bezwstydna, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego;
nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą.
Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma.
Miłość nigdy nie ustaje,
[nie jest] jak proroctwa,
które się skończą, choć zniknie dar języków i choć wiedzy [już] nie stanie.
Po części bowiem tylko poznajemy i po części prorokujemy.
Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe, zniknie to, co jest tylko częściowe.
Gdy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko, czułem jak dziecko, myślałem jak dziecko. Kiedy zaś stałem się mężem, wyzbyłem się tego, co dziecinne.
Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy zaś [ujrzymy] twarzą w twarz.
Teraz poznaję po części, wtedy zaś będę poznawał tak, jak sam zostałem poznany.
Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość - te trzy: największa z nich [jednak] jest miłość.

Z Pierwszego Listu św. Pawła do Koryntian (1 Kor 13, 1-13)

Przeczytaj także: Hymn o miłości
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jasna Góra: dziś wieczorem Episkopat rozpoczyna doroczne rekolecje

2018-11-19 17:17

dg / Warszawa (KAI)

Dziś wieczorem polski Episkopat rozpoczyna doroczne rekolekcje na Jasnej Górze. Konferencje, które głosić będzie franciszkanin, o. Ernest Karol Siekierka z Poznania, zainspirowane są pismami i życiem św. Franciszka z Asyżu. Na lekturę duchową franciszkanin poleci biskupom książkę abp. Fultona Scheena. Rekolekcje zakończą się w piątek 22 listopada.

Bożena Sztajner/Niedziela

– Pomyślałem, że skoro w tym roku Pan Bóg powołał do wygłoszenia tych rekolekcji duchowego syna św. Franciszka, to moglibyśmy spróbować zainspirować się refleksjami pochodzącymi od tego Świętego z Asyżu – powiedział KAI o. Siekierka OFM. - Myślę, że cała spuścizna, jaką są pisma św. Franciszka, ta bezcenna relikwia słowa, może posłużyć nam jako inspiracja do przeprowadzenia tych rekolekcji - dodał franciszkanin.

Pisma św. Franciszka, które przetrwały do naszych czasów, zgrupowane są wokół trzech tematów: Reguły i zachęty; listy; modlitwy. „Nie wszystkie treści pism są kierowane tylko do zakonników. Niektóre mają także wymiar wartościowy dla różnych stanów, chociażby Napomnienia, gdzie Franciszek w formie prostych słów, ale pełnych mądrości życia zachęca i karci, zaprasza do większej gorliwości, przestrzega przed pójściem drogą, która prowadzi do nikąd. Są przepiękne i warto się nimi inspirować” – zachęca franciszkanin.

– Na przykład napomnienie 13: „Nie można poznać, ile cierpliwości i pokory ma sługa Boży, dopóki wszystko się dzieje po jego myśli. Przyjdzie czas, że ci, którzy powinni postępować według Jego woli, zaczną Mu się sprzeciwiać. Ile wtedy okaże cierpliwości i pokory, tyle jej ma, nie więcej”.

Również listy Franciszka, mają różnych adresatów: do wiernych, do rządców narodów, do duchownych, do braci całego zakonu, do pewnego ministra, do Kustoszów, do brata Leona czy św. Antoniego. Przepiękne są także modlitwy, które stanowią jedną trzecią pism Franciszka – opowiada rekolekcjonista.

Jak zaznacza o. Siekierka, łatwo zauważyć w pismach Biedaczyny z Asyżu bogactwo myśli biblijnej, a więc wyraźne i częste cytaty z Pisma św. „co świadczy o wybitnej znajomości Bożego Objawienia przez Franciszka, o bogactwie treści, ale też o ponadczasowości i aktualności tego, co on mówi”.

– Zaproponowałem temat przewodni rekolekcji: „Przed ukrzyżowanym Panem ze św. Franciszkiem z Asyżu: ‘ (…) Rozjaśnij ciemności mego serca (…) abym wypełniał Twoje święte i prawdziwe posłannictwo’”. Te słowa pochodzą z najstarszego Franciszkowego tekstu, czyli z modlitwy, która otwierała drogę duchową Świętego z Asyżu, która spontanicznie wytrysnęła z serca Franciszka przed krzyżem w San Damiano a powtarzana, utrwalona w pamięci została później przelana na papier i przekazana braciom.

Treść całej tej modlitwy brzmi: „Najwyższy chwalebny Boże, rozjaśnij ciemności mego serca, i daj mi Panie prawdziwą wiarę, niezachwianą nadzieję, doskonałą miłość, zrozumienie i poznanie, abym mógł wypełnić Twoje święte i prawdziwe posłannictwo”. W czasie rekolekcji wpatrzeni będziemy w krzyż z kościoła San Damiano, który odegrał bardzo ważną rolę w życiu św. Franciszka, a złotą nicią będą wspomniane słowa modlitwy – zapowiada rekolekcjonista.

Rekolekcje rozpoczną się nauką „Z Franciszkiem u Maryi”. W pierwszym dniu uczestnicy wysłuchają konferencje na temat: „Z Franciszkiem, za natchnieniem Ducha, pod krzyżem z San Damiano”; „Z Franciszkiem patrzymy na ciemności serca ludzkiego i prosimy o mądrość”; i wsłuchiwać się będą w niektóre ważne słowa Franciszkowego Testamentu. W drugi dzień rekolekcyjny biskupi będą snuć refleksję nad słowem Franciszka o szacunku do kapłaństwa i zastanawiać się nad tym co to dla nas oznacza; wsłuchiwać się będą w napomnienie piąte: Aby nikt się nie pysznił lecz chlubił się z krzyża Pańskiego”, by w siódmej nauce „Z Franciszkiem rozważać o radości doskonałej jako mocnej lekcji miłości krzyża”. Temat ostatniej nauki zabarwiony będzie myślą ekologiczną: „Z Franciszkiem chwalimy Boga słowami Pieśni Słonecznej: Pochwalony bądź Panie za (…), jak również za tych, którzy przebaczają i za siostrę śmierć cielesną”.

– W książce „Bóg albo nic” kard. Robert Sarah, odpowiadając na pytanie o to, jakie inspiracje budzi w nim imię papieża Franciszka, powiedział, że papież uważa ze Założyciel Franciszkanów może nam pomóc w podjęciu głębokiej reformy naszego życia duchowego. Franciszek żył też w czasie głębokiego kryzysu duchowego, moralnego i politycznego. Wydawało się, że Kościół runie, tymczasem Jezus poprosił Franciszka, żeby naprawił Jego Kościół. Nie chodziło tylko o małą świątynię w San Damiano, w którym wybrzmiała modlitwa Franciszka: Rozjaśnij ciemności mego serca , ale o cały zrujnowany Kościół, symbolizowany przez Bazylikę św. Jana na Lateranie, którą papież Innocenty III ujrzał we śnie przechyloną i podtrzymywaną właśnie przez założyciela Zakonu Braci Mniejszych, od jego imienia popularnie zwanych Franciszkanami – tłumaczy o. Ernest K. Siekierka.

Tegoroczne rekolekcje dla polskiego Episkopatu w Częstochowie rozpoczną się adoracją Najświętszego Sakramentu wieczorem 19 listopada, potrwają do 22 listopada. Podczas ich trwania hierarchowie będą zachęceni do przeczytania w ramach lektury duchowej książki „Kapłan nie należy do siebie”, autorstwa coraz popularniejszego również w Polsce amerykańskiego ewangelizatora, sł. Bożego abp. Fultona J. Sheena.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem