Reklama

Pawłowa parafia z ewangelizacyjnym zapałem

2018-01-24 12:44

Katarzyna Dobrowolska
Edycja kielecka 4/2018, str. IV

WD
Kościół św. Pawła z przyległymi budynkami Wspólnoty

Powołana w 2004 r. przy Wspólnocie Koinonia św. Pawła w Kielcach parafia pod jego patronatem żyje misją, by Dobra Nowina docierała do każdego poszukującego człowieka, stale inspirując się nauczaniem apostoła. Organizowane od lat kursy, spotkania, głoszone we wspólnocie i w parafii rekolekcje oraz stała modlitwa wspólnotowa pomagają przygotować nowych ewangelizatorów i wielu ludziom zbliżyć się do Boga

Święty Paweł wciąż fascynuje. Był całkowicie oddany sprawie głoszenia Słowa Bożego. Używał różnych sposobów, aby przekazać Ewangelię, przemawiał do tłumów i na osobności. Każdą okazję wykorzystywał, aby spotkanemu człowiekowi opowiedzieć Dobrą Nowinę o Jezusie, bo każdy człowiek jest wart tego, aby poświęcić mu czas i uwagę. Pisał listy, wysyłał swoich wysłanników, wykorzystując wszystkie istniejące sposoby komunikacji, aby utrzymać stały kontakt z osobami i wspólnotami, które ewangelizował. I jeszcze coś ważnego – zawsze nosił w sercu tych, którym głosił Ewangelię, modląc się za nich nieustannie. Zanim jednak stał się gorliwym apostołem, był przecież prześladowcą Chrystusa, zwalczając Jego wyznawców z całą zawziętością. Wszystko zmienia się po spotkaniu ze Zmartwychwstałym pod Damaszkiem. Paweł otrzymał chrzest z rąk Ananiasza, i jak zanotował św. Łukasz, od razu zaczął głosić Dobrą Nowinę o Jezusie Chrystusie. Jego misją stało się zanieść Ewangelię całemu światu.

W swojej najnowszej książce „Św. Paweł – pierwszy po Jedynym. Lectio divina o słudze, który stał się synem” – założyciel Wspólnoty Koinonia św. Pawła w Kielcach i proboszcz parafii – ks. Marian Królikowski tłumaczy, że „Droga duchowa, którą przeszedł św. Paweł, jest także naszą drogą, albowiem „Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać swe miłosierdzie” (Rz 11,32).

Żyjący we Wspólnocie Koinonia św. Pawła siostry i bracia, posługujący w parafii kiedyś, jak św. Paweł odkryli ewangelizację jako swoje powołanie. Dla tej misji zostawili wszystko i poszli za Jezusem. Podjęli życie według rad ewangelicznych, składając śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Tworzą jedną wspólnotę życia, modlitwy i apostolatu, czerpiąc w powierzonych zadaniach pełnymi garściami z życia swojego patrona. Od Apostoła uczą się wzorów strategii duszpasterskiej, która pomaga im zaadaptować naukę Chrystusa do realiów współczesnego człowieka. W 2013 r. Wspólnota dekretem biskupa Ryczana została zatwierdzona jako Stowarzyszenie Życia Apostolskiego na prawie diecezjalnym.

Reklama

Na cześć patrona

W kaplicy Wspólnoty znajduje się piękna ikona Apostoła, której autorem jest kielecki artysta i ikonopis Michał Płoski. Ten wizerunek, tak jak nauka św. Pawła, przypomina braciom i siostrom z Koinonii o tym, że głosić Ewangelię Chrystusową oznacza również znosić trudy i że nie wolno im zaniedbać charyzmatu, który został im dany.

Na cześć patrona świętują dwa razy w roku. 25 stycznia – we wspomnienie Nawrócenia św. Pawła – Koinonia wraz z parafianami i przyjaciółmi przeżywa swoje święto patronalne. Za to 29 czerwca – uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła jest dniem odpustu,w którym odbywają się śluby, rozpoczyna się również nowicjat i juniorat.

Inicjatorem powołania parafii św. Pawła przy Koinonii był śp. bp Kazimierz Ryczan. Tworząc parafię powierzył jej dzieło nowej ewangelizacji. Chociaż parafia liczy niespełna 200 wiernych, to gromadzi się przy niej wspólnota modlitewno-ewangelizacyjna, składająca się z małych grup: dzieci i młodzieży (są to młodzi ewangelizatorzy), studentów, małżeństw, osób dorosłych. Cyklicznie odbywają się spotkania małżeństw, które owocują inicjatywami ewangelizacyjnymi w parafii i poza nią. Dzieci, młodzież mają również swoją ścieżkę formacji. Odwiedzają m.in. domy pomocy społecznej, pokazują okolicznościowe przedstawienia świąteczne w domach dziecka, dzielą się z innymi radością i Dobrą Nowiną.

Przy Koinonii, 19 października 2011 r. bp Ryczan erygował Diecezjalny Ośrodek Katechumenalny św. Pawła w Kielcach, działający w ramach Centrum Modlitwy i Ewangelizacji św. Pawła. Co roku od 60 do 70 osób przygotowuje się w nim do przyjęcia sakramentów chrześcijańskiego wtajemniczenia, najwięcej osób przyjmuje sakrament bierzmowania. Ośrodek prowadzi Wspólnota z odpowiedzialnym ks. Marianem Królikowskim.

Nieustannie głoszą Słowo

Ale pierwszym charyzmatem wspólnoty i parafii pozostaje ewangelizacja i modlitwa realizowana poprzez Szkołę Nowej Ewangelizacji św. Pawła, która formuje uczestników do pogłębiania wiary i dawania świadectwa w Kościele i świecie. Już w najbliższym czasie bracia i siostry będą głosili trzy tury rekolekcji dla katechetów w Sandomierzu, potem dla Odnowy w Duchu Świętym we Wrocławiu i dla Ruchu Apostolstwa Młodych w Krakowie. Zaplanowane są także stałe kursy formacyjne odbywające się na miejscu w Centrum Modlitwy i Ewangelizacji św. Pawła. Łącznie jest ich w ofercie ponad dwadzieścia.

We wspólnocie są różne talenty. S. Franciszka Godlewska od lat komponuje pieśni religijne, dbając o oprawę muzyczną liturgii, spotkań modlitewnych, różnych rekolekcji i uroczystości. – Jest wiele pieśni inspirowanych słowami św. Pawła i jego nauczaniem w listach – mówi przełożona s. Samuela. Niedługo ukaże się płyta „Niech wielbią Ciebie narody”. Znajdą się na niej utwory skomponowane przez s. Franciszkę, ale i przetłumaczone z języka francuskiego. Wiele pieśni autorstwa s. Franciszki od lat jest w obiegu w całej Polsce. W kościołach możemy usłyszeć takie pieśni jak choćby: „Ogrody”, „Święte Imię Jezus”, „Niechaj zstąpi Duch Twój”. Dwie osoby ze wspólnoty zainteresowały się pisaniem ikon i kończą specjalny kurs w tej dziedzinie. Spod ich pędzla wychodzą już piękne prace.

Wieczory wiary po raz czwarty

30 stycznia rozpoczyna się czwarta już edycja „Wieczorów wiary”. Jest to cykl spotkań, które mają pomóc odnowić relację z Bogiem i więź z Jezusem. Spotkania odbywać się będę w każdy wtorek po Mszy św. Zwyczajowo przychodzą osoby poszukujące, pragnące odnowić więź z Bogiem, z Kościołem, z różnymi życiowymi doświadczeniami. Najpierw jest poczęstunek, a potem konferencja połączona z słuchaniem Słowa Bożego. Po konferencji uczestnicy w małych grupach rozważają usłyszane Słowo, dzieląc się z pozostałymi refleksją, wątpliwościami, zdają pytania. To także moment by wzajemnie poznać się i nawiązać przyjaźń. W dniach 16-18 lutego w Koinonii odbędą się rekolekcje „Błogosławieństwa Szczęścia i Mowa Krzyża”. Specyfiką rekolekcji prowadzonych metodą Lectio divina będzie milczenie. Każdego dnia przewidziano dwa spotkania ze Słowem Bożym połączone z refleksją i modlitwą osobistą oraz uczestnictwem w liturgicznej modlitwie wspólnoty. 22 lutego w Koinonii spotkają się młodzi, by uwielbiać wspólnie Boga, w przyjaźni i radości. Będą warsztaty, agapa i czas na relaks.

Tagi:
parafia

Duży kościół w małych Ostrowcach

2018-02-22 10:40

Agnieszka Dziarmaga
Edycja kielecka 8/2018, str. IV

Parafia Ostrowce, niegdyś duża i obszerna, liczy dzisiaj zaledwie 600 osób, za to pozostał duży – odpowiedni dla większej wspólnoty – kościół pw. św. Jana Chrzciciela, zbudowany na wzgórzu. Jest on zadbany, doposażony i sukcesywnie restaurowany – mała parafia jest ofiarna i odpowiedzialna

TD
Kościół pw. św. Jana Chrzciciela w Ostrowcach

Scena związana z życiem św. Jana Chrzciciela, patrona jest wyobrażona w ołtarzu głównym. Obraz jest sygnowany nazwiskiem Stefana Styczyńskiego z datą 1944. Poprzedni obraz nie spodobał się opisującemu parafię ks. Janowi Wiśniewskiemu, który zanotował: „Na zasuwie lichy obraz chrztu Pana Jezusa” (W „Historycznym opisie kościołów, miast, zabytków i pamiątek w Stopnickiem” (Marjówka 1929).

Ołtarze były wzmiankowane w połowie XIX wieku. W ołtarzu głównym cześć odbiera wizerunek Maryi z Dzieciątkiem słynący łaskami, o czym za chwilę.

Wracając do głównego patrona, czy można go wiązać z innym Janem – fundatorem kościoła z XIII wieku, postacią barwną i wzbudzającą emocje?

Pierwsza wzmianka o tutejszej parafii pochodzi wprawdzie z 1326 r., kiedy plebanem był Paweł, ale i kościół i parafia powstały wcześniej, być może było to tak, jak zapisano w 1857 r., który to tekst przytacza ks. Wiśniewski: „Ponad drzwiami kościoła w Ostrowcach od strony południowej był napis, że kościół ten postawił Jan Nejszon «proboszcz wiślicki w 1292 r., którego biust w płaskorzeźbie z kamienia dotąd nad temiż drzwiami dochowano»”. W „Liber Beneficiorum” Długosz informuje, że parafialny kościół w Ostrowcach pw. św. Jana Chrzciciela był budowlą murowaną, a jako fundatora wymienia Jana Naszyona herbu Topór, wiślickiego prepozyta.

W dokumentach nazywa się owego prepozyta dość różnie, głównie Nasyca, Nassan lub Nejszon. W wieku lat 16 był on już kantorem sandomierskim, a przed 30. rokiem życia uzyskał jeszcze kilka godności, m.in. kanonika gnieźnieńskiego, poznańskiego i płockiego. W jego sprawie miał interweniować podobno nawet papież Jan XXII, nakazując mu w 1330 r. zrzeczenie się niektórych beneficjów.

Związek Jana Nejszona, fundatora, z wyborem patrona – św. Jana Chrzciciela wydaje się wątpliwy, choć ten właśnie patron jest w Ostrowcach od zarania dziejów parafii.

Wyobrażenie św. Jana Chrzciciela, poza ołtarzem głównym odnajdziemy jedynie na współczesnej chorągwi, ufundowanej ostatnio w parafii. Odpust jest obchodzony 24 czerwca, w tym dniu, który wtedy wypada. Zawsze ma uroczystą oprawę, z udziałem zapraszanego kaznodziei i przypomnieniem postaci Świętego, który wśród rzesz nad Jordanem ochrzcił także Syna Bożego, a sam pozostał głosem wołającego na pustyni, tym, który torował ścieżki Panu.

Parafia w dziejach

Historię obiektu sakralnego wzbogacają zapiski Kroniki Parafii Ostrowce prowadzonej od 1939 r. przez kolejnych proboszczów.

Autorzy kroniki – duszpasterze parafii, powołując się na XIX-wieczną tradycję twierdzą, podobnie jak ks. Wiśniewski, że pierwszy kościół w Ostrowcach został zbudowany już w 1229 r. przez Jana Naszyona (lub Nejszona), proboszcza wiślickiego. Bardziej prawdopodobny wydaje się być rok 1292, który podaje „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich (Warszawa 1886 r.). Na pewno parafia Ostrowce istniała już w XIV wieku, gdyż została wymieniona w spisie świętopietrza (1326 r.) i zapewne musiała posiadać kościół. Przekazy źródłowe (Akta Visitationis 1618 r.) przytaczają opis kościoła – na planie prostokąta, murowany z białego kamienia, kryty gontem, wsparty szkarpami. W 2. poł. XVI wieku kościół został sprofanowany przez zwolenników reformacji. Restaurowano go w 1602 r. dzięki staraniom kolatora Sebastiana Nieradzkiego. Wówczas w kościele znajdowały się trzy ołtarze. Gruntownej renowacji i przebudowie kościół poddano w latach 1897 – 1900, gdy proboszczem był ks. Karol Borewicz. Z tamtego czasu pochodzi elewacja z białego kamienia – wapienia stopnickiego, z pobliskiej kopalni w Kamiennej Górze k. Solca. Kościół jest utrzymany w stylu neogotyckim.

Kult Madonny Przewidującej Cierpienia

Obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem stanowi skarb i dumę parafii. Powstał prawdopodobnie w 2. poł. XVI wieku w szkole małopolskiej. Wizerunek reprezentuje typ zwany „piekarskim”. Obraz – dzisiaj w ołtarzu głównym – znajdował się pierwotnie w nieistniejącym obecnie dawnym kościele św. Jana Chrzciciela.

Pierwsze wzmianki na temat wizerunku są już w aktach wizytacji bp. Mikołaja Oborskiego z lipca 1664 r. Wymieniono trzy ołtarze na murowanych mensach: główny z obrazem św. Jana Chrzciciela oraz dwa boczne: po prawej z obrazem „Zdjęcie z krzyża”, a po lewej – z wizerunkiem Najświętszej Maryi Panny. Być może obraz został zakupiony w warsztacie któregoś z malarzy tworzących dla kościołów małopolskich w czasach restauracji wielu kościołów po okresie kalwinizmu. Wprowadzenie i umacnianie kultu maryjnego było w takich sytuacjach dość powszechną praktyką.

Obraz zanim trafił do Ostrowców, musiał wcześniej znajdować się w złych warunkach, bo właśnie w Ostrowcach przeprowadzono jego pierwszą zanotowaną w źródłach renowację. We wspomnianej Kronice Parafii Ostrowce znajduje się zapis: „Pierwsza renowacja obrazu była w 1625 roku, widać z tego jak cennym zabytkiem jest odnowiony obraz smutnej, bo przewidującej cierpienia Matki Bożej”. Napis na odwrocie poświadcza, że renowację przeprowadzono właśnie w Ostrowcach. W 1626 r. miała miejsce konsekracja kościoła i ołtarzy.

W XVII wieku głowy Maryi i Dzieciątka ozdobiono wczesnobarokowymi nimbami i koronami, zamienionymi na nowsze w XVIII wieku. Z tego okresu pochodzą także barokowe, srebrne sukienki z tłoczonymi złoceniami. Bogate zdobienia świadczą, że wizerunek cieszył się dużym kultem.

W 1934 r. obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem przeniesiono do nowego neogotyckiego ołtarza głównego z drewna sosnowego. Najpoważniejsze w dziejach obrazu prace renowacyjne (a było ich kilka) trwały od 1998 r. Przeprowadzono je w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (odsłonięto w znacznej części malowidło pierwotne, pozostawiono część przemalowań z 1625 r. oraz złocone tło z 1900 r.).

Kult Madonny nie rozprzestrzenił się jednak poza granice parafii, a nawet nie ma w Ostrowcach odpustu związanego ze świętem maryjnym. Kilka lat temu wprowadzono nabożeństwa fatimskie, które być może pozwolą powrócić do dawnego kultu maryjnego w ogóle, a w szczególności Matki Bożej Ostrowieckiej.

Ubywa parafian

Ks. Dariusz Matuszewski jest proboszczem w Ostrowcach od ośmiu lat i obserwuje gwałtowne kurczenie się parafii – młodzi ludzie nie zostają na gospodarkach, wyjeżdżają za lepszą pracą („Nie ma szkoły, nie ma nawet sklepu” – opowiada Ksiądz Proboszcz). Pomimo zmniejszania się stanu ludnościowego parafii i niestety jej ubożenia, udało się zrealizować szereg prac renowacyjnych we wnętrzu, w tym przy ambonie, ołtarzach – wyłącznie z funduszy parafian i darczyńców. Położono nowe chodniki wokół kościoła. – Parafianie angażują się w te sprawy, dbają o kościół – mówi Ksiądz Proboszcz. Tę troskę i staranność widać w kościele i wokół niego.

W świątyni odnajdziemy także pamiątki z dawnego kościoła, m.in. epitafia, chrzcielnicę, są także ciekawe feretrony powojenne (pięknie odrestaurowane), oryginalne sklepienie w prezbiterium i klasyfikowane jako unikatowe – organy.

W Ostrowcach dobrze przyjął się ostatnio kult Miłosierdzia Bożego i wspomniane nabożeństwa do Matki Bożej Fatimskiej. Okazały kościół, iluminowany nocą, wart jest odwiedzenia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Katecheci wychowawcami w szkole? - pomysł MEN

2018-02-24 12:57

lk / Warszawa (KAI)

Katecheci mogliby być powoływani na wychowawców klas - tak przewiduje projekt nowelizacji rozporządzenia MEN ws. warunków i sposobu organizowania nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach. Resort przesłał projekt do konsultacji Kościołom i związkom wyznaniowym.

Piotr Jaskólski
Każdy kleryk IV roku obowiązkowo odbywa praktyki w szkole podstawowej i gimnazjum

W dotychczasowym stanie prawnym powoływanie katechetów na wychowawców klas nie było to możliwe. Przepis uniemożliwiający powierzenie takich obowiązków nauczycielowi religii został wprowadzony w 1992 r., gdy katechetami w szkołach, w zdecydowanej większości, byli księża i siostry zakonne. Obecnie, zwłaszcza w większych miejscowościach i miastach, religii uczą także świeccy katecheci, często zatrudnieni w szkole także jako nauczyciele innych przedmiotów.

"Na potrzebę zmiany przepisu w tym zakresie wielokrotnie wskazywali przedstawiciele kościołów i innych związków wyznaniowych prowadzących nauczanie religii w szkołach. Kwestia ta jest także poruszana w interpelacjach poselskich oraz w zapytaniach kierowanych do Ministerstwa Edukacji Narodowej, zarówno przez dyrektorów szkół, nauczycieli religii, jak i rodziców" - czytamy w uzasadnieniu projektu nowelizacji rozporządzenia MEN.

"W obecnych realiach organizacji pracy szkół zdarza się bowiem, że nauczyciel religii (uczący także innych przedmiotów) jest jedynym nauczycielem, któremu nie powierzono wychowawstwa w szkole, mimo takiej potrzeby i oczekiwania np. ze strony rodziców" - wyjaśnia resort edukacji.

MEN proponuje ponadto, aby zasady oceniania z religii i etyki były ustalone według skali ocen określonej w statucie szkoły, a nie według skali ocen przyjętej w danej klasie. "Wewnątrzszkolny system oceniania jest dokumentem spójnym, obowiązującym wszystkich uczniów w szkole i powinien również określać zasady oceniania uczniów z religii/etyki" - tłumaczy ministerstwo.

Projekt rozporządzenia MEN przewiduje wprowadzenie przepisów przejściowych. Chodziłoby o umożliwienie dostosowania statutów szkół, w kwestii oceniania nauki religii i etyki, do zmian wprowadzonych w rozporządzeniu oraz zastosowania ich także w istniejących jeszcze szkołach poprzedniego ustroju szkolnego, czyli w gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych oraz klasach tych szkół prowadzonych w szkołach innego typu.

Według informacji przekazanych KAI przez Komisję Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski, w roku szkolnym 2017/2018 religii w polskich szkołach uczy łącznie 31 tys. 353 katechetów: 18 tys. 349 osób świeckich, 9753 księży diecezjalnych, 2228 sióstr zakonnych, 1006 zakonników oraz 17 diakonów i alumnów.

Podstawy prawne funkcjonowania katechezy w szkole regulują Konstytucja RP (art. 53 ust. 4), Konkordat między Stolicą Apostolską a Rzeczpospolitą Polską (art. 12), ustawa o systemie oświaty z 1991 r. (art. 16), rozporządzenie MEN z 1992 r. oraz znowelizowane porozumienie między MEN a KEP ws. kwalifikacji nauczycieli religii z 2016 r.

Te akty prawne są analogiczne do rozwiązań dotyczących innych wyznań. W polskim systemie oświatowym jest 27 rodzajów lekcji religii, ponieważ każdy związek wyznaniowy ma prawo do organizowania własnego nauczania religii i część z tych związków z tego korzysta.

Od strony kościelnej nauczanie jest regulowane przepisami prawa kanonicznego oraz uchwałą KEP z 2001 r., zwaną Dyrektorium Katechetycznym Kościoła Katolickiego.

Lekcje religii w szkole organizowane są zatem we współpracy dwóch płaszczyzn: kościelnej i szkolnej. Każdy z tych podmiotów ma inne zadania.

Kościół jest odpowiedzialny za treść nauczania religijnego, zatwierdza programy i podręczniki. Określa, które cele i zadania szkoły winny być realizowane na lekcjach religii, wśród których jest m.in. ewangelizacja. Podejmuje też nadzór merytoryczny nad tymi lekcjami, wreszcie kieruje nauczycieli religii do pracy w konkretnych placówkach oświatowych.

Szkoła natomiast włącza nauczyciela religii w realizację planu wychowawczego i dydaktycznego placówki, stosuje rygory organizacyjne wobec lekcji religii, właściwe dla ogółu przedmiotów i nauczycieli.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z 14 kwietnia 1992 r., w publicznych przedszkolach i szkołach organizuje się naukę religii na życzenie rodziców. Po osiągnięciu pełnoletności o pobieraniu nauki religii lub etyki decydują uczniowie. Choć decyzję w sprawie uczęszczania na te lekcje można zmienić, to wymaganie składania pisemnych deklaracji co roku nie jest wymagane.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Kapłani i Ojcowie na modlitwie i pokucie

2018-02-24 14:28

Agnieszka Bugała

Zakończył się wielkopostny Dzień Pokutny dla duchowieństwa archidiecezji wrocławskiej.

Agnieszka Bugała

Rozważania Drogi Krzyżowej w kościele Św. Krzyża na Ostrowie wprowadziły w modlitewny charakter spotkania.W procesji pokutnej duchowni przeszli do wrocławskiej katedry, gdzie najpierw wysłuchali konferencji a później adorowali Jezusa w Najświętszym Sakramencie.

Konferencję ascetyczną dla księży diecezjalnych i zakonników wygłosił bp Andrzej Siemieniewski. Rozpoczął od wyjaśnienia samego terminu „asceza”, którego prawidłowe rozumienie nawiązuje do treningu ciała i duszy. Przypomina udział w zawodach sportowych, o których zresztą mówi św. Paweł. Sportowcy przygotowują się do zawodów przez odpowiednią dietę i ćwiczenia – mówił biskup – podobnie i my w naszym życiu duchowym i duchowych zawodach, w których bierzemy udział.

Przez cały czas trwania Dnia Skupienia w katedrze można było skorzystać z sakramentu pokuty.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem