Reklama

Społeczniak i weekend cudów

2018-01-11 07:13

kaga
Edycja zamojsko-lubaczowska 2/2018, str. II

archiwum autora
Pakowanie szlachetnych paczek

Tegoroczny finał Szlachetnej Paczki już za nami! Ponad 20 tys. rodzin z całej Polski otrzymało spersonalizowane podarunki od darczyńców. Z dumą informujemy, że zamojski „Społeczniak” również ma w tym swój udział

Tak naprawdę szkolna przygoda z Paczką zaczęła się kilka lat temu, ale początkowo pomoc przygotowywało jedynie grono pedagogiczne i pracownicy Zamojskich Szkół Społecznych. W ubiegłym roku, z inicjatywy uczennic ówczesnej 2a, na Paczkę złożyli się licealiści. Udało im się wesprzeć czteroosobową rodzinę. Zachęceni sukcesem i bogatsi o doświadczenia, teraz zmobilizowali całą szkołę.Akcja rozpoczęła się na długo przed ogłoszeniem bazy potrzebujących rodzin – za pośrednictwem wychowawców informacja o planowanych działaniach dotarła do dzieci, młodzieży i rodziców. Później wszystko potoczyło się lawinowo. Przeliczono zebrane pieniądze, wybrano rodzinę, zaplanowano zakupy...

– Tymczasem gotówka wciąż spływała, po prostu było jej za dużo, aby przeznaczyć ją na pomoc tylko dla czterech osób – mówi Ola, jedna z najbardziej zaangażowanych w Paczkę dziewczyn z 3a Liceum.

– Znowu zajrzeliśmy do bazy a tam pusto, nikogusieńko z rejonu Zamościa. Na szczęście na stronie Szlachetnej Paczki pojawiła się wiadomość, że informacje o potrzebujących będą publikowane sukcesywnie aż do 6 grudnia – dodaje jej klasowa koleżanka Agata

Reklama

– Trzeba było trochę poczekać – śmieje się Katarzyna Garbacik, nauczycielka ze Społeczniaka, która koordynowała szkolną akcję – opisy rodzin pojawiały się i niemal natychmiast znikały. Akurat to ostanie to dobry znak, bo niewidoczna informacja oznacza, że znalazł się darczyńca, który zobowiązał się do pomocy. Przyszła kolej i na nas, wybraliśmy kolejną rodzinę – tym razem dwuosobową.

– Zaczęło się poszukiwanie potrzebnych ubrań, butów, mebli, tekstyliów, drobnych upominków – licealistki przyznają, że choć lubią zakupy, to jednak te pochłonęły dużą ilość czasu.

Moje rozmówczynie zgodnie twierdzą, że inaczej kupuje się dla siebie, inaczej dla kogoś, kogo zna się tylko z opisu. Pojawia się mnóstwo wątpliwości, czy dana rzecz będzie odpowiednia, czy rozmiar będzie pasował, czy kolor się spodoba. Na szczęście z pomocą przychodzą wolontariusze Szlachetnej Paczki – zawsze można do nich zadzwonić z pytaniem i zawsze uzyskuje się konkretną odpowiedź.

Dzięki takiemu podejściu w paczkach dla pani Iwony, która samotnie wychowuje trójkę dzieci: osiemnastoletnią Dianę, czternastoletniego Dawida i sześcioletnią Nikolę, znalazła się potrzebna żywność, ubrania oraz meble. Pani Edyta, opiekująca się swoim szesnastoletnim synem, dostała węgiel, na zakup którego po prostu nie było jej stać, artykuły żywnościowe oraz niezbędną odzież.

Dzięki hojności rodziców, dzieci, młodzieży oraz pracowników w Zamojskich Szkołach Społecznych zebrano rekordową kwotę 11.340 zł.

– To pozwoliło nam na zakup wszystkich rzeczy, jakich potrzebowały rodziny, nie musieliśmy ograniczać się jedynie do tych zaspokajających najbardziej pilne potrzeby – mówi Katarzyna Garbacik. – Dlatego z całego serca dziękuję wszystkim, którzy wsparli akcję. To bardzo miłe i wzruszające, kiedy widzi się tak wielkie zaangażowanie dużej społeczności.

Takich wzruszających momentów było więcej, jak mówią najbardziej zaangażowani w akcję uczniowie. – Pierwszy był chyba wtedy, gdy dostaliśmy wiadomość, że w tegorocznej edycji Szlachetnej Paczki darczyńcy objęli pomocą wszystkie potrzebujące rodziny. Kolejny – gdy wolontariuszka przekazała nam informację, iż nasza Podopieczna rozpłakała się z radości na wieść, że ma już czym napalić w piecu. Następny – kiedy pakowaliśmy paczki tak, by ich otwieranie sprawiło radość obdarowanym. I jeszcze jeden – gdy dumni odwieźliśmy 43 zapakowane pudła i pudełka do magazynu. Wreszcie ten, gdy czytaliśmy kartkę z gorącymi podziękowaniami od Rodziny. Nie na darmo mówi się, że finał Szlachetnej Paczki to „weekend cudów”!

Nie byłoby go, gdyby nie zaangażowanie i praca młodzieży. Koordynatorka szkolnej akcji podkreśla ciekawą inicjatywę uczniów z klasy 1a SLO, którzy wspólnie z wychowawczynią, Ewą Kowalczyk, na rzecz Szlachetnej Paczki zorganizowali w szkole mikołajkową kawiarenkę. Na szczególne wyrazy uznania zasługują też uczennice klasy 3a SLO: Aleksandra Antosiak, Agata Brzyska, Aleksandra Hawryło, Natalia Popielec, które dużo czasu poświęciły na skompletowanie zawartości paczek oraz Natalia Bajan, Katarzyna Krasnowska, Aleksandra Małyszko, Michalina Puławska, Katarzyna Zimerman, które zaangażowały się w pakowanie podarunków. W tych czynnościach wspierane były przez koleżanki i kolegów z 2e SLO, a także młodzież z klas 1c SLO, 1b SLO oraz 3c SLO.

P. Garbacik na koniec dodaje nieśmiało: – Liczę na to, że nie była to ostatnia Szlachetna Paczka w Szkołach Społecznych.

Tagi:
szlachetna paczka

Ks. Stryczek podał się do dymisji

2018-09-21 16:50

azr (KAI) / Kraków

"Jestem odpowiedzialnym liderem i uważam, że nie moja osoba, ale Paczka jest najważniejsza. W związku z tym, w dniu dzisiejszym składam rezygnację z funkcji Prezesa Zarządu Stowarzyszenia WIOSNA" - pisze na swoim fanpage'u na Facebooku ks. Jacek Stryczek. Prezes Stowarzyszenia WIOSNA podał się dziś do dymisji.

Bartosz Maciejewski
Ks. Jacek Stryczek

Publikujemy treść oświadczenia ks. Jacka Stryczka:

Drodzy Państwo,

SZLACHETNA PACZKA jest najważniejsza. Tworzyłem ją przez lata razem z Wami. Chciałbym, aby mogła się dalej rozwijać. Trwa kryzys. Jestem odpowiedzialnym liderem i uważam, że nie moja osoba, ale Paczka jest najważniejsza. W związku z tym, w dniu dzisiejszym składam rezygnację z funkcji Prezesa Zarządu Stowarzyszenia WIOSNA.

Równocześnie nie zgadzam się ze stawianymi mi zarzutami, a sam tekst uważam za jednostronny. Dzisiaj jednak wszyscy powinniśmy zrobić wszystko dla SZLACHETNEJ PACZKI.

ks. Jacek Stryczek

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Chrześcijanie nie obchodzą Halloween

Marcin Konik-Korn
Edycja małopolska 43/2008

Tytuł tego artykułu właściwie nie jest prawdziwy. Jest w nim zawarte pobożne życzenie. Chrześcijanie, niestety, coraz częściej obchodzą to „święto”, które ani nie jest świętem, ani też nie da się pogodzić z wiarą w Chrystusa. W naszym kraju Halloween jest nowym zwyczajem, jeszcze niezakorzenionym. Warto więc podjąć zawczasu starania o to, by móc kiedyś śmiało powiedzieć: „chrześcijanie nie obchodzą Halloween”

pixabay.com

Są takie elementy amerykańskiej popkultury, które raz za razem wdzierają się do niegdyś konserwatywnej kulturowo Polski. Wcześniej św. Mikołaj został zastąpiony przez zlaicyzowaną maskotkę Coca-Coli, następnie walentynki wyparły wspomnienie św. Walentego, a teraz Halloween próbuje młodemu pokoleniu wywrócić w głowie sens uroczystości Wszystkich Świętych oraz Dnia Zadusznego.

Droga do piekła

Halloween to celtyckie, a zatem pogańskie święto. Związane było z obrzędami Samhain. W średniowieczu nadano mu nazwę All Hallows Eve - co znaczy - Wigilia Wszystkich Świętych. W skrócie Halloween. Halloween polegało na kontaktowaniu się z zaświatami, po to by odkryć przyszłość, nabrać mocy, zaspokoić potrzeby zmarłych. Zwyczaje te można porównać z obchodzonymi w naszej części Europy dziadami, tak dobrze zobrazowanymi przez Adama Mickiewicza w III części jego najważniejszego dramatu. Dziady jednak Kościół katolicki skutecznie wyrugował kilka wieków temu. W miejsce obrządków mających za cel kontakt z duchami, udało się wprowadzić kult zmarłych, polegający na czczeniu ich pamięci i modlitwie za nich. Dzięki temu od XII wieku w Kościele obchodzi się Dzień Zaduszny.
W XIX wieku zwyczaje Halloween dotarły wraz z emigrantami z Wysp Brytyjskich do Ameryki. Tam nabrały swojego kolorytu i komercyjnego charakteru. Smaczku (a może raczej niesmaczku) dodaje fakt, że w Nowym Jorku jest to dzień parad gejowskich. W XX wieku zmodyfikowana pogańska praktyka powróciła już nie tylko na Wyspy Brytyjskie, ale do całej Europy. Na ironię zakrawa fakt, że choć w niemal całej Europie udało się Kościołowi „ochrzcić” dziady, po 800 latach musi on ponownie walczyć o to, aby kult zmarłych nie miał okultystycznego charakteru. Tak to już jest, licho nie śpi.

Demonizowanie?

Wiele osób uśmiecha się pod nosem, kiedy poznaje stanowisko Kościoła na temat Halloween. Najczęściej ludzie używają argumentu: co złego jest w tym, że dzieci przebierają się za czarownice i diabliki? Albo: przecież to tylko zabawa, nie ma w niej nic złego. Problem polega na tym, że cała symbolika i atmosfera Halloween otwiera człowieka na rzeczywistość, o której gdyby człowiek wiedział, uciekałby, gdzie pieprz rośnie.
Taka oto dynia z zapaloną w niej świecą symbolizuje dusze błąkające się w postaci ogników. Tańce czarownic z diabłami i skrzatami przy ognisku (za te postaci przebierają się dzieci) mają za zadanie skontaktować człowieka z duchami. Wróżby mają na celu zajrzeć w zaświaty, by dowiedzieć się czegoś o nadchodzącej przyszłości.
Jak wiemy, wróżby to grzech śmiertelny przeciw Panu Bogu, który jest jedynym Panem Czasów. Nie wolno próbować wcielać się w Jego rolę i próbować odkrywać przyszłość, którą zaplanował. Otwieranie się zaś na duchy to zabawa z diabłem w chowanego, ale na takich zasadach, że jedynie człowiek szuka, a diabeł pozwala się znaleźć. Duchy istnieją. Z tym tylko, że dusze zbawione trwają w adoracji Boga, a nie zajmują się ziemskimi zabawami ludzi. Toteż kiedy wywołujemy duchy, możemy mieć pewność, że spotkamy albo duszę potępioną, albo demony. Bo choćby człowiek tę zabawę traktował zupełnie niepoważnie, to diabły odpowiadają na każde zaproszenie człowieka. Zresztą sama atmosfera Halloween bliższa jest naszym wyobrażeniom piekła niż nieba. Bo czy wyobrażamy sobie niebo jako miejsce, po którym hasają diabełki, potwory, kościotrupy i czarownice? A jeżeli nie, to po co bawić się w piekło? Czy zabawa w potępienie i przebieranie się za przyjaciół szatana jest miła Chrystusowi?
Wszyscy egzorcyści zwracają uwagę, że problemy opętań i schorzeń psychicznych na tle demonicznym zaczynają się niemal zawsze od niewinnych praktyk. Należą do nich: słuchanie obrazoburczej muzyki, wróżenie, kontaktowanie się z duchami, noszenie talizmanów czy też zabawa w piekło, diabły itp.

Marketingowe oszustwo

Najgorsze jest to, że sukces Halloween związany jest z zyskiem bardzo wielu osób. W okolicach Wszystkich Świętych można zarobić na zniczach i wiązankach. Wytwórcy zabawek i właściciele knajp pozazdrościli widać zysków i chcieliby również coś dla siebie uszczknąć. Stąd zależy im na zwiększaniu popularności Halloween. Jedni mogą dzięki temu sprzedać więcej upiornych strojów i zabawek, drudzy organizują imprezy w atmosferze horroru, podczas których wzrasta m.in. sprzedaż alkoholu.
Ludzie, którzy zarabiają w Polsce na Halloween, zwłaszcza jeżeli są ochrzczeni, sprzeniewierzają się wierze i tradycji dla pieniędzy. Sami ulegają marketingowemu oszustwu, że Halloween to tylko świecka zabawa, na której można zarobić kilka groszy, i organizują coś, co otwiera ich samych i innych ludzi na działanie szatana.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Wolność szlachetnie wypełnij!

2018-10-21 08:38

Anna Majowicz

Trwa 33. Międzynarodowy Festiwal Filmów Niepokalanów 2018. Wrocławską, trzecią edycję zainaugurowała Msza św., której w kościele pw. Bożego Ciała przewodniczył bp Andrzej Siemieniewski.

Anna Majowicz
Mszy św. przewodniczył bp Andrzej Siemieniewski

W homilii kapłan zwrócił uwagę na hasło tegorocznej edycji festiwalu, które pochodzi z Listu do Galatów ,,Ku wolności wyswobodził nas…”. – Hasło festiwalu nierozerwalnie łączy się z 100. rocznicą odzyskania przez Polskę niepodległości. Bo niepodległość, to wolność. Musimy jednak być świadomi tego, że wyzwoleni ku wolności nie przestajemy być ludźmi wolnymi. Staniemy się nimi tylko wtedy, gdy tę wolność mądrze i szlachetnie wypełnimy – mówił bp Andrzej Siemieniewski, podając jako przykład osoby wyzwolonej patrona festiwalu, o. Maksymiliana M. Kolbe. – O. Maksymilian swoją wolność przeżył najpiękniej, jak można. Przeżył życie tak, by było godne, piękne i wartościowe w oczach Bożych – dodał.

Zobacz zdjęcia: Ku wolności wyswobodził nas...

W ramach Festiwalu zaplanowano liczne warsztaty, prelekcje i wystawy. Po raz pierwszy w jego wrocławskiej historii odbędą się aż trzy konkursy filmowe, których celem będzie wyłonienie najlepszego filmu fabularnego, dokumentalnego i młodzieżowego. Zwycięzcy otrzymają nagrody pieniężne oraz statuetki – MAKSYMILIANY. Organizatorzy zapowiadają również pokaz filmu niemego z muzyką na żywo.

Jeżeli szukasz dobra w przestrzeni publicznej, koniecznie zajrzyj do Dolnośląskiego Centrum Filmowego. Festiwal trwać będzie do 26 października.

LINK DO PROGRAMU FESTIWALU:http://mkff.pl/2018/10/07/program-festiwalu-2/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem