Reklama

Biały Kruk 2

O Kościele w państwie i państwie w Kościele

2017-11-29 10:28

Adrianna Sierocińska
Edycja wrocławska 49/2017, str. III

Agnieszka Śmigla/PWT
Zespół Exodus 15 przyciągnął rzesze słuchaczy

– Myślę, że ten temat jest bardzo interesujący dla młodych ludzi, bo można rozpatrywać go na różnych płaszczyznach – powiedział metropolita wrocławski abp Józef Kupny, odnosząc się do tegorocznej edycji Ogólnopolskiego Forum Młodych. OFM odbyło się po raz XXXII, tym razem pod hasłem „Kościół w państwie, państwo w Kościele”

Wyzwanie dla świeckich

Wykład otwierający Forum Młodych wygłosił abp Józef Kupny, który w swoim wystąpieniu zwracał uwagę na możliwości funkcjonowania Kościoła w państwie pluralistycznym czy demokratycznym, potrzebie poszukiwania nowych rozwiązań ewangelizacyjnych oraz konieczności zaangażowania świeckich w życie Kościoła. – Misja ewangelizacyjna Kościoła wymaga, by był on obecny także na współczesnych areopagach. I nie chodzi tutaj o obecność samego duchowieństwa, ale ludzi świeckich. […] Oczywiście do tego są potrzebne odpowiednio wykształcone elity katolickiej inteligencji, dlatego Kościół w Polsce musi o to dbać, zintensyfikować ten wysiłek kształtowania elit, które byłyby zdolne wziąć na siebie ciężar zadań ewangelizacyjnych i to we wszystkich obszarach życia publicznego – mówił abp Kupny. Po wykładzie uczestnicy spotkania mieli możliwość zadawania pytań prelegentowi. – Byli otwarci na wysłuchanie i niespecjalnie polemizowali ze mną (…), wydaje mi się, że nawiązaliśmy kontakt – skomentował metropolita wrocławski. Tego dnia podczas OFM wystąpili również ks. prof. Bolesław Orłowski – oficjał Metropolitalnego Sądu Duchownego, który mówił o konkordacie oraz Grzegorz Kowal – koordynator RODM we Wrocławiu, który w swojej prelekcji skupił się na Kościele w czasach komunizmu.

Chrześcijańska Europa

Drugi dzień OFM rozpoczął się od wykładu Marka Mutora – dyrektora Centrum Historii Zajezdnia. Prelekcja poświęcona była tematowi „Kościół w PRL-u, bieda i błogosławieństwo”. Następnie z uczestnikami spotkał się europoseł Marek Jurek, który poprowadził konwersatorium pt. „Chrześcijaństwo – nowoczesna Europa – człowiek”. W wystąpieniu europoseł mówił o wartościach chrześcijańskich, na jakich opiera się Europa, potrzebie ich odważnego bronienia oraz roli Polski w Europie. – Dobrze, że młodzież interesuje się życiem publicznym, tym, co powinniśmy zachować w społeczeństwie, co zmienić, co zrobić, żeby Polska była dobra. To ważne, że podejmują taką poważną refleksję – powiedział po wykładzie. Ostatnim z prelegentów był Piotr Grabowiec, kierownik Katedry Studiów Europejskich na Wydziale Nauk Społecznych UWr., który opowiedział uczestnikom o „Różnych modelach relacji Kościół – państwo na przykładzie wybranych państw”.

Reklama

Ambitne założenia

Propozycji tematu tegorocznego OFM było sporo, ostatecznie jednak postawiono na „Kościół w państwie, państwo w Kościele”. – Mamy świadomość, że temat jest trudny: i dla starszych, i dla młodszych, i dla studentów teologii. Zauważyliśmy jednak pewien problem w rozumieniu relacji Kościoła do państwa. Z jednej strony niedawno historyk Norman Davis dość śmiało stwierdził negatywny wpływ Kościoła na Polaków i Polskę, mówiąc, że Polacy łykają truciznę Kościoła, z drugiej mieliśmy Marsz Niepodległości pod hasłem „My chcemy Boga”. Jesteśmy świadkami często skrajnych stanowisk – powiedział kl. Wojciech Sulima, organizator OFM. Jego zdaniem Forum Młodych było okazją do przekazania wiedzy nt. relacji Kościół-państwo, dzięki czemu młodzi, którzy byli docelową grupą odbiorców wydarzenia, mogli orientować się w konkretnych sytuacjach.

Wszystkie wykłady dostępne są do odsłuchania na stronie www.pwt.wroc.pl

***

Nie tylko wykłady

Sesje wykładowe, które odbywały się do południa na Papieskim Wydziale Teologicznym to bardzo ważny, ale nie jedyny element Forum Młodych. Każdego dnia sprawowana była Msza św., uczestnicy mieli również możliwość wzięcia udziału w koncercie zespołu Exodus 15. – Koncert okazał się 1,5-godzinnymi rekolekcjami, bardzo mocno to wydarzenie zapadło nam w pamięć i w serca. Myślę, że aula PWT dawno nie widziała tylu ludzi – powiedział organizator OFM kl. Tomasz Michalik.

AS

Tagi:
młodzi forum

Musisz czy możesz?

2018-06-20 08:09

Tomasz Strużanowski
Edycja toruńska 25/2018, str. IV

Skuteczność wychowania w rodzinie (lub jej brak), depresja wśród nastolatków oraz narkotyki jako pułapka na drodze do dorastania – oto tematy poruszone podczas Forum Wychowawców, które odbyło się 25 maja w Centrum Dialogu Społecznego w Toruniu. Spotkanie zostało zorganizowane przez Wydział Katechetyczny Kurii Diecezjalnej Toruńskiej, Wydział Edukacji Urzędu Miasta Torunia oraz Toruński Ośrodek Doradztwa Metodycznego i Doskonalenia Nauczycieli

SAI
Uczestnicy forum

Prof. Aleksander Nalaskowski w wystąpieniu zatytułowanym „Rodzina jako miejsce ideologicznych zmagań” podzielił się przemyśleniami na temat przekazu wartości, dokonującego się w rodzinie. Wyraził przekonanie, że wychowanie jest w pewnym sensie oparte na przemocy, ponieważ rodzice w naturalny sposób (na przykład z racji starszeństwa, posiadanego doświadczenia czy pozostających w ich gestii środków materialnych) „górują” nad dzieckiem, mając wiele możliwości oddziaływania na jego postępowanie. Istota wychowania sprowadza się do sposobu uzasadnienia tej „przemocy”. Są rodzice, którzy idą na skróty: „Musisz, bo ja tak chcę” – oto preferowany przez nich sposób uzasadniania i egzekwowania oczekiwań wobec dziecka. Inni obierają dłuższą drogę, o wiele bardziej wymagającą, ale zarazem skuteczniejszą. Jej istotę charakteryzują słowa: „Możesz, bo warto...”.

Jak przekazywać wartości?

Co zrobić, by dziecko zaakceptowało nasz przekaz? Po pierwsze, nie może on opierać się na wartościach deklarowanych, lecz niepraktykowanych. Młody człowiek jest szczególnie wyczulony na jakiekolwiek przejawy zakłamania, rozdźwięku między tym, co rodzice mówią, a tym, jak postępują. Przekaz wartości musi być również systematyczny, nieustanny. Nie da się dziecku przekazać wartości, posługując się metodą „akcyjną”, od czasu do czasu inicjując pokazowe kampanie wychowawcze, przeplatane długimi okresami marazmu i inercji. Wartości trzeba wpajać kropla po kropli, a to wymaga wysiłku, determinacji, wytrwałości, a przede wszystkim czasu i uwagi. – Czy mamy czas na wychowywanie? – pytał prelegent. – Nie – myślimy, że to się „samo” zrobi. Udajemy, że wychowujemy. Pozorujemy wychowywanie.

Osobny problem to konkurowanie rodziców z grupami rówieśniczymi. Rodzina zazwyczaj przegrywa tę rywalizację. Aby tak się nie stało, trzeba nie lada umiejętności: uczynienia z domu rodzinnego środowiska radosnego, atrakcyjnego, bezpiecznego, a przy tym stawiającego sensowne wymagania.

Depresja wśród nastolatków

Po prelekcji odbyły się dwa panele dyskusyjne. Pierwszy z nich, zatytułowany „Młodzież i narkotyki – pułapki na drodze dorastania”, poprowadziła Magdalena Pawlak z Fundacji „Powrót z U”, natomiast drugi, opatrzony tytułem „Twarze depresji wśród nastolatków” – Maria Jadczak i Danuta Włoczewska, nauczycielki z V LO w Toruniu.

Polski system szkolny, charakteryzujący się walką o klienta, rywalizacją między szkołami (coroczne rankingi!) i dużym zróżnicowaniem poziomu nauczania w poszczególnych placówkach jest bardzo stresogenny. W jego bezwzględne tryby dostają się nastolatkowie, i tak przeżywający niełatwe chwile związane z przechodzeniem od dzieciństwa ku dorosłości, zmagający się z burzą hormonalną, dojrzewaniem psychicznym, zmianami cielesnymi, odkrywający swoją odrębność, podważający dotychczasowe autorytety, nawiązujący nowe, pozarodzinne relacje międzyludzkie. Jeśli w szkole zabraknie zrozumienia dla tych przemian, jeśli w niesfornym uczniu nie zobaczy się osoby obdarzonej godnością, którą bezwzględnie należy uszanować, jeśli młody człowiek poczuje się tylko numerem w dzienniku, bezlitośnie rozliczanym z sukcesów lub ich braku, wówczas droga do depresji staje otworem.

Szacuje się, że w depresję, która jest chorobą, popada aż ok. 10-15% nastolatków. Gdyby zapytać ich o przyczyny takiego stanu rzeczy, prawdopodobnie usłyszelibyśmy: „Nie czuję się wartościowym człowiekiem, czuję się śmieciem”. Objawami depresji wśród nastolatków mogą być lęk, smutek, rozpacz, przygnębienie, apatia, brak sensu życia, obniżenie koncentracji, niska samoocena, wstręt do siebie, poczucie winy, brak nadziei, utrata zainteresowań, odczuwanie przygnębienia, niemożność podjęcia decyzji, niechęć do działania, bóle głowy, brzucha, zaburzenia snu, zaburzenia apetytu, niekiedy agresja, zaniedbanie w wyglądzie, obniżenie wyników w nauce, upijanie się, ekscesy seksualne, chuligańskie wybryki.

Organizatorzy forum wyrazili nadzieję, że jest ono pierwszym z cyklu tego typu spotkań. Sądząc po żywym odzewie słuchaczy podczas dyskusji, wypada tylko wyrazić nadzieję, że tak właśnie się stanie. Toruńskie środowisko nauczycielskie potrzebuje takiej platformy wymiany myśli.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Papież pobłogosławił związek małżeński gwardzisty szwajcarskiego

2018-07-16 10:35

azr (aciprensa.com/KAI) / Rzym

W sobotę 14 lipca papież Franciszek przewodniczył uroczystości zaślubin gwardzisty szwajcarskiego i Brazylijki, pracującej w Muzeach Watykańskich.

TOMASZ LEWANDOWSKI

O wydarzeniu poinformował za pośrednictwem mediów społecznościowych proboszcz brazylijskiego Sanktuarium Chrystusa Odkupiciela – Corcovado, ks. Omar Reposo. „Zobaczcie, jaka niespodzianka! Papież Franciszek zawsze zaskakuje!” – napisał kapłan, komentując zdjęcie młodej pary, zrobione podczas uroczystości zaślubin. Ślub odbył się w poświęconym św. Szczepanowi kościele Abisyńczyków (Santo Stefano degli Abissini) w Ogrodach Watykańskich. O tym, że będzie mu przewodniczył Ojciec Święty, wiedzieli tylko narzeczeni: gwardzista szwajcarski Luca Schafer i jego narzeczona, Brazylijka Letítia Vera, pracująca w Muzeach Watykańskich. Przybycie Franciszka było zaskoczeniem dla gości i księży koncelebrujących uroczystość.

Jak przypomina portal aciprensa.com, to nie pierwszy raz, kiedy Franciszek pobłogosławił związek małżeński w Watykanie. We wrześniu 2014 r. przewodniczył w Bazylice Świętego Piotra zaślubinom 20 par, a w lipcu 2016 r. w kaplicy Domu św. Marty pobłogosławił związek małżeński niesłyszącej pary.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Co się dzieje w Trybunale Konstytucyjnym?

2018-07-16 14:40

Artur Stelmasiak

Artur Stelmasiak

Trybunał Konstytucyjny proceduje nad aborcją eugeniczną od końca października 2017 roku, a prezes Julia Przyłębska nie wyznaczyła nawet terminu rozprawy. W 1997 prezes Andrzej Zoll był w o wiele trudniejszej sytuacji, a kwestię ochrony życia trybunał rozwiązał dokładnie w 162 dni. Obecnie wniosek ponad 100 posłów o stwierdzenie niekonstytucyjności aborcji eugenicznej, leży już w trybunale od 265 dni. A przecież przez ten czas statystycznie, co osiem godzin zabijane jest dziecko, czyli życie straciło ok. 800 dzieci.

Przypomnę, że skład orzekający pod przewodnictwem prof. Andrzeja Zolla miał o wiele trudniejsze zadanie. Miał przeciwników życia nienarodzonych w rządzie SLD i w Sejmie, którzy bombardowali trybunał proaborcyjnymi opiniami oraz stanowiskiem ówczesnego prokuratora generalnego. Mimo tak wielkiego sprzeciwu sędziowie w 1997 roku orzekli, że aborcja ze względów społecznych jest sprzeczna z ustawą zasadniczą, a życie ludzkie ma prawną ochronę od poczęcia.

Wyrok z 1997 roku jest przełomowy dla całego późniejszego orzecznictwa. Sędziowie dali też jednoznaczną wskazówkę, że również aborcja eugeniczna jest niekonstytucyjna. To bardzo logiczne. Skoro według konstytucji życie ludzkie jest prawem chronione od poczęcia, to tak jak nie zabijamy dorosłych niepełnosprawnych i chorych, tak samo nie można zabijać ich przed urodzeniem. Nie ma więc wątpliwości, że nienarodzone dzieci ze stygmatem prawdopodobieństwa choroby i niepełnosprawności, zasługują na taką samą ochronę, jak ich rówieśnicy bez tego wyroku.

Obecnie na biurkach sędziów trybunału konstytucyjnego leży wniosek doktora prawa i jednocześnie posła PiS Bartłomieja Wróblewskiego, stanowisko marszałka sejmu oraz prokuratora generalnego. Wszystkie te dokumenty jednoznacznie dowodzą, że aborcja eugeniczna jest sprzeczna z konstytucją oraz dotychczasowym orzecznictwem trybunału. Politycy PiS, którzy są słusznie naciskani przez środowiska prolife, a także katolicką opinię, tłumaczą się wnioskiem w trybunale.

Sędziowie mają dziś stosunkowo łatwe zadanie. Przyznanie konstytucyjnej ochrony prawnej dzieciom ze stygmatem prawdopodobieństwa choroby lub niepełnosprawności, jest jedynie postawieniem przysłowiowej kropki nad "i" do orzeczenia sprzed 21 laty. Dlatego trzeba zadać pytanie: Co dzieje się z trybunałem i dlaczego nadal na wokandzie nie ma wyznaczonego terminu rozprawy nad stwierdzeniem niekonstytucyjności aborcji eugenicznej? Czy prawdą jest, że wniosek w trybunale ma być tylko alibi dla partii rządzącej, aby politycy PiS mogli w nieskończoność tłumaczyć się dlaczego blokują obywatelski projekt #ZatrzymajAborcję?

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem