Reklama

Studia na UKSW - pielęgniarstwo

Holy Wins, nie Halloween

2017-11-08 11:46

Agnieszka Porzezińska
Niedziela Ogólnopolska 46/2017, str. 46-47

Magdalna Miła
IV Libiąski Orszak Świętych

Dopiero co minęły uroczystość Wszystkich Świętych i Zaduszki. W tym roku jeszcze bardziej niż w poprzednich rzucały mi się w oczy dzieci przebrane za diabły i inne przerażające stwory, „wypatroszone” dynie i śmiercionośne dekoracje

Jestem totalną antyfanką świętowania pogańskich zwyczajów Halloween. Boli mnie ogromny kontrast między zachowaniem hałaśliwych przebierańców a postawą ludzi zamyślonych i modlących się przy grobach swoich bliskich.

„Zabawa” w duchy

Mnie, rodzica trójki dzieci, niepokoi fakt, że promowanie pogańskich obyczajów, sprzecznych z listopadowym klimatem modlitwy i zamyślenia w obliczu tajemnicy śmierci, dokonywane jest przez tych, którzy samych siebie uznają za autorytety i którzy aspirują do bycia wychowawcami młodego pokolenia. Od kilkunastu lat w wielu szkołach, a nawet w przedszkolach, „postępowi” nauczyciele i wychowawcy zachęcają dzieci i młodzież do „zabawy” w duchy. Ci sami pedagodzy nie pomagają natomiast wychowankom w chrześcijańskim przeżywaniu tajemnicy śmierci i tęsknoty za tymi, którzy odeszli już do Boga. Wbrew elementarnemu rozsądkowi i oczywistym faktom zwolennicy Halloween nadal twierdzą, że to tylko niewinna zabawa, która nie ma nic wspólnego ze światem złych duchów, że nie przeszkadza ona w sposób godny wspominać tych, którzy żyli przed nami i którym zawdzięczamy nasze życie na ziemi.

Historia halloween

Tym, którzy traktują bale halloweenowych przebierańców jako niegroźny folklor, warto przypomnieć podstawowe fakty. Otóż chodzi tu o powracanie do staropogańskich celtyckich wierzeń na temat złych duchów, a także na temat sposobów ich udobruchania. Wierzenia te sprowadzili do USA irlandzcy imigranci. Halloween to współczesna wersja staroceltyckiego święta Samhain, przypadającego na ostatnią noc października. Według wierzeń głoszonych przez druidów, czyli celtyckich kapłanów, w tę właśnie noc wszelkie demony i duchy zła obejmowały w posiadanie naszą planetę. Ci, którzy chcieli uchronić się przed ich destrukcyjną mocą, musieli oddawać im cześć i składać odpowiednie ofiary. Wyrazem oddawania czci złym duchom było wystawianie przed domem podświetlonej czaszki kogoś zmarłego. Ochrona przed śmiercionośną władzą złych duchów polegała z kolei na tym, żeby malować sobie twarze, ubierać się w skóry zwierząt i nakładać na głowy zwierzęce czaszki. To miało wprowadzać w błąd złe duchy i chronić przed nimi tak poprzebieranych ludzi. Celtyccy kapłani twierdzili, że to wszystko nie wystarczy, żeby obronić się przed duchami zła. Należało jeszcze składać im ofiary z ludzi – z dorosłych i dzieci. To właśnie dlatego w ostatnią noc października palono wielkie ogniska, do których wrzucano ludzi jako ofiary, mające udobruchać moce zła.

Reklama

Przerażająca zabawa

Migranci z Irlandii, którzy zwłaszcza w XIX wieku licznie przybywali do Ameryki Północnej, nie wyjaśniali swoim nowym sąsiadom genezy Halloween, lecz powracali do tradycji swoich przodków w bardziej cywilizowanej wersji. Nie wspominali o tym, że chodzi o pogańskie święto udobruchania złych duchów nawet za cenę ofiar z ludzi, lecz że to tylko niewinna i miła zabawa przebierańców, chociaż posługująca się dziwacznymi, a nawet przerażającymi rekwizytami. Czaszki i zwierzęce skóry zostały zastąpione wypatroszoną dynią i malowaniem twarzy oraz przebieraniem się w stroje przypominające złe duchy, diabły i inne straszydła. Krwawe ofiary z ludzi zostały zastąpione „wykupywaniem” siebie za pomocą cukierków czy innych słodyczy. Rekwizyty używane w ramach Halloween są związane z duchami, demonami, zombie, wampirami, czarownicami, trupimi czaszkami, nietoperzami, czarnymi kotami czy innymi straszydłami.

Niezły biznes

Przerobione na „zwykłą” zabawę staropogańskie krwawe obyczaje początkowo były praktykowane jedynie w środowisku irlandzkich emigrantów. W ostatnich dziesięcioleciach stały się stopniowo wręcz jednym z symboli Stanów Zjednoczonych. Decydującym czynnikiem stał się tutaj aspekt finansowy. Ludzie zarabiający na kulturze masowej zorientowali się, że promowanie zwyczajów i obrzędów związanych z Halloween przyniesie im ogromne zyski. Oblicza się, że w USA i Europie zyski z gadżetów i produktów związanych z Halloween sięgają miliardów dolarów. Warto przytoczyć „niewinny” wierszyk, który mówią dzieci w Ameryce, gdy chodzą od domu do domu i proszą o cukierki: „Duchy, zjawy i upiory/ diabły, strzygi, inne zmory/ dzisiaj ze swych grobów wstają/ i do Twoich drzwi pukają./ Jeśli nie chcesz ich się bać,/ musisz im cukierka dać”.

To trzeba wiedzieć

Zwolennicy Halloween nie wiedzą albo skrzętnie ukrywają fakt, że ostatnia noc października to najważniejsze święto dla współczesnych wyznawców szatana. Satanistyczne sekty tej właśnie nocy przeprowadzają najważniejsze w roku rytuały i obrzędy, przez które oddają cześć złym duchom. W niektórych z tych sekt potajemnie składane są ofiary z ludzi. To raczej nie przypadek, że – jak wynika z policyjnych statystyk – w USA w ostatnią noc października znika wiele osób, w tym dzieci. Większości z nich nie udaje się nigdy odnaleźć. Nie jest też przypadkiem, że to właśnie w dniu Halloween w Nowym Jorku są co roku organizowane parady przez osoby homoseksualne. Najbardziej znana z takich parad odbywa się w dzielnicy Greenwich Village. Można oczekiwać, że w najbliższej przyszłości także w Europie i Polsce gejowscy aktywiści będą próbowali wykorzystać Halloween do promowania homoseksualizmu.

Zła promocja

Promowanie Halloween w sporej części polskich szkół i w większości polskich mediów dokonuje się w mylący społeczeństwo sposób, gdyż promocja ta odbywa się w oderwaniu od genezy i pierwotnego sensu tego pogańskiego obyczaju. Oczywiście, entuzjaści Halloween nie wspominają nawet słowem o satanistycznych sektach czy homoseksualistach, którzy z Halloween urządzili sobie swoje święto patronalne. Entuzjaści powrotu do staropogańskich tradycji – ci, którzy czynią to z przewrotności, oraz ci, którzy czynią to z naiwności – nie przejmują się tym, że nawet w swojej „rozrywkowej” wersji Halloween koliduje z refleksją na temat życia, przemijania i sensu śmierci, a także z pragnieniem naśladowania świętych i z zadumą nad grobami naszych bliskich zmarłych.

Oswajanie z brzydotą

Tych, których powyższe fakty nie niepokoją, zachęcam do obejrzenia znanego filmu dokumentalnego – „Halloween – święto duchów” (www.youtube.com/watch? v=CYqAYia13BM). Występujący w tym filmie Glenn Hobbs, który nawrócił się z satanizmu, odsłania prawdę o wyznawcach szatana, którzy czynią wszystko, by nieświadome zagrożeń dzieci traktowały bale diabelskich przebierańców jako miłą i niewinną zabawę. Chodzi o to, by dzieci oswajały się z brzydotą, z makabrycznymi zabawkami czy postaciami i by szatan coraz bardziej kojarzył im się jako miły kumpel. Szkoły, przedszkola i inne placówki oświatowe, które włączają się w promowanie Halloween, stają się instytucjami antywychowawczymi. Nie pokazują piękna i głębi polskich tradycji, związanych z podziwianiem ludzi świętych i z szacunkiem do bliskich zmarłych. Zaszczepiają natomiast w dzieciach i młodzieży mentalność i obyczaje sprzeczne z chrześcijaństwem i wysoką kulturą. Światłość wiekuista

Rodzice, którym zależy na dobru dzieci, powinni stanowczo i otwarcie sprzeciwiać się promowaniu neopogaństwa pod pozorem „niewinnej” zabawy w straszenie duchami. Dla wielu dzieci widok takich przebierańców i używanych przez nich mrocznych gadżetów to źródło lęku, stresu i poczucia zagrożenia. To jak wyświetlanie w przedszkolach, szkołach i na ulicach naszych miejscowości przerażających horrorów, przeznaczonych dla dorosłych.

Niechaj im świeci

W obliczu tajemnicy śmierci, w obliczu bólu rozstania z bliskimi, którzy odeszli od nas na drugą stronę istnienia, żarty, śmiech, kpiny to rzecz zupełnie nie na miejscu. W obliczu spraw ostatecznych człowiek o elementarnej wrażliwości zachowuje powagę i stawia sobie pytanie o własną tajemnicę życia i własną przyszłość po śmierci. Uroczystość Wszystkich Świętych oraz wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych to nie tylko wizyta na cmentarzu, znicze, chryzantemy i porządkowanie grobów. To przede wszystkim modlitwa za zmarłych, to wspominanie tych, którym zawdzięczamy nasze życie i wychowanie. To uświadamianie sobie wielkiej miłości Boga do ludzi. Tej miłości, której nie pokonają śmierć ani grób. To także doświadczanie łączności ze świętymi żyjącymi przed nami i wskazującymi nam błogosławioną drogę życia w świecie, w którym wielu ludzi wybiera zupełnie inne niż Boże drogi życia.

Agnieszka Porzezińska, dziennikarka, scenarzystka, w TVP ABC prowadzi program „Moda na rodzinę”

***

Świętować ze świętymi, a nie ze straszydłami

Niejako w kontrze do Halloween w Polsce pojawia się coraz więcej inicjatyw pokazujących prawdziwy sens uroczystości Wszystkich Świętych, dzięki którym chrześcijanie mogą świętować ze świętymi, a nie ze straszydłami. Zamiast dyń – świece, zamiast potworów – święci, zamiast śmierci – życie. Zamiast Halloween – Noc Świętych, Bale Wszystkich Świętych czy Holy Wins obchodzone właśnie pod hasłem „Święty zwycięża”. Jak podkreślają organizatorzy Holy Wins, inicjatywy te pokazują wiernym właściwy sens uroczystości Wszystkich Świętych. Nie mogą być traktowane jako alternatywa dla obchodów Halloween, dla osób wierzących bowiem taka alternatywa nie istnieje.

Red.

Tagi:
Halloween

MEN zdecydowanie: Halloween nie mieści się w polskiej tradycji

2018-01-08 17:18

pgo, sejm.pl / Warszawa (KAI)

"Obchody święta Halloween nie mieszczą się w polskiej tradycji" - czytamy w odpowiedzi Marzeny Machałek, sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej, na interpelację poselską Adama Korola. Parlamentarzysta pytał m.in. o to, czy resort zamierza zablokować organizowanie w szkołach imprez związanych z Halloween.

AR

Dziennik Gazeta Prawna (DGP) opublikował wczoraj wieczorem informację dotyczącą stanowiska Ministerstwa Edukacji Narodowej nt. organizacji imprez niechrześcijańskich w szkołach. Gazeta odniosła się do odpowiedzi na interpelację poselską posła PO Adama Korola umieszczoną na stronach Sejmu.

W interpelacji poselskiej Adam Korol (PO) zapytał MEN, czy zamierza zablokować organizowanie w szkołach imprez związanych z Halloween, a także czy "argumentem przeciwko tej zabawie jest fakt, iż podobnie jak Walentynki, nie jest zgodna ani z polską, ani też chrześcijańską tradycją?".

W odpowiedzi sekretarz stanu w MEN Marzena Machałek wskazała, że oświata w Polsce "stanowi wspólne dobro całego społeczeństwa, kieruje się zasadami zawartymi w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także wskazaniami wynikającymi z zapisów w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Międzynarodowym Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Konwencji o Prawach Dziecka".

Machałek przypomniała, że nauczanie, "respektując chrześcijański system wartości – za podstawę przyjmuje uniwersalne zasady etyki". Zaznaczyła, że wychowanie "służy rozwijaniu u młodzieży poczucia odpowiedzialności, miłości Ojczyzny oraz poszanowania dziedzictwa kulturowego, przy jednoczesnym otwarciu się na wartości kultur Europy i świata".

Machałek podkreśliła, że do zadań szkoły należy "wzmacnianie poczucia tożsamości narodowej, przywiązania do historii i tradycji narodowych, przygotowanie i zachęcanie do podejmowania działań na rzecz środowiska szkolnego i lokalnego". Szkoła ma również podejmować działania, które wiążą się m.in. z upamiętnianiem świąt narodowych wraz z symbolami.

Jednocześnie wiceminister zaznaczyła, że "obchody święta Halloween nie mieszczą się w polskiej tradycji", choć "w zakresie zajęć z języka obcego nowożytnego podstawa programowa wskazuje na kształtowanie postawy ciekawości i otwartości wobec innych kultur".

Machałek wskazała, że sposób realizowania podstawy programowej należy do autonomicznej decyzji szkoły. Zaznaczyła jednak, że "zadania wychowawczo-profilaktyczne określone w podstawie programowej kształcenia ogólnego nie odwołują się do organizowania uroczystości o charakterze niechrześcijańskim, a więc nie powinny znaleźć się w programie wychowawczo-profilaktycznym szkoły".

Na koniec odpowiedzi na poselską interpretację Machałek przypomniała, zgodnie z art. 84 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe, uchwalanie programu wychowawczo-profilaktycznego szkoły jest kompetencją rady rodziców w porozumieniu z radą pedagogiczną. Nadzór pedagogiczny w szkole pełni dyrektor szkoły oraz właściwy terytorialnie kurator oświaty.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Płyta - Wojna totalna 300x400

Asia Bibi: Apel o modlitwę całego świata

2018-10-14 09:34

Karolina Krawczyk

Aasiya Noreen Bibi, znana jako Asia Bibi, matka pięciorga dzieci z Ittana Wali, wioski w centralnym Pakistanie, przebywa w więzieniu od dziewięciu lat. Skazana została z powodu (rzekomo bluźnierczego) komentarza na temat Mahometa, założyciela islamu. W grudniu 2010 roku została uznana za winną oraz skazana na wyrok śmierci.

www.christianisinpakistan.com

Jej sprawa została rozpatrzona przez Sąd Najwyższy w Pakistanie 8 października 2018 roku, ale sąd ogłosił, że odroczył ostateczne orzeczenie. Jeśli wyrok śmierci zostanie podtrzymany, zostanie ona pierwszą kobietą straconą w Pakistanie za bluźnierstwo.

W przeszłości musieliśmy zachować ostrożność, informując Państwa o stanie sprawy Asii Bibi, ponieważ istniała realna obawa, że nagłośnienie jej historii może przynieść więcej szkód niż pożytku. Zważywszy na ekstremalną sytuację i ostatni etap procesu, uważamy, że jest DOBRE I KONIECZNE, aby zjednoczyć się na MODLITWIE O UWOLNIENIE ASII. Wciąż jest NADZIEJA.

Thair Khalil Sindhu, były minister ds. praw człowieka i spraw mniejszości pakistańskiej w prowincji Pendżab oraz członek kolegium obronnego Asii Bibi, podczas procesu apelacyjnego powiedział: - Istnieje duże prawdopodobieństwo, że sąd odroczył ogłoszenie wyroku, ponieważ zamierza uniewinnić Asię. Chcemy mieć nadzieję, że intencją jest zorganizowanie bezpiecznego miejsca dla Asii i przeniesienie jej tam z wiezienia Multan, w którym obecnie przebywa. Musimy pamiętać, że fundamentaliści wciąż są gotowi ją zabić.

Saif ul-Malook, prawnik Asii Bibi, na zakończenie decydującego przesłuchania w sprawie Asii przeciwko państwu pakistańskiemu powiedział: - Podkreśliliśmy, że dowody przeciwko tej kobiecie są niewystarczające. Sprawa opiera się na oskarżeniu o bluźnierstwo podniesione przez lokalnego immama, który nie był świadkiem sporu między Asią a jej muzułmańskimi koleżankami, podczas którego Asia rzekomo miała popełnić bluźnierstwo. Ponadto zwróciliśmy uwagę sędziów na fakt, że szef policji w Ittan Wali, czyli w pobliżu miejsca zdarzenia, nie podjął wystarczających kroków, aby zweryfikować te zarzuty.

Dominikanin James Channan oświadczył: - Mamy nadzieję, że dzięki ciągłej modlitwie, która jest wznoszona w intencji Asii, ona w końcu zostanie uwolniona. Modlę się, aby Asia została wypuszczona na wolność i mogła spotkać się z jej rodziną, która od lat żyje w bólu i udręce. Jeśli Asia Bibi zostanie uwolniona, będzie to wielkim ukojeniem także dla wszystkich tych, którzy na całym świecie są zaangażowani w jej sprawę, modlą się za nią, aby ta niewinna kobieta w końcu doświadczyła sprawiedliwości.

- Chcemy pamiętać także o wszystkich, którzy zostali zabici z powodu wsparcia udzielonego Asii Bibi: m.in. o byłym gubernatorze prowincji Pendżab, Salmanie Taseerze i Shahbazie Bhattim, federelnym ministrze ds mniejszości. Miejmy nadzieję, że ich wysiłki nie były podejmowane na próżno - dodał dominikanin.s

Papieskie Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie apeluje do podjęcia WSZELKICH DZIAŁAŃ mających na celu modlitwę za Asię Bibi. Oby Asia wkrótce zostanie uwolniona i mogła spotkać się ze swoją rodziną, która od lat błaga o sprawiedliwość.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Ryś o synodzie: ćwiczenia z rozeznawania

2018-10-16 09:48

pb (KAI Rzym) / Rzym

Ćwiczeniami z rozeznawania nazwał abp Grzegorz Ryś metodę pracy na Synodzie Biskupów, zaproponowaną przez papieża Franciszka. Jednocześnie wyraził opinię, że Instrumentum laboris – dokument roboczy, będący podstawą synodalnych dyskusji, nie będzie dokumentem końcowym zgromadzenia. - Zbiorowa mądrość ojców synodalnych bardzo poszerza tę wizję młodych ludzi i Kościoła w relacji do młodych ludzi, przedstawioną w Instrumentum - stwierdził hierarcha w rozmowie z KAI.

o. Lech Dorobczyński OFM/ biskup-rys.pl

Z synodu metropolita łódzki zapamięta „metodę narzuconą nam, z całą miłością, przez papieża Franciszka”, polegającą na zachowaniu trzech minut ciszy po każdych pięciu czterominutowych wystąpieniach ojców synodalnych. – Myślę, że to „ustawiło” synod. Czasem niewielki szczegół decyduje o całości. Franciszek nam powiedział, że chodzi nie tylko o to, żebyśmy siebie nawzajem słuchali, tylko żebyśmy usłyszeli, co Pan Bóg ma wszystkim do powiedzenia głosami poszczególnych ojców. Jednym z głównych tematów synodu jest rozeznawanie, a my na bieżąco mamy ćwiczenia z rozeznawania. Naprawdę nasłuchujemy, co chce Pan Jezus Kościołowi powiedzieć – zauważył abp Ryś.

Jego zdaniem „Instrumentum laboris, przygotowane jako podstawa do debaty rzeczywiście okazało się podstawą do debaty, a nie już tekstem finalnym”. Praca w grupach językowych „otwiera raz po raz nową perspektywę w analizie tematów podpowiedzianych w Instrumentum”. – Myślę, że Instrumentum jest bardzo dobrym tekstem, gdy chodzi o zbiór tematów do dyskusji. Ale też zbiorowa mądrość ojców synodalnych bardzo poszerza tę wizję młodych ludzi i Kościoła w relacji do młodych ludzi, przedstawioną w Instrumentum laboris. Wydaje mi się, że chyba wszyscy ojcowie to już widzą – wyraził nadzieję metropolita łódzki.

Przyznał, że na synodzie dowiedział się dużo nowego o młodzieży, gdyż ludzi młodych zna głównie z Krakowa, gdzie był księdzem i biskupem pomocniczym, i trochę z Łodzi, „a tu rozmawiamy o młodych z całego świata”. – Czymś innym jest wiedzieć coś na ten temat z gazet, a czymś innym posłuchać samych młodych – zauważył hierarcha.

– Gdy rozmawialiśmy w gronie ojców synodalnych o Instrumentum laboris, to wielu mówiło, że obraz młodzieży jest w nim zbyt rozdrobniony, jakby się starał uwzględnić wszystkie możliwe sytuacje życiowe młodych ludzi na świecie. W pewnym momencie może to już być obezwładniające, prowadzące do stwierdzenia: „Nie wiemy jaka jest młodzież”. Natomiast wtedy, kiedy zaczyna się nie czytać tekst, lecz słuchać młodych, to widać, jak jednak jest bardzo potrzebna świadomość tego, że nie ma jednej sytuacji młodzieży w świecie. Ktoś, kto przyjeżdża z naszej części świata, mówi o młodych tak wciągniętych w świat wirtualny, że powstaje pytanie, czy żyją jeszcze gdzieś poza Siecią. A rozmawiamy z ojcami z Afryki, którzy mówią, że u nich 50 proc. młodych jest niepiśmiennych, nie ma w ogóle dostępu do nauki czytania i pisania. Jedni i drudzy młodzi ludzie mają zupełnie inne potrzeby! - zauważył abp Ryś.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Płyta - Wojna totalna 300x400

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem