Reklama

Z Watykanu

2017-11-08 11:45


Niedziela Ogólnopolska 46/2017, str. 4

Franciszek z różami na wojennym cmentarzu

Nettuno

Papież Franciszek 2 listopada br. odwiedził groby żołnierzy II wojny światowej na cmentarzu amerykańskim w Nettuno. Najpierw szedł między rzędami grobów z bukietem białych róż, które kładł na krzyżach bezimiennych mogił. Stanął na koniec pośród grobów i się modlił. Następnie rozpoczęła się Msza św. pod jego przewodnictwem.

KAI

***

Poczuć się jak dziecko w objęciach Ojca

Papież o „Ojcze Nasz”

Imię Boga ma się święcić w nas, a często tak nie jest – powiedział Papież w drugiej rozmowie o modlitwie „Ojcze nasz”. Rozmowy są nadawane w każdą środę wieczorem w telewizji włoskiego Episkopatu TV2000. Mówiąc o potrzebie uświęcania imienia Boga, Franciszek zauważył, że chrześcijanie często dają złe świadectwo. – Twierdzimy, że jesteśmy chrześcijanami, że mamy jednego Ojca, a żyjemy... może nie jak zwierzęta, ale jak niewierzący, czynimy zło – dodał Papież. Ks. Marco Pozza, który rozmawia z Franciszkiem o modlitwie, opowiedział historię pewnego więźnia, który przychodzi do więziennej kaplicy, by tam się wyspać. Zapytany, dlaczego to robi, powiedział, że kaplica to jedyne miejsce, gdzie ma spokój serca. Nawiązując do tego, Ojciec Święty powiedział, że „modlić się to pozwolić, by Bóg na ciebie patrzył”.

KAI

***

Święci to osoby przeniknięte Bogiem

Modlitwa „Anioł Pański”

Uroczystość Wszystkich Świętych jest „naszym” świętem dlatego, że „świętość Boga dotknęła naszego życia” – przypomniał Franciszek podczas modlitwy „Anioł Pański” w uroczystość Wszystkich Świętych. – Święci są osobami przenikniętymi Bogiem – powiedział Papież i dodał, że wszyscy święci byli „przejrzyści, zmagali się, by usunąć plamy i ciemności grzechu, i przepuścić łagodne światło Boga”. – Taki jest cel życia, także dla nas – podkreślił.

Reklama

Nawiązując do Ewangelii dnia, Franciszek przypomniał, że składniki życia szczęśliwego nazywane są „błogosławieństwami”. Ojciec Święty zaznaczył, że błogosławieństwa nie są przeznaczone dla nadludzi, ale dla tych, którzy przeżywają codzienne doświadczenia i trudy, i takimi ludźmi są święci. Błogosławieństwa nazwał „mapą życia chrześcijańskiego”. – Dzisiaj obchodzimy święto tych, którzy osiągnęli cel wskazany przez tę mapę: nie tylko święci z kalendarza, ale wielu braci i sióstr „mieszkających obok nas”, których być może spotkaliśmy i znaliśmy. Jest to święto rodziny, wielu osób prostych i ukrytych, które rzeczywiście pomagają Bogu, aby prowadzić świat. I nie brak ich także i dziś! – powiedział Franciszek.

KAI

***

Zawieszenie wieczornego programu po polsku

Radio Watykańskie

W związku z reformami watykańskich mediów została zawieszona transmisja programu wieczornego Sekcji Polskiej Radia Watykańskiego. Ostatni magazyn RV w języku polskim został wyemitowany 28 października 2017 r. Poinformowano o tym w komunikacie na stronie internetowej Sekcji Polskiej. Radio dziękuje słuchaczom i współpracownikom oraz zaprasza do słuchania popołudniowego dziennika, którego status nie zostaje zmieniony, i do korzystania ze strony internetowej: http://pl.radiovaticana.va/ .

RV

***

Papież nie jest mediatorem

Dementi prasowe

Papież nie podejmuje się żadnej mediacji między Koreą Północną i Zachodem w sprawie eksperymentów z bronią jądrową, a zapowiedziane na 10 i 11 listopada br. spotkanie na temat rozbrojenia atomowego w Watykanie nie będzie światowym szczytem. Doniesienia porannej poniedziałkowej włoskiej prasy na ten temat zdementował dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej Greg Burke. Oświadczył on, że „nieprawdą jest mówienie o mediacji. Nie jest to mediacja ani nawet szczyt. To konferencja na wysokim szczeblu w Watykanie na temat rozbrojenia atomowego”.

RV

***

To byłoby samobójstwo ludzkości

Mocne słowa papieża

Franciszek odwiedził Dykasterię ds. Integralnego Rozwoju Człowieka, utworzoną w sierpniu 2016 r. Według jej podsekretarza Flaminii Giovanelli, Ojciec Święty miał powiedzieć, że użycie broni jądrowej byłoby równoznaczne z samobójstwem ludzkości. – Mówiąc o broni atomowej – użył właśnie zwrotu „samobójstwo ludzkości”, powiedzaił także o poważnym ryzyku tego samobójstwa – zreferowała wyższa urzędniczka Stolicy Apostolskiej.

RV

***

Z Twittera papieża Franciszka

Drodzy przyjaciele, świat potrzebuje świętych i my wszyscy bez wyjątku jesteśmy powołani do świętości. Nie lękajcie się.

Franciszek: dla chrześcijanina ważne jest imię i znak krzyża

2018-04-18 10:56

tłum. st (KAI) / Watykan

O znaczeniu imienia, które przyjmujemy w sakramencie chrztu św. oraz znaku krzyża, jako wyrazach naszej tożsamości przypomniał papież podczas dzisiejszej audiencji ogólnej. Ojciec Święty kontynuował cykl katechez o tym pierwszym sakramencie życia chrześcijańskiego. Jego słów na placu św. Piotra wysłuchało dziś około 17 tys. wiernych.

Grzegorz Gałązka

Oto tekst papieskiej katechezy w tłumaczeniu na język polski:

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

W trwającym obecnie okresie wielkanocnym kontynuujemy katechezy na temat chrztu. Znaczenie chrztu podkreśla wyraźnie jego celebracja, dlatego na nią zwracamy uwagę. Rozważając gesty i słowa liturgii możemy pojąć łaskę i zobowiązania tego sakramentu, które zawsze trzeba odkrywać na nowo. Pamiętamy o tym podczas pokropienia wodą święconą, którego można dokonać w niedzielę na początku Mszy św., a także odnawiając przyrzeczenia chrzcielne podczas Wigilii Paschalnej. Rzeczywiście to, co dzieje się w celebracji chrztu rozbudza dynamikę duchową, która przenika całe życie ochrzczonych. Jest to rozpoczęcie procesu, który pozwala żyć w jedności z Chrystusem w Kościele. Dlatego powrót do źródła życia chrześcijańskiego prowadzi nas do lepszego zrozumienia daru otrzymanego w dniu naszego chrztu i do ponowienia zobowiązania, by odpowiedzieć na nań w takim stanie, w jakim dziś jesteśmy. Ponowienie zobowiązania, lepsze zrozumienie daru jakim jest chrzest i pamiętanie o dniu naszego chrztu.

W minioną środę prosiłem o wykonanie w domu zadania, by każdy z nas przypomniał sobie dzień swojego chrztu. Którego dnia zostałem ochrzczony. Wiem, że niektórzy z was to wiedzą, inni – nie. Niech ci, którzy tego nie wiedzą zapytają krewnych, matki i ojców chrzestnych, którego dnia zostałem ochrzczony. Ponieważ chrzest to nasze odrodzenie, a więc tak jakby to były drugie urodziny. Czy to jasne? Wykonać pracę domową – zapytać, którego dnia zostałem ochrzczony.

Przede wszystkim w obrzędzie przyjęcia zadawane jest pytanie o imię kandydata, ponieważ wskazuje ono na tożsamość osoby. Kiedy się przedstawiamy natychmiast, - mam na imię tak a tak -by wyjść z anonimowości, mówimy jak nam na imię. Bo anonim to osoba nie posiadająca imienia. Bez imienia pozostajemy nieznani, bez praw i obowiązków. Bóg powołuje każdego po imieniu, kochając nas indywidualnie, w konkretności naszych dziejów. Chrzest rozpala osobiste powołanie do życia po chrześcijańsku, które będzie się rozwijało przez całe życie. Pociąga ono za sobą osobistą odpowiedź, a nie zapożyczoną, z „kopiuj i wklej”. Życie chrześcijańskie utkane jest rzeczywiście z serii powołań i odpowiedzi: Bóg stale wymawia nasze imię na przestrzeni lat, sprawiając, że Jego powołanie rozbrzmiewa na tysiąc sposobów, i że stajemy się podobni do Jego Syna, Jezusa. Zatem imię jest ważne! Jeszcze przed urodzeniem dziecka rodzice myślą o tym, jakie imię mu nadadzą: to także jest częścią oczekiwania na dziecko, które w swoim imieniu będzie miało swoją oryginalną tożsamość, również odniesieniu do życia chrześcijańskiego związanego z Bogiem.

Oczywiście stawanie się chrześcijaninem jest darem, który pochodzi z wysoka (por. J 3, 3-8). Wiary nie można kupić, ale można o nią poprosić i otrzymać w darze. „Panie obdarz mnie darem wiary” – to piękna modlitwa- bym miał wiarę. W istocie: „Chrzest jest sakramentem tej wiary, przez którą ludzie, oświeceni łaską Ducha Świętego, dają odpowiedź na Ewangelię Chrystusową” (Obrzędy chrztu dzieci, Wprowadzenie ogólne n. 3). Do pobudzenia i przebudzenia szczerej wiary jako odpowiedzi na Ewangelię zmierzają formacja katechumenów i przygotowanie rodziców, a także słuchanie Słowa Bożego w samej celebracji chrztu.

O ile katechumeni dorośli wyrażają to, co pragną otrzymać jako dar od Kościoła, to dzieci przedstawiane są przez swoich rodziców wraz z rodzicami chrzestnymi. Dialog z nimi pozwala im wyrazić wolę, aby dzieci otrzymały chrzest, a Kościołowi zamiar jego sprawowania. „Wyraża się to przez znak krzyża, jaki celebrans i rodzice kreślą na czole dziecka” (Obrzędy chrztu dzieci, Wprowadzenie teologiczne i pastoralne, n. 16). „Znak krzyża ... wyciska pieczęć Chrystusa na tym, który ma do Niego należeć, i oznacza łaskę odkupienia, jaką Chrystus nabył dla nas przez swój Krzyż” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1235).

Chciałbym powrócić do pewnej kwestii, o której już wcześniej mówiłem: czy nasze dzieci potrafią dobrze się żegnać? Wiele razy widziałem, że robią to byle jak. Nie potrafią się przeżegnać. A wy ojcowie, matki, bacie dziadkowie, ojcowie i matki chrzestne winniście nauczyć dzieci, by umiały się dobrze czynić znak krzyża, bo jest to powtórzenie tego, co stało się w sakramencie chrztu św. Czy to dobrze zrozumieliście? Trzeba nauczyć dzieci, by umiały się dobrze czynić znak krzyża. A jeśli się tego nauczą jako dzieci, to będą go czyniły jako dorośli.

Krzyż jest odznaką, która ukazuje, kim jesteśmy: nasze mówienie, myślenie, patrzenie, działanie jest pod znakiem krzyża, to znaczy miłości Jezusa aż do końca. Dzieci są znaczone na czole. Katechumeni dorośli otrzymują znak krzyża również na narządach zmysłów, przy użyciu następujących słów: „Przyjmijcie znak krzyża na uszach, abyście usłyszeli głos Pana”; „na oczach, abyście ujrzeli jasność Bożą”; „na ustach, abyście odpowiedzieli na słowo Boże”; „na piersiach, aby Chrystus przez wiarę mieszkał w waszych sercach”; „na barkach, abyście udźwignęli słodkie brzemię Chrystusa” (Obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych, n. 85). Stajemy się chrześcijanami na tyle, na ile krzyż jest w nas odciśnięty jako znak „paschalny” (por. Ap 14, 1; 22, 4), ukazując, także zewnętrznie, chrześcijański sposób przejścia przez życie. Zatem czynienie znaku krzyża, gdy się budzimy, przed posiłkami, w obliczu niebezpieczeństwa, by bronić się przed złem, wieczorem przed zaśnięciem, oznacza powiedzenie sobie i innym, do kogo należymy, czyimi chcemy być. Dlatego tak bardzo ważne jest nauczenie dzieci, by dobrze umiały czynić znak krzyża. I tak jak czynimy wchodząc do kościoła, możemy to czynić również w domu, trzymając w małym naczyniu wodę święconą – niektóre rodziny to czynią: w ten sposób za każdym razem, gdy wracamy lub wychodzimy, czyniąc znak krzyża tą wodą, przypominamy sobie, że jesteśmy ochrzczeni.

Nie zapominajcie – powtarzam raz jeszcze – może zbytnio –nauczyć dzieci, by umiały się dobrze czynić znak krzyża. Czy to zrozumiałe? Dziękuję.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dzień Otwartych Drzwi w Wyższym Seminarium Duchownym

2018-04-19 09:32

Zapraszamy ministrantki, ministrantów i lektorów oraz ich opiekunów do uczestnictwa w „Dniu Otwartych Drzwi” 28 kwietnia br. Początek o godzinie 9.00, zakończenie ok. 15.00. W ramach spotkania oprócz wspólnej Mszy świętej przeżyjemy inne atrakcje, między innymi grę terenową – kto był w zeszłym roku, ten wie o co chodzi.


Pozdrawiają klerycy, zwłaszcza roku trzeciego.

Więcej informacji i zapisy pod adresem internetowym:

otwartedrzwi.seminarium@gmail.com

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem