Reklama

Dałeś nam mądrość, jakiej nie dał nam nikt

2017-10-18 14:08

Kamil Krasowski
Edycja zielonogórsko-gorzowska 43/2017, str. 4

Karolina Krasowska
Justyna Borowik i Elżbieta Iwaniec z kalendarzami opatrzonymi w prace dzieci

Są młodzi, mają po 12 i 13 lat, a na ten świat przyszli, kiedy Ojciec Święty Jan Paweł II właściwie już odchodził do domu Ojca. Znają go jednak ze wspomnień bliskich, nagrań radiowych i telewizyjnych oraz wszelkiego rodzaju materiałów, które upamiętniają życie i pontyfikat świętego. Papieża Polaka poznają także dzięki szkolnemu konkursowi, który od kilkunastu lat jest organizowany w Szkole Podstawowej nr 8 im. Jana Brzechwy w Zielonej Górze

W tym roku konkurs „Jan Paweł II autorytetem w drodze ku przyszłości”, skierowany do uczniów i nauczycieli szkół podstawowych miasta Zielona Góra, którego rozstrzygnięcie będzie miało miejsce 24 października, odbędzie się już po raz 12. Honorowymi patronami konkursu są bp Tadeusz Lityński oraz wiceprezydent miasta Zielona Góra Wioletta Haręźlak.

Dziedzictwo i zobowiązanie

Idea konkursu powstała w 2005 r. po śmierci Jana Pawła II. – Podjęliśmy takie zobowiązanie i od tamtego czasu, co roku, organizujemy ten konkurs. W związku z tym, że dziedzictwo Jana Pawła II jest tak ogromne, tak bogate, różnorodne, dostosowane do możliwości malutkich, dorastających i dorosłych, co roku przyświeca nam inny temat – mówi dyrektor placówki Elżbieta Iwaniec. Konkurs jest organizowany w formie plastycznej i literackiej w zależności od tego, jaki jest dany temat. Ten z kolei każdego roku jest dostosowany do możliwości dzieci ze szkół podstawowych. – Do tej pory były to dzieci do klasy VI. Natomiast w nowej rzeczywistości klas VII i VIII, które przed nami, mam taką myśl, aby zająć się tutaj bardziej stroną wartości, wychowania i rozwijania myślenia młodego człowieka. Jeżeli uda się realizować ten konkurs cyklicznie, w dalszym ciągu, choć może na innym poziomie – trochę prostszy dla młodszych i bardziej złożony dla starszych uczniów, to myślę, że będzie miał on swoją niewygasającą wartość – dodaje dyrektor.

Obszar wartości

– Nazwa konkursu: „Jan Paweł II autorytetem w drodze ku przyszłości” to kombinacja słów i myśli, które pozwalają nam co roku rozbudowywać pewien obszar wartości. Pierwszy konkurs odbył się w roku szkolnym 2005/2006, a jego tematem był testament Jana Pawła II. To był konkurs plastyczny dla klas IV-VI – mówi Elżbieta Iwaniec. W kolejnych latach tematyka konkursów skupiała się na takich aspektach w życiu i nauczaniu Jana Pawła II, jak: ojczyzna, przyroda, humor, tradycje narodowe, rodzina czy wolność. Uczniowie w swoich pracach próbowali też przedstawić świętość Jana Pawła II Wielkiego, portret Jana Pawła II Papieża czy kanonizację Jana Pawła II jako papieża świata. Temat tegorocznego konkursu brzmi: „Każdy człowiek jest równy... – prawo do życia w pokoju a nauczanie Jana Pawła II”. – Równość na poziomie uczniów naszej szkoły dotyczy chociażby tego, że każdy uczeń ma jednakowe prawa do bycia w szkole, do tego, że te prawa mają być w stosunku do każdego równo zachowywane. I jeżeli wyjdziemy od tej podstawowej wartości równości i będziemy tak nasze dzieci wychowywać, to być może coś pozostanie w człowieku na tyle, żeby te wartości w życiu dzieci były zrealizowane – dodaje dyrektor.

Reklama

Tożsamość dzieci

Co roku konkursowi towarzyszy przygotowany przez uczniów i nauczycieli piękny program artystyczny związany z postacią św. Jana Pawła II. – Nasi nauczyciele robią to świetnie i często patrzę z podziwem i zastanawiam się, skąd mają tyle ciekawych pomysłów. Widać, że dzieci to chłoną i myślę, że na ile nam starczy sił, pomysłów i będziemy czuli, że to jest potrzebne, to będziemy ten konkurs prowadzić – kończy Elżbieta Iwaniec. W konkurs są zaangażowane również wicedyrektor szkoły Justyna Borowik oraz panie Kinga Ochocka i Honorata Rejtan, które zajmują się przygotowaniem oprawy artystycznej. Prace na konkurs napływają ze wszystkich zielonogórskich szkół podstawowych. Ocenianiem form literackich konkursu od lat zajmuje się wicedyrektor szkoły, polonistka Justyna Borowik – Prace dzieci są poruszające, wzruszające. W wierszach i opowiadaniach widać, że dzieci nie skupiają się tylko na sylwetce świętego, ale przede wszystkim interesują się tematem. W ubiegłym roku była nim wolność w nauczaniu Jana Pawła II. Wydawało nam się, że jest to trudny temat, a dzieci go jednak mocno zgłębiły, czytając literaturę na ten temat, co odzwierciedlały ich prace – mówi Justyna Borowik. – Z kolei prace plastyczne są zawsze kolorowe i piękne, dzieci wkładają w nie ogromny trud i zaangażowanie. Myślę, że przywiązanie Polski i narodu polskiego do postaci św. Jana Pawła II jest mocno zakorzenione w kulturze, w pamięci i wpływa na tożsamość dzieci dzisiaj. One potrafią powtórzyć jego słowa, potrafią odwołać się do jego myśli. Dziś, w tym zagonionym świecie, w świecie internetu, św. Jan Paweł II jest taką postacią, do której dzieci mogą się odnieść – dodaje.

Barbara Paliszkiewicz, matematyk, koordynator konkursu: – My jako nauczyciele jesteśmy przedstawicielami pokolenia JP2 i nasze życie, moje szczególnie, upływało w tle wydarzeń i spotkań z Janem Pawłem II. Natomiast te dzieci, które w tej chwili uczę, urodziły się już po śmierci papieża. Także to, że przynoszą one prace i pokazują na nich fascynację osobą Jana Pawła II, to jest wyraz mojego, jako nauczyciela, hołdu, który składam Ojcu Świętemu, dziękując za jego wkład w moje życie osobiste – i myślę, że podobnie myślą moi koledzy i koleżanki. Te prace pokazują również, że rodziny się spotykają. Dziadkowie, rodzice, wujkowie opowiadają dzieciom o spotkaniach z papieżem, w których uczestniczyli. To są piękne wspomnienia i widać, że Jan Paweł II jest patronem dzieci, młodzieży i naszych polskich rodzin. W tym roku organizujemy 12. edycję miejskiego konkursu o Janie Pawle II. Co roku nasza szkoła zaprasza laureatów konkursu z całego miasta z opiekunami. Przygotowujemy apel poświęcony Janowi Pawłowi II i zapraszamy serdecznie Księdza Biskupa, żeby zaszczycił nas swoją obecnością. Przede wszystkim zapraszają dzieci, dla których jest bardzo ważna obecność naszego Pasterza, a także my, nauczyciele, zapraszamy Księdza Biskupa na piękne świętowanie jako wyraz naszego hołdu Janowi Pawłowi II.

Tagi:
Jan Paweł II konkurs

Prezentacja szaty św. Jana Pawła II z obchodów Wielkiego Jubileuszu 2000

2018-10-15 16:59

aa, awo, lk / Warszawa (KAI)

Ozdobna, kunsztownie wykonana szata liturgiczna, którą Jan Paweł II miał na sobie podczas inauguracji obchodów Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 w Rzymie została zaprezentowana w poniedziałek w Domu Arcybiskupów Warszawskich.

Magdalena Kowalewska
Prezentacja szaty Jana Pawła II

Podczas prezentacji szaty kard. Kazimierz Nycz stwierdził, że jest to moment bardzo wzruszający, zważywszy na bieżące dni, związane z 40. rocznicą wyboru kard. Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową.

- W tej samej kapie otwierał pod koniec 1999 r. Drzwi Roku Jubileuszowego, a był to rok wyjątkowy, ogłoszony z okazji drugiego millennium chrześcijaństwa. W tej kapie papież wprowadzał nas w trzecie tysiąclecie - powiedział metropolita warszawski, nawiązując do słów kard. Stefana Wyszyńskiego, który na początku pontyfikatu papieża Polaka zapowiadał, że wprowadzi on Kościół w trzecie tysiąclecie.

- Wtedy, gdy wypowiadał te słowa, do trzeciego tysiąclecia był jeszcze kawałek czasu. To było proroctwo, które się spełniło i wypełniło - dodał metropolita warszawski, prosząc, by pamiętać nie tylko o Drzwiach Świętych, ale o "wszystkich drzwiach i bramach, które swoim pontyfikatem otworzył święty papież Jan Paweł II".

Prezentacji oryginału kapy dokonał Roberto Salvagnin z pracowni Atelier X Regio z Wenecji, która wykonała szatę.

Opis powstania kapy jest bardzo prosty - mówił Roberto Salvagnin. - Dostaliśmy zamówienie od ks. prałata Mariniego, który był ceremoniarzem papieskim. Dostaliśmy wtedy zamówienie na wszystkie liturgie Roku Świętego, w tym na liturgie rozpoczęcia i zamknięcia tego Roku. Kapa miała nie być biała, miała być współczesna, gdyż służyła wprowadzeniu Kościoła w trzecie tysiąclecie. Myśleliśmy o prostym i łatwym do rozpoznania symbolu. Pomyśleliśmty zatem o symbolu bramy, który został powtórzony wielokrotnie. Kolory są typowo chrystologiczne: złoto, czerwień i błękit - opisywał szatę jej współtwórca.

- Ten depozyt to wielki dar dla Muzeum. Mam nadzieję, że będzie nam służył długo. Mamy również w planach pozyskanie kompletu szat z tej pracowni, która ubierała papieża przez dziesięć lat. Stojąc przy tym artefakcie, będziemy się wsłuchiwać w to, jak papież przez cały pontyfikat wprowadzał Kościół w trzecie tysiąclecie i co mówił do nas, Polaków - powiedział Marcin Adamczewski, dyrektor Muzeum prymasa Wyszyńskiego i Jana Pawła II w Warszawie.

Zaprezentowana w Domu Arcybiskupów Warszawskich papieska kapa to pod wieloma względami unikatowy projekt artystyczny. Szata jest doskonale zaprojektowana z uwzględnieniem zasad obowiązujących przy tworzeniu strojów liturgicznych, lecz przy jej wykonaniu wykorzystano niepowtarzalny materiał, który mimo imponujących rozmiarów kapy, zapewnia lekkość i zachwyca pod względem estetycznym. Jest to tkanina, przy której powstaniu wykorzystano najnowsze pomysły technologiczne, współcześnie stosowana w przemyśle kosmicznym.

Całość została ręcznie wykonana na specjalne zamówienie we włoskiej pracowni Atelier X Regio z Wenecji, które projektuje i szyje szaty liturgiczne dla hierarchów Kościoła. Przez kilkanaście ostatnich lat pontyfikatu ubierało Jana Pawła II. W atelier pracują nie tylko projektanci i krawcy, ale również teologowie. Każdy symbol umieszczony na szatach liturgicznych ma więc głęboką wymowę liturgiczną.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Tajemnice radosne

Ks. Robert Strus
Edycja zamojsko-lubaczowska 40/2003

Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice „Redemptoris Mater”, poświęconej Najświętszej Maryi Pannie pisze, że Maryja, „szła naprzód w pielgrzymce wiary”. Dzisiaj Maryja jako nasza najlepsza Matka uczy nas wiary. Biorąc więc do rąk różaniec i rozważając tajemnice radosne chcemy uczyć się od Maryi prawdziwej wiary.

Jiri Hera/fotolia.com

1. Tajemnica zwiastowania.

Anioł rzekł do Maryi: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. (…) Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. (…) Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa (Łk 1, 30-38).
Każdy z nas ma swoje zwiastowanie. Tak jak do Maryi i do nas Bóg posyła anioła ze wspaniałą wiadomością. Ta wiadomość to prawda, że Bóg nas kocha, że ma wobec nas wspaniały plan swej miłości. Nieraz nie bardzo rozumiemy to zwiastowanie. Jakże się to stanie, to niemożliwe, dlaczego ja? - pytamy Boga i samych siebie. Maryja, mimo tego, że też nie wszystko rozumiała, odpowiedziała Bogu „niech mi się stanie według twego słowa”. Rozważając tę tajemnicę prośmy Boga, abyśmy tak jak Maryja zawsze z radością odpowiadali „tak” na Jego propozycje.

2. Tajemnica nawiedzenia św. Elżbiety.

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę (Łk 1, 39-41).
Nawiedzenie św. Elżbiety przez Maryję to doskonały wzór takich spotkań, których celem jest pogłębienie wiary, przybliżenie się do Boga. Elżbieta w czasie tego spotkania została napełniona Duchem Świętym i zaczęła wielbić Boga. Tak jak do Elżbiety przyszła Maryja i umocniła jej wiarę, tak i my spotykamy się z ludźmi, dzięki którym przybliżamy się do Boga. W tej tajemnicy dziękujmy Bogu za tych wszystkich ludzi, dzięki którym nasza wiara została umocniona.

3. Tajemnica narodzenia Pana Jezusa.

Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie (Łk 2, 6-7).
W czasie rozważania tej tajemnicy staje przed nami obraz stajenki betlejemskiej. Przedziwny pokój i radość z niej promieniują. Chociaż na świecie panują jeszcze legiony rzymskie, a król Herod już czyha na życie Nowonarodzonego, Maryja, Józef i Jezus czują się bezpieczni w ubogiej stajence. Tak też będzie, kiedy prawdziwie Jezus narodzi się w naszych sercach, kiedy nasze serca staną się betlejemskimi stajenkami. Nawet jeżeli na świecie będzie wiele niepokoju, nawet jeżeli będziemy doświadczać różnych problemów, to będziemy szczęśliwi szczęściem, które da nam Nowonarodzony. Prośmy zatem, aby Jezus prawdziwie narodził się w naszych sercach.

4. Tajemnica ofiarowania Pana Jezusa w świątyni.

Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu (Łk 2, 22-23).
Maryja i Józef ofiarowali Bogu to, co było dla nich najcenniejsze - ukochane Niemowlę. Uczynili to nie tylko dlatego, żeby spełnić przepis prawa, ale również dlatego, ponieważ byli przekonani, że wszystko, co człowiek posiada, pochodzi od Boga i trzeba to odnosić do Boga, przedstawiać Panu Bogu. Trudne jest to do zrozumienia dla współczesnego człowieka, który często zapatrzony w siebie, wszystko odnosi do siebie - stawiając siebie w centrum wszechświata. Rozważając tę tajemnicę uczmy się od Maryi i Józefa, że wszystko powinniśmy ofiarować Panu Bogu.

5. Tajemnica odnalezienia Pana Jezusa w świątyni.

Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice (Łk 2, 41-43).
Jak łatwo jest zgubić Chrystusa. Wystarczy chwila nieuwagi, pokusa, grzech i Chrystus schodzi na dalszy plan naszego życia. Może nam się nawet wydawać, że jesteśmy blisko Jezusa, że jesteśmy dobrymi chrześcijanami i nie dostrzegamy tego, iż Go zgubiliśmy, tak jak Maryja i Józef nie dostrzegli tego, że Jezus został w Jerozolimie. Maryja, która z bólem serca szukała swego Syna, dzisiaj pomaga nam powracać do naszego Pana i Zbawiciela. Prośmy Maryję, abyśmy szli przez życie zawsze z Jej Synem, a gdy Go zgubimy, aby pomagała nam Go odnajdywać.

Maryjo, ukochana Matko, nasza pielgrzymka wiary ciągle trwa. Prosimy Cię, bądź z nami, kiedy pielgrzymujemy do Twego Syna po drogach XXI wieku. Spraw, aby nasza wiara każdego dnia stawała się coraz bardziej żywa, prawdziwa i konsekwentna.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Urodziny św. Edyty Stein – konferencja naukowa

2018-10-15 22:02

Agnieszka Bugała

Z okazji jubileuszowej rocznicy kanonizacji zorganizowano konferencję naukową pt. „Święty Jan Paweł II i święta Edyta Stein – Miłość i prawda”, w której wzięli udział teolodzy z całej Polski. Sympozjum rozpoczęła Msza św. w kościele p.w. św. Michała Archanioła sprawowana przez abp. Mariana Gołębiewskiego, a formalnego otwarcia naukowej dysputy dokonał ks. Włodzimierz Wołyniec, rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu. Zaproszenia do wygłoszenia wykładów przyjęli: ks. Mariusz Rosik, ks. Bogumił Gacka, ks. Manfred Deselaers, o. Krzysztof Broszkowski OP, ks. Tomasz Wieliczko, ks. Jerzy Machnacz, ks. Robert Skrzypczak, Krzysztof Serafin i Marzena Rachwalska. Najwięcej emocji wywołał wykład ks. prof. Mariusza Rosika pt. „Edyta Stein – świętość w codzienności”. Znawca tradycji żydowskich poprowadził słuchaczy od definicji świętości, w której wzrastała Edyta jako Żydówka – świętości nakazów, aż do chrześcijańskich a wreszcie katolickich pojęć, które nie tylko odkryła Edyta po przyjęciu chrztu, ale przede wszystkim wypełniła własnym życiem dostępując chwały ołtarzy – świętości moralnej. Podkreślił, że świętość Edyty nie rozpoczęła się po jej gwałtownym nawróceniu, ale wyrosła z wymagającego idealizmu etycznego, którym żyła jeszcze przed decyzją o podążaniu za Chrystusem. Na zakończenie udało się prelegentowi zachwycić słuchaczy obrazami z życia Świętej, które odsłoniły jej bezkompromisową uczciwość, zdolność do radykalnej zmiany życie i całkowite angażowanie się w sprawy, którymi się zajmowała, pogodę ducha i poczucie humoru.

Agnieszka Bugała
Ks. prof. Mariusz Rosik w trakcie wykładu o świętości Edyty Stein

Kolejni prelegenci stanęli przed trudnym zadaniem przykucia uwag słuchaczy. Próbował tego dokonać o. Krzysztof Broszkowski OP w wykładzie pt. „Między życiodajną miłością oblubieńczą a wyzwalającą prawdą krzyża. Ciało w myśli Jana Pawła II i Teresy Benedykty od Krzyża, a po nim ks. Manfred Deselaers, który przypomniał historię próby lokowania klasztoru sióstr karmelitanek na terenie sąsiadującym z byłym obozem w Auschwitz i podkreślił niezwykłą delikatność i mądrość św. Jana Pawła II w dialogu chrześcijańsko- żydowskim w kwestii beatyfikacji a później kanonizacji Edyty Stein. Ksiądz zaangażowany w prace Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu zaznaczył, ze nie wypowiada się jako naukowiec, ale duszpasterz, więc jego wykład „Jan Paweł II a krzyk Edyty Stein w Auschwitz” to raczej próba duszpasterskiego spojrzenia na historyczną spuściznę dramatu Auschwitz i zobowiązania tych, którzy nie tylko powinni pamiętać, ale dbać o właściwą formę dialogu różnych religii i różnych kultur.

Ważnym punktem obchodów urodzin Świętej i rocznicy jej kanonizacji było wręczenie nagród jej imienia. Otrzymali je: Hermann Peters, ks. Jerzy Witek – prezes Towarzystwa im. Edyty Stein, Danuta Skraba i Marian Łukaszewicz.

Spotkanie zakończył koncert pt. „Uderz w skałę a wytryśnie mądrość”

Tygodnik „Niedziela” objął patronatem wydarzenie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem