Reklama

Wczoraj, dziś, jutro

Z opozycyjnego koszyczka

2017-10-11 11:11

Zdzisław Skotnicki
Niedziela Ogólnopolska 42/2017, str. 42

Artyści i dziennikarze będą mieć więcej kasy, bo rząd podnosi limit kosztów uzyskania przychodów; bezrobocie ciągle spada do poziomów nieznanych jeszcze w XXI wieku, agencje ratingowe na wyścigi podnoszą perspektywy ekonomiczne dla polskiej gospodarki, Polacy mobilizują się modlitewnie. Pomimo tych faktów nie ma litości dla rządu, dla osób popierających „dobrą zmianę”, dla wyborców konserwatywnych, a nawet dla różańcowej modlitwy. Opozycja i jej zwolennicy z uporem maniaka mówią rzeczywistości: Nie! Dlaczego? I słyszymy odpowiedź: Nie, bo nie! No cóż. Opozycyjni bohaterowie sceny politycznej coraz bardziej przypominają zwariowanych, karykaturalnych kabaretowych szansonistów. I być może dlatego nie muszą być obśmiewani, bo sami stają się coraz bardziej śmieszni. Życie opozycji przerasta kabaret.

– Hanka mnie osłabia. Jak słyszę jej tłumaczenia w sprawie warszawskiej reprywatyzacji, to mam ochotę... dać jej klapsa – Grzegorz w groźnym uśmiechu odsłonił zęby jak Azja Tuhajbejowicz z pamiętnego filmu „Pan Wołodyjowski”.

– Ciągnie na dno całą naszą coraz mniejszą „platformerkę”– Borys pogładził się po łysej głowie z pretensją do wielkości.

Reklama

– Ty też mi nie pomagasz. Może jesteś w zmowie z zapomnianą Ewą i kopiesz pode mną dołki? Co, Borysku? – Grzegorz wstał i założył do tyłu zaciśnięte w pięści ręce.

– To ja się nie nadaję na prezydenta? Wiem, że wszystkie Ryśki to fajne chłopaki, ale po coś chlapał w telewizji o mojej klęsce wyborczej w Gliwicach? – Borys podniósł się z krzesła tak gwałtownie, że aż błysnęły iskry pod miedzianym czołem.

W tej właśnie napiętej chwili do pokoju wparowały dziewczęta z .Nowoczesnej. Dwie Joanny, Kasia i Kamila oraz... Piotruś.

– Przepraszam, ale zaprosiłem tylko panie – Grzegorz z wyrzutem spojrzał na Piotra.

– Przecież wyraźnie powiedziałeś do nas, jak staliśmy na sejmowych schodach, żebyśmy wszyscy, jak stoimy, wpadli do ciebie – Piotr próbował ogarnąć to nieporozumienie.

– A skąd mogłem wiedzieć, że ty to ty, skoro stałeś tyłem do mnie! Poszedłbyś wreszcie do jakiegoś dobrego fryzjera. Masz taką damską czuprynę... – Grzesiu odsłonił w uśmiechu cały garnitur „lancasterów”.

– Grzesiu, lubimy cię, ale... – zaprotestowała pierwsza Joasia.

– ...ale proszę nie stygmatyzować ludzi z powodu fryzury. Proszę nie dyskryminować z powodu uczesania. Każdy nosi takie włosy, jakie chce, i czesze się, jak chce. Czy tylko kobieta może nosić długie włosy? A może kobieta chce mieć włosy krótkie? A może kobieta nie chce mieć włosów wcale, może chce być łysa... – wtórowała koleżance Kasia.

– Dziewczyny, ja tylko chciałem powiedzieć, że się pomyliłem. Chciałem poprosić tylko was na rozmowę właśnie w kwestiach kobiecych. Gdybym zauważył, że Piotr to Piotr, a nie dziewczyna, to przecież bym mu powiedział, żeby nie przychodził – Grzegorz próbował się tłumaczyć.

– Na szczęście nie ma jeszcze przepisów w kwestii odpowiedniości fryzur do płci – Kamila zdecydowanym ruchem wycelowała wyprostowany palec w stronę Grzesia.

– No to ja wychodzę – zadeklarował Piotr.

– I my też – zawtórowały panie z .Nowoczesnej i wyszedłszy razem z kolegą, trzasnęły drzwiami.

Zaległa cisza. Grzegorz spojrzał na milczącego Borysa i w myślach z wdzięcznością pogłaskał go po... gładkiej głowie. A Pan Niedziela z satysfakcją postawił kropkę na końcu niniejszego tekstu.

Powstanie film o ks. Dolindo!

2018-04-20 18:42

Agnieszka Bugała

Pierwszy w Polsce dokument filmowy o życiu i misji ks. Dolindo Ruotolo, mistyka z Neapolu, ma szansę powstać już niebawem.


Sutanna i płaszcz były pierwszym w życiu nowym odzieniem, które dostał Dolindo.Dotąd biegał bez butów i w za dużych ubraniach po ojcu

Każdy z nas, kto zetknął się z włoskim kapłanem i doświadczył jego orędownictwa, kto pielgrzymował już do jego grobu, albo modli się za jego wstawiennictwem w domu, bo nie dane mu będzie uklęknąć i zapukać w płytę grobowca, może włączyć się w dzieło powstania filmu, dokładając swoją cegiełkę.

Fundacja „Solo Dios Basta” – organizator „Wielkiej Pokuty” i „Różańca do granic”, Joanna Bątkiewicz-Brożek – autorka pierwszej i jedynie rzetelnie udokumentowanej biografii ks. Dolindo oraz Filmowy Ruch Ewangelizacyjny proszą o wsparcie tego dzieła.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Kraków modli się za Alfiego Evansa

2018-04-26 20:58

md / Kraków (KAI)

Alfie żyje i jest głosem wyrzutu sumienia – mówił ks. Andrzej Muszala w kościele św. Marka w Krakowie podczas Mszy św. w intencji Alfiego Evansa. W świątyni licznie zgromadzili się krakowianie, którzy solidaryzują się z dwulatkiem i jego rodzicami.

Alfie Evans/facebook.com

Na początku Mszy św. ks. Andrzej Muszala, który jest dyrektorem Międzywydziałowego Instytutu Bioetyki UPJPII i szefem Poradni Bioetycznej, powitał wszystkich, którzy „solidaryzują się z Alfiem Evansem, niespełna dwuletnim dzieckiem, któremu w białych rękawiczkach usiłowano zakończyć uporczywą terapię, a zafundowano uporczywe umieranie”.

„Ale Alfie żyje i jest głosem wyrzutu sumienia. Już kolejny dzień żyje odłączony od maszyny podtrzymującej życie, wbrew wszelkim kalkulacjom. A miał żyć tylko trzy minuty” - mówił kapłan.

Celebrans podkreślił, że krakowianie wspierają małego chłopca z Liverpoolu i zachęcał do wspólnej modlitwy za to dziecko. „Ponieważ nie możemy mu pomóc fizycznie, modlimy się do Boga, który jest Dawcą wszelkiego życia. Modlimy się za niego, za jego rodziców, i też o jakąś mądrość i opamiętanie dla tych, którzy ustalają prawa, ażeby pozwolono mu żyć i pozwolono mu na normalną, ludzką terapię” – dodał.

W kościele św. Marka licznie zgromadzili się krakowianie, wśród nich było wiele rodzin z małymi dziećmi. W Mszy św. uczestniczyli również przygotowujący się do przyjęcia sakramentów inicjacji chrześcijańskiej w prowadzonym przez siostry jadwiżanki Ośrodku Katechumenalnym, który działa przy tej świątyni.

Mieszkańcy Krakowa wyrażają swoją solidarność z Alfiem, przynosząc także maskotki, zabawki i świeczki pod siedzibę konsulatu honorowego Wielkiej Brytanii na ul. św. Anny. Na murach kamienicy umieszczono napis po angielsku „God save Alfie Evans”, a także napisy w językach angielskim i polskim, jak: „Trzymaj się, Alfie. Modlimy się za ciebie” czy „Wielka Brytanio, nie będziesz już nigdy wielka”. Pod murem wciąż płoną świece, dzieci wraz z rodzicami układają duże i małe maskotki oraz wiązanki kwiatów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem