Reklama

Odznaczenia diecezjalne A.D. 2017

2017-10-04 10:52

Kamil Krasowski
Edycja zielonogórsko-gorzowska 41/2017, str. 4

Karolina Krasowska

Bp Tadeusz Lityński przyznał diecezjalne odznaczenia dla wiernych świeckich, wyróżniających się szczególnym oddaniem i zaangażowaniem w życie Kościoła. W tym roku wyróżnienie otrzymał również Tygodnik Katolicki „Niedziela”, który od ponad 20 lat współpracuje z diecezją zielonogórsko-gorzowską, wydając „Aspekty”, cotygodniową wkładkę do tygodnika, informującą o życiu diecezji. Odznaczenie zostało złożone na ręce redaktor naczelnej „Niedzieli” Lidii Dudkiewicz. Ponadto odznaczenia „Zasłużony dla Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej” otrzymali:

Wiesław Mickiewicz, ur. w 1946 r. Mieszka z żoną Janiną w Przynotecku (parafia Trzebicz). Mają dwójkę dzieci. Emerytowany rolnik wiele lat był radnym gminy Stare Kurowo i 30 lat sołtysem wsi Przynotecko. Należy do Żywego Różańca, Apostolstwa Dobrej Śmierci, Przyjaciół Paradyża i Rady Ekonomicznej. Jako sołtys wspierał działania, aby podjąć remont kościoła filialnego w Przynotecku. Był codziennie przy pracownikach. Zbierał fundusze od parafian i składał uczciwe sprawozdania w kościele Panu Bogu, Kościołowi i parafii. Jest poważaną, szanowaną osobą i wzorowym mężem oraz ojcem. Posługuje w parafii od blisko 30 lat. Czyni to z potrzeby serca, nie oczekując zapłaty.

Katarzyna Szołoch, ur. 1927 r. w Leningradzie. Jest wdową i ma trójkę dzieci. Mieszka w miejscowości Dobrosułów (parafia Bytnica). Pani Katarzyna wyróżnia się nieprzeciętnym zaangażowaniem w sprawy kościelne i społeczne. Sprawuje funkcję zelatorki Żywego Różańca od 59 lat. Jest odpowiedzialna za prowadzenie nabożeństw majowych, czerwcowych, różańcowych i Drogi Krzyżowej. Przygotowuje dekoracje w świątyni i dba o jej wystrój. Angażuje się we wszelkie inicjatywy na polu parafialnym. Jest osobą głęboko wierzącą, otwartą, pokorną, pracowitą i bardzo pogodną, zawsze chętną do pomocy.

Jan Hutnik, ur. w 1957 r. w Głogowie. Żonaty, ma dwójkę dzieci. Piętnaście lat temu zamieszkał w Modłej (parafia pw. św. Jakuba Apostoła w Jakubowie). Wśród mieszkańców Modłej cieszy się bardzo dobrą opinią jako człowiek prawy i sumienny. Jest wrażliwy na krzywdę i cierpienie bliźnich. Wspiera osoby potrzebujące pomocy, a także remonty w parafii. Chociażby podczas remontu kościoła w Kurowicach, do którego regularnie przychodzi na Mszę św. wraz z całą rodziną, angażował się w prace remontowe, m.in. przekazując nieodpłatnie materiał na wykonanie drenażu świątyni. W czasie zaplanowanych prac związanych z remontem kapitalnym plebanii za darmo ofiarował materiał o dużej wartości na wykonanie nowej instalacji grzewczej budynku.

Reklama

Renata Borek, ur. w 1968 r. Mieszka w Białołęce (parafia Rzeczyca). Wraz z mężem Markiem mają trójkę dzieci. Swoją postawą życiową ukazuje m.in. przykładną religijność w rodzinie. Jest osobą bezinteresowną, chętnie niesie pomoc ludziom upadłym na duchu, jak i mającym problemy finansowe. Jest żywym odzwierciedleniem realizacji przykazania miłości. Pani Renata stanęła na wysokości zadania, tworząc radę parafialną, która wyznaczyła sobie za zadanie zabezpieczenie zabytkowego kościoła w Piersnej. Dzięki podjętym zadaniom zostały wyremontowane wieża kościoła i dach prezbiterium. Stara się w czasie różnych uroczystości kościelnych angażować młodzież i dzieci przez przygotowanie np. jasełek czy Drogi Krzyżowej.

Edward Chmura, ur. w 1949 r. Mieszka w Gorzowie (parafia pw. Podwyższenia Krzyża Świętego). Wraz z żoną Ewą mają dwójkę dzieci. Jest współzałożycielem Stowarzyszenia Rodzin Katolickich w naszej diecezji. Wraz z małżonką czynnie udzielali się w Domowym Kościele. Od 40 lat jest aktywnym członkiem Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. Pan Edward był inicjatorem rekolekcji trzeźwościowych i organizatorem balów trzeźwościowych w naszym mieście. Za działalność na polu trzeźwości w sierpniu 2011 r. został odznaczony medalem przez przewodniczącego Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości – bp. Tadeusza Bronakowskiego „za świadectwo miłości bliźniego oraz troskę o życie narodu”.

Janina Mądrzak, ur. w 1930 r. Mieszka w Gorzowie i należy do parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. W latach komunizmu była działaczką NSZZ „Solidarność”. Od 25 lat należy do Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, które założyła w swojej parafii. Przez 20 lat prowadziła sekretariat i księgowość diecezjalnego SRK. Pomagała 65 kołom parafialnym w pozyskiwaniu funduszy na działalność statutową i prowadziła ich dokumentację administracyjną. Inicjowała kilkakrotnie zbiórki na ratowanie i renowację cmentarza Świętokrzyskiego w Gorzowie. Miała swój udział w tworzeniu i organizowaniu Modlitwy za Miasto Gorzów. W swojej parafii jest gorliwą czcicielką Matki Bożej Fatimskiej.

Grzegorz Tuczyński, ur. w 1942 r. Mieszka w Gorzowie i należy do parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Pan Grzegorz jest emerytowanym żołnierzem zawodowym w stopniu kapitana. Nie był członkiem partii i nie mógł awansować. Zawsze pozostał wierny Chrystusowi i Kościołowi. Wraz z żoną Ewą mają dwóch synów i są zaangażowani od blisko 40 lat w Domowy Kościół. Jest członkiem róży Żywego Różańca, Parafialnej Rady Duszpasterskiej, posługuje przy ołtarzu i od 20 lat działa w Stowarzyszeniu Rodzin Katolickich. Jego największą zasługą jest praca na rzecz cmentarza Świętokrzyskiego. Jest bardzo zaangażowany w życie parafii.

Ewa Wysocka, ur. w 1962 r. Wraz z mężem Piotrem ma dwójkę dzieci i mieszka na terenie parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Gorzowie. Pani Ewa od 20 lat jest członkiem wspólnoty Bractwa Męki Pańskiej. Od 10 lat jest zastępcą przewodniczącego Parafialnego Zespołu Caritas i aktywnie działa na rzecz pomocy potrzebującym. Jest założycielką placówki wsparcia dziennego dla dzieci – Świetlicy Specjalistycznej Barka, która już 10 lat kształtuje młode pokolenie w duchu wartości chrześcijańskich. Jest inicjatorem i założycielem Punktu Wsparcia dla Rodzin z problemem alkoholowym, który działa przy biurze Parafialnego Zespołu Caritas. Od 10 lat należy do róży Żywego Różańca.

Julia Sołtyszewska, od 1946 r. mieszka w Jeziorach (parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Świebodzinie) i od początku była żywo zaangażowana w życie religijne i społeczne tutejszej wspólnoty. Przez 45 lat opiekowała się kościołem filialnym w Jeziorach. Aktywnie uczestniczyła we wszystkich przedsięwzięciach parafii i organizowała życie religijne kościoła: zamykała i otwierała kościół, dzwoniła na Msze św. i nabożeństwa, prowadziła śpiewy liturgiczne w czasie Mszy św. oraz nabożeństw, gromadziła dzieci i młodzież przy kościele, prała bieliznę kościelną i sprzątała, dbała o estetykę wewnątrz i na zewnątrz świątyni oraz mobilizowała parafian do troski o kościół i życie religijne.

Władysław Gacek, ur. w 1936 r. w miejscowości Siółko w obwodzie tarnopolskim. Żonaty z Rozalią i zamieszkały w Dobrosułowie w parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Bytnicy. Mają pięcioro dzieci. Władysław Gacek wyróżnia się nieprzeciętnym zaangażowaniem w sprawy kościelne i społeczne. Od 59 lat sprawuje funkcję kościelnego, odpowiada za przygotowanie liturgii i czystość świątyni. Angażuje się we wszelakie inicjatywy na polu parafialnym, a szczególnie w Dobrosułowie. Długoletni sołtys Dobrosułowa, honorowy dawca krwi, prowadził rodzinne gospodarstwo rolne, był pracownikiem leśnym i PKP, a obecnie jest na emeryturze. Jest osobą głęboko wierzącą, otwartą, pokorną, pracowitą i bardzo pogodną.

Elżbieta Andrzejewska, ur. w 1952 r. w Dryżynie. Obecnie zamieszkała w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Szlichtyngowej. Przed emeryturą pracowała jako dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Wdowa, wychowała syna, który założył swoją rodzinę. Od samego początku jest zaangażowana w działalność Parafialnego Zespołu Caritas, gdzie wykorzystuje swoje doświadczenie i umiejętności kontaktu z ludźmi potrzebującymi. Osoba oddana Kościołowi, głęboko wierząca i praktykująca. Uczestniczy w Mszy św. i przyjmuje Komunię św. nie tylko w niedziele i święta, lecz także w dni powszednie.

Zofia Brach, ur. 1940 r. w Mojżeszowie. Zamieszkała w parafii pw. św. Jakuba Apostoła w Konradowie. Gospodyni domowa, do przejścia na emeryturę pracowała w PGR. Wdowa, ma troje dzieci, syn zmarł jako dziecko. W życie parafii zaangażowana od chwili przybycia do Konradowa w 1959 r. Pełni funkcję zelatorki Żywego Różańca, zaangażowana w działalność Parafialnego Zespołu Caritas. Jako członek Parafialnej Rady Ekonomicznej żywo zainteresowana troską o budynek kościoła i plebanii, na które organizuje zbiórki pieniężne. Pani Zofia ufundowała grotę Matki Bożej przy kościele oraz naprawę zabytkowego Bożego grobu. Jest osobą bardzo skromną i uczciwą, formuje się przez systematyczną spowiedź i codzienne przyjmowanie Komunii św.

Janina Karaś, ur. 1944 r. w miejscowości Sobiesęki. Obecnie zamieszkała w parafii pw. św. Jakuba Apostoła w Konradowie. Wdowa, ma dwóch synów. Gospodyni domowa, do przejścia na rentę pracowała w PGR. Od 1960 r. zaangażowana w organizację życia parafialnego. Jest zelatorką Żywego Różańca i członkiem Parafialnego Zespołu Caritas. Jako wolontariuszka pełni funkcję kościelnej. Bezinteresownie pomaga osobom starszym. Poświęca siebie i swój czas dla dzieł ewangelizacyjnych. Angażuje się w prowadzenie śpiewu i modlitwy podczas różnych adoracji oraz organizację i udział w licznych pielgrzymkach do miejsc świętych.

Halina Szumlicz, ur. 1948 r. w Poznaniu. Zamieszkała w parafii pw. św. Urbana I w Zielonej Górze. Mężatka, ma dwoje dzieci. Z zawodu lekarz pediatra, neonatolog. Jako emerytka pracuje na Oddziale Noworodków w Sulechowie i w gabinecie prywatnym. Od wielu lat mocno zaangażowana w duszpasterstwo służby zdrowia w Zielonej Górze. Jest przewodniczącą Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy i Pielęgniarek i regularnie organizuje pielgrzymki środowiska medycznego do Rokitna i na Jasną Górę, święto ku czci św. Łukasza i spotkania opłatkowe. Z całym stowarzyszeniem pochyla się nad ciężko chorymi ludźmi, organizując hospicja domowe.

Jan Hosaniak, ur. 1942 r. w miejscowości Bukowina-Podszkle. Obecnie mieszka w parafii pw. św. Mikołaja w Jeleninie. Wraz z żoną Wiktorią mają czworo dzieci. Małżonkowie wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Pan Jan jest murarzem samoukiem, obecnie na emeryturze. Od 1990 r. w parafii Jelenin pełni bezinteresownie funkcję kościelnego. Posługuje mieszkańcom parafii w potrzebie w różnych sytuacjach życiowych, odwiedza chorych, swoją postawą daje świadectwo wiary, przez co wiele osób skorzystało z sakramentu pojednania i namaszczenia chorych. Rozprowadza prasę katolicką, wyróżnia się ogromnym zaangażowaniem w posłudze Kościołowi.

Małgorzata i Grzegorz Kubalewscy z parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Żaganiu. Małżonkowie przez 33 lata byli katechetami w parafii, a po powrocie katechezy do szkół w placówkach oświatowych Żagania. Oboje angażowali się w parafialne poradnictwo rodzinne – pan Grzegorz 15 lat, natomiast pani Małgorzata przez 33 lata – oraz w konferencje na kursach przedmałżeńskich. Pan Grzegorz przez 30 lat był organistą w parafii oraz prowadził chór parafialny, do którego powrócił w 2012 r. Małgorzata i Grzegorz Kubalewscy są osobami od lat szczególnie ofiarnie angażującymi się w życie Kościoła. Mają czworo dzieci.

Tygodnik Katolicki „Niedziela” – redaktor naczelna Lidia Dudkiewicz. Od ponad 20 lat istnieje ścisła współpraca diecezji zielonogórsko-gorzowskiej z Tygodnikiem Katolickim „Niedziela” w dziele wydawania własnego tytułu prasowego „Aspekty” w formie cotygodniowej wkładki do tygodnika. Przez te wszystkie lata „Aspekty” bardzo rzetelnie informowały i wciąż informują o życiu diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Mając na względzie dotychczasową współpracę, odznaczenie otrzymuje sama „Niedziela” wraz z jej redaktor naczelną Lidią Dudkiewicz.

Tagi:
odznaczenia

Kielce: dziennikarz Tygodnika "Niedziela" odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi

2018-09-13 13:14

dziar / Kielce (KAI)

Władysław Burzawa – od 15 lat dziennikarz Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, a wcześniej „Gościa Niedzielnego”, radny piątej kadencji, wiceprzewodniczący Rady Miasta Kielce oraz działacz społeczny, szczególnie na rzecz misji w Afryce – otrzymał dzisiaj Srebrny Krzyż Zasługi.

Radio Kielce

W imieniu Prezydenta RP Andrzeja Dudy krzyże: złote, srebrne i brązowe 22. uhonorowanym nimi samorządowcom i działaczom społecznym, wręczali dzisiaj w urzędzie wojewódzkim: Agata Wojtyszek – wojewoda świętokrzyski i senator PiS – Krzysztof Słoń.

Wojewoda podkreśliła, że odznaczeni wsłuchują się w głosy mieszkańców, robią dużo, by dbać o pamięć historyczną i porządek oraz ład społeczny w małych ojczyznach. – Chylę czoła, dziękując za dotychczasową pracę i życzę, by sił nie zabrało - mówiła Agata Wojtyszek.

Władysław Burzawa wyróżnia się wśród innych działaczy wskutek zaangażowania dla Afryki, choć jako radny od 20 lat, zrealizował wiele inicjatyw społecznych dla rodzinnego miasta i jego mieszkańców, szczególnie najstarszych i dzieci. Od 5 lat Burzawa jest diecezjalnym koordynatorem zbiórki makulatury na misję. Akcja zaowocowała zebraniem 420 ton makulatury. Od roku z jego inicjatywy trwa także zbiórka elektrośmieci dla misji, a sukces i powodzenie zbiórki przerosły oczekiwania pomysłodawcy – zebrano w ciągu roku ponad 300 ton elektrośmieci, które wypełniły 38 tirów.

Te inicjatywy pozwoliły na budowę czterech studni w Afryce, rozpoczęcie budowy piątej oraz organizację i budowę kliniki okulistycznej na Jamajce.

- Jestem ogromnie wdzięczny za dostrzeżenie i docenienie mojej działalności przez panią wojewodę i pana prezydenta, ale za tymi tonami makulatury i elktrośmieci kryje się pomoc setek ludzi, mieszkańców regionu i parafii diecezji kieleckiej. Ten Srebrny Krzyż Zasługi jest także dla nich wszystkich – mówi KAI Władysław Burzawa.

W Kielcach przez dekadę Burzawa był także pomysłodawcą i budowniczym – własnymi rękami i kosztem - żywej szopki w okresie Bożego Narodzenia, dochód z której także zasilał potrzeby misyjne, m.in. sióstr zakonnych pracujących w różnych częściach świata, zakup leków dla misji, skomplikowane operacje afrykańskich dzieci. Burzawa był także jednym z pierwszych w Polsce inicjatorów przywrócenia święta Trzech Króli i Orszaków Trzech Króli.

Z zawodu jest dziennikarzem, od 15 lat związanym z „Niedzielą Kielecką” – diecezjalnym oddziałem Tygodnika „Niedziela” w Kielcach, gdzie wchodzi w skład zespołu redakcyjnego. Pracował także w lokalnej telewizji i w oddziale kieleckim „ Gościa Niedzielnego”. Jest współautorem książki pt. „Diecezja kielecka – miejsca – historia – tajemnice”.

Władysław Burzawa ma 51 lat, jest żonaty i ma trzech synów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Czy duszpasterze stracili młodzież, czy młodzież straciła duszpasterzy?

2018-09-12 10:43

Bp Andrzej Przybylski
Edycja częstochowska 37/2018, str. VIII

kanamlodych.pl

Tyle powiewów Ducha Świętego kieruje Kościół w stronę młodych. Przed nami święto patrona polskiej młodzieży – św. Stanisława Kostki. W październiku ma się odbyć synod biskupów na temat młodych. Ale Duch Święty „wieje” również w nasze wewnętrzne niepokoje, w których nosimy pytania o obecność młodych w Kościele.

Duch przenika wszystko i mocno wierzę, że pragnie tą troską o młodzież przeniknąć przede wszystkim nasze wspólnoty parafialne. Wiatr zwykle zmienia kierunek. Myślę, że jedna zmiana przydałaby się nam na pewno. Mniej powinniśmy się zastanawiać, co takiego jest w świecie, co zagraża młodym, a więcej powinniśmy myśleć o tym, czego brakuje nam w Kościele, że młodych nie przyciągamy. I choć świat się diametralnie zmienia, warto czasem sięgnąć do sprawdzonych metod.

Przyjaciel młodzieży św. Jan Bosko nie zasłynął wielką dydaktyką, czy też pełnymi rozgłosu spotkaniami i koncertami na arenach sportowych. Miał za to wielkie przekonanie, że najskuteczniejszym środkiem dotarcia do młodych jest po prostu obecność z młodymi. Tę asystencję wychowawczą rozumiał jako proces pracy organicznej w środowisku młodzieżowym. Tu niczego nie da się osiągnąć pojedynczą akcją – trzeba stale być blisko młodych. Być to najpierw słuchać. Nie zaczynać od oceny, od krytyki, od narzucania własnego planu działania, ale zacząć słuchać. Tylko uważne słuchanie może być skutecznym źródłem odkrycia tego, czego oczekują młodzi i jakie mają problemy, z którymi chcą przyjść do Pana Boga.

Drugi warunek to czas dla młodych, i to taki na mur beton. Wbrew pozorom mało kto ma dzisiaj czas dla młodych. Zapracowani rodzice, przemęczeni nauczyciele. Pozostaje czasem tylko komputer i koledzy z ulicy. Jeśli młodzi mają pewność, że w parafii ktoś na nich czeka, jest o konkretnej godzinie do ich dyspozycji i chce ich szczerze posłuchać, to powoli zaczną przychodzić. Pamiętam z czasów duszpasterskiej pracy z młodymi, że jedną nieobecność musiałem czasem nadrabiać miesiącami. Wystarczyło, że raz nie było mnie na spotkaniu, a już niektórzy mieli wątpliwości, czy warto przyjść, bo może znów mnie nie będzie. Im bardziej i częściej nasze plebanie i my sami jesteśmy otwarci na młodych, tym chętniej będą się pojawiać. Oczywiście, że młodzi muszą też wiedzieć, że przyjść warto. Wbrew pozorom młodym szybko nudzą się dobre ciasteczka i kawa, smaczna pizza i coca-cola. Młodzi są mądrzy i zostają tam, gdzie naprawdę warto, gdzie oferta jest sensowna i głęboka. Również ta religijna i formacyjna.

Choćby tyle przypomnień wystarczy, żeby zrobić sobie rachunek sumienia z duszpasterstwa młodych. Na jego podsumowanie warto sobie szczerze odpowiedzieć, kto kogo bardziej stracił: czy duszpasterze stracili młodzież, czy też młodzież straciła dobrych duszpasterzy?

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Lwowskie Orlęta we Wrocławiu

2018-09-19 18:11

Agnieszka Bugała

Biuro Prasowe DUW
Już 29 września można wziąć udział w grze miejskiej pt. „Orląt Cień”, przygotowanej przy współpracy ze środowiskiem historyków oraz harcerzy z Chorągwi Dolnośląskiej Związku Harcerstwa Rzeczpospolitej. Gra przeniesie uczestników do niespokojnego Lwowa pamiętnego listopada 1918 r., kiedy na gruzach dawnych potęg zaborczych odradzały się i tworzyły niepodległe państwa, rozpoczynając okres walk o terytoria będące przedmiotem wieloletnich sporów.

Zadaniem uczestników gry miejskiej będzie nawiązanie kontaktu z siłami polskimi idącymi na odsiecz oblężonemu miastu i uratowanie obrońców, wśród których wsławiła się zwłaszcza młodzież szkolna, tytułowe Orlęta Lwowskie.

Celem gry jest popularyzacja wśród młodzieży historii Lwowa, zwłaszcza tej najbardziej chwalebnej, obejmującej okres zwycięskiego „Powstania Lwowskiego” w 1918 r., którego setna rocznica przypada w tym roku, a także ukazanie im bogactwa dziedzictwa lwowskiego we współczesnym Wrocławiu.

Zapisy uczestników prowadzone są poprzez stronę internetową: http://wroclaworleta.pl/


Uwaga: w przypadku osoby niepełnoletniej brak zgody opiekuna na udział w grze, uniemożliwi rejestrację.

Gra miejska jest realizowana w ramach projektu Wojewody Dolnośląskiego pt. „Lwowskie Orlęta Dolny Śląsk Pamięta” – Mosty Pamięci cz. 2", finansowanego ze środków Programu Wieloletniego „Niepodległa".


Materiał we współpracy z Biurem Prasowym Wojewody Dolnośląskiego

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem