Reklama

Nowy Testament

Kongregacja w Kęszycy

2017-09-27 10:54

Ks. Adrian Put
Edycja zielonogórsko-gorzowska 40/2017, str. 1

Ks. Adrian Put
Panel poświęcony diakoniom

W dniach 22-23 września w Diecezjalnym Ośrodku Szkoleniowo-Konferencyjnym w Kęszycy Leśnej odbyła się I Diecezjalna Kongregacja Diakonii Ruchu Światło-Życie naszej diecezji. To pierwsze tego typu spotkanie w dziejach oazy na Środkowym Nadodrzu

Wpoprzednich latach odbyły się dwa podobne do kongregacji diakonii spotkania (w 1996 i 2001 r.). Obecne spotkanie było jednak wynikiem powołania przez bp. Tadeusza Lityńskiego stowarzyszenia pod nazwą „Diakonia Ruchu Światło-Życie Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej”, którego celem ma być troska o rozwój ruchu oazowego w naszej diecezji.

Szczególnym gościem kongregacji był ks. Marek Sędek, moderator generalny Ruchu Światło-Życie z Warszawy. W homilii podczas Mszy św. czy też katechezy starał się pokazać, czym dziś ruch może służyć Kościołowi lokalnemu. – Tym podstawowym darem, charyzmatem, którym każdy z nas może służyć Kościołowi albo inaczej – spotkanym ludziom, jest charyzmat spotkania. Ten dar, który posiadamy, czyli szczęście spotkania z żywym Bogiem, możemy przekazywać innym. I to jest szczególny dar i charyzmat. Charyzmat spotkania z Ojcem przez Chrystusa w Duchu Świętym – i to właśnie doświadczenie mamy przekazywać innym – podkreślił ks. Sędek.

Reklama

W pierwszym dniu spotkania odbyła się jeszcze dyskusja na obecną kondycją ruchu w naszej diecezji. Bardzo ważnym doświadczeniem dla wszystkich uczestników kongregacji była wieczorna modlitwa uwielbienia prowadzona przez diakonię modlitwy na czele z ks. Robertem Patro. Był to czas na bardzo intensywne słuchanie tego, co Bóg mówi dziś do tego Kościoła, którym jest ruch oazowy w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.

W drugim dniu delegaci kongregacji uczestniczyli w panelu poświęconym działalności diakonii diecezjalnych ruchu istniejących w diecezji. Mszę św. sprawowano z formularza o Maryi Dziewicy, źródle światła i życia. Ważnym wymiarem spotkania były także wybory kandydatów na moderatora diecezjalnego oraz delegatów do Diecezjalnej Diakonii Jedności. Słowo programowe moderatora diecezjalnego zakończyło tegoroczną kongregację. Jak podkreślono podczas spotkania – niekoniecznie musiała ona dać gotowe odpowiedzi na pytania. Czasem sukcesem jest mądrze postawić problem.

Tagi:
Ruch Światło‑Życie kongregacja

Dom jak u mamy

2018-07-25 11:42

Kamil Krasowski
Edycja zielonogórsko-gorzowska 30/2018, str. 4-5

Szok, zdziwienie, zaskoczenie! A jednak Dom formacyjny Ruchu Światło-Życie im. św. Jana Chrzciciela w Łagowie już funkcjonuje i zapewnia wypoczynek dla dzieci, młodzieży i całych rodzin. Został odremontowany w ekspresowym tempie i dziś kontynuuje dzieło, które przed laty zapoczątkował śp. ks. Norbert Nowak

Karolina Krasowska
Dom formacyjny Ruchu Światło-Życie im. św. Jana Chrzciciela w Łagowie

O powstaniu domu, jego remoncie i potrzebie takich miejsc na mapie naszej diecezji opowiadają proboszcz parafii w Łagowie ks. Zbigniew Zdanowicz, menadżer domu Aneta Słota oraz uczestnicy lipcowej oazy.

Idea

Dom został zbudowany przez długoletniego proboszcza parafii ks. Norberta Augusta Nowaka i oddany do użytku na początku lat 80. XX wieku jako dom katechetyczny do celów parafialnych. Zamysłem ks. Norberta było to, żeby skupiał on życie całej parafii i promieniował na okolice. Wszystko było możliwe dzięki kontaktom kapłana ze środowiskiem chrześcijańskim w Holandii i Niemczech, gdzie miał przyjaciół, którzy pomogli mu przy powstawaniu tego miejsca. – Przyjaciele ks. Norberta pomogli zarówno jeśli chodzi o materiały, jak i o budowę. Pomagali także studenci i wolontariusze. Dom powstawał w dwóch etapach. Najważniejsze było to, aby tu mogły odpoczywać dzieci, a że był tu też mocny ruch oazowy, więc odbywały się tu oazy z całej naszej diecezji. Przyjeżdżali klerycy, przyjeżdżały rodziny. Jednak czas zrobił swoje i ten genialnie zbudowany jak na owe czasy budynek zaczął niszczeć i jeszcze do niedawna nikt nie wiedział, co z nim zrobić – opowiada ks. Zbigniew Zdanowicz, proboszcz parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Łagowie.

– Wtedy bp Tadeusz Lityński zaproponował, żeby przekazać dom Diakonii Ruchu Światło-Życie. Ale najpierw trzeba było doprowadzić go do stanu używalności.

W mgnieniu oka

Remont trwał zaledwie kilka miesięcy. Rozpoczął się jeszcze pod koniec ub. roku, a zakończył przed kilkoma tygodniami. To, że obiekt został tak szybko oddany do użytku, to – jak mówi ks. Zbigniew – przede wszystkim zasługa dwóch osób. – Wszystko powstało w okamgnieniu dzięki wybitnej trosce ks. biskupa i diecezjalnego ekonoma ks. Wojciecha Jurka, którzy od samego początku zabiegali o to, aby tu niczego nie brakowało i żeby wyposażenie obiektu było naprawdę na najwyższym poziomie – mówi ks. Zbigniew. – I w zasadzie ten dom został przekazany Diakonii jako taki świeży dobry pączek, żeby po prostu miała swoje miejsce, jako gest, żeby Ruch Światło-Życie mógł się tutaj zakorzenić. Oczywiście czuwała nad tym parafia i ludzie, którzy są z nią związani, także moi przyjaciele, którzy dniem i nocą pilnowali, żeby to dzieło doszło do skutku. To na ich barkach spoczęły sprawy związane z dokumentacją, logistyką, z pilnowaniem i ze sprzątaniem.

Człowiek o wielkim sercu

Prace były wykonywane i koordynowane przez Zakład Remontowo-Budowlany Macieja Jakuboszczaka, który do współpracy zaangażował również inne firmy i specjalistów zajmujących się np. hydrauliką, instalacjami gazowymi, oknami czy meblami. Najtrudniejsze prace zostały podjęte jeszcze w ub. roku. Były związane z dachem, wymianą pieców, doprowadzeniem gazu czy całkowitą wymianą kanalizacji. Pozostałe prace były wykonywane w tym roku na przestrzeni ostatnich kilku miesięcy. Jak mówi proboszcz, p. Maciej to człowiek o wielkim sercu, który potrafił osobiście pojechać do Poznania, wziąć transport kilku potężnych samochodów i na dzień przed mającą się rozpocząć w Łagowie oazą o północy przywieźć meble, których brakowało. Dodaje, że dzięki takim ludziom udało się wykonać to przedsięwzięcie niemal na ostatnią chwilę, dzień przed przyjazdem uczestników oazy.

Godziwie i po chrześcijańsku

Dom jest na bardzo wysokim, nowoczesnym poziomie. Jest zbudowany dwuwarstwowo. Część domu na poziomie zerowym jest przeznaczona dla rodzin wielodzietnych. Znajdują się tam pomieszczenia dla 4 do 6 osób. Na pierwszym piętrze są pokoje 2-, 3- i 4-osobowe. Jest także kilka pokoi pojedynczych. W sumie obiekt może pomieścić 48 osób. W domu znajdują się także kaplica, kuchnia, jadalnia, sala audiowizualna, świetlica, pomieszczenia gospodarcze oraz część wydzielona na użytek wspólnoty parafialnej. Są także boisko i parking, który może pomieścić kilkanaście samochodów. Oferta miejsca jest skierowana przede wszystkim do dzieci, młodzieży i rodzin. Odbywają się tu oazy oraz spotkania różnych grup formacyjnych. Zaproszone są grupy studenckie, duszpasterstwa akademickie. Bardzo mile widziani są również ci wszyscy, którzy chcą godziwie, po chrześcijańsku odpocząć. Sam Łagów jest bardzo atrakcyjny turystycznie i wypoczynkowo, to właśnie jest chyba największy magnes, który przyciąga do tego miejsca.

Miejsce święte, wspaniałe

Ks. Zbigniew Zdanowicz: – Wywodzę się z ruchu oazowego. Ze spotkań z ks. Franciszkiem Blachnickim pamiętam, że mieliśmy bardzo mocno zakorzenioną w sercu ideę, że dzieci, młodzież i liturgia to przyszłość dla społeczeństwa. Przez wiele lat będąc na oazach jako uczestnik i jako ministrant, a potem prowadząc je jako ksiądz, widzę, że jest to najlepsza forma wypoczynku i formacji dla dzieci i młodzieży. Boża Opatrzność sprawiła, że się tutaj znalazłem, i kiedy usłyszałem, że ks. biskup ma plany związane z tym domem, to powiedziałem: „Boże, to musi tak być! To musi być miejsce święte, wspaniałe, w którym będzie odpoczynek dla wszystkich, którzy czują Pana Boga”. I tak się stało.

Wow! Jak tu pachnie

W powstanie domu bardzo mocno byli i wciąż są zaangażowani przyjaciele ks. proboszcza – ks. Ziemowit Katulski, który chętnie podejmuje się różnych prac i posługuje w kuchni, o. Grzegorz Słapek oraz Aneta Słota, która jest menadżerem i kierownikiem domu. Aneta wspomina, że ostatnio gościli rodziny z całej Polski. – Kiedy zobaczyłam rodziny wchodzące z wózkami, wbiegające dzieci i usłyszałam: „Wow! Jak tu pachnie”, pomyślałam: „Boże, jest tak jak chciałam, czyli jak u mamy”. Te rodziny nie były tu pierwszy raz, dlatego ze zdziwieniem zauważyły, jak wielkie zmiany zaszły w tym miejscu – opowiada Aneta.

– Chcemy, żeby każdy, kto nas odwiedza, czuł się tu jak w domu. Staramy się każdego, kto do nas przychodzi, przyjąć i ugościć tak jak u mamy – dodaje. W najbliższych planach domu są kolejne oazy oraz spotkania grup parafialnych. Nad wszystkim czuwa ks. Dawid Siwak, który jest dyrektorem domu. – Ks. Dawid jest w tej chwili na oazie, ale wspiera nas modlitwą i telefonami. Dopytuje i interesuje się, czy działamy. Sercem i duchem jest tutaj z nami – wyjaśnia pani menadżer. A jak spędzają czas młodzi ludzie? – Wczoraj mieliśmy koncert. Dzieci spędzają czas na boisku. Grają w nogę i siatkę. Jest miejsce na ognisko. W planach jest też budowa altany. Jest stół do tenisa stołowego, dlatego dzieci chętnie grają na tarasie w ping-ponga. Czas jest zorganizowany. Dzieci śpiewają, tańczą, modlą się. Poza tym mamy przepiękną okolicę, jeziora, lasy. Jest mnóstwo miejsc i atrakcji, więc każdy znajdzie tu coś dla siebie i odpocznie blisko Pana Boga.

Weronika Maryniaczyk z Krosna Odrzańskiego, 14 lat: – Uważam, że wszystko jest tutaj cudowne. Bardzo miło się tu przebywa. Byłam tutaj 3 lata temu i widzę bardzo dużą różnicę. Najbardziej podoba mi się taras. Jest bardzo duży i można tam grać w ping-ponga, posiedzieć przy stoliczkach i rozmawiać z ludźmi. Do Łagowa warto przyjechać, żeby zobaczyć niektóre atrakcje turystyczne, jak Zamek Joannitów albo jezioro, a dom rekolekcyjny można odwiedzić przy okazji i zobaczyć, jak wszystko pięknie wygląda.

Emilian Ptak z Głogowa, 14 lat: – Najbardziej podoba mi się kuchnia – nie ze względu na to, że mój tata jest kucharzem, ale po prostu lubię jeść, a tutaj można zjeść bardzo smacznie. Poza tym bardzo podoba mi się taras, bo można spędzać tam aktywnie czas, grając w ping-ponga, rozmawiając z innymi czy grając w gry planszowe. Za ulicą mamy boisko do siatkówki, możemy grać w koszykówkę, czasami gramy w piłkę nożną. Polecam jezioro. Lubię jeździć w takie miejsca, gdzie jest woda, i chociaż nie lubię się kąpać, to lubię pływać rowerem wodnym i innymi pojazdami po wodzie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Kard. Dziwisz: niepokoi nas wysoka liczba rozwodów

2018-08-18 15:44

rm / Radom (KAI)

Kard. Stanisław Dziwisz niepokoi się wysoką liczbą rozwodów i zjawiskiem zawierania nieformalnych związków. Mówił o tym w czasie obchodów 50-lecia koronacji obrazu Matki Bożej Świętorodzinnej w Studziannie w diecezji radomskiej. Metropolita krakowski w darze dla sanktuarium przekazał relikwie św. Jana Pawła II. Z kolei papież Franciszek przekazał wiernym i księżom wyrazy duchowej łączności.

Archidiecezja Krakowska

W homilii kard. Stanisław Dziwisz mówił o kryzysie rodzin, który jest również dostrzegalny w Polsce. - Niepokoi nas wysoka liczba rozwodów. Brakuje małżonkom sił, aby dochować sobie wierności i ocalić miłość, którą ślubowali sobie aż do śmierci. Niepokoi wciąż mała liczba rodzących się dzieci, czy coraz szersze zjawisko zawierania nieformalnych związków, nawet bez ślubu cywilnego – mówił kard. Dziwisz.

Dalej mówił, że zdajemy sobie sprawę, że „zjawisko ma szerszy kontekst w świecie, w którym dominuje kultura tymczasowości i relatywizmu, w świecie, w którym brakuje istotnych i trwałych punków odniesienia opartych na prawie Bożym, na prawdzie o Bogu i człowieku”. - Stad tak ważną sprawą jest umacnianie rodzin i pomoc rodzinom. To zadanie i pole otwarte cały czas dla Kościoła, szkoły, dla ludzi sprawujących władzę, a szczególnie dla młodych, by odpowiedzialnie przygotowywali się do założenia własnej rodziny. To przygotowanie zaczyna się od formacji serca, wolnego od egoizmu, serca wrażliwego, zdolnego do ofiarnej i bezinteresownej miłości. Spotkanie takich dwóch serc, mężczyzny i kobiety staje się fundamentem i gwarancją założenia zdrowej rodziny – mówił metropolita krakowski.

Wcześniej wiernych powitał kustosz sanktuarium ks. Jerzy Cedrowski. - Księże kardynale Stanisławie, cieszymy się bardzo, że po 50 latach przybywasz tak jak wtedy razem ze świętym Janem Pawłem II, w jego relikwiach. Nie zapomnę mojego spotkania z Ojcem Świętym, kiedy wspomniał, że pamięta doskonale to wydarzenie sprzed 50 lat. Cieszymy się twoja obecnością i wszystkich uczestników tej uroczystości. Dziękujemy także za ponad 350-letnią obecność filipinów na ziemi opoczyńskiej – mówił ks. Cedrowski.

Ks. Mirosław Prasek z Radomia, który jest Prokuratorem Krajowym Księży Filipinów odczytał telegram od papieża Franciszka. Ojciec Święty przekazał wiernym i księżom wyrazy duchowej łączności. Wyraził także wdzięczność Matce Boże za „Jej obecność, opiekę, orędownictwo i wspieranie ludzkich serc”. Życzył, aby tegoroczne obchody bardziej umocniły wszystkich pielgrzymujących do Studzianny, zaś uczestników uroczystości zawierzył Matce Bożej Świętorodzinnej.

Ks. Krzysztof Nykiel, regens Penitencjarii Apostolskiej odczytał list Stolicy Apostolskiej, która zezwoliła na obchody Roku Jubileuszowego i udzieliła rocznego odpustu zupełnego dla nawiedzających bazylikę studziańską. Do 18 sierpnia 2019 roku każdy wierny odwiedzający sanktuarium i modlący się przed wizerunkiem maryjnym w czasie uroczystości jubileuszowych będzie mógł uzyskać odpust. Można go uzyskać pod zwykłymi warunkami (spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna, modlitwa w intencjach Ojca Świętego).

W trakcie obchodów odczytano list od premiera Mateusza Morawieckiego. Szef polskiego rządu napisał, że Święta Rodzina stanowi wzór chrześcijańskich rodzin. - Cudowny obraz MB Świętorodzinnej niesie ze sobą symbolikę rodziny jako miejsca rozwoju duchowego i wzajemnej służby – napisał premier Morawiecki. Dodał, że „rodzina znajduje się wśród wartości stanowiących fundament polskiej tradycji i kultury”. List odczytał Marek Suski, szef gabinetu politycznego premiera Polski.

Głos zabrał również o. Feliks Zelden z Wiednia, delegat Stolicy Apostolskiej, a zarazem wizytator apostolski Polskiej Federacji Kongregacji Oratorium św. Filipa Neri. Przypomniał św. Jana Pawła II, który – jak mówił o. Zalden – włożył całe swoje serce i umysł w duszpasterską troskę i nauczanie na rzecz umocnienia życia rodzinnego zgodnie z Ewangelią. - Niech ta uroczystość zachęci was bracia z oratorium do tego, by sanktuarium w Studzianne przyczyniło się coraz bardziej do wzmacniania i odnowy współczesnych rodzin – powiedział o. Zalden.

Obraz 50 lat temu koronowali: św. Jan Paweł II i dwaj słudzy Boży: kard. Stefan Wyszyński i bp Piotr Gołębiowski.

Cudowny Obraz Matki Bożej Świętorodzinnej jest namalowany na płótnie i przedstawia Świętą Rodzinę - tzn. Dzieciątko Jezus, Maryję i św. Józefa - przy stole podczas posiłku. Obraz został uznany za łaskami słynący w 1671 r. Trzy lata później opiekę nad Cudownym Wizerunkiem powierzono księżom z Kongregacji Oratorium Św. Filipa Neri. Po kasacie carskiej w 1865 r. przez kilkadziesiąt lat opiekę nad tym miejscem sprawowali księża diecezji sandomierskiej. Filipini wrócili do Studzianny w 1928 r.

Obraz studziański zasłaniany jest płytą posrebrzaną z wytłoczonym herbem filipińskim. Blasku i wyrazistości nadają obrazowi nowe sukienki ze złotych i srebrnych nici, przetykanych drogimi kamieniami, perłami i pierścionkami. Są to czwarte lub piąte sukienki na obrazie. Poprzednie pochodziły z XVII-XVIII w. Obraz został 18 sierpnia 1968 koronowany papieskimi koronami. Udział w tym wydarzeniu wzięło blisko 200 tys. wiernych.

W koncelebrze uczestniczyli biskupi radomscy: Henryk Tomasik i Piotr Turzyński oraz abp Wacław Depo, metropolita częstochowski, abp-senior Stanisław Nowak, abp-senior Władysław Żiółek, bp Romuald Kamiński z Warszawy, bp Adam Dziuba, o. Feliks Zelden z Wiednia, delegat Stolicy Apostolskiej, a zarazem wizytator apostolski Polskiej Federacji Kongregacji Oratorium św. Filipa Neri i ks. Albert Warso z Kongregacji Nauki Wiary. Władze państwowe reprezentował Marek Suski, szef gabinetu politycznego premiera Polski, natomiast samorządowe: marszałek łódzki Witold Stępień wraz z zarządem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Procesja Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny

2018-08-18 22:43

o. Tarsycjusz Bukowski OFM/Biuro Prasowe Sanktuarium

- Kiedy rodzina jest silna? Kiedy w rodzinie dokonuje sie Zbawienie? Wtedy, kiedy tak, jak Maryja jesteśmy zdolni budować na Bożym błogosławieństwie - mówił bp Leszek Leszkiewicz z Tarnowa, który 17 sierpnia, podczas nieszporów na rozpoczęcie Procesji Pogrzebu Matki Bożej wygłosił kazanie.

o. F. Salezy Nowak OFM

Tłumy pątników, zgromadzonych na Dróżkach, uczestniczyły w modlitwie, której przewodniczył abp Salvatore Pennacchio, Nuncjusz Apostolski w Polsce. Podczas uroczystości był obecny również abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski.

W kazaniu bp Leszkiewicz odniósł się do sytuacji panującej obecnie w świecie i zwrócił szczególną uwagę na miejsce i rolę rodziny w życiu społeczeństwa i Kościoła. Odwołując się do dokumentu Pawła VI „Marialis cultus”, przypomniał, że Maryja przewodzi w kulcie wiary. Nauczał: - Ona jest pierwszą, która słuchała, pierwszą, która przyjęła Jezusa, pierwszą, która poszła drogą wiary. Ona jest pierwszą, która z ciałem i duszą jest już w niebie. (...)Warto sobie uświadomić przeżywając to wszystko, co towarzyszy dzisiaj, że Maryja prowadziła na ziemi życie codzienne, takie, jakie my prowadzimy. Maryja umiała dostrzec, że na drogach codziennego życia, jest obecny Pan Bóg. Kaznodzieja zwrócił uwagę na sposób życia Maryi, który jest inspiracją do odkrywania obecności Boga w życiu każdego chrześcijanina:- Jeśli chcemy przejść pielgrzymkę wiary, jak Maryja, trzeba uświadomić sobie, że Zbawienie dokonuje się w naszej codzienności. Nie czekajmy na wielkie wydarzenia - zachęcał biskup.

Przypomniał, że główną zasadą życia małżeńskiego jest miłość pochodząca z sakramentu: - Widok kochających się małżonków to nic innego, jak ich współdziałanie z łaską Pana Boga. (...) Jeśli małżeństwo, fundament szczęścia rodzinnego nie jest budowane na łasce sakramentalnej, to wcześniej, czy później, wszystko się rozsypie. (...) Mamo, tato, miejcie odwagę być rodzicami chrześcijańskimi, miejcie odwagę, żeby dzieciom opowiadać historię Jezusa. Nikt im nie zastąpi tej katechezy, którą dają rodzice. Trzeba, żebyśmy wrócili w naszych domach do tradycji opowiadania dzieciom historii Jezusa. Kaznodzieja zachęcał do podtrzymywania tradycji ludowych, które są nośnikami Ewangelii oraz relacji ze wszystkimi członkami rodziny, szczególnie ze starszymi.

Następnie podał trzy sposoby na ożywianie wiary w życiu rodziny:- Czuwajcie nad tym, żeby w waszych domach nie było nikogo, kto by rano i wieczorem nie zginał kolan do modlitwy. Jestem głęboko o tym przekonany, że tam, gdzie nie ma pacierza, tam rodzina oddala się od Pana Boga. Tam wieje chłodem. Drugą rzeczywistością ma być troska o katechezę rodziny poprzez obecność świętych wizerunków w mieszkaniach.- Zadbajmy o to, żeby z naszych domów nie znikały święte obrazy. Żeby w naszych domach nie brakło świętych obrazów. Kto z nas, starszych, nie pamięta, jak babcia, dziadek, mama tato pokazywali na obraz i tłumaczyli, kto to jest. To są bardzo głębokie katechezy. Trzecią rzeczywistością, na którą wskazał biskup Leszkiewicz, jest świętowanie niedzieli: - Jeśli rodzina ma być miejscem, w którym jesteśmy świadomi, że Bóg działa, trzeba na nowo pogłębiać prawdę o niedzieli, o świętym dniu. (...) Dla ludzi wierzących, niedziela ma być dniem świętym, a więc w niedzielę trzeba dołożyć starań, żeby wszyscy, którzy tworzą rodzinę, uczestniczyli we mszy świętej. (...) Ważne, by rodzice tłumaczyli dzieciom, dlaczego idziemy do kościoła, dlaczego to jest ważne.

Na zakończenie biskup zachęcił pielgrzymów, by myśleli o tym, że sami kiedyś z duszą i ciałem mogą znaleźć się w niebie: -Pan Bóg bardzo pragnie naszego Zbawienia, Pan Bóg nie skąpi łaski nikomu. Więcej, Bóg daje nam w obfitości swoją łaskę, czeka na nas tam, gdzie jest już Maryja, gdzie są dusze świętych, gdzie kiedyś, oby każdy z nas, mógł znaleźć miejsce i chwalić Pana Boga na wieki.

W procesji wzięło udział prawie 120 asyst i 60 orkiestr dętych. Nie zabrakło górali, ślązaków, górników, oraz innych grup w strojach regionalnych. Były także asysty w strojach z epoki. Przywilej niesienia figury Matki Bożej w trumience podtrzymuje jedna z najstarszych grup uczestniczących w odpuście, asysta cieszyńska. Pielgrzymi wysłuchali kazań przy kaplicach zaśnięcia Matki Bożej opartych o nauczanie Jana Pawła II.

- Byliście dla mnie przykładem wielkiej wiary i umocnienia - powiedział do pielgrzymów abp Salvatore Pennacchio na zakończenie Eucharystii, której przewodniczył przed kościołem Grobu Matki Bożej.



Podczas liturgii homilię wygłosił abp Marek Jędrzaszewski. W oparciu o słowa z Księgi Apokalipsy św. Jana: „Ujrzałem niebo nowe i ziemie nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły i morza już nie ma…”,przypomniał, że słowa te niosą ogromną nadzieję w życie każdego wierzącego. Metropolita zwrócił uwagę, że nim wszystko stało się nowe, historia życia Maryi była drogą Jezusa: - W tę historię człowieka wszedł całkowicie Jednorodzony Syn Boży - Jezus Chrystus rodząc się z przeczystego łona Najświętszej Maryi Panny. (...) Chrystus przyjął na siebie człowieczą śmierć. Przyjął z całym bólem poczucie osamotnienia, wyrażonym w Jego dramatycznym wołaniu: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?(...) Przez to wszystko przeszedł, aby nas zbawić. Metropolita zwrócił uwagę, że taka jest droga każdego człowieka wierzącego, także Matki Bożego Syna. Też przeszła przez ból, też doświadczyła, co znaczy przebite mieczem boleści serce.

- Na mocy chrztu świętego zostaliśmy wszczepieni w śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa - zwrócił się do pielgrzymów. I nauczał: - Umarliśmy dla grzechu i ciągle chcemy dla grzechu umierać, wpatrzeni we wzór Przenajświętszej Dziewicy Maryi. I chcemy za Nią podążać także w tych naszych myślach i pragnieniach, które prowadzą nas za Nią ku ostatecznemu naszemu szczęśliwemu przeznaczeniu - do domu Ojca bogatego w miłosierdzie, gdzie w Jeruzalem Nowym zobaczymy Baranka będącego światłem tego nowego miasta. (...) To są nasze najświętsze pragnienia. To są nasze najbardziej fundamentalne nadzieje. Wszystko przeminie, ale ci, którzy są złączeni z Chrystusem, będą cieszyli sie wieczną szczęśliwością - mówił Arcybiskup.

Na zakończenie uroczystości Prowincjał Bernardynów, o. Teofil Czarniak OFM, zwrócił się do Nuncjusza Apostolskiego: - Dzisiaj stałeś sie jednym z pątników, jednym z pielgrzymów kalwaryjskich. (...) dzisiaj proszę Cię, abyś kiedy spotkasz Ojca Świętego, przekazał Mu, czego dzisiaj doświadczyłeś, że widziałeś wiarę, widziałeś młodość, widziałeś oddanie Bogu i widziałeś nadzieję. Bóg zapłać za Twoja obecność! Do pielgrzymów Prowincjał powiedział: - Na zakończenie pragnę podziękować wam. (...) To właśnie wy, wasza wiara i wasza obecność, uświęca to miejsce. Dzięki wam, Kalwaria jest miejscem świętym.

- Odczuwam ogromne wzruszenie waszą obecnością, widząc waszą wiarę. (...) Zapewniam Ojca Prowincjała, że przy pierwszym spotkaniu z Ojcem Świętym opowiem o naszej modlitwie i waszej wierze, którą zna już od czasu Światowych Dni Młodzieży w Krakowie, na których był obecny. Kiedy czytałem pamiętniki i wspomnienia św. Jana Pawła II, wiele razy czytałem o tym miejscu, dlatego dla mnie, duchowego syna papieża Polaka, było ogromnym wzruszeniem zobaczyć to miejsce na własne oczy - spontanicznie potwierdził abp Pennacchio.

Eucharystia była ostatnim punktem uroczystości Pogrzebu Najświętszej Maryi Panny. Po mszy świętej figura Matki Bożej w trumience została złożona w miejscu grobu Maryi.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem