Reklama

Biały Kruk 1

Jubileusz w Imbramowicach

2017-09-27 10:53

Katarzyna Dobrowolska
Edycja kielecka 40/2017, str. 2-3


Jubileuszowa Eucharystia zgromadziła biskupów i dostojników zakonnych

Klasztor Sióstr Norbertanek w Imbramowicach to na co dzień miejsce ciszy i kontemplacji oraz mieszkanie dwunastu sióstr, jednak w ostatni tydzień sierpnia rozbrzmiewało ono modlitwą dziękczynną, muzyką, licznymi wydarzeniami kulturalnymi i duchowymi. Z wielkim rozmachem zorganizowane obchody 300-lecia konsekracji kościoła klasztornego pw. Świętych Piotra i Pawła przyciągnęły wielu gości z różnych zakątków diecezji, Polski i z zagranicy

To wielka radość, że od 300 lat mamy tę świątynię, Dom Boży, że mieszkamy pod jednym dachem z Panem Jezusem. I pomimo że wiele zakonów zostało w ciągu różnych tragicznych wydarzeń w czasach zaborów zlikwidowanych, my istniejemy w bliskości Jezusa Cierpiącego. To miejsce przyciąga jak magnes. A jego tajemnica tkwi w tej odczuwalnej bliskości Jezusa Cierpiącego, który przeżywa to, co przeżywają ludzie w różnych swoich dramatach, w chorobie, w utracie swoich najbliższych, w odrzuceniu, w cierpieniu. Wzruszający jest ten bezmiar miłości Jezusa Chrystusa, który za mękę i śmierć odpowiada nam bezmiarem swojego miłosierdzia. Ta Miłość obdarza hojnie wszystkich przybywających swoimi łaskami od wielkich, które ocierają się o cuda medyczne, jak uzdrowienia z choroby, poprzez te codzienne, jak choćby znalezienie pracy. Przez świadectwa osób obdarowanych w tym miejscu widać obecność Boga w naszych sprawach, nawet tych drobnych – mówiła matka przeorysza imbramowickiego klasztoru s. Faustyna Maria Przybysz. – Nasza obecność w klasztorze jest dla mieszkańców wsparciem duchowym i otuchą – podkreślała przełożona. Wyraziła wdzięczność za hojność, dobroć i zaangażowanie wielu dobrodziejów i przyjaciół klasztoru w przygotowanie obchodów.

Jubileuszowi towarzyszyły: wystawy, warsztaty dla dzieci, przedstawienia teatralne, koncerty, inicjatywy o charakterze modlitewnym, Godzina Miłosierdzia, Jerycho Różańcowe, konferencja naukowa oraz liczne spotkania z zaproszonymi gośćmi. W Spichlerzu Kultury zaaranżowano dwie sale przeznaczone na warsztaty, koncerty, konferencje. W kawiarence można było skosztować kawy i pysznych wypieków przygotowanych na tę okazję, a w ten sposób wesprzeć dzieła norbertanek. Przychodziło wiele osób, widać, jak takie miejsce z małą kawiarenką jest potrzebne.

Goście mieli okazję wysłuchać pięknego koncertu muzyki dawnej. Perły muzyki barokowej brzmiały w tym wnętrzu wyjątkowo, oddając klimat kościoła i klasztoru wzniesionego z wielkim kunsztem według projektu Kacpra Bażanki.

Reklama

Wyjątkowa była również ekspozycja zawierająca stare urządzenia i maszyny, pomoce dydaktyczne, mapy, narzędzia codziennego użytku wykorzystywane w szkole norbertanek. Na fotografiach odnajdziemy klasy panien, wychowanek szkoły sióstr norbertanek, które zdobywały w tych murach przygotowanie do zawodu, nabywały wiedzę i umiejętności i były wychowywane w duchu wartości chrześcijańskich.

Centralne uroczystości odbywały się 31 sierpnia. Zgromadzeni na placu tuż przed bramą wejściową goście obejrzeli spektakl historyczny przygotowany przez Teatr Słowa i Tańca z Krakowa, ilustrujący wydarzenia sprzed trzech wieków – dzień konsekracji kościoła zapisany przez ksienię Grothównę. Tym razem to biskup kielecki symbolicznie otworzył podwoje świątyni, wprowadzając wraz z duchowieństwem wiernych.

Mszy św. z udziałem kilkudziesięciu kapłanów przewodniczył bp Jan Piotrowski, który także wygłosił homilię. Wraz z konwentem norbertanek obecnych na zakonnym chórze, podczas Eucharystii w modlitwie jednoczyli się biskup diecezji sosnowieckiej Piotr Skucha oraz generał Zakonu Norbertańskiego opat generalny Zakonu Kanoników Regularnych Premostratensów Thomas Anton Handgrätinger, osoby życia konsekrowanego, licznie zgromadzeni goście, mieszkańcy Imbramowic i okolic.

W homilii ksiądz biskup tłumaczył, że jubileusz jest „czasem ożywiania i umacniania wiary, ale i przypomnieniem minionych wydarzeń po to, by czas aktualny zamieniać w Kairos, wykorzystując go do duchowego wzrostu”. Wyjaśnił, że to nie mury świątyni, ale ludzkie serce jest najbardziej godnym mieszkaniem Boga i że „Jezus chce przychodzić do każdego ze swoim darem łaski, miłosierdziem, przebaczeniem i pokojem, ale Jego miłość potrzebuje naszej wiary”. Nawiązał do początków klasztoru. – Biskup Iwo Odrowąż podarował przestrzeń ciszy i modlitwy, kontemplacji i adoracji Najświętszego Sakramentu – podkreślił. Mówił też o obecności sióstr, które od wieków składają swoje wyznanie wiary. Odczytują autoportret Jezusa, który o sobie powiedział: „Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem”. Ta oblubieńcza miłość od Jezusa pozwala im trwać w misyjnym sercu Kościoła poprzez nieustanną modlitwę, wyrzeczenie się siebie. To życie sióstr staje się w ten sposób błogosławieństwem dla całego świata – zaznaczył. Wskazywał na wielkie dziedzictwo kulturowe, materialne i duchowe klasztoru. Hierarcha podziękował Bogu za dar tego miejsca, za wytrwałą modlitwę sióstr, za ich ciche świadectwo wiary. Życzył, by piękno życia sióstr i tego miejsca wybrzmiewało wdzięcznym Magnificat. Z okazji jubileuszu bp Jan Piotrowski przekazał siostrom pozłacany kielich.

Głos zabrał również ojciec generał Handgrätinger. – Od 300 lat ta świątynia jest miejscem modlitwy, adoracji, sprawowana jest tutaj ofiara Mszy św. Tutaj otrzymuje ten, kto prosi; kto szuka – znajduje, a kołaczącemu otwierają. To miejsce jest święte ze względu na Boga, który jest święty i niedościgniony. Tłumaczył, że życie braci i sióstr norbertanek związane jest z ołtarzem i z Chrystusem, wyrazem tego są śluby zakonne, które składane są na ołtarzu. Zwracając się do sióstr, dziękował im „za wierność życiu zakonnemu, za wierność temu miejscu, za życie poświęcone Bogu pracą i modlitwą” i tłumaczył, na czym polega wartość wspólnoty zakonnej, którą trzeba codziennie budować poprzez wzajemne przebaczenie, szacunek i zaangażowanie. – Spoiwem tej wspólnoty jest zawsze nasz Pan – mówił generał zakonu z Austrii. Podziękował biskupowi kieleckiemu za szczególną troskę i opiekę nad siostrami i ich klasztorem.

Pierwotna świątynia, wybudowana z fundacji Iwo Odrowąża, została strawiona przez pożar w 1710 r. Z inicjatywy charyzmatycznej i bardzo zasłużonej dla Imbramowic ksieni Zofii Grothówny kościół wraz zabudowaniami został szybko dźwignięty z ruin. Świątynia w całości zaprojektowana przez słynnego polskiego architekta Kaspra Bażankę urzeka odwiedzających harmonią wnętrza, choć z zewnątrz wygląda dużo skromniej. O norbertańskim dziedzictwie tego miejsca przypominają liczne i bardzo udane wyobrażenia malarskie ilustrujące świętych norbertańskich, sceny rzezi zakonnic z klasztoru w Witowie. To dzieła wybitnego malarza Wilhelma Włocha.

W sercu prezbiterium, tuż przy tabernakulum, znajduje się otoczony wielkim kultem XVII-wieczny obraz Pana Jezusa Konającego, namalowany farbami olejnymi na płótnie. Szkarłatna szarfa ze skargą Chrystusa „Zobacz grzeszny com wycierpiał zatwe grzechów złości. Z przyczyn ich otuż bok mój otwartey miłości” odsyła każdego wpatrującego się w cudowny wizerunek do kontemplacji miłości Chrystusa do każdego grzesznika. To przed Jego zbolałym obliczem otwierają się ludzkie serca na dary i niezliczone łaski, jakich udziela od wieków z tego miejsca Bóg. Od 30 listopada 2003 r. dekertem bp. Kazimierza Ryczana kościół klasztorny Sióstr Norbertanek został ogłoszony sanktuarium Męki Pańskiej. W każdy pierwszy piątek miesiąca wierni gromadzą się z siostrami na specjalnej nowennie, by wypraszać łaski i modlić się w pozostawionych w kościele intencjach. Nawiedzający go w Niedzielę Palmową mogą otrzymać łaskę odpustu zupełnego.

Kopia wizerunku Chrystusa Konającego została umieszczona w poświęconej przy okazji jubileuszu przez bp. Piotrowskiego nowej kaplicy Wieczystej Adoracji, jaka powstała przy wyremontowanym domu rekolekcyjnym, przygotowanym na ok. 50 miejsc. Przez cały czas trwania obchodów wierni gromadzili się w kaplicy na Jerycho Różańcowe. Adoracja trwała nieustannie.

Norbertanki klauzurowe przebywają tutaj nieprzerwanie od ponad 780 lat. To jeden z najstarszych klasztorów norbertańskich na ziemiach polskich. Obiekt ufundował ok. 1226 biskup krakowski Iwo Odrowąż. Wspólnota liczy obecnie 12 sióstr. Po raz pierwszy w historii klasztoru wśród nich są również dwie siostry rodzone: Andżelika i Ewa.

Tagi:
świątynia jubileusz

Przywracają swojej świątyni dawny blask

2018-02-07 13:42

Adrian Ziątek
Edycja świdnicka 6/2018, str. IV

Neogotycki kościół pw. św. Barbary w Wałbrzychu był niegdyś przepiękną perłą architektoniczną. Wspaniała polichromia, a także bogate neogotyckie wyposażenie pozwalało wiernym wejść w cudowny nastrój modlitwy i zachwytu nad Bożym dziełem

Kronika parafii św. Barbary
Zdjęcie starego wystroju kościoła św. Barbary w Wałbrzychu

Tak było aż do lat 70. XX wieku, gdzie w duchu posoborowych zmian ówczesny włodarz parafii podjął decyzję o zmianie wystroju świątyni. Piękną niemiecką polichromię zamalowano, a wyposażenie m.in. ołtarz główny, ołtarze boczne i ambonę, usunięto z kościoła w niewiadomym dalszym przeznaczeniu. Przeniesiono również witraż z wizerunkiem św. Barbary, na boczną ścianę prezbiterium, a w jego miejsce wstawiono krzyż. Według relacji niektórych parafian, ołtarze zostały oddane do renowacji, z której co ciekawe, już nigdy nie wróciły. Jedynym elementem neogotyckiego wyposażenia kościoła, który został po dziś dzień, są organy przebudowane w 1931 r. przez firmę Sauer z Frankfurtu nad Odrą. Jest to koncertowy instrument, który posiada wyraźne cechy Orgelbewegung.

Ciekawym faktem jest, że większość parafian, tych starszych, którzy w latach 70. byli młodymi ludźmi, nie pamięta przesłanek i okoliczności zmiany wyposażenia kościoła. Nie zadziwiło ich wtedy, że z kościoła zniknęły piękne ołtarze. Wielu przyznaje, że w tamtych czasach było wiele zmian w życiu społecznym, jak i kościelnym, co wynikało również ze zmian określonych przez sobór. Być może ten aspekt przyczynił się do obojętności na wszelkie zmiany, których było bardzo dużo i były powszechne. Możliwe też, że kierowano się tym, że wszystko to, co niemieckie, powinno zostać zastąpione tym, co jest polskie. Ostatecznie można też stwierdzić, że ci dzisiejsi, starsi ludzie, byli wtedy po prostu młodzi i zajmowali się wychowywaniem swoich dzieci, pracą czy też innymi czynnościami i nie byli aż tak mocno zaangażowani w przebieg prac renowacyjnych prowadzonych w ich kościele.

Dzięki staraniu proboszcza ks. dr. Władysława Terpiłowskiego i wielu parafian w kościele zawiśnie niebawem nowa droga krzyżowa, która została już w całości wykonana w neogotyckim stylu przez znanego w diecezji rzeźbiarza z Lądka-Zdroju Mikołaja Filasa. Również dzięki działaniu organisty parafialnego, który jednocześnie jest autorem tego tekstu, udało się pozyskać do kościoła dwie nowe neogotyckie ramy do obrazów, które wiszą tymczasowo w prezbiterium. Po prawie pięćdziesięciu latach do kościoła powróciła również drewniana figura św. Józefa, która niegdyś znajdowała się w neogotyckim ołtarzu, a teraz tymczasowo jest wyeksponowana w neogotyckim elemencie ofiarowanym przez parafię Świętych Aniołów Stróżów. W ostatnich dniach przeprowadzono bardzo skomplikowany zabieg, mający na celu umocowanie postumentu pod figurę Najświętszego Serca Pana Jezusa na filarze w prezbiterium kościoła. Oryginalny postument został poddany renowacji, podczas której odkryto oryginalne kolory i złocenia, jakimi pierwotnie był pomalowany. W takim oryginalnym wyglądzie został też ostatecznie odrestaurowany, a figura Pana Jezusa wróciła na swoje pierwotne miejsce. Wszystko te działania jeden cel – powrót do tego, co było, czyli do oryginalnego wystroju. Warto zauważyć, że stacje drogi krzyżowej zostały ufundowane przez parafian, którzy czują potrzebę przywrócenia dawnego blasku swojej świątyni. Ksiądz Proboszcz jest pozytywnie zaskoczony bardzo szybkim zebraniem się fundatorów, bo udało się uzbierać wszystkich czternastu w niecały miesiąc. Na najbliższy rok jest planowana budowa ołtarza bocznego św. Józefa, którego również można zostać jednym z fundatorów. Cały proces przywrócenia wystroju wiąże się też z szeregiem prac budowlanych, które trwają w kościele od ponad roku.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Bilet do Panamy od Ambasadora

2018-02-21 10:32

Redakcja Tygodnika Katolickiego „Niedziela”
Niedziela Ogólnopolska 8/2018, str. 15


Po modlitwie „Anioł Pański” i udzieleniu apostolskiego błogosławieństwa w niedzielę 11 lutego br. Franciszek zapisał się na Światowe Dni Młodzieży w Panamie, w dniach 22-27 stycznia 2019 r.

Przy tej okazji Ojciec Święty powiedział: – Dzisiaj rozpoczynają się zapisy na Światowe Dni Młodzieży, które odbędą się w Panamie w styczniu 2019 r.

Również ja w tej chwili, w obecności dwojga młodych, zapisuję się przez Internet (w tym momencie Franciszek kliknął aplikację na tablecie – przyp.). Właśnie się zapisałem jako pielgrzym na Światowy Dzień Młodzieży. Musimy się przygotować! Zachęcam wszystkich młodych ludzi na całym świecie, aby przeżywali z wiarą i entuzjazmem to wydarzenie łaski i braterstwa, zarówno udając się do Panamy, jak i uczestnicząc w nim w swoich wspólnotach.

KAI

***

Bilet do Panamy od Ambasadora

Konkurs dla młodzieży

Ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej i Zakonie Maltańskim Janusz Kotański ufunduje ze środków własnych bilet lotniczy na Światowe Dni Młodzieży w Panamie dla jednego uczestnika z Polski.

Bilet (w obie strony) jest nagrodą w konkursie wiedzy o Światowych Dniach Młodzieży. Bilet od Pana Ambasadora otrzyma osoba, która zostanie wylosowana spośród uczestników konkursu, którzy przyślą do „Niedzieli” prawidłowe odpowiedzi na trzy pytania:

1. Kto był inicjatorem Światowych Dni Młodzieży?

2. Kiedy i w jakich miastach w Polsce odbyły się do tej pory Światowe Dni Młodzieży?

3. Jak brzmi hasło Światowych Dni Młodzieży, które odbędą się w Panamie w dniach 22-27 stycznia 2019 r.?

Prosimy o nadsyłanie odpowiedzi pocztą pod adresem: Redakcja Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa, z dopiskiem: „Wygraj bilet od ambasadora”.

Odpowiedzi wraz z dokładnym adresem uczestnika należy nadsyłać do 30 kwietnia 2018 r. (decyduje data stempla pocztowego).

Konkurs przeznaczony jest dla osób pełnoletnich, których stan zdrowia pozwala na samodzielne odbycie podróży lotniczej do Panamy.

Do zobaczenia w Panamie!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Berlin: zatrzymano podejrzanego o zabójstwo księdza

2018-02-25 09:34

ts / Berlin (KAI)

Niemiecka policja zatrzymała mężczyznę podejrzanego o zabicie 22 lutego w Berlinie pochodzącego z Konga 54-letniego księdza Alain-Florent Gandoulou, proboszcza francuskojęzycznej parafii katolickiej w stolicy Niemiec. Nie wiadomo dotychczas, co było przyczyną morderstwa.

ChiccoDodiFC/pl.fotolia.com

Według informacji policji berlińskiej 22 lutego w późnych godzinach wieczornych dwaj funkcjonariusze zostali wezwani do domu parafialnego, gdyż – jak zeznali świadkowie - niepokój wzbudziła dochodząca stamtąd głośna kłótnia po francusku dwóch mężczyzn. Na miejscu policjanci znaleziono zwłoki proboszcza. Obdukcja potwierdziła, że został zamordowany z premedytacją. Ksiądz Gandoulou parafią w Berlinie kierował od 2009 roku.

Podobnie jak inne katolickie duszpasterstwa obcojęzyczne, również wspólnota języka francuskiego w stolicy Niemiec należy do archidiecezji berlińskiej. Została utworzona po drugiej wojnie światowej dla stacjonujących tam żołnierzy francuskich oraz ich rodzin. Dziś jej członkowie, to w większości francuskojęzyczni Afrykanie, którzy w Berlinie znaleźli swój nowy dom. Według informacji wspólnoty, w stolicy Niemiec żyje ok. 10 000 Francuzów oraz wiele tysięcy osób z różnych krajów świata, których językiem ojczystym jest francuski. W niedzielę wikariusz generalny archidiecezji, ks. Manfred Kollig, odprawi Mszę św. żałobną we wspólnocie języka francuskiego w intencji zamordowanego proboszcza.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem