Reklama

Sługa Niepokalanej

2017-09-06 12:18

Ks. Adam Stachowicz
Edycja sandomierska 37/2017, str. 4

Ks. Adam Stachowicz

W połanieckim kościele pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych uczestnicy rekolekcji wakacyjnych opowiadali o swoich przeżyciach i działaniu Boga w ich życiu, dając w ten sposób świadectwo swojej wiary. Centralnym momentem dnia wspólnoty była Eucharystia, którą celebrowali kapłani związani z Oazą. Przewodniczył jej moderator diecezjalny ks. Krzysztof Kwiatkowski, a homilię wygłosił ks. Marek Kuliński. Kaznodzieja, nawiązując do Ewangelii, powiedział, że jako chrześcijanie jesteśmy stągwiami, które Chrystus napełnia miłością. Trzeba to przyjąć w duchu wdzięczności i z wielką pokorą.

Po zakończeniu Mszy św. do zebranych zwrócił się bp Krzysztof Nitkiewicz. Podziękował on za dotychczasową posługę na rzecz Ruchu w diecezji s. Iwonie Oraniec oraz przedstawił nową moderatorkę – Marię Gorycką. Zachęcił oazowiczów do wzięcia odpowiedzialności za Kościół. Jako wzór wskazał Matkę Bożą. – Maryi obce było myślenie o sobie i marnotrawienie czasu. Na weselu w Kanie, kiedy zabrakło wina, nie krytykowała gospodarzy, nie przyglądała się, co będzie dalej, ale przyszła z pomocą nowożeńcom, składając wszystko w ręce Jezusa. Jej postawa zachęca nas do tego, abyśmy czuli się odpowiedzialni za innych. Proszę was o takie zaangażowanie we wspólnotach, parafiach i diecezji. Czujcie się gospodarzami naszego Kościoła razem z Ojcem Świętym, biskupem, kapłanami i innymi osobami. Oaza wychowuje do takiej odpowiedzialności w duchu Maryi – powiedział hierarcha. Ordynariusz sandomierski następnie pobłogosławił animatorów i wręczył im symbole ich posługi.

Po błogosławieństwie biskupim ze świątyni wyruszył wspólny marsz ulicami Połańca do muszli koncertowej. Tam modlono się Koronką do Jezusa Miłosiernego, potem zebrani zaczęli wspólną agapę. Były tańce integracyjne, stoiska okolicznościowe i wiele innych atrakcji. Zwieńczeniem spotkania był koncert uwielbienia prowadzony przez uczestników Oazowych Rekolekcji Muzycznych (OReMuz). Wspólna modlitwa odbywała się przed Chrystusem obecnym w Najświętszym Sakramencie. – Połaniec znany jest z produkcji energii elektrycznej, ale dzisiaj dostarczył nam Bożej energii, której bardzo potrzebujemy – powiedział po błogosławieństwie Najświętszym Sakramentem bp Nitkiewicz.

Reklama

– Chęć przyjęcia krzyża animatorskiego była we mnie już od dłuższego czasu, ale nie czułam się w pełni gotowa, dlatego uciekałam od tej myśli. W czasie Oazowych Rekolekcji Muzycznych w Sandomierzu był moment, w którym mogliśmy przyjąć Jezusa za naszego Pana i Zbawiciela przed Najświętszym Sakramentem. Kiedy oddałam całe swoje życie, poczułam, że Pan Bóg mnie do tego powołuje, że to jest właśnie ten moment, aby w pełni służyć w Ruchu Światło-Życie i nie bać się tego, co będzie dalej. W chwili, gdy ksiądz biskup zakładał na moją głowę krzyż, on zsunął się ze sznurka i upadł na ziemię. Początkowo nie rozumiałam, dlaczego tak się stało, byłam lekko zawiedziona, ale potem doszłam do wniosku, że trzeba zawsze podnosić swój krzyż, nie bać się go nieść, bo każdy otrzymuje tyle, ile jest w stanie udźwignąć – nic ponad nasze możliwości! Dziękuję Panu Bogu za tę łaskę i wierzę, że będzie mi pomagał w mojej dalszej posłudze – mówi animatorka Agata Skład.

W rekolekcjach wakacyjnych, w czasie których rozważany był temat roku – „Sługa Niepokalanej”, uczestniczyło ponad 400 osób na 11 turnusach młodzieżowo-dziecięcych i 65 rodzin na 5 turnusach Domowego Kościoła. Posługę pełniło ponad 30 księży moderatorów oraz blisko 60 animatorów i kleryków.

Tagi:
rekolekcje

Z Maryją pod krzyżem

2018-06-13 10:08

(buk)
Edycja lubelska 24/2018, str. IV

W parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Babinie zakończyły się rekolekcje ewangelizacyjne „Źródło”. W ich trakcie Eucharystii z obrzędem przekazania kopii Krzyża Trybunalskiego do parafii w Matczynie przewodniczył abp Stanisław Budzik

Paweł Wysoki
Liturgii przewodniczył abp Stanisław Budzik

Dzięki misjom prowadzonym przez ekipę ks. Krzysztofa Krzaczka, wierni z Babina, Radawczyka i Wymysłówki głęboko przeżyli czas spotkania z Bogiem obecnym w słowie, sakramentach i bliźnich. Po czterodniowych rekolekcjach nadszedł czas adoracji relikwii Drzewa Krzyża. Wraz z duszpasterzami proboszczem ks. Dariuszem Maciejewskim i seniorem ks. Ryszardem Wasilakiem wspólnota parafialna dziękowała Bogu za dary Wieczernika: za Maryję Matkę Kościoła, za Eucharystię i sakrament kapłaństwa, za Kościół i Ducha Świętego, który umacnia miłość i buduje jedność. W ostatnim dniu nawiedzenia podczas uroczystej Mszy św. młodzież przyjęła sakrament bierzmowania.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Poznań: koncert jubileuszowy kwartetu Il Divo

2018-06-23 11:21

msz / Poznań (KAI)

Na plenerowej scenie na Ostrowie Tumskim, tuż nad Wartą 22 czerwca wieczorem wystąpił światowej sławy kwartet Il Divo. Koncertu międzynarodowego zespołu, który uświetnił główne obchody jubileuszu 1050-lecia powstania biskupstwa poznańskiego, wysłuchało ok. 15 tys. osób.

Eva Rinaldi/Flickr/pl.wikipedia.org

Artyści specjalizujący się w gatunku muzycznym zwanym classical crossover, znakomicie łącząc operę i muzykę klasyczną i prezentując ją w nieco lżejszym wydaniu, przedstawili standardy muzyki klasycznej, filmowej oraz pop.

Zgromadzona nad Wartą publiczność wysłuchała m.in. arii Tamino z „Czarodziejskiego fletu” Wolfganga Amedeusza Mozarta „Dies Bildnis ist Bezaubernd Schon”, wielkiego przeboju Elvisa Presleya „Love Me Tender” „Where Do I Begin” z filmu „Love Story” czy „Somewhere” z musicalu „West Side Story” Leonarda Bernsteina.

Wśród utworów znalazły się też piosenki „Hello” z repertuaru „Adele” czy Robbiego Williamsa „Angels”.

Występ zespołu Il Divo poprzedził koncert „Śpiewanki Wielkopolskie”, czyli polskich pieśni i piosenek patriotycznych. Wydarzenie, które miało na celu upamiętnienie 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości i 100. rocznicy wybuchu Powstania Wielkopolskiego, przygotował Teatr Muzyczny w Poznaniu we współpracy z Teatrem Polskim w Poznaniu.

Soliści Teatru Muzycznego Anna Lasota, Barbara Melzer, Dagmara Rybak, Katarzyna Tapek, Łukasz Kocur, Maciej Ogórkiewicz, Maciej Zaruski i Franciszek Trojanowski oraz aktorzy Teatru Polskiego Ewa Szumska i Piotr Kaźmierczak wykonali piosenki i pieśni z okresu Powstania Wielkopolskiego w nowych aranżacjach, jak „Wojenko, wojenko”, „Gdy szedłem raz od Warty” czy „Naprzód poznański pułku pierwszy”. Nie zabrakło też „Marsylianki wielkopolskiej” i „Roty”. Do wspólnego śpiewania została zaproszona też publiczność.

Gościem specjalnym był Jacek Kowalski, poeta, pieśniarz i historyk sztuk.

Artystom towarzyszył Chór Akademicki Uniwersytetu im A. Mickiewicza w Poznaniu oraz orkiestra Teatru Muzycznego pod batutą Piotra Deptucha.

Do oprawy całego przedsięwzięcia została wykorzystana rzeka Warta, po której pływało kilkanaście jednostek ozdobionych biało-czerwone flagami, kotylionami Powstania Wielkopolskiego i lampionami.

Retransmisję koncertu Il Divo będzie można obejrzeć na antenie TVP1 w niedzielę 24 czerwca o godz. 22.20.

Il Divo to kwartet specjalizujący się w gatunku muzycznym zwanym classical crossover, łączącym operę i muzykę klasyczną. Grupę tworzą: hiszpański baryton Carlos Marin, szwajcarski tenor Urs Toni Bühler, amerykański tenor David Miller oraz francuski tenor Sébastien Izambard. W ich repertuarze znajdują się znane i popularne piosenki popowe czy musicalowe w symfoniczno-operowych aranżacjach.

Zespół odnosił sukcesy na najważniejszych scenach świata, sprzedał ponad 30 milionów płyt, które pokryły się złotem i platyną w 33 krajach. Obecnie grupa powraca na trasy koncertowe z zupełnie nowym materiałem. Jest to już ósmy album w dorobku kwartetu.

Organizatorem koncertów były Archidiecezja Poznańska, Prestige MJM, Narodowe Centrum Kultury oraz Teatr Muzyczny w Poznaniu.

Obchody jubileuszowe odbywają się pod hasłem „Poznań. Chrystus i my”. Ich celem jest ukazanie natury i misji Kościoła, lepsze poznanie jego historii i zaangażowanie wiernych w działalność ewangelizacyjną. Biskupstwo poznańskie powstało w 968 r. i do roku 1000 obejmowało całe państwo polskie. Biskup Jordan, ustanowiony przez papieża Jana XIII, zapoczątkował historię polskiej hierarchii kościelnej, a książę Mieszko I zbudował w Poznaniu pierwszą katedrę na ziemiach polskich. Do 1798 r. do biskupstwa poznańskiego należała m.in. Warszawa. W latach 1821-1946 w Poznaniu znajdowała się rezydencja prymasów Polski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Franciszek: każda rodzina powinna być sanktuarium życia

2018-06-24 12:34

st (KAI) / Watykan

Ludzkie życie jest i pozostaje tajemnicą, a rodzice działają jako współpracownicy Boga. Jest to misja prawdziwie podniosła, która czyni każdą rodzinę sanktuarium życia – powiedział Ojciec Święty w rozważaniu przed modlitwą „Anioł Pański”. Papież nawiązał do fragmentu Ewangelii (Łk 1,57-66.80), czytanego w dzisiejszą uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela.

Grzegorz Gałązka

Mówiąc o nieoczekiwanym już poczęciu św. Jana Chrzciciela Franciszek podkreślił, że napełniło ono radością i zdumieniem jego krewnych i osoby bliskie, przekraczało bowiem ludzką logikę i możliwości. „Musimy nauczyć się ufać i zamilczeć w obliczu tajemnicy Boga oraz kontemplować w pokorze i milczeniu Jego dzieło, które objawia się w historii i które często przekracza naszą wyobraźnię” – zauważył papież.

Zaznaczył, że całe wydarzenie narodzin Jana Chrzciciela otoczone jest "radosnym poczuciem zadziwienia, zaskoczenia i wdzięczności". Papież zachęcił do rachunku sumienia: jaka jest moja wiara, czy jest radosna, otwarta na zaskoczenia i czy w duszy pojawiła się wdzięczność.

„Niech Najświętsza Maryja Panna pomaga nam zrozumieć, że w każdej osobie ludzkiej znajduje się ślad Boga, który jest źródłem życia. Niech Ona, Matka Boga i nasza Matka, uświadamia nam coraz bardziej, że rodząc dziecko rodzice działają jako współpracownicy Boga. Jest to misja prawdziwie podniosła, która czyni każdą rodzinę sanktuarium życia” – zakończył swoje rozważanie papież.


Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Dzisiaj liturgia zachęca nas do obchodzenia uroczystości Narodzenia św. Jana Chrzciciela. Jego narodziny to wydarzenie, które rzuca światło na życie jego rodziców, Elżbiety i Zachariasza, ogarniając radością i zdumieniem jego krewnych i osoby bliskie. Ci podeszli wiekiem rodzice wymarzyli a także przygotowywali ten dzień, ale już się go nie spodziewali: czuli się wykluczeni, upokorzeni, rozczarowani: nie mieli dzieci. W obliczu zapowiedzi narodzin syna (por. Łk 1, 13), Zachariasz pozostał niedowiarkiem, bo prawa naturalne na to nie pozwalały: byli starzy, w podeszłym wieku. Zatem Pan sprawił, że był niemy przez cały okres ciąży (por. w. 20). To znak. Ale Bóg nie jest uzależniony od naszej logiki i naszych ograniczonych ludzkich możliwości. Musimy nauczyć się ufać i zamilczeć w obliczu tajemnicy Boga oraz kontemplować w pokorze i milczeniu Jego dzieło, które objawia się w historii i które często przekracza naszą wyobraźnię.

A teraz, gdy wydarzenie ma miejsce, gdy Elżbieta i Zachariasz doświadczają, że „dla Boga nie ma nic niemożliwego” (Łk 1, 37), ich radość jest wielka. Dzisiejszy fragment Ewangelii (Łk 1,57-66.80) ogłasza narodziny, a następnie koncentruje się na momencie nadania dziecku imienia. Elżbieta wybiera imię obce tradycji rodzinnej i mówi: „ma otrzymać imię Jan” (w. 60), co oznacza „Bóg okazał łaskę”. I rzeczywiście Jan, darmo dany i już nieoczekiwany dar, będzie świadkiem i zwiastunem Bożej łaski dla ubogich, którzy wyczekują z pokorną wiarą Jego zbawienia. Zachariasz niespodziewanie potwierdza wybór tego imienia, pisząc je na tabliczce – był bowiem niemy - i „natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga” (w. 64). Całe wydarzenie narodzin Jana Chrzciciela otoczone jest radosnym poczuciem zadziwienia, zaskoczenia i wdzięczności: ludzie ogarnięci są świętą bojaźnią Bożą i „w całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło” (w. 65). Bracia i siostry, wierny lud zdaje sobie sprawę, że stało się coś wielkiego, chociaż pokornego i ukrytego, i zastanawia się: „Kimże będzie to dziecię?” (w. 66).

Wierny lud Boży jest zdolny do przeżywania wiary z radością, z poczuciem zdumienia, zaskoczenia i wdzięczności. Ale spójrzmy na tych ludzi, którzy dobrze mówili o tej cudownej rzeczy, o tym cudzie narodzin Jana, i czynili to z radością, byli szczęśliwi, z poczuciem zdumienia, zaskoczenia i wdzięczności. Patrząc na to, zadajmy sobie pytanie: jaka jest moja wiara? Czy jest to wiara radosna, czy też wiara zawsze taka sama, wiara płaska? Czy mam poczucie zadziwienia, gdy widzę dzieła Pana, kiedy słyszę o ewangelizacji lub życiu jakiegoś świętego, lub kiedy widzę tak wielu ludzi dobrych: czy odczuwam w swoim wnętrzu łaskę, albo też nic w moim sercu się nie porusza? Czy potrafię odczuć pociechę Ducha Świętego, czy też jestem na to zamknięty? Niech każdy z nas postawi sobie pytanie w rachunku sumienia: „Jaka jest moja wiara? Czy jest radosna? Czy jest otwarta na niespodzianki Boga, bo Bóg jest Bogiem niespodzianek? Czy zakosztowałem w duszy poczucia zadziwienia jakie sprawia obecność Boga, tego poczucia wdzięczności?”. Pomyślmy o tych słowach, które są duszą wiary: radości, poczucia zadziwienia, poczucia niespodzianki i wdzięczności.

Niech Najświętsza Maryja Panna pomaga nam zrozumieć, że w każdej osobie ludzkiej znajduje się ślad Boga, który jest źródłem życia. Niech Ona, Matka Boga i nasza Matka, uświadamia nam coraz bardziej, że rodząc dziecko rodzice działają jako współpracownicy Boga. Jest to misja prawdziwie podniosła, która czyni każdą rodzinę sanktuarium życia, a każde narodziny dziecka niech rozbudzają radość, zadziwienie i wdzięczność.



"Wczoraj w Asunción w Paragwaju została ogłoszona błogosławioną Maria Felicja od Jezusa Eucharystycznego, imię świeckie Maria Felicia Guggiari Echeverría, zakonnica zakonu karmelitanek bosych. Żyła w pierwszej połowie XX wieku, entuzjastycznie przyłączyła się do Akcji Katolickiej i opiekował się starszymi, chorymi i więźniami. To bogate doświadczenie apostolstwa, wspierane przez codzienną Eucharystię, doprowadziło ją do poświęcenia się Panu. Zmarła w wieku 34 lat, z pogodzona ze swoją chorobą. Świadectwo tej młodej błogosławionej jest zaproszeniem dla wszystkich młodych ludzi, zwłaszcza Paragwajczyków, do życia z hojnością, łagodnością i radością. Nazywano ją `Chiquitunga`, tzn. „Maleńka”" - powiedział Franciszek i poprosił aby osobę nowej błogosławionej uczcić brawami.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem