Reklama

Katoliccy Palestyńczycy w Muzeum Powstania Warszawskiego

2017-07-26 10:53

Magdalena Kowalewska
Edycja warszawska 31/2017, str. 3

Magdalena Kowalewska
Młodzi chrześcijanie w Palestynie angażują się w wolontariat. Nazywają siebie kustoszami Ziemi Świętej

Rocznie Muzeum Powstania Warszawskiego odwiedza ponad 600 tys. zagranicznych gości. Miejsce to zwiedziło już wiele koronowanych głów. Ostatnio jednymi z najważniejszych gości była brytyjska para książęca. Kilka dni wcześniej mury Muzeum Powstania Warszawskiego odwiedziło również 30 młodych katolików z Palestyny.

Wśród chrześcijańskiej grupy był muzyczny zespół z okolic Betlejem The Shepherds Band. Muzycy wystąpili na festiwalu „Song of Song” w Toruniu oraz na Festiwalu Piosenki Religijnej w Tucholi. Towarzyszyła im również jedyna grupa katolickich, palestyńskich skautów, która wzięła udział w harcerskim obozie w Borach Tucholskich. Większość tej młodzieży po raz pierwszy wizytowała Polskę. Była to dla nich także pierwsza podróż zagraniczna. W stolicy byli pod wielkim wrażeniem nowoczesnego Muzeum Powstania Warszawskiego. – Cieszę się, że mogłem zwiedzić to niezwykłe miejsce mówiące o historii Polski. To muzeum oddziałuje na emocje. Jest ważnym miejscem – mówi „Niedzieli” Yousef Ghassan Farhoud. Wskazuje, że dla jego kolegów muzeum jest lekcją historii i nauką odwagi. – To bardzo piękne, symboliczne, pełne wielu detali miejsce – dopowiada Randa Sleibi.

Przez wiele lat pracujący na Bliskim Wschodzie ks. Marcin Schmidt podkreśla, że młodzi katolicy w Palestynie nie próżnują. – Angażują się w wolontariat. Organizują kolonie dla dzieci, pracują w obozach dla uchodźców i posługują w różnych wspólnotach chrześcijańskich – opowiada ks. Schmidt. Ostatnio z ich inicjatywy powstała pierwsza katolicka księgarnia. W przyszłości chcą wybudować amfiteatr oraz centrum kultury i pokoju.

Reklama

W ubiegłym roku Polskę odwiedziła także młodzież z okupowanej Strefy Gazy, terytorium znanego z konfliktu palestyńsko-izraelskiego. Młodzi z tego terenu wzięli udział w Światowych Dniach Młodzieży. – Nigdy nie skarżą się na sytuację polityczną. Proszą nie tylko o modlitwę, ale także o to, aby o nich mówić – relacjonuje duchowny. Świadomość tego, że ktoś pamięta o młodych Palestyńczykach, dodaje im nadziei na lepsze jutro. Proszą, aby przypominać, że w Palestynie żyją katolicy, którzy są kustoszami Ziemi Świętej.

Jeden z chłopców, którego ojciec został zabity, a matkę i siostrę zgwałcono na jego oczach, otrzymał wiele propozycji wyjazdu na Zachód. – Powiedział mi, że nie uczyni tego, ponieważ nie będzie komu chronić miejsc, po których stąpał Jezus – opowiada ks. Schmidt. W Palestynie obecnie żyje mniej niż 1 proc. chrześcijan, wśród nich katolicy stanowią niewielki odsetek.

Tagi:
muzeum

O. Rydzyk o Muzeum „Pamięć i Tożsamość” im. św. Jana Pawła II: dobra lekcja dla umysłu i serca

2018-06-27 12:57

lk, mkidn.gov.pl, radiomaryja.pl / Toruń (KAI)

Zdaniem o. Tadeusza Rydzyka CSsR, Muzeum „Pamięć i Tożsamość” im. św. Jana Pawła II, które powstaje w Toruniu, ma być "dobrą lekcja dla umysłu i serca". - To ma być też wychowawcze, aby pokazać przykład, piękne wzorce - zaznaczył na antenie Radia Maryja jego dyrektor. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego na budowę i wyposażenie placówki przekaże 70 mln zł.

Katarzyna Cegielska
O. Tadeusz Rydzyk

Toruński redemptorysta podkreślił, że bez przyszłości nie ma przeszłości, dlatego powstanie Muzeum „Pamięć i Tożsamość”.

"W naszym sanktuarium jest Jan Paweł II w centrum, jego kaplica i on, jego obraz, przed którym się modlił, Najświętszy Sakrament, relikwie krwi. Ale on wyrósł z Polski, dlatego tam zostało to umieszczone od Mieszka I i Bolesława Chrobrego. Są tam przedstawiciele całej Polski" - mówił o. Rydzyk.

"My skądś wyrastamy, mówimy po polsku dzięki tym wszystkim, którzy na przeróżne sposoby o to dbali, aż krew przelewali. Naszą kulturę niesiemy w sobie, dlatego takie muzeum ma być też wychowawcze, aby pokazać przykład, piękne wzorce" - dodał dyrektor Radia Maryja.

Muzeum „Pamięć i Tożsamość” im. św. Jana Pawła II będzie kolejną instytucją kultury współtworzoną przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Muzeum będzie prezentować ponad 1000-letnią historię chrześcijańskiej Polski ze szczególnym uwzględnieniem nauki św. Jana Pawła II i jej oddziaływania na losy Polski, Europy i Świata.

Istotnym zadaniem placówki będzie m. in. upowszechnianie wyników badań naukowych dotyczących postaw Polaków wobec Żydów podczas II wojny światowej. W muzeum eksponowane będą m.in. relacje świadków z tamtych czasów gromadzone od wielu lat przez toruński ośrodek (ponad 40 tys. notacji zebranych od 1995 roku).

Umowa pomiędzy Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego a Fundacją Lux Veritatis dotycząca utworzenia muzeum została podpisana 20 czerwca, w 98. rocznicę chrztu św. Karola Wojtyły.

Minister kultury Piotr Gliński zaznaczył niedawno, że Muzeum „Pamięć i Tożsamość” wypełni istotną lukę w ofercie muzealnej, która "wciąż w niedostatecznym stopniu obejmuje zarówno aksjologię Jana Pawła II, jak i kwestie relacji polsko-żydowskich w czasie II wojny światowej".

Podkreślił, że powstające w Toruniu muzeum jest jedną z wielu tego typu instytucji kultury, które w ostatnim czasie są tworzone przy wsparciu środków publicznych. Inne to m.in. Muzeum Getta Warszawskiego, Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku i Muzeum Żołnierzy Wyklętych w Ostrołęce.

"Takie instytucje są niezbędne dla edukowania o przeszłości dla przyszłości, dla kształtowania świadomości społecznej nowoczesnego społeczeństwa" - powiedział minister kultury.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego na budowę i wyposażenie Muzeum „Pamięć i Tożsamość” przekaże w latach 2018-2020 70 mln zł. W 2018 r. powstający obiekt otrzyma 5 mln zł dotacji, w 2019 r. – 55 mln zł, a w 2020 r. – 10 mln zł. Dyrektora muzeum będzie powoływał Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego po uzgodnieniu kandydatury z założycielem, czyli Fundacją Lux Veritatis.

Obecnie MKiDN współprowadzi, z różnymi podmiotami, 45 muzeów i instytucji kultury.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jako w niebie, tak i w Komańczy

2018-07-04 11:07

Tadeusz Szyma
Niedziela Ogólnopolska 27/2018, str. 26-27

Pamiętny, trzyletni okres uwięzienia kard. Stefana Wyszyńskiego przez władze komunistyczne, trwający od 25 września 1953 r. do 28 października 1956 r., dzieli się na cztery etapy, niczym cztery stacje jego osobistej drogi krzyżowej. Ich nazwy wyznaczają kolejne miejsca odosobnienia: Rywałd na Kujawach, Stoczek Klasztorny na Warmii, Prudnik na Opolszczyźnie i Komańcza w Bieszczadach.

Michał Kosc/East News
Stanisław Wyszyński, ks. Włodzimierz Sułek, Danuta Maria Sułek, prymas Stefan Wyszyński

Po latach od tych wydarzeń, w miarę odzyskiwania przez Polaków wolności słowa, stacje te zaczęły być przypominane również w polskich filmach, zarówno dokumentalnych, jak i fabularnych. Ze zrozumiałych względów największy rozgłos zyskał ostatni etap więziennej martyrologii Prymasa Tysiąclecia. Nie tylko dlatego, że był ostatni i zakończył się zwycięstwem niezłomnego więźnia, lecz przede wszystkim dlatego, że tam właśnie spod jego pióra wyszły wiekopomne Śluby Narodu Polskiego.

Mimo istnienia dość wielu już ekranowych przypomnień tamtych epokowych wydarzeń nadal pojawiają się kolejne próby nawiązania do nich i przedstawienia ich na ekranie w coraz to inny sposób, z trochę odmiennej perspektywy. Najświeższym tego przykładem jest 46-minutowy fabularyzowany dokument „Jako w Niebie, tak i w Komańczy”, wyprodukowany kosztem 200 tys. zł w podkarpackim Krośnie przez lokalną telewizję – TV Obiektyw. 18 maja br., na kolejnym ogólnopolskim konkursie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji „To nas dotyczy”, zorganizowanym po raz 15. dla takich właśnie lokalnych stacji, których w Polsce jest już 50, został on uhonorowany drugą nagrodą w kategorii: Moja Mała Ojczyzna.

Film ten powstał w 2017 r., a przedsiębiorczy jego producent i zarazem właściciel krośnieńskiej lokalnej telewizji Bogdan Miszczak zaprezentował go wkrótce na zagranicznych pokazach w Brukseli i w Rzymie, a także w wielu miejscowościach na Podkarpaciu. Partnerami filmu, którzy przyczynili się do jego powstania, są również miasta, gminy i powiaty tego regionu. Warto ponadto wiedzieć, że jest on dostępny na starannie wydanych płytach DVD.

Trzeba przyznać, że lokalny aspekt historycznych wydarzeń sprzed ponad 60 lat, o ogromnym ogólnopolskim znaczeniu, jest w tym dokumencie wyraźnie widoczny. Już sam zaskakujący niezwykłym sformułowaniem tytuł, zaczerpnięty z „Zapisków więziennych” kard. Stefana Wyszyńskiego, od razu osadza akcję filmu w realiach bieszczadzkiej wsi. Scenarzysta, którym jest krakowski radiowiec Marcin Ziobro, podbudował rekonstrukcję zasadniczych wydarzeń historycznych z udziałem Kardynała – których owocem były Ślubowania Jasnogórskie – rodzajowymi scenkami z udziałem mieszkańców Komańczy, rodziny miejscowego leśnika, wędrujących wówczas po Bieszczadach z Karolem Wojtyłą studentów, tamtejszych sióstr nazaretanek, a także strzegącego dostępu do klasztoru żołnierza Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i represyjnych oficerów Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego... Z kolei autor zdjęć Piotr Trznadel sugestywnie uwydatnił kamerą piękno łagodnie górzystego i lesistego krajobrazu przy zmiennych warunkach pogodowych.

Debiutujący jako reżyser telewizyjny dziennikarz Maciej Wójcik trafnie obsadził znanego aktora teatralnego i filmowego – Marka Kalitę w roli Prymasa, a jego żonę Aleksandrę Popławską zaangażował jako Marię Okońską, główną inspiratorkę powstania owych Ślubów. Ich spotkanie i rozmowa w klasztorze w Komańczy to jedna z najlepszych scen tego filmu. Kilku rzeszowskim aktorom i miejscowym amatorom natomiast reżyser powierzył, ze zmiennym szczęściem, drugoplanowe i pomniejsze role.

Prymas Kality jest wewnętrznie skupiony i pełen godności, bez cienia wyniosłości wszakże. Uderza też jego podobieństwo do znanych zdjęć fotograficznych internowanego w Komańczy ówczesnego przywódcy polskiego Kościoła. Widzimy go więc i w tym filmie w charakterystycznej pozie wędrowca z kosturem, w ciemnym, ściągniętym na bok głowy berecie oraz w niezapiętym jasnym płaszczu, narzuconym luźno na ramiona.

Od strony aktorskiej na szczególne uznanie zasługuje jednak poruszająca minikreacja Jerzego Treli w epizodzie, który odtwarza spotkanie w komańczowskim lesie wzruszonego Prymasa ze swym – nie mniej wzruszonym – ciężko chorym ojcem Stanisławem. To wymowny dowód na to, że dla znakomitego aktora wystarczy pojawić się tylko na parę chwil, by zostać zapamiętanym do końca projekcji czy spektaklu.

Oparta na solidnej dokumentacji, zawierająca autentyczne teksty Prymasa Tysiąclecia fabularyzowana opowieść o wyjątkowo owocnym roku spędzonym przez niego w Komańczy ma nietypową, dwudzielną budowę. Zainscenizowane w niej obrazy odnoszące się do autentycznych wydarzeń, jak np. jego spotkanie z ojcem czy z Marią Okońską oraz archiwalia filmowe z lat 50., 60. i późniejszych ubiegłego wieku, są czarno-białe. Natomiast przedzielające je współczesne zdjęcia z wypowiedziami kilku znanych osób, które przypominają i komentują wydarzenia sprzed lat, są już barwne. Ma to pewną wymowę symboliczną: kontrastuje dramatyczną przeszłość i dzisiejszą normalność.

Owi komentatorzy to: kard. Stanisław Dziwisz, Krystyna Szajer i Iwona Czarcińska z Instytutu Prymasowskiego, znana dziennikarka i biografistka, również Prymasa Wyszyńskiego, dr Ewa Czaczkowska oraz dr Maciej Korkuć z krakowskiego oddziału IPN.

Szczególnie ciekawa jest tu wypowiedź kard. Dziwisza. Na podstawie swej notatki z kalendarza anno 1981 wspomina on dramatyczną rozmowę umierającego Prymasa z prawie też wówczas umierającym, po zamachu na jego życie, Janem Pawłem II. Film ten bowiem, poza tym, że rekonstruuje wydarzenia jednego roku w Komańczy (wrzesień 1955 – październik 1956), ma też swego rodzaju prolog i epilog, dzięki czemu osadza je w szerszym kontekście historycznym. Pozwala to widzowi dostrzec m.in. związek przyczynowy między heroiczną postawą Prymasa Tysiąclecia i jego duchowym dziełem a powstaniem Solidarności.

Charakterystyczną cechą stylistyczną tego dokumentu jest też konsekwentne ukazywanie filmowych archiwaliów jakby przez zmatowiałą szybę, z której pośrodku zdrapywany jest ni to szron, ni jakiś gęsty nalot, co tworzy w niej niewielki prześwit o ostrym, nieregularnym konturze. Ma to pewien walor plastyczno-dramatyczny, ale nie zawsze wydaje się to w pełni uzasadnione i nie zawsze ułatwia zobaczenie archiwalnego materiału. Tak czy inaczej, świadczy o pewnych poszukiwaniach artystycznych i godnych pochwały ambicjach twórców tej powstałej przecież na uboczu, w istocie dość skromnej, choć aspirującej do pełnego profesjonalizmu, prywatnej produkcji telewizyjnej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Kard. L. Sako: coraz bliżej ku wspólnej dacie Wielkanocy

2018-07-20 20:20

(KAI/vaticannews.va) / Watykan

Na niedawnym spotkaniu modlitewnym Franciszka z prawosławnym i innymi wschodniochrześcijańskimi hierarchami z Bliskiego Wschodu podniesiono m.in. temat wyznaczenia daty wspólnych obchodów Wielkanocy jako widocznego znaku jedności chrześcijan. Ujawnił to chaldejski patriarcha Babilonii kard. Luis Raphael Sako, który był jednym z uczestników tamtego wydarzenia na południu Włoch.

Bożena Sztajner/Niedziela
Patriarcha Louis Raphaël I Sako

W czasie rozmów, toczonych za zamkniętymi drzwiami, nie podejmowano spraw doktrynalnych – przyznał kardynał w rozmowie z Radiem Watykańskim. Wyjaśnił, że uczestnicy spotkania mieli świadomość, że do jedności kroczy się razem, na wspólnej modlitwie i podejmując te same problemy, wiedząc, że można zaczerpnąć ze wspólnego źródła.

Zwierzchnik katolickiego Kościoła chaldejskiego zaznaczył jednoczenie, że nie mówiono wyłącznie o prześladowaniu chrześcijan. „Dla wszystkich było jasne, że przyszłość wyznawców Chrystusa jest złączona z muzułmanami, żydami i innymi wspólnotami, które żyją na Bliskim Wschodzie” – podkreślił kard. Sako.

Przyznał, że słowa, które wypowiedziano i wspólna modlitwa położyły dobry fundament pod wspólne działania, toteż jest przekonany, że spotkanie w Bari nie było ostatnim takim wydarzeniem. Wyraził także nadzieję, że kiedyś będzie możliwe poszerzenie gremium osób, które będą brały w nim udział o przedstawicieli muzułmanów i żydów. „Sami bowiem nie zdołamy stawić czoła i rozwiązać tak wielu problemów” – powiedział iracki hierarcha.

Dodał, że rzeczy dojrzewają, kiedy przyjdzie na to czas. „Pięćdziesiąt lat temu byłoby nie do pomyślenia takie spotkanie jak to, które odbyło się w Bari – podkreślił kard. Sako. – Dlatego to wspólne spotkanie przedstawicieli tak wielu różnych Kościołów i wspólnot może być postrzegane jako przykład także dla innych”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem