Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.
Zamknij
Papieska korona Jasnogórskiej Pani

Powołanie. Wybór większego dobra

2017-06-29 10:21

Andrzej Tarwid

Każdy, kto czuje, że Jezus go powołuje będzie odczuwał wewnętrzn lęk. Jest to naturalny odruch, bo zrywamy z pewnymi przyzwyczajeniami i zmieniamy środowisko, w którym do tej pory żyliśmy – mówią klerycy

Polub nas na Facebooku!

Niedługo w naszym kraju odbędzie się Szczyt Państw Trójmorza. Niewiele brakowało, aby w grupie ekspertów przygotowujących merytoryczną agendę spotkania krajów leżących między Bałtykiem, Adriatykiem i Morzem Czarnym zasiadał Grzegorz Pakowski. Niewiele, bo 29-letni dzisiaj Pakowski od młodości interesował się relacjami pomiędzy krajami Europy Środkowo-Wschodniej. Skończył też stosowne studia: prawo i hungarystykę na poziomie magisterskim oraz stosunki międzynarodowe na poziomie licencjatu. Pięć lat temu uczył się w Krajowej Szkole Administracji Publicznej, po której miał zagwarantowaną pracę w administracji rządowej. Wystarczyło jednak kilkanaście godzin, aby plany o karierze i lata pracy im poświęcone odeszły całkowicie na bok.

– Pamiętam dokładnie, że było to z 22 na 23 października 2012 r. We wtorek poszedłem na medytację ignacjańską do ojców jezuitów przy ul. Rakowieckiej. Najpierw rozważałem fragment rozmowy Abrahama z Bogiem, a potem pytałem Pana Boga o swoją drogę. Wtedy bardzo mocno przyszło do mnie zdanie „Jest tylko jedna droga”. A kiedy wracałem do domu, to przypomniałem sobie słowa Pana Jezusa: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem”. Następnego dnia obudziłem się nadzwyczajnie spokojny i jednocześnie radosny. Poczułem się bowiem zaproszony do tego, by wstąpić do seminarium, co zrobiłem latem 2013 r. – opowiada „Niedzieli” kl. Grzegorz Pakowski, który dzisiaj jest na IV roku w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie (WMSD).

Dar i tajemnica

Wakacje to czas życiowych decyzji. Zwłaszcza osoby, które zdały maturę, bądź skończyły studia, stają przed pytaniem: co dalej? Znalezienie właściwej odpowiedzi na to pytanie, nie jest łatwe dla nikogo. Jednak mężczyźni myślący o kapłaństwie znajdują się w szczególnie trudnej sytuacji. Dlaczego? – Ponieważ na pewno nigdy nikt z nas nie jest do końca pewien czy dobrze odczytuje głos Boga w swoim życiu – uważa kl. Piotr Paweł Zieliński z Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Łowickiej.

Reklama

Naukowcy zajmujący się tematem powołań już dawno zauważyli, że decyzji o zostaniu księdzem sprzyjają: katolickie wychowanie w rodzinie, zaangażowanie w życie parafii czy przynależność do grup i wspólnot kościelnych. Lecz oprócz tego jest jeszcze „coś”, co ostatecznie przesądza o decyzji pójścia do seminarium. To „coś” rozgrywa się w przestrzeni, której naukowcy nie mogą zbadać, bo nie mają tam wstępu. Temat ten podjął Jan Paweł II w 50. roku swojego kapłaństwa w publikacji o znamiennym tytule „Dar i tajemnica”. Można tam przeczytać m.in., że historia każdego kapłaństwa „znana jest przede wszystkim Bogu samemu”.

O prawdziwości stwierdzenia świętego Papieża kl. Pakowski przekonał się na własnym przykładzie, porzucając karierę urzędniczo-dyplomatyczną. Ale wystarczyło mu pierwsze spotkanie z kolegami z roku, aby dojść do wniosku, że „Dar i tajemnica”, o której pisał Jan Paweł II, dotyczą wszystkich powołanych.

– Myślałem, że będę jednym z najstarszych na roku – wspomina w rozmowie z „Niedzielą”. – Tymczasem okazało się, że wiekowo jestem pośrodku. Razem ze mną był ponad 50-letni wdowiec i dwóch kolegów po maturze. Jeszcze większe różnice były ze względu na wykształcenie. Na roku mam doktora habilitowanego SGGW, inżyniera, elektronika, matematyka, menagera sieci sklepów, lidera zespołu muzycznego i kolegów, dla których ważną pasją przed seminarium była piłka nożna. Na naszym pierwszym spotkaniu zrozumiałem, że łączy nas tylko płeć i powołanie, które każdy z nas odkrył inaczej. Każdy mógł też pójść inną drogą, ale zdecydował się, tak jak ja, wybrać większe dobro – podkreśla kl. Grzegorz Pakowski.

Od dialogu do decyzji

Skoro powołanie nie jest darem przysługującym człowiekowi, lecz darem Bożej łaski. Oznacza to, że rodzi się ono z dialogu człowieka z Bogiem.

W przypadku Piotra P. Zielińskiego taki decydujący „dialog” odbył się podczas pielgrzymki na Jasną Górę. Bo chociaż o kapłaństwie myślał już w dzieciństwie, a w szkole średniej (technikum ekonomicznego – przyp. at) był niemal pewien, że chce wstąpić do seminarium, to jak każdy normalny człowiek rozmyślał także o studiach, pracy i założeniu rodziny.

– Postanowiłem, że zanim podejmę najważniejszą w życiu decyzję, to odbędę rekolekcje w drodze, aby się upewnić czy dobrze robię – wspomina kl. Zieliński i dodaje. – Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że decyzja o odbyciu pielgrzymki była bardzo dobra i owocna. Tydzień po jej zakończeniu złożyłem dokumenty do łowickiego seminarium.

Coraz więcej mężczyzn myślących o kapłaństwie dodatkowego rozeznania szuka na rekolekcjach powołaniowych. Tę drogę poleca kl. Kacper Świerzowicz z WMSD. Jednocześnie ostrzega, że nie są to spotkania z cyklu „wpadnijcie, będzie fajna zabawa”. Wręcz przeciwnie. Na rekolekcjach, na których on był w Podkowie Leśnej wiele mówiono o kryzysach. – Dla mnie było to zmierzenie się z twardą i trudną rzeczywistością. Ale zarazem z taką rzeczywistością, w którą warto wejść – mówi „Niedzieli” kl. Świerzowicz, który dwa lata temu, właśnie po rekolekcjach powołaniowych, zdecydował o wstąpieniu do seminarium.

Wspólnota braterstwa

Po maturze Kacper Świerzowicz myślał o karierze akademickiej. Zrobił w tym kierunku pierwszy krok dostając się na Wydział Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego. W stolicy zaczął chodzić na spotkania grupy oazowej oraz został ministrantem w parafii św. Jakuba na Ochocie. Po trzech latach obronił licencjat, ale nauki już nie kontynuował, bo poszedł do seminarium.

– Teraz jestem na drugim roku. W przyszłości jako kapłan chcę służyć ludziom – mówi kl. Świerzowicz i dodaje. – Matematyki wcale mi nie żal. W seminarium także mamy bardzo interesujące wykłady, ale jest też wiele różnic między seminarium a studiami świeckimi. Jedną z nich jest np. to, że w seminarium żyjemy we wspólnocie. Ona buduje, wspiera i pomaga dojrzewać w powołaniu. Ale też wymaga, bo skoro inni pomagają tobie, to także ty starasz się pomóc innym.

W Łowiczu kl. Zielińskiemu starsi koledzy z seminarium pomagali poznać miasto, robili zakupy, kiedy poprosił, itd. Z czasów pierwszego roku doskonale zapamiętał też, że jeden z diakonów – dzisiaj już ksiądz – zaprosił wszystkich nowych kleryków na herbatę. – Seminarium wyróżnia to, że każdy na każdego może liczyć. Nie ma podziału, że ja jestem na III, a ktoś na VI roku. Każdy jest dla każdego i każdy zawsze każdemu pomoże. Dlatego, że wspólnota seminaryjna polega na braterstwie – mówi kl. Zieliński.

Rozmowa na początek

Kiedy w trakcie wakacji czy innych przerw klerycy spotykają się ze znajomymi ze szkoły czy studiów, to nierzadko muszą prostować nieprawdziwe wyobrażenia o życiu w seminarium. Jedni znajomi nie wiedzą, jakie przedmioty są wykładane w seminarium. Inni są zdziwieni, że „nie modlą się od rana do wieczora”. A niemal wszyscy są całkowicie zaskoczeni, kiedy klerycy opowiadają o przygotowaniach do kleryckiej sztuki, wystawianej na III roku seminarium dla parafian z diecezji czy o swoich praktykach w miejscach tak niespotykanych jak np. hospicja.

Wypaczone wyobrażenia o seminarium czy kapłaństwie mają także bardzo poważne konsekwencje. – Z rozmów z klerykami i z wiernymi wiemy, że nieprawdziwy obraz życia w seminarium duchownym czasami sprawia, że osoby słyszące w sercu głos Boga nie podążają za nim. Rezygnują już na starcie, a w późniejszym życiu ciężko im sobie poradzić – mówi „Niedzieli” ks. Tomasz Sztajerwald, prefekt Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Warszawsko-Praskiej.

Co w takim razie robić? – Wstąpienie do seminarium ma swoją określoną procedurę, w czasie której trzeba złożyć odpowiednie dokumenty, opinie, przejść badania psychologiczne, itd. Ale na początku jest rozmowa z kandydatem o wierze i powołaniu. Ta rozmowa nie wiąże się ze wstąpieniem do seminarium, ale daje dodatkowe rozeznanie, czym jest ten głos, który rodzi się w człowieku. Dlatego warto zadzwonić do seminarium i umówić się na taką rozmowę – radzi ks. Tomasz Sztajerwald.

* * *

Jeśli rozważasz czy wstąpić do seminarium, skontaktuj się:

• Wyższe Metropolitalne Seminarium Duchowne św. Jana Chrzciciela w Warszawie (ul. Krakowskie Przedmieście 52/54), tel. 22 55 66 100, e-mail: sekretariat@wmsd.waw.pl .

• Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Warszawsko-Praskiej pw. Matki Bożej Zwycięskiej (ul. Mehoffera 2), tel. 668 815 931, na czas rekrutacji 510 822 564, e-mail: kontakt@seminariumpraskie.com.pl .

• Wyższe Seminarium Duchowne w Łowiczu pw. Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej (ul. Seminaryjna 6), tel. 46 837 60 16, e-mail: wsd@diecezja.lowicz.pl .

at

Edycja warszawska 27/2017 , str. 6-7

E-mail:
Adres: ul. Długa 29, lok. 229, 00-238 Warszawa
Tel.: (22) 635-90-69,

Działy: Duchowość Niedziela w Warszawie

Tagi: powołanie

Reklama

Tagi
Nasze serwisy
Polecamy
Zaprzyjaźnione strony
Najpopularniejsze
24h7 dni

Reklama

Edycja warszawska

E-mail:
Adres: ul. Długa 29, lok. 229, 00-238 Warszawa
Tel.: (22) 635-90-69,

Lidia Dudkiewicz, Red. Naczelna

Kto tutaj rządzi... EDYTORIAL

Jezus nie tylko karmi nas chlebem powszednim, pokarmem na życie doczesne, ale przyjmując od nas ten chleb, który składamy na ołtarzu podczas Eucharystii, przemienia go w chleb, który... »
Bp Tadeusz Pikus

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2017


Adresy kontaktowe


www.facebook.com/tkniedziela
Tel.: +48 (34) 365 19 17, fax: +48 (34) 366 48 93
Adres redakcji: ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa


Wydawca: Kuria Metropolitalna w Częstochowie
Redaktor Naczelny: Lidia Dudkiewicz
Honorowy Red. Nacz.: ks. inf. Ireneusz Skubiś
Zastępca Red. Nacz.: ks. Jerzy Bielecki
Sekretarz redakcji: ks. Marek Łuczak
Zastępca Sekretarza redakcji: Margita Kotas