Reklama

Biały Kruk 1

Święty od trudnych spraw

2017-04-11 10:22

Witold Dudziński
Edycja warszawska 16/2017, str. 6-7

Archiwum

Nie ma tygodnia, żeby na Marianki, do Wieczernika, nie trafiło świadectwo cudu lub łaski za sprawą św. Stanisława Papczyńskiego

Ten list do sanktuarium św. Stanisława Papczyńskiego na Marianki w Górze Kalwarii nadszedł z jednej z okolicznych miejscowości. Autorem był kompozytor i zarazem organista w jednej z parafii. Załączył dwie pieśni ku czci św. Stanisława, jako wotum dziękczynne za uzdrowienie żony. Oto, gdy dowiedzieli się, że jeden z guzów wykrytych u żony jest złośliwy, od razu została skierowana na operację. „Rozpoczęły się modlitwy. Nasze rodziny, zaprzyjaźnieni ludzie i ja osobiście polecałem zdrowie żony nowemu świętemu, o. Papczyńskiemu. Nowemu, a przecież staremu, bo znam go od dzieciństwa, pochodzę z parafii mariańskiej” – napisał w świadectwie.

Operacja się udała, badania pooperacyjne nie wykazały złośliwości. „Tak więc, albo przypadek, pomyłka lekarza, albo cud – ocenia autor w liście. – Przypadków przecież nie ma, są znaki. Wierzę, że to był cud wyproszony za wstawiennictwem o. Stanisława. Proszę przyjąć to krótkie świadectwo i dwie kompozycje, aby kult św. Stanisława rozszerzał się ku Chwale Bożej”.

Nie ma tygodnia

Ks. Paweł Naumowicz MIC, do niedawna przełożony polskiej prowincji marianów, nie ma wątpliwości, że kult o. Papczyńskiego, założyciela jego Zgromadzenia, jest w fazie „wschodzącej”. Jeszcze do niedawna nie był „znanym” świętym. Przełomem była beatyfikacja o. Papczyńskiego w 2007 r. w Licheniu, a jeszcze bardziej kanonizacja w Rzymie w czerwcu ubiegłego roku. – O. Papczyński dopiero od tego momentu tak na poważnie zaczął być znany – mówi ks. Naumowicz.

Reklama

Wcześniej założyciel Zgromadzenia, które po powstaniu styczniowym zostało zamkniętego w Polsce, mógł zostać zapomniany. Są dowody na rozwój kultu: znacznie więcej pielgrzymów przy grobie Świętego na Mariankach, wzrost liczby próśb o relikwie i intencji na Msze św. wotywne za przyczyną o. Papczyńskiego, ale przede wszystkim podziękowań za otrzymane łaski i cuda.

Najbardziej znane są te, które doprowadziły do beatyfikacji i kanonizacji zakonnika. Pierwszy polegał na wskrzeszeniu dziecka, które zmarło w łonie matki; drugi na uzdrowieniu kobiety będącej w stanie agonalnym, o której lekarze twierdzili, że jej stan jest beznadziejny. Oba cuda zdarzyły się w tej samej parafii w Ełku. Najbardziej znanym cudem, dokonanym za życia o. Papczyńskiego, było wskrzeszenie kilkunastoletniej córki właścicielki majątku z okolic Góry Kalwarii. Dziewczynka ożyła w trakcie odprawiania Mszy św. Obecnie nie ma tygodnia, żeby na Marianki, do Wieczernika, nie trafiło świadectwo cudu lub łaski za sprawą św. Stanisława Papczyńskiego.

Trudne sytuacje

– Msza św. wotywna odprawiana w Wieczerniku na Mariankach w soboty, w samo południe, ma trzy intencje – tłumaczy ks. Wojciech Skóra, kustosz sanktuarium. – Pierwsza to modlitwa o łaskę poczęcia, rodzicielstwa dla tych rodziców, którzy pragną potomstwa, a z różnych względów nie mogą go mieć – mówi. – Druga intencja zawiera dwie kluczowe sprawy: modlimy się za wszystkie dzieci poczęte o łaskę narodzenia, za te, które mogą być chore i te niechciane. Trzecia intencja jest o pojednanie w rodzinach dotkniętych kryzysem, nałogiem, jakimś rodzajem konfliktu itp. W tych dziedzinach najbardziej jesteśmy proszeni o modlitwę.

W czasie Nowenny odprawianej w Wieczerniku intencje są rozmaite. – Intencje dotyczą uzdrowienia, są prośby o uwolnienie duchowe, czyli o zerwanie ze złem, często prośby o pracę, rozeznanie powołania za przyczyną św. Stanisława. Także związane z napięciami w rodzinie, o pojednanie w rodzinie – mówi ks. Wojciech Skóra. – O. Papczyński stał się świętym bliskim ludziom. Są świeci bardzo podziwiani, ale odlegli. On jest świętym-przyjacielem, świętym w trudnych sytuacjach, od trudnych spraw.

Rodzinne olśnienia

O trudnej sprawie opowiada świadectwo przysłane spoza Mazowsza, którego autorką była matka syna z kilkunastoletnim stażem małżeńskim. „Syn miał pretensje do swojej żony, że musiał się żenić ze względu na ciążę. Co gorsze, okazywał to starszemu synowi, wręcz odpychał go, widać było niechęć do dziecka” – napisała matka. „Ostatnie trzy miesiące były najgorsze. Do syna nie docierały żadne prośby z mojej i męża strony. Nic nie pomagało. Stał się zamknięty, nie odzywał się do rodziny, nie dawał pieniędzy na dom i dzieci, każde słowo przecinał wyzwiskami, przekleństwami (...). Byłam zrozpaczona, ciągle płakałam, denerwowałam się, ciągle bolała mnie głowa”.

Cała rodzina zaczęła modlić się za jej syna, który zdarzył już zażądać od żony rozwodu. Matka zaczęła odmawiać Nowennę do wówczas błogosławionego o. Papczyńskiego. Uspokoiła się, wyciszyła, stwierdziła, że będzie, co ma być. Ostatniego dnia Nowenny zadzwonił syn. „Powiedział, że pięć godzin siedział nad zalewem, nie mógł jeść, pić, palić, choć jest nałogowcem. Powiedział mi, że dostał olśnienia, zrozumiał, co to jest miłość, przyjaźń, wrócił jeszcze tego samego dnia do żony i dzieci, prosił o przebaczenie. Synowa przebaczyła mu, wspólnie się modlili, dziękowali Bogu. Nie można (inaczej) tego tłumaczyć, jak tylko cudem za wstawiennictwem św. Stanisława Papczyńskiego”.

Jeżeli się uda...

– Ten list obrazuje dość charakterystyczną sytuację związaną z modlitwą za wstawiennictwem św. Stanisława – ocenia ks. Wojciech Skóra. Często ta modlitwa dla ludzi, którzy ją zanoszą w intencji innych, też jest uzdrowieniem i przynosi pokój. – To są takie ciche, często niezauważane owoce modlitwy za kogoś, za wstawiennictwem naszego założyciela – zwraca uwagę Ksiądz Kustosz. Gdy ktoś razem ze świętym stanie przed Bogiem, sam otrzymuje szczególna łaskę.

Inny list, inne świadectwo. Młoda kobieta miała kłopoty ze skończeniem studiów. Egzaminy okazywały się bardzo męczące, miała kłopoty z pamięcią, z napisaniem pracy magisterskiej. Zbliżał się czas egzaminów końcowych, zrozumiała, że musi prosić kogoś o pomoc, postanowiła zacząć Nowennę dziewięciodniową. Modliła się wierząc, że błogosławiony – jeszcze wówczas – jej pomoże. I rzeczywiście udało się. „Postanowiłam, że jeżeli się uda, napiszę o moich łaskach, żeby inne osoby mogły uwierzyć, że wiara i modlitwa naprawdę dużo dają” – napisała w świadectwie.

– To nowa tendencja: osoby, które modlą się w różnych sytuacjach związanych z edukacją – zwraca uwagę ks. Wojciech. – O. Papczyński, jak znamy jego biografie, po pierwszym dniu bycia w szkole, został odesłany przez nauczyciela jako dziecko niezdolne nauczyć się czegokolwiek. A potem się okazało, że stał się wybitnym naukowcem, mówcą, erudytą. Ludzie wierzą, że o. Papczyński za sprawa doświadczeń, które miał zrozumie ich i wysłucha. I tak się dzieje.

Ksiądz musi chodzić

W wypadku tej młodej kobiety, praca sama się nie napisała. – Ale otrzymała jakiś rodzaj wewnętrznego światła i było jej dużo łatwiej – zaznacza Ksiądz. – Często modlitwy za sprawą o. Papczyńskiego pomagają uczniom, którzy mają problemy emocjonalne, hamujące możliwość zdobycia wiedzy. O tego typu zdarzeniach często opowiadają rodzice: następuje rodzaj wewnętrznego uzdrowienia, dziecko staje się spokojniejsze i może się uczyć, skoncentrować.

Niektórzy chcieliby traktować modlitwę, jak wrzucenie monety do automatu. A tak nie jest. – Sytuacje tzw. modlitw niewysłuchanych pokazują, że to zawsze jest suwerenna wola Boga. Albo udziela łaski, o którą się prosi, albo nie – mówi ks. Wojciech Skóra. – Cud, zdarzenie przekraczające porządek naturalny, z punktu widzenia nauki niewytłumaczalne, dzieje się tam, gdzie jest wiara, bo Pan Bóg udziela konkretnej zmiany sytuacji. Wielokrotnie natomiast możemy mówić o łaskach. Dla matki, która modli się o syna i widzi jego nagłą przemianę, nagłą refleksje, to jest cud.

Również ks. Wojciech odczuł na sobie czym jest modlitwa, Nowenna za sprawą o. Papczyńskiego. Ma silne zwyrodnienie kolana, każdy krok – do niedawna – powodował ból. Trzeba było – przynajmniej – dokonać artroskopii. Osoby związane z Mariankami, wiedząc, co przeżywa, zaczęły się za niego modlić Nowenną. – Nie wiedziałem o tym, potem okazało się, że od dnia, gdy zaczęli Nowennę, ból ustąpił, nie odczuwam go! Tymczasem lekarze mówią, że każdy krok powinien być bolesny. Jeden z nich zażartował: Widocznie o. Stanisław uznał, że ksiądz powinien chodzić, a nie siedzieć!

* * *

Nabożeństwa na Mariankach
Sobota: godz. 12. Msza św. wotywna o św. Stanisławie odprawiana jest w intencji pielgrzymów i darczyńców.
Niedziela: Msze św. o godz.: 9, 10.30, 12 i 17.

Muzeum św. Papczyńskiego
Poniedziałek-czwartek: godz. 10-12 i 14-16.
Sobota: godz. 11-12 i 13-16.
Niedziela: godz. 13-16.
Miejsce: ul. o. Stanisława Papczyńskiego 6, 05-530 Góra Kalwaria

Tagi:
O. Stanisław Papczyński

Kościół wspomina 18 maja św. Stanisława Papczyńskiego

2017-05-18 13:55

ra / Licheń / KAI

Kościół Katolicki wspomina 18 maja św. Stanisława Papczyńskiego, założyciela Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Arkadiusz Bednarczyk
Stanisław Papczyński (jako orędownik dusz czyśćcowych przedstawiany jest z krucyfiksem) – obraz z jednego z podkarpackich kościołów

Święty o. Stanisław Papczyński urodził się 18 maja 1631 r. w Podegrodziu k. Starego Sącza. Po ukończeniu szkoły podstawowej, kontynuował naukę u jezuitów i pijarów. W roku 1654 wstąpił do zakonu pijarów, gdzie dwa lata później złożył śluby zakonne.

Dnia 12 marca 1661 r. przyjął święcenia kapłańskie i zasłynął jako gorliwy kaznodzieja, profesor retoryki oraz spowiednik. Pozostawił po sobie wiele dzieł m.in. „Templum Dei Mysticum”, w którym nakreślił program życia duchowego dla ludzi świeckich oraz „Norma vitae”, poświęconą życiu zakonnemu.

Odczytując w swoim sercu nowe zadanie, jakie wzbudził w nim Duch Święty, w roku 1670 opuścił zakon pijarów z zamierzeniem założenia nowej wspólnoty zakonnej: Zakonu Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Powołanemu przez siebie do istnienia pierwszemu męskiemu zakonowi na ziemiach Polski, o. Stanisław pozostawił do realizacji trzy cele: szerzenie misterium Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej, modlitwę za zmarłych oraz apostolat.

Zgromadzenie jeszcze za jego ziemskiego życia otrzymało aprobatę papieską w roku 1699.

Ojciec Papczyński zmarł w opinii świętości dnia 17 września 1701 r. w Górze Kalwarii na Mariankach. W dniu 16 września 2007 w Sanktuarium Maryjnym w Licheniu Starym miała miejsce Jego beatyfikacja, której w imieniu papieża Benedykta XVI dokonał kard. Tarcisio Bertone, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej.

Do grona świętych założyciel Zgromadzenia Księży Marianów został włączony dnia 5 czerwca 2016 r. podczas Mszy św. sprawowanej przez papieża Franciszka na Placu św. Piotra w Rzymie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Niemcy: zabito proboszcza francuskojęzycznej parafii w Berlinie

2018-02-23 20:52

pb (KAI/Il Sismografo) / Berlin

Wieczorem 22 lutego został zabity proboszcz francuskojęzycznej parafii w Berlinie. 54-letni ks. Alain-Florent Gandoulou pochodził z Konga. Szczegóły morderstwa nie zostały na razie ujawnione przez policję, która zatrzymała mężczyznę podejrzanego o dokonanie zabójstwa.

дзроман / Foter.com / CC BY

Francuskojęzyczna parafia w Berlinie Zachodnim została utworzona po II wojnie światowej dla stacjonujących tam żołnierzy francuskich. W ostatnich latach stała się głównie ośrodkiem duszpasterskim dla katolików z Afryki.

Jest to czwarty kapłan katolicki zabity od początku br. 18 stycznia w Malawi zginął ks. Tony Mukomba, a 5 lutego w Meksyku ks. Germain Muñiz García i ks. Iván Añorve Jaimes.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Berlin: zatrzymano podejrzanego o zabójstwo księdza

2018-02-25 09:34

ts / Berlin (KAI)

Niemiecka policja zatrzymała mężczyznę podejrzanego o zabicie 22 lutego w Berlinie pochodzącego z Konga 54-letniego księdza Alain-Florent Gandoulou, proboszcza francuskojęzycznej parafii katolickiej w stolicy Niemiec. Nie wiadomo dotychczas, co było przyczyną morderstwa.

ChiccoDodiFC/pl.fotolia.com

Według informacji policji berlińskiej 22 lutego w późnych godzinach wieczornych dwaj funkcjonariusze zostali wezwani do domu parafialnego, gdyż – jak zeznali świadkowie - niepokój wzbudziła dochodząca stamtąd głośna kłótnia po francusku dwóch mężczyzn. Na miejscu policjanci znaleziono zwłoki proboszcza. Obdukcja potwierdziła, że został zamordowany z premedytacją. Ksiądz Gandoulou parafią w Berlinie kierował od 2009 roku.

Podobnie jak inne katolickie duszpasterstwa obcojęzyczne, również wspólnota języka francuskiego w stolicy Niemiec należy do archidiecezji berlińskiej. Została utworzona po drugiej wojnie światowej dla stacjonujących tam żołnierzy francuskich oraz ich rodzin. Dziś jej członkowie, to w większości francuskojęzyczni Afrykanie, którzy w Berlinie znaleźli swój nowy dom. Według informacji wspólnoty, w stolicy Niemiec żyje ok. 10 000 Francuzów oraz wiele tysięcy osób z różnych krajów świata, których językiem ojczystym jest francuski. W niedzielę wikariusz generalny archidiecezji, ks. Manfred Kollig, odprawi Mszę św. żałobną we wspólnocie języka francuskiego w intencji zamordowanego proboszcza.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem