Reklama

Szkoła Wyższa Zarządzania i Ekonomii

Oswajanie wiary

Droga nadziei

2017-01-11 10:15

Maria Ciszewska
Niedziela Ogólnopolska 3/2017, str. 50-51

Marta Ciszewska

Po raz 39. wspólnota Braci Taizé spotkała się z młodymi ludźmi z całego świata na Pielgrzymce Zaufania przez Ziemię. Tegorocznym miejscem spotkania stała się stolica Łotwy – Ryga. Kraj gościł pielgrzymów w dniach od 28 grudnia 2016 do 1 stycznia 2017 r.

Studenci z częstochowskiego Duszpasterstwa Akademickiego Emaus po raz kolejny licznie wyrazili chęć wzięcia udziału w spotkaniu modlitewnym prowadzonym w duchu Braci Taizé. Wraz z młodymi ludźmi oraz kapłanami z Sosnowca oraz Choronia stworzyliśmy jedną wspólnotę i razem dotarliśmy na miejsce, gdzie…

Urzeczeni gościnnością

Całą grupą z duszpasterstwa trafiliśmy do katolickiej parafii pw. Chrystusa Króla w Rydze. Tam opieką ogarnęły nas Siostry Karmelitanki Dzieciątka Jezus, które skierowały nas do poszczególnych rodzin, u których mieliśmy spędzić najbliższe dni. Jakim wielkim zaskoczeniem okazał się moment, kiedy usłyszeliśmy, że Siostry posługują się naszym językiem ojczystym! Większość z nich przebywała w zakonie na terenie Łodzi, stąd też tak dobrze znały język polski.

Reklama

Po przybyciu do rodzin, każdy z nas był pozytywnie zaskoczony gościnnością oraz otwartością serc ludzi, którzy przyjęli nas pod swój dach. Jedna z uczestniczek pielgrzymki, Malwina, wyznała, że była szczerze wzruszona tym, jak została przyjęta. Miała okazję poznać dwie rodziny, jedną, u której nocowała, oraz drugą, w której została ugoszczona ostatniego dnia. Była to starsza kobieta, która żyła samotnie, nie posiadała zbyt wiele, a mimo to z chęcią dzieliła się tym, czym tylko mogła. Ta postawa była niezwykle szczera i piękna.

Piękno modlitwy

Każdego dnia rano mieliśmy możliwość uczestniczyć we Mszy św., podczas której Słowo Boże było odczytywane we wszystkich językach, jakimi posługiwali się wierni zgromadzeni na Eucharystii.

Kolejnym punktem były tzw. wspólne modlitwy, które odbywały się dwa razy w ciągu dnia – po południu oraz wieczorem. Modlitwa ta polega m.in. na włączaniu się w śpiew kanonów. Tak jak w przypadku Eucharystii, słowa w każdej z pieśni były zapisane w różnych językach, od angielskiego po łacinę, w języku mieszkańców, którzy nas gościli, oraz po rosyjsku, francusku, niemiecku, hiszpańsku czy po polsku. Dzięki temu każdy mógł wyśpiewywać na chwałę Pana te spokojne, harmonijne dźwięki, jednocześnie rozumiejąc tekst, jaki się za nimi krył.

Oprócz śpiewu ważnym elementem modlitwy jest chwila całkowitej ciszy. Jest to czas przeznaczony tylko dla Boga. Dla Marty ten moment miał ogromne znaczenie. Życie codzienne porównała do wielkiej, pędzącej lokomotywy, którą bardzo ciężko jest zatrzymać. Skupienie na modlitwie pomaga jej choć trochę zahamować ten pędzący bieg wydarzeń, dało możliwość wyciszenia się oraz spojrzenia na pewne sprawy z zupełnie innej perspektywy.

Następnie odczytywano wybrany na dany dzień fragment z Pisma Świętego, po którym jeden z braci z Taizé wygłaszał krótką medytację, a podczas wieczornego spotkania brat Alois, przeor Wspólnoty Taizé, odczytywał rozważanie.

Ostatnim elementem, który kończył spotkanie modlitewne, było czuwanie wokół krzyża. Młodzi ludzie podchodzili bliżej, by móc dotknąć świętego drzewa i doświadczyć jeszcze większej łaski.

Otwarci na innych

Europejskie Spotkanie Młodych gromadzi ludzi z różnych zakątków świata. Dawało to możliwość poznania różnorodnych i niekiedy bardzo odmiennych religii, kultur, języków czy obyczajów. Spotkania, w których uczestniczyliśmy, sprawiały, że pomimo różnic jednoczyliśmy się. Tworzyliśmy jedną wspólnotę, która wierzy w tego samego Boga. Justyna – jedna z tegorocznych uczestniczek podkreśliła, że warto byłoby żyć tą ideą na co dzień. Patrzeć na każdego człowieka jak na swojego brata i siostrę, którzy być może różnią się od siebie, ale pochodzą od tego samego Stwórcy. Spotkania z wyznawcami innych religii zachęcają nas również do zastanowienia się nad znajomością naszej wiary, dzięki temu, że będziemy pytać samych siebie, co Bóg chce nam powiedzieć przez tych braci i siostry, którzy są od nas tak różni.

Tegoroczne przesłanie

Każdego dnia po porannej Mszy św. oraz modlitwie spotykaliśmy się w mniejszych grupach i wspólnie odczytywaliśmy podane fragmenty biblijne, a następnie wymienialiśmy się myślami oraz doświadczeniami nawiązującymi do głównych przesłań tegorocznego spotkania w Rydze. Zastanawialiśmy się nad tym, w jaki sposób można zjednoczyć się we wspólnocie i razem działać na większą skalę, dawać innym nadzieję.

Międzynarodowy sylwester

31 grudnia uczestniczyliśmy we Mszy św. odprawionej tylko dla Polaków. Ze względu na naszą liczebność (ok. 4 tys.) odbyła się w hali sportowej Arena Riga. To piękne świadectwo tego, że istnieje u nas wiara. Młodzi ludzie żyją nią na co dzień i ciągle starają się ją pogłębiać. Eucharystii przewodniczył metropolita Rygi abp Zbigniew Stankiewicz.

Wieczorem zgromadziliśmy się w goszczących nas parafiach i wspólnie czuwaliśmy modląc się o pokój na świecie. Po wybiciu północy złożyliśmy sobie życzenia, aby dobrze przeżyć kolejny nowy rok. Ciepłym słowom płynącym w różnych językach i radosnym uściskom nie było końca! Następnie odbyło się Święto Narodów. Każda z grup przygotowała krótki występ, mający przybliżyć kulturę danego kraju. Mieliśmy okazję zobaczyć barwne stroje narodowe oraz posłuchać energicznej muzyki. Nie zabrakło tańców oraz śpiewu. Była to na pewno jedna z najlepiej przeżytych nocy sylwestrowych, bo z ludźmi, którzy wyznają podobne wartości.

Ryga

Ryga jest stolicą i największym miastem na Łotwie położonym w pobliżu ujścia do Bałtyku w Zatoce Ryskiej. Jest to kraj, w którym z reguły odnotowuje się bardzo niskie temperatury, jednak w trakcie naszej pielgrzymki pogoda była dla nas bardzo łaskawa. Oprócz modlitw, strony duchowej, która jest najważniejszym motywem spotkania Taizé, mieliśmy również okazję poznać niektóre zakątki tego miejsca. Ryga jest niezwykle pięknym miastem, pełnym zabytków, których nie sposób było wszystkie zobaczyć. Głównym miejscem jest Stare Miasto o architekturze secesyjnej. Wysokie budynki, wąskie uliczki nadawały niezwykły klimat temu miejscu. Ponadto różnorodność budynków sakralnych bardzo nas zachwyciła. Barwne cerkwie czy potężne gmachy kościołów luterańskich często pojawiały się w krajobrazie tego miejsca. Niektórzy z nas mieli również okazję zobaczyć Morze Bałtyckie z nieco innej niż dotychczas strony.

Spotkanie Taizé dobiegło końca, ale to nie znaczy, że całkowicie się skończyło. Czas, który spędziliśmy tam, był dla nas ogromnym darem, z którego dużo zachowaliśmy w sercach. Mogliśmy zatrzymać się i w skupieniu przemyśleć miniony czas. Wynieśliśmy wiele cennych myśli i wskazówek, które na pewno będą nam towarzyszyć przez cały kolejny rok. A następne spotkanie już za niecałe dwanaście miesięcy! Tym razem zorganizowane zostanie w szwajcarskim mieście położonym na granicy trzech państw: Szwajcarii, Niemiec oraz Francji – w Bazylei.

Tagi:
Taize

Noc Światła. Modlitwa o pokój śpiewami z Taizé

2018-02-01 13:45


W niedzielę 11 lutego 2018 r. o godz. 18:00 w Sanktuarium Chrystusa Cierpiącego w Bielanach k. Kęt odbędzie się druga edycja Nocy Światła – modlitwy o pokój oraz solidarność z osobami, które ucierpiały w wyniku wojen i prześladowań na całym świecie. Wspólne czuwanie rozpoczną śpiewy z Taizé wykonywane przez chór pod przewodnictwem Magdaleny Rodak. Po modlitwie zapraszamy na spotkanie z Anną i Karolem Wilczyńskimi, autorami bloga Islamista, którzy odwiedzili Syrię oraz Liban i przedstawią, jak wygląda dziś życie Syryjczyków. Spotkanie poprowadzi Katarzyna Węglarczyk, redaktor wydawnictwa Znak. Podczas wydarzenia będzie można wspomóc finansowo organizacje charytatywne pracujące na rzecz ofiar konfliktów zbrojnych. Zapraszamy do wspólnej modlitwy o pokój, jedność i nadzieję.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Kiedy obowiązuje post?

Ks. Ryszard Kamiński
Edycja płocka 9/2003

Bożena Sztajner

Moi rodzice opowiadali mi, że kiedyś w okresie Wielkiego Postu wypalano nawet garnki, żeby nie została w nich ani odrobina tłuszczu. Dziś praktyka postu w Kościele jakby złagodniała. Przykazanie kościelne mówi o czasach pokuty, ale pozostaje problem, jak rozumieć te "czasy pokuty". Czy 19 marca, w czasie Wielkiego Postu, można zawrzeć sakrament małżeństwa z weselem? Czy w piątek można iść na dyskotekę? Czy w Adwencie można się bawić? Czy post nadal obowiązuje w Kościele?

Czwarte przykazanie kościelne, które dotyczy tych spraw, brzmi: "Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach". Wydaje się, że najważniejszym wyrażeniem w tak sformułowanym przykazaniu jest słowo "pokuta". Katechizm Kościoła Katolickiego precyzuje, że chodzi tutaj o pokutę wewnętrzną, która polega na nawróceniu serca, przemianie postaw, radykalnej zmianie całego życia na lepsze. To jest podstawowa, prawdziwa wartość pokuty, jej sedno. Takiej pokuty oczekuje od chrześcijanina Pan Bóg i Kościół. Chrześcijanie są zobowiązani do jej praktykowania cały czas. Ponieważ jednak różnie z tym bywa w ciągu kolejnych dni i miesięcy, Kościół ustanowił dni i okresy pokuty, gdy koniecznie należy praktykować czyny pokutne, które wspomagają nawrócenie serca.
Jakie są te czyny pokutne? Wykładnia do omawianego przykazania podana przez Sekretarza Generalnego Episkopatu Polski wylicza: "modlitwa, uczynki pobożności i miłości, umartwienie przez wierniejsze pełnienie obowiązków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post". Czas zaś pokuty, określony przez czwarte przykazanie, to poszczególne piątki całego roku i Wielki Post. We wszystkie piątki całego roku oraz w Środę Popielcową i Wigilię Bożego Narodzenia (o ile nie przypada wtedy IV niedziela Adwentu), obowiązuje chrześcijanina powstrzymanie się od spożywania pokarmów mięsnych, gdy ukończył on 14 rok życia. Zaleca się jednak, aby także młodsze osoby wprowadzać do tej praktyki, nie czekając aż osiągną one 14 lat. Warto jeszcze dodać, że według Konstytucji Apostolskiej Paenitemini zakaz spożywania pokarmów mięsnych nie oznacza zakazu spożywania nabiału i jaj oraz przyprawiania potraw tłuszczami zwierzęcymi.
Prymas Polski (to także ważne) udzielił dyspensy od obowiązku powstrzymania się od potraw mięsnych w piątki wszystkim, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, gdzie nie są przestrzegane przepisy postne, a także takim osobom, które nie mają możności wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia. Dyspensa ta nie dotyczy jednak Wielkiego Piątku, Środy Popielcowej i Wigilii Bożego Narodzenia. Zatem w te trzy dni obowiązuje w każdych okolicznościach powstrzymanie się od spożywania potraw przyrządzonych z mięsa.
Po wyjaśnieniu wymagań IV przykazania kościelnego w odniesieniu do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych, zwróćmy uwagę na "nakazane posty" w tym przykazaniu. Post może być jakościowy i ilościowy. Ten pierwszy dotyczy niespożywania określonych pokarmów, np. mięsa. Ilościowy zaś polega, według wyżej wspomnianej Konstytucji Apostolskiej, na spożyciu jednego posiłku dziennie do syta i dopuszcza możliwość przyjęcia "trochę pokarmu rano i wieczorem". Taki post obowiązuje wszystkich wiernych między 18 a 60 rokiem życia w Środę Popielcową i w Wielki Piątek. Należy tutaj powtórzyć wcześniej napisane słowa, że ci, którzy nie mają 18 lat, właściwie od dzieciństwa powinni być wychowywani do spełniania tej praktyki. Błędem byłoby stawianie tego wymagania dopiero od wieku pełnoletności. Racje wydają się oczywiste i nie ma potrzeby ich przywoływania w tym miejscu.
Gdy chrześcijanin podlega uzasadnionej niemożności zachowania wstrzemięźliwości w piątek, powinien podjąć inne formy pokuty (niektóre z nich zostały przytoczone wcześniej). Natomiast post ilościowy i jakościowy w dwa dni w roku: Wielki Piątek i Środę Popielcową, powinien być koniecznie zachowywany. Winien rozumieć to każdy chrześcijanin, nawet ten, który słabo praktykuje wiarę. Dyspensa Księdza Prymasa, o której wspomniałem wcześniej, nie dotyczy zachowania postu w te dwa dni roku. Ci zaś, którzy z niej korzystają, powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego, złożyć ofiarę do skarbonki z napisem "jałmużna postna", lub częściej spełniać uczynki miłosierdzia.
Jeszcze kilka słów o zabawach. Powstrzymywanie się od udziału w nich obowiązuje we wszystkie piątki roku i przez cały Wielki Post, łącznie z dniem św. Józefa (19 marca) - jeśli wtedy trwa jeszcze Wielki Post. Adwent nie został zaliczony do czasów pokuty, dobrze jednak byłoby w tym czasie powstrzymać się od udziału w zabawach, zachowując starą i dobrą polską tradycję - Adwent trwa bardzo krótko, a karnawał jest tak blisko. W Adwencie zaś - co staje się coraz powszechniejszą praktyką - jest wiele spotkań opłatkowych, które mają inny charakter. Warto je upowszechniać i pozostawać w radosnym, pełnym nadziei oczekiwaniu na przyjście Zbawiciela w tajemnicy Bożego Narodzenia.

Od marca 2014 r. obowiązuje nowa wersja IV przykazania kościelnego

Przeczytaj także: Nowa wersja IV przykazania kościelnego - powstrzymanie się od zabaw tylko w Wielkim Poście
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Rekolekcje Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie

2018-02-18 20:27

O. Stanisław Tomoń OSPPE

W dniach 16-18 lutego 2018 r. doroczne rekolekcje przeżywał na Jasnej Górze Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie. Myślą przewodnią skupienia wielkopostnego były słowa: „Pod natchnieniem Ducha Świętego”. Kazania rekolekcyjne głosił biskup pomocniczy diecezji sosnowieckiej Piotr Skucha.

Krzysztof Świertok

W rekolekcjach uczestniczyło ok. 250 osób - członkowie Zakonu wraz z rodzinami. Obecny był komandor Józef Dąbrowski, zwierzchnik Zwierzchnictwa Polskiego Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie.

Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego powstał w 1099 r. w Jerozolimie, aby troszczyć się o najświętsze miejsca chrześcijaństwa i nieść pomoc pielgrzymom.

Zobacz zdjęcia: Rekolekcje Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie

„Od wielu, wielu lat przyjeżdżamy do Matki Bożej, aby zaraz w pierwszy weekend po Środzie Popielcowej rozpocząć przygotowanie do tego najważniejszego wydarzenia, jakim jest Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. A ponieważ jesteśmy Zakonem Rycerskim Grobu Bożego, a więc tego miejsca, z którego Chrystus powstał z martwych, jesteśmy heroldami zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, więc te rekolekcje mają dla nas szczególne znaczenie - mówił komandor Józef Dąbrowski. – Miniony rok był bogaty w różne wydarzenia, bogaty przede wszystkim tym, że kierując się prośbą naszego Wielkiego Mistrza, rozpoczęliśmy w Polsce 4 października peregrynację relikwii bł. Bartolo Longo - jedynego beatyfikowanego członka naszego Zakonu. Bartolo Longo, który dla wielu osób jest postacią

nieznaną, mimo że wielu ludzi korzysta z Nowenny Pompejańskiej, że słyszeli coś o Pompejach, ale często nie wiedzą, że w Pompejach jest Sanktuarium Matki Bożej Królowej Różańca Świętego. A więc przy okazji peregrynacji, zarówno ikony bł. Bartolo Longo, jak i jego relikwii mamy okazję zapoznać wiernych z poszczególnych parafii z jego życiorysem, a jednocześnie możemy przedstawić informacje na temat naszego Zakonu, a przede wszystkim na temat tego, co się dzieje obecnie w Ziemi Świętej, z jakimi problemami spotykają się chrześcijanie tam żyjący. Apelujemy nie tylko o modlitwę, nie tylko o ‘wdowi grosz’, apelujemy o to, aby rozważyć w poszczególnych parafiach możliwość pielgrzymowania do Ziemi Świętej, aby nasi bracia chrześcijanie tam żyjący nie czuli się osamotnieni”.

„Początek Wielkiego Postu skłania nas do tego, aby podjąć jakieś postanowienie wielkopostne i nie tylko. Kiedy gromadzimy się na rekolekcjach jako Zakon Rycerki Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie. Biorę udział w rekolekcjach po raz trzeci, ponieważ od dwóch lat jestem kawalerem tego Zakonu Rycerskiego. Przygotowujemy się w tym roku do inwestytury, która będzie 15-16 czerwca w Katowicach - podkreśla ks. Mirosław Pstrągowski z par. św. Łukasza Ewangelisty w Bydgoszczy. - Rok 2018 jest dla nas rokiem ważnych rocznic: 50. rocznica odnowienia Zakonu przez Stolicę Apostolską, dokonane to było przez Piusa IX, 140. rocznica śmierci bł. Piusa IX, odnowiciela, reformatora naszego Zakonu, 130. rocznica oficjalnego ustanowienia klasy dam w naszym Zakonie, to dokonało się przez papieża Leona XIII w 1888 r., oraz 90. rocznica poświęcenia Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Królowej Palestyny. Sanktuarium mieści się w Izraelu, ale jest to świątynia poświęcona Matce Bożej Królowej Palestyny. Sanktuarium było poświęcone 21 marca 1928 r.”.

Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego sprowadził do Polski w roku 1163 Jaksa z Miechowa. Mężczyźni noszą białe płaszcze z czerwonym krzyżem, symbolizujące pięć ran Chrystusa. Kobiety maja białe płaszcze.

Doroczne rekolekcje rozpoczęły się modlitwą Apelu Jasnogórskiego w piątek 16 lutego. Modlitwie przewodniczył bp Piotr Skucha, mówił: „Maryjo, Królowo Polski, jestem przy Tobie, pamiętam. Maryjo, jest dzisiaj przed Tobą Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie, jego damy i kawalerowie, zebrani na dorocznych rekolekcjach. Maryjo, Ty jesteś pierwszą i najpilniejszą uczennicą Swojego Syna, pomóż nam, abyśmy zostali Twoimi naśladowcami”.

Rekolekcje zakończyły się w niedzielę 18 lutego Mszą św. koncelebrowaną w Kaplicy Matki Bożej. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił bp Piotr Skucha.

Bp Piotr Skucha pytał w homilii: „Jakie wnioski płyną z Bożego Słowa na ten czas Wielkiego Postu? Pokonywanie zła to dla człowieka wielki wysiłek, a zwycięstwo dokonuje się przez rzeźbienie duszy. Jest to wielka praca na swoją duchowością, ale powinniśmy pamiętać, że rzeźbiarzem duszy jest sam Jezus Chrystus. Przez zwycięstwo zdążamy do życia, którym jest zmartwychwstanie (…) Pan Bóg wszystko daje za darmo, wszystko jest Jego łaską, ale to wszystko uzależnia od nas, czy zechcemy przyjąć tak wielki dar, jakim jest chrzest, pokuta i Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Jezu, bądź moim przewodnikiem na Wielki Post i na całe życie”.

Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie liczy dziś ok. 32 tys. członków na świecie, głównie w krajach europejskich, ale również w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej oraz na Dalekim Wschodzie. W Polsce dam i kawalerów jest 299.

Pierwszym domem Bożogrobców w Europie był Miechów. Do Polski Bożogrobców sprowadził w 1163 r. Jaksa z Miechowa i osadził ich w swych dobrach. Miechowici, bo tak też byli nazywani, otrzymali liczne nadania od książąt, możnowładców, biskupów. Rozkwit Zakonu Bożogrobców miał miejsce w XV wieku, a miechowskie sanktuarium Bożego Grobu stało się jednym z najprężniejszych ośrodków zakonu. Bożogrobcy wprowadzili do Polski liturgię i nabożeństwa zaczerpnięte z tradycji jerozolimskiej, wcześniej w naszym kraju nieznane. Spopularyzowali m.in. budowę symbolicznego Bożego Grobu w Wielki Piątek. Organizowali uroczystości w Wielkim Tygodniu i w drugą niedzielę po Świętach Wielkanocnych. Oprócz działalności duszpasterskiej członkowie Zakonu zajmowali się szpitalnictwem, a w końcowym okresie istnienia również szkolnictwem. W wyniku działań zaborców w XVIII w. zakon uległ kasacji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem