Reklama

BETEL - Zakupy z sercem - Deribie Mekanene

Gdy rodzina pragnie dziecka

2016-12-01 11:10

Zdzisław Wójcik
Edycja przemyska 49/2016, str. 4-5

Zdzisław Wójcik

„Gdy rodzina bardzo pragnie dziecka... Czy naprotechnologia może być nadzieją?” – pod takim tytułem odbywała się na Zamku Kazimierzowskim w Przemyślu konferencja naukowa, w czasie której wiedzą i doświadczeniami dzielili się prelegenci z Lublina, Bielska-Białej i Przemyśla. Niezwykłym przeżyciem była możliwość wysłuchania świadectw rodzin, które cieszą się potomstwem dzięki tej metodzie

Jednym z najbardziej znanych lekarzy stosujących w leczeniu niepłodności NaProTECHNOLOGY jest dr Maciej Barczentewicz z Lublina. Tą tematyką zajmuje się od 9 lat. Wcześniej pracował w szpitalu jako ginekolog. Doktor przybliżył temat: „Problem obniżonej płodności małżeńskiej – diagnostyka i leczenie w oparciu o metody naprawczej medycyny prokreacji”.

Niepłodność a bezpłodność

Mówił m.in. o niepłodności, czyli niemożności zajścia w ciążę po roku regularnego współżycia bez stosowania antykoncepcji. – Nie należy mylić z bezpłodnością, kiedy występuje trwała niezdolność do zostania rodzicami – zaznaczył różnice pomiędzy naprotechnolgią, która ma rozpoznawać przyczynę niepłodności oraz ją leczyć, a in vitro. – Nazywanie leczeniem procedur pozaustrojowych czy inseminacji jest pewnym nadużyciem. Para, która się zgłasza do instruktora, a następnie do lekarza po zakończeniu leczenia, ma szansę na posiadanie dziecka i nadal pozostaje płodna. Naprotechnologia ma naprawiać to, co w organizmie funkcjonuje nieprawidłowo. Przyczyn może być wiele i każda wymaga innego leczenia – podkreślił.

Model Creigton to „autentyczny język zdrowia i płodności kobiety”, to narzędzie diagnostyczne w NaProTECHNOLOGY®. – In vitro nie usuwa przyczyny. Zostaje zastosowane ominięcie problemu – wyjaśnia. Dr Barczentewicz nie twierdził, że naprotechnologia jest w 100 procentach skuteczna. Podkreślił, że trudno jest porównywać jej efektywność z in vitro, ponieważ w zapłodnieniu pozaustrojowym za skuteczność uznaje się samo zajście w ciążę (niekoniecznie urodzenie dziecka). Powołał się tu na badania prof. Josepha Stanforda z USA, z których wynika, że efektywność w obu metodach oscyluje wokół 50 procent. – W in vitro konieczne może być kilka procedur. Tylko jakim kosztem? Mam na myśli przede wszystkim koszty zdrowotne, emocjonalne i etyczne – powiedział. Ustosunkował się również do opinii Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego, które naprotechnologii nie dało rekomendacji do leczenia niepłodności. Na kilku przykładach swoich pacjentów prezentował, że jest to metoda skuteczna także w przypadku m.in. endometriozy, niedrożności jajowodów czy przy męskim czynniku niepłodności.

Reklama

Dobra medycyna

Dr Daria Mikuła-Wesołowska z Bielska-Białej – dyrektor FertilityCare Centers of Poland – Ogólnopolskiego Centrum Troski o Płodność, lekarz, doradca rodzinny, absolwentka Wydziału Lekarskiego w Zabrzu, Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach i Podyplomowych Studiów z Bioetyki na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie, prowadzi Ośrodek Troski o Płodność „DAR NAPRO” jako konsultant medyczny i instruktor Modelu Creighton – wprowadziła słuchaczy w tematykę NaProTECHNOLOGY® (Natural Procreative Technology), czyli Wsparcia Naturalnej Prokreacji, nowej gałęzi medycyny w zakresie zdrowia reprodukcyjnego ukierunkowanej na dobrą diagnostykę i skuteczne leczenie, oraz Modelu Creighton jako narzędzia diagnostycznego NaProTECHNOLOGY®, który posługuje się prostą, wystandaryzowaną obserwacją biomarkerów płodności w cyklu miesiączkowym. Naprotechnologia korzysta z najnowszych osiągnięć ginekologii, chirurgii, endokrynologii – to jednym słowem dobra medycyna.

Doktor omówiła m.in. kartę obserwacji Modelu Creighton, podkreśliła konieczność współpracy instruktora, pacjenta, lekarza w diagnozowaniu i leczeniu, niejednokrotnie konieczność zmiany diety, leczenie farmakologiczne, laparoskopię czy interwencję chirurgiczną. Wsparcie naturalnego potencjału, indywidualne podejście do każdej kobiety/pary małżeńskiej, wzmacnianie świadomości wspólnej odpowiedzialności obojga rodziców to istotne elementy metody. Poinformowała uczestników konferencji o Ogólnopolskim Centrum Troski o Płodność, organizacji zrzeszającej instruktorów Modelu Creighton, które przyczynia się do upowszechniania wiedzy nt. płodności i naturalnej prokreacji oraz dynamicznego rozwoju NaProTECHNOLOGY w całej Polsce, zwiększenia dostępu do dobrej diagnostyki i skutecznego leczenia niepłodności oraz zaburzeń zdrowia kobiet od okresu dojrzewania aż po menopauzę. Zaprosiła też do zapoznania się ze stroną www.fccp.pl.

Naruszenie naturalnego ładu

Dr hab. Jakub Pawlikowski z Lublina przedstawił „Problemy etyczne w diagnozowaniu i leczeniu niepłodności”. Mówił m.in. o metodach wspomaganej prokreacji, ich zastosowaniu, głównych problemach etycznych, korzystaniu z gamet dawców, kwestii opiekuna prawnego, diagnostyce preimplantacyjnej, przechowywaniu zarodków nadliczbowych, problemie tzw. nadliczbowych embrionów, przekroczeniu naturalnych granic koncepcji.

Ks. dr Tomasz Picur z Przemyśla zaprezentował temat: „Naprotechnologia jako ocalenie naturalnego porządku płodności”. Mówił m.in. o naturalnym porządku prokreacji w perspektywie teologicznej, naruszeniu naturalnego ładu i jego skutkach, kluczowej różnicy między naprotechnologią a metodami naturalnego zapłodnienia. Kończąc, ks. Picur przytoczył z „Donum vitae” słowa: „Akt miłości małżeńskiej jest w nauczaniu Kościoła uważany za jedyne godne miejsce ludzkiego rodzicielstwa. Z tych samych racji, tak zwany prosty przypadek, to znaczy technika FIVET-u homologicznego, która będąc wolną od jakiegokolwiek kompromisu z praktyką niszczenia embrionów, czyli przerywania ciąży i z masturbacją, pozostaje jednak techniką moralnie niegodziwą, ponieważ pozbawia rodzicielstwo ludzkie tej godności, która jest mu właściwa i naturalna. (...) Kościół jest przeciwny, z moralnego punktu widzenia, sztucznemu zapłodnieniu homologicznemu w probówce. Jest ono bowiem samo w sobie niegodziwe i sprzeczne z godnością rodzicielstwa oraz jednością małżeńską, nawet wówczas, gdyby zrobiło się wszystko dla uniknięcia śmierci embrionu ludzkiego”.

Świadectwa rodzin, które cieszą się potomstwem dzięki naprotechnologii, bardzo poruszyły licznie zgromadzonych słuchaczy, którzy reprezentowali różne środowiska – lekarskie, studenckie, młodzieżowe. Obecni byli także przemyscy biskupi, księża, siostry zakonne, władze wojewódzkie i samorządowe. Spotkanie zorganizowały: Rycerskie i Szpitalne Bractwo św. Łazarza z Jerozolimy – Stowarzyszenie Katolickie, Wojewódzki Szpital im. św. Ojca Pio, Wydział Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej w Przemyślu oraz Przemyskie Centrum Kultury i Nauki ZAMEK w Przemyślu.

* * *

Twórcą NaProTECHNOLOGY® jest prof. dr n. med. Thomas W. Hilgers, ginekolog położnik, zafascynowany przesłaniem encykliki „Humanae vitae” papieża Pawła VI, rozwija ją od ponad 30 lat. NaProTECHNOLOGY® stanowi dziś katolicką odpowiedź na główny nurt praktyk, procedur i paradygmatów współczesnej medycyny reprodukcyjnej. Początki prac w zakresie Creighton Model FertilityCare System IM to lata 70. XX wieku na Uniwersytecie Medycznym Creightona w Omaha (Nebraska, USA). W 1985 r. Hilgers założył Instytut Papieża Pawła VI w Omaha. Od 1985 r. jest członkiem Papieskiej Akademii Życia, zaproszony do niej przez Jana Pawła II.

* * *

Świadectwo

Ostatnie zdanie należy zawsze do Pana Boga. Nasza droga do rodzicielstwa nie była prosta, normalna. Najpierw doświadczenie straty dwójki dzieci jeszcze w okresie prenatalnym, potem diagnoza stawiająca pod znakiem zapytania perspektywę rodzicielstwa. A jednak to Bóg ma ostatnie słowo. Nie bez trudności i poświęcenia, ale jednak – rodzi się nasze upragnione, wymodlone dziecko – Julia Dominika.

Chcemy mieć więcej dzieci. Czas płynie, rok za rokiem, a to nasze maleństwo upragnione nie śpieszy się na ten świat. Powierzamy się modlitwie naszej wspólnoty Domowego Kościoła, rodziny, znajomych. W 2014 r. jedziemy na rekolekcje formacyjne, gdzie dzielimy się naszym pragnieniem i troską. Chcemy dać coś od siebie, więc podejmujemy wspólnie z mężem Duchową Adopcję Dziecka Poczętego – jest sierpień. Pan Bóg nie zostawia nas samych, troszczy się o wszystko i podsuwa nam naprotechnologię. Spotkania z instruktorem Modelu Creighton, potem wizyty u lekarza naprotechnologa.

Maj 2015 r. to ostatni miesiąc naszej Duchowej Adopcji – 3 maja już wiem, że noszę w sobie nowe życie! To życie od początku było zagrożone i niepewne. Pan Bóg próbował moją wiarę i zaufanie. Zosia rodzi się 7 listopada. Lekarz naprotechnolog przyznał, że nie wie, „co zadziałało”. Ja wiem, gdy patrzę w oczy Zosiulki, gdy widzę jej uśmiech, to ogarnia mnie nieraz wielkie wzruszenie. Zdaje mi się, że patrzę w oczy samego Boga i widzę samą Miłość – Jego miłość do mnie, do nas, do człowieka. Jak to dobrze, że ostatnie zdanie i słowo jest Jego. Dziękując Panu Bogu za dar życia dzieci, ludziom za modlitwę i wsparcie

Iwona z mężem Michałem i dziećmi

Tagi:
konferencja naprotechnologia

Czy Kościół w Polsce się „zieleni”?

2018-06-22 19:47

caritas.pl, nak / Warszawa (KAI)

Czym różni się chrześcijańska „ekologia integralna” od tego, co proponuje świecki ruch ekologiczny? Czy Kościół w Polsce się „zieleni”? – na te i inne pytania odpowiadano podczas zorganizowanej konferencji zorganizowanej dziś przez Caritas Polska i Globalny Ruch Katolików na Rzecz Środowiska. To element przygotowań Kościoła do światowego szczytu klimatycznego ONZ, który odbędzie się w grudniu w Katowicach.

Graziako

W programie wydarzenia znalazły się prelekcje i debaty na temat nauczania Franciszka nt. ekologii integralnej, chrześcijańskiego ruchu ekologicznego, wyzwań ekologicznych dla Polski i świata w 2018 r., a także przygotowań Kościoła w Polsce przed ONZ-owskim szczytem.

– Nasz dom się rozpada, a niszczymy go my, ludzie. Ofiarami tego kryzysu są najubożsi mieszkańcy naszej planety – powiedział gość specjalny, o. prof. Joshtrom Isaac Kureethadam, jeden z najbliższych współpracowników papieża Franciszka ds. ekologii, zwany watykańskim „ministrem środowiska”

Jednym z prelegentów był o. prof. Zdzisław Kijas, autor „Brewiarza ekologa”, współzałożyciel Ruchu Ekologicznego Św. Franciszka z Asyżu. – Każdy człowiek musi zaakceptować swoją godność – i godność wszystkiego, co nas otacza. Nasza wizja życia powinna być całościowa – powiedział duchowny.

Wskazywano, że zaangażowanie papieża Franciszka i Stolicy Apostolskiej w międzynarodowe negocjacje w sprawie polityki klimatycznej stawia przed Kościołem w Polsce poważne wyzwania. W tym roku będzie on współgospodarzem wydarzenia o globalnej skali i znaczeniu.

– Prowadzimy przygotowania zarówno w sferze intelektualnej jak i duchowej – zaznaczył ks. Witold Kania, przedstawiciel Archidiecezji Katowickiej. – Przygotowujemy się do szczytu poprzez m.in. współpracę z ośrodkami akademickimi zajmującymi się tematem ochrony środowiska czy opracowując specjalne katechezy inspirowane encykliką Franciszka „Laudato Si“, której głównym tematem jest właśnie jej ochrona ,- dodał ks. Kania.

Światowy Szczyt Klimatyczny ONZ odbędzie się w dn. 3-14 grudnia 2018 r. Ostatni taki szczyt w Polsce odbył się w 2008 r. w Poznaniu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Nowi proboszczowie w archidiecezji

Artur Stelmasiak
Edycja warszawska 27/2011

Ośmiu proboszczów od 1 lipca obejmuje urząd w swych nowych parafiach. Wcześniej kapłani złożyli uroczyste wyznanie wiary w obecności kard. Kazimierza Nycza

Obejmując powierzony mi urząd, chcę z całym oddaniem, pod władzą arcybiskupa warszawskiego, troszczyć się o powierzoną mi wspólnotę wiernych i bez oglądania się na względy ludzkie spełniać będę swoje obowiązki. Tak mi dopomóż Bóg” - te słowa wypowiedział każdy z ośmiu nowych proboszczów mianowanych przez kard. Kazimierza Nycza. Oprócz tekstu Credo księża zaświadczyli, że wierzą mocno we wszystko, co jest zawarte w Słowie Bożym pisanym lub przekazywanym, a co przez Kościół jest do wierzenia podawane.
Wcześniej, przed otrzymaniem dekretu, każdy z proboszczów, odbył indywidualną rozmowę z kardynałem i dopiero po wspólnej modlitwie oraz przysiędze, złożył podpisane przez siebie wyznanie wiary i wierności Kościołowi na ręce ordynariusza. - To wielki zaszczyt, ale także odpowiedzialność i zobowiązanie - mówi tuż po uroczystości ks. Jacek Brociek, nowy proboszcz parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Czersku. - Na pomysły i inicjatywy duszpasterskie przyjdzie jeszcze czas. Najpierw muszę poznać swoją parafię oraz wiernych. To początek mojej nowej i odpowiedzialnej drogi - dodaje ks. Krzysztof Stosur, proboszcz parafii Miłosierdzia Bożego i św. Faustyny w Warszawie.
Dla większości z nowo mianowanych proboszczów jest to pierwsza parafia w ich kapłańskim życiu. Od tej pory będą kierować duszpasterstwem, posługą sakramentalną oraz odpowiadać za finanse, budynki i minie parafialne. - Powierzam wam pełną odpowiedzialność za parafię. Jesteście do tego dobrze przygotowani, bo macie za sobą już długie doświadczenie duszpasterskie - podkreślił metropolita warszawski.
Jednym z najbardziej eksponowanych miejsc w archidiecezji warszawskiej jest zapewne parafia pw. Opatrzności Bożej w Wilanowie. Jej nowy proboszcz oprócz zwykłych obowiązków duszpasterskich staje się jednocześnie kustoszem ogólnonarodowego sanktuarium. - Byłem mocno zaskoczony tą decyzją - mówi ks. Paweł Gwiazda, proboszcz Świątyni Opatrzności Bożej. - Osobiście na to bym się nigdy nie odważył, ale ufam, że ksiądz kardynał wie, co robi, a nad tą decyzją czuwa również Opatrzność Boża - mówi ks. Gwiazda. Zdaje on sobie bowiem sprawę, że wilanowska parafia jest wspólnotą, która dopiero się tworzy. Obecnie na jej terenie mieszak ok. 10 tys. osób, a w przyszłości będzie ich ponad 30 tys. - Moim zadaniem będzie więc duszpasterstwo parafialne, ale także troska o opiekę nad pielgrzymami, którzy przyjeżdżają w to miejsce z całej Polski - dodaje proboszcz.
Zmiany personalne na stanowiskach proboszczów podyktowane są względami duszpasterskimi. Często jest to związane z odejściem poprzedniego proboszcza na emeryturę. Kard. Nycz zwracając się do księży, podkreślił, że każda zmiana na urzędzie proboszcza ma służyć zachowaniu ciągłości pracy duszpasterskiej i prowadzeniu ludzi do zbawienia.
Metropolita warszawski zwrócił tez szczególną uwagę na aktywizację laikatu oraz potrzebę powoływania rad parafialnych. - Świeccy na wielu sprawach ekonomicznych i gospodarczych znają się o wiele lepiej niż księża - zauważył kardynał.

Nominacje

Ks. Jacek Brociek, dotychczasowy rezydent parafii św. Tomasza Apostoła w Warszawie w dekanacie ursynowskim i kapelan w Instytucie Hematologii i Transfuzjologii, mianowany proboszczem parafii Przemienienia Pańskiego w Czersku w dekanacie czerskim
Ks. Włodzimierz Czerwiński, mianowany proboszczem parafii Świętej Trójcy w Warszawie, w dekanacie świętokrzyskim
Ks. Marek Małkiewicz, dotychczasowy wikariusz parafii św. Ignacego Loyoli w Warszawie w dekanacie bielańskim, mianowany proboszczem parafii Wniebowzięcia NMP w Michałowicach-Opaczy w dekanacie raszyńskim
Ks. Tadeusz Polak, dotychczasowy proboszcz parafii Miłosierdzia Bożego i św. Faustyny w Warszawie w dekanacie muranowskim, mianowany proboszczem parafii św. Franciszka z Asyżu w Prażmowie w dekanacie tarczyńskim
Ks. Janusz Starosta, dotychczasowy wikariusz parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie w dekanacie ursynowskim, mianowany proboszczem parafii Przemienienia Pańskiego w Grodzisku Mazowieckim w dekanacie grodziskim
Ks. Krzysztof Stosur, dotychczasowy wikariusz parafii św. Józefa Oblubieńca NMP w Warszawie w dekanacie ursuskim, mianowany proboszczem parafii Miłosierdzia Bożego i św. Faustyny w dekanacie muranowskim
Ks. Mariusz Zapolski, dotychczasowy wikariusz parafii św. Ojca Pio w Warszawie w dekanacie ursynowskim, mianowany proboszczem parafii Narodzenia NMP w Pieczyskach w dekanacie czerskim

Zmiany ogólnodiecezjalne

Ks. Jacek Siekierski, mianowany rektorem kościoła rektorskiego Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w „Res Sacra Miser”, przy zachowaniu urzędu rektora kościoła akademickiego św. Anny
Ks. Pedro José Guzmán Ardila, dotychczasowy wikariusz parafii św. Augustyna w Warszawie w dekanacie muranowskim, mianowany wychowawcą w seminarium Redemptoris Mater
Ks. Dominik Koperski, dotychczasowy duszpasterz w Kościele akademickim św. Anny w Warszawie, mianowany dyrektorem Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej Warszawskiej
Ks. Mirosław Kreczmański, mianowany dyrektorem biblioteki seminaryjnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie
Ks. Marek Makowski, mianowany obrońcą węzła małżeńskiego w Sądzie Metropolitalnym Warszawskim
Ks. Dariusz Szyszka, dotychczasowy wikariusz parafii św. Jana Chrzciciela w Warszawie w dekanacie staromiejskim i duszpasterz w kościele akademickim św. Anny w Warszawie w tym dekanacie, mianowany wychowawcą w seminarium Redemptoris Mater
Ks. Paweł Witkowski, mianowany moderatorem diecezjalnym Ruchu Światło-Życie w Archidiecezji Warszawskiej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Po mistrzostwach pozostaną złe wspomnienia

2018-06-25 15:00

Ślepy los albo inaczej mówiąc przypadek sprawił, że w ostatnim czasie tematem naszych - Polaków - rozmów stał się Senegal, Kolumbia i Japonia. Owszem o Japonii mówiliśmy pewnie wcześniej od czasu do czasu. Tęskniliśmy choćby za ich poziomem rozwoju, szczególnie technologicznego.

Robert Lewandowski/Facebook

Byli nawet tacy politycy, którzy obiecywali nam, że staniemy się drugą Japonią, ale niewielu w to wierzyło, a na pewno możemy powiedzieć, że nic z tego nie wyszło.

Kolumbię i Kolumbijczyków przeciętny Polak utożsamiał i prawdopodobnie nadal utożsamia z kolumbijskimi kartelami narkotykowymi, a najbardziej znanym Kolumbijczykiem pozostaje Pablo Escobar, bo premiowany w 1982 r. Noblem z literatury Gabriel José de la Concordia García Márquez ma na bank mniejszą rozpoznawalność nad Wisłą.

Senegal z kolei – chyba się nie mylę - nie interesował nas absolutnie nigdy. Przeciętny Polak, w tym ja, nie miał żadnego powodu aby o Senegalu myśleć i mówić, chyba, że przy okazji skojarzeń z rajdem Paryż - Dakar. Mówiąc nieco brutalnie. Do tej pory Senegal był dla większości z nas zupełną egzotyką. Teraz mamy okazję i powód aby o Senegalu, Kolumbii i Japonii mówić częściej, bo drużyny z tych państw były – Japonia jeszcze będzie - rywalami naszej reprezentacji w grupie na piłkarskich mistrzostwa świata w Rosji. Połączyła nas piłka. Zrealizowało się hasło pod którym od jakiegoś czasu występuje Polski Związek Piłki Nożnej.

Zacząłem pisać ten tekst jeszcze przed meczem z Kolumbią. Dla wszystkich było już jasne, że Senegal nie zapisze się w pamięci Polaków tak samo jak równie egzotyczne w swoim czasie Haiti z którymi na Mundialu w NRF w 1974 r. wygraliśmy 7:0 czy choćby Peru, które nasza reprezentacji pokonała osiem lat później także wysoko. Z Senegalem po 2018 r. związane będą złe wspomnienia, bo przegraliśmy i to z jedną ze słabszych drużyn turnieju. Przegraliśmy także z Kolumbią. Na pewno jest to drużyna lepsza od pierwszego przeciwnika, ale na to, że zdobędzie mistrzostwo świata bałbym się postawić nawet małe pieniądze. Po laniu, które spuścili nam Rodriguez, Falcao, Cuadrado i spółka dla wielu kibiców sama myśl o Kolumbii na długo będzie się wiązała z bolesnymi wspomnieniami. Został jeszcze mecz z Japonią, ale nie spodziewałbym się, że w spadku po nim zostanie w naszych głowach przekonanie, że może Japończycy mają wspaniała technologię, ale w piłkę potrafią kopać lepiej nasi nad Wisłą.

Chcę docenić, że po meczu z Kolumbią i trener i zawodnicy mówili szczerze. Nawet nie to, że Kolumbia była lepsza – bo była, ale że my nie tyle, że nie trafiliśmy z formą, ale, że po prostu piłkarsko jesteśmy o wiele, wiele słabsi. Tego się nie dało ukryć. To po prostu było widać, słuchać i czuć. Mam tylko jedną pretensję i to wielką. Po co było tak bardzo podgrzewać atmosferę, pompować balon nadziei, roztaczać wizję sukcesu, prężyć muskuły skoro kto jak kto, ale oni na pewno wiedzieli o tym wcześniej? Czy nie uczciwiej byłoby od czasu do czasu studzić co bardziej rozpalone głowy. Może byłyby straty w audience, ale i rozczarowanie mniejsze. Naród byłby zdrowszy. Rozumiem też, że większe zainteresowanie ludu było atutem przy podpisywaniu kontraktu reklamowego. Szkopuł w tym, że w istocie jego płatnikami tych kontraktów były miliony Kowalskich i Nowaków, którzy przez długie miesiące dali się robić, bo świadomie byli robieni w konia. „Wydaliśmy” tę kasę, bo mieliśmy nadzieję. Mieliśmy nadzieję, bo siłą nam wmówiono, że powinniśmy ją mieć. Krótko: Orżnięto nas na grube miliony.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem