Reklama

U Matki Miłosierdzia w Ostrej Bramie

2016-08-11 10:02

Romana Trojniarz
Edycja przemyska 33/2016, str. 4-5

Roman Trojniarz
Przemyska grupa przed Ostrą Bramą

Któż z nas nie zna słów z Inwokacji do „Pana Tadeusza”? Któż nie zna historii o cudownym uzdrowieniu Adama Mickiewicza przez Maryję? Któż nie pragnie stanąć na tym świętym miejscu? Wilno jest szczególnym miejscem dla polskich pielgrzymów. W Roku Miłosierdzia nie sposób nie odwiedzić Matki Miłosierdzia w Ostrej Bramie

W Kościele obchodzimy Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia. Wilno jest szczególnym miastem, gdzie czczone jest miłosierdzie Boże, dlatego 54-osobowa grupa pielgrzymów z różnych stron archidiecezji przemyskiej i Polski wyruszyła autokarem do Wilna. Głównym celem było przekroczenie Bramy Miłosierdzia i zyskanie odpustu jubileuszowego. Skorzystanie z tego zdroju Bożego przebaczenia.

Pełna treść tego i pozostałych artykułów z NIEDZIELI 33/2016 w wersji drukowanej tygodnika lub w e-wydaniu.

Tagi:
Matka Boża Wilno

Upamiętnienie Lecha Kaczyńskiego na Litwie z inicjatywy AWPL-ZChR

2018-01-17 18:33

l24.lt

Postać byłego Prezydenta RP, śp. Lecha Kaczyńskiego z inicjatywy Akcji Wyborczej Polaków na Litwie – Związku Chrześcijańskich Rodzin (AWPL-ZChR) będzie godnie upamiętniona.

www.prezydent.pl

15 stycznia frakcje AWPL-ZChR w rejonie wileńskim i mieście Wilnie zarejestrowały projekty uchwał o nadaniu imienia Lecha Kaczyńskiego szerokiemu i pięknemu placowi przy dworze Houwaltów w podwileńskiej Mejszagole oraz ulicy-skwerowi w centrum miasta Wilna, znajdującej się przy Alei Giedymina.

W Mejszagole, podczas swej pierwszej wizyty na Litwie, prezydent Lech Kaczyński wraz z prezydentem Valdasem Adamkusem odwiedzili legendarnego patriarchę Wileńszczyzny – ks. prałata Józefa Obrembskiego w przeddzień jego Jubileuszu 100-lecia Urodzin.

Maria Rekść, mer samorządu rejonu wileńskiego poinformowała, że oprócz nadania placowi imienia Lecha Kaczyńskiego samorząd umieści także przy Muzeum ks. Prałata Józefa Obrembskiego tablicę upamiętniającą wizytę prezydentów Lecha Kaczyńskiego i Valdasa Adamkusa.

W ramach zbliżających się obchodów 100-lecia odzyskania niepodległości Polski i Litwy i w celu zacieśnienia bliskich relacji między dwoma sąsiednimi państwami, frakcja AWPL-ZChR miasta Wilna przedstawiła dziś do Rady Samorządu projekt w sprawie decyzji nadania ulicy-skwerowi obok Alei Giedymina imienia Lecha Kaczyńskiego.

Prezydent Lech Aleksander Kaczyński (1949 – 2010), wielki przyjaciel Litwy, polski polityk i prawnik, działacz opozycji w antykomunistycznej, prezydent Warszawy, Prezes Najwyższej Izby Kontroli, minister sprawiedliwości, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Gdańskiego i Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2005-2010.

Prezydent RP Lech Kaczyński, wspólnie z prezydentem RL Valdasem Adamkusem byli promotorami partnerskich stosunków między Polską i Litwą, dążyli do odzyskania suwerenności, wspólnie wzmacniali regionalne dowództwo państw, zachęcali do wzajemnego zrozumienia między Litwinami i Polakami. Prezydent Lech Kaczyński był wielkim przyjacielem Litwy i miłośnikiem Wileńszczyzny.

Były przywódca Polski 16 razy był z wizytą na Litwie (w latach 2006-2010), za każdym razem odwiedzając Wileńszczyznę.

Decyzje o upamiętnieniu Lecha Kaczyńskiego na Posiedzeniu Rad Samorządowych mają być przyjęte – w rejonie wileńskim 26 stycznia, w mieście Wilnie na posiedzeniu Rady 7 lutego.

Frakcja AWPL-ZChR "Blok Waldemara Tomaszewskiego" w rejonie wileńskim jednoczy 21 radnych w 31 osobowej Radzie Samorządu, w mieście Wilnie – 10 radnych w 51 osobowej Radzie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zmarł ponad 100-letni żebrak - dobroczyńca kościołów

2018-02-15 18:32

kg (KAI/dveri) / Sofia

W wieku ponad 103 lat zmarł 13 lutego w Sofii Dobri Dobrew – żebrzący dobroczyńca szeregu świątyń w Bułgarii. Żył bardzo skromnie i dużą część swego długiego życia spędził przed wejściem do narodowego soboru bułgarskiego św. Aleksandra Newskiego w stolicy i tam zasłynął z tego, że wszystkie pieniądze, jakie w tym czasie zebrał, przekazywał na potrzeby zarówno tej świątyni, jak i innych cerkwi i klasztorów, a także innych ubogich.

wikipedia.eu
Dobri Dobrew

Dobrew, którego ze względu na podeszły wiek i długą siwą brodę, ludzie nazywali „Diado”, czyli „Dziadunio”, urodził się w niewielkiej podsofijskiej wiosce Bajłowo, z którą był związany do końca życia, nawet wtedy, gdy dojeżdżał do stolicy. Jego ojciec zginął na froncie w czasie I wojny światowej i wychowywała go matka. On sam założył później rodzinę i miał czworo dzieci, z których przeżyło dwoje. W czasie nalotów na Sofię w latach II wojny światowej jeden z pocisków wybuchł koło niego, powodując w nim niemal całkowitą utratę słuchu. Później częściowo go odzyskał, ale pozostał pod tym względem w dużym stopniu niepełnosprawny. Gdy owdowiał i został sam, zaczął żebrać u wejścia do największego soboru bułgarskiego, a czasami także przed innymi stołecznymi cerkwiami.

Wszystkie uzyskane w ten sposób pieniądze przeznaczał na potrzeby cerkwi, m.in. wspomnianej katedry św. Aleksandra Newskiego, ale również cerkwi św. Cyryla i Metodego w swej wiosce rodzinnej i szeregu innych świątyń. Dość szybko ten jego niecodzienny sposób bycia stał się znany nie tylko w stolicy, ale w całym kraju, a nawet poza jego granicami, co zyskało mu wielką popularność i sympatię. Ludzie nie tylko dawali mu pieniądze, ale często prosili o błogosławieństwo i modlitwę.

Łącznie zebrał i podarował ponad 80 tys. lewów (ok. 40 tys. euro): wspomnianej cerkwi w Bajłowie, klasztorowi w Elesznici koło Sofii, świątyni w Kałoferze i innym. W 2009 Dobrew ofiarował soborowi św. Aleksandra Newskiego 35 tys. lewów i jest to największa darowizna, jaką kiedykolwiek obiekt ten otrzymał od osoby prywatnej.

Mieszkał na terenie cerkwi św. Cyryla i Metodego w Bajłowie, skąd codziennie dojeżdżał 20 km do stolicy. Jego postać, popularna także w sieciach społecznościowych, została uwieczniona na graffiti na murze jednego z 10-piętrowych domów sofijskich.

Nieoczekiwana sława, jaką zyskał w całym kraju, bardzo mu ciążyła, prowadził bowiem surowy, wręcz ascetyczny tryb życia i unikał rozgłosu. W 2013 stołeczna agencja prasowa Sofia News Agency przyznała mu nagrodę Człowieka Roku, uzasadniając to następująco: „Jest jeszcze miejsce na miłosierdzie i dobre dzieła”. Bezinteresowna i altruistyczna postawa „Diado” Dobrego była szczególnie znamienna w kraju, w którym korupcja jest zjawiskiem powszechnym i ma głębokie korzenie.

Zmarł w klasztorze w podstołecznych Kremikowcach, skąd jego zwłoki przewieziono do Bajłowa i tam w miejscowej cerkwi zostały wystawione do oddania mu ostatniego hołdu; tam też odbędzie się dzisiaj jego pogrzeb. Wiele osób, które znały Dobrego „Diado”, uważają, że powinien on zostać kanonizowany.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Msza żałobna w seminarium za ks. prof. Jana Kowalskiego

2018-02-17 20:36

Kl. Michał Pierzchała, rok V

W dniu 16 lutego br. w kościele seminaryjnym pw. Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana w Częstochowie została odprawiona Eucharystia w intencji zmarłego ks. inf. prof. dr. hab. Jana Kowalskiego. Żałobnej Mszy św. przewodniczył bp dr Andrzej Przybylski.

Kl. Piotr Fedoryszak

W czasie homilii Ksiądz Biskup zaznaczył, że stajemy przed Bogiem przede wszystkim z ogromną wdzięcznością za dar życia i posługi śp. księdza Jana, który zawsze szczególną troską otaczał wspólnotę kandydatów do kapłaństwa. Jego Ekscelencja zwrócił uwagę uczestników liturgii żałobnej na fakt, iż z pewnością zmarły ksiądz Jan tak bardzo troszczył się o kleryków, ponieważ wiedział, że tak dużo zależy w Kościele od kapłanów. Kaznodzieja wskazał na śp. księdza profesora jako na przykład kapłana, który najpierw troszczył się o Kościół, o sprawy Boże, o drugiego człowieka, a dopiero na końcu o samego siebie.

Zobacz zdjęcia: Eksporta śp. ks. prof. Jana Kowalskiego
Zmarły Ks. inf. prof. Jan Kowalski pełnił liczne funkcje w Wyższym Częstochowskim Seminarium Duchownym. Był między innymi wykładowcą teologii moralnej, ojcem duchownym (1962-63), wicerektorem i prefektem studiów (1974-78) oraz rektorem naszego Wyższego Seminarium Duchownego (1978). Dobrodziej naszego Kościoła partykularnego odznaczał się autentycznym zaangażowaniem w kształcenie młodych pokoleń kapłanów

w braterskim wsparciu udzielanym wspólnocie alumnów w wymiarze intelektualnym, duchowym. Nie sposób zapomnieć o ogromie dóbr materialnych, szczególnie przeznaczonych na sprawowanie kultu Bożego, naukę czy codzienne funkcjonowanie, które otrzymaliśmy dzięki otwartości serca śp. ks. prof. Jana. Stąd wyrażając naszą wdzięczność jako wspólnota księży przełożonych i profesorów oraz kleryków, otoczyliśmy śp. księdza Jana modlitwą Liturgii Godzin oraz koronką do Bożego Miłosierdzia.

Zobacz zdjęcia: Msza żałobna katedrze

Ufamy, że dobry i miłosierny Pan przyjmie drogiego naszym sercom śp. ks. inf. prof. Jana Kowalskiego do swojej chwały. Wierzymy, że Bóg przebaczy mu grzechy popełnione wskutek ludzkiej ułomności i zakryje wszelką niedoskonałość swoją miłością.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem