Reklama

Pielgrzymka do Ojca Pio

Czy Filipiny rozbudzą nadzieję Azji?

2016-01-20 09:03

Ks. Marek Łuczak
Niedziela Ogólnopolska 4/2016, str. 18-19


Zadaniem Kongresów Eucharystycznych jest pogłębianie wiary w rzeczywistą obecność Chrystusa w znakach chleba i wina. Tegoroczne, styczniowe spotkanie katolików na Filipinach stawia sobie dodatkowy cel, którym jest wzmocnienie nadziei

Jak podaje Radio Watykańskie, arcybiskup Cebu na Filipinach Jose Palma zapewnia, że wszystko jest tam już gotowe na rozpoczęcie 51. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego. Odbędzie się on w dniach 24-31 stycznia 2016 r. Do udziału zapisało się już kilkanaście tysięcy delegatów z kilkudziesięciu krajów. Hasłem kongresu są słowa św. Pawła z Listu do Kolosan: „Chrystus pośród was – nadzieja chwały”. Według ordynariusza Cebu, będzie to dla katolików okazja do „ożywienia nadziei w tych, którzy ją tracą”.

– Mamy nadzieję, że Kongres Eucharystyczny będzie ubogaceniem Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia – powiedział na konferencji prasowej arcybiskup Manili kard. Luis Antonio Tagle. – Dzisiaj mamy rozpaczliwą potrzebę humanizmu, który wymaga daru miłości i przebaczenia. Metropolita stolicy Filipin podkreślił, że z tego względu kongres wychodzi poza granice Kościoła katolickiego. Organizatorzy pragną, by to spotkanie uświadomiło wiernym ich odpowiedzialność za życie społeczne, ochronę środowiska i zaangażowanie na rzecz biednych, a także, by odnowiło wiarę ludzi młodych, którzy są bogactwem Azji.

Kilkanaście tysięcy uczestników

O doniosłości wydarzenia świadczy postawa abp. Jose Palmy, który w 2013 r. zrezygnował z ubiegania się o stanowisko przewodniczącego Episkopatu Filipin na drugą kadencję. Swą decyzję hierarcha uzasadnił chęcią skoncentrowania się na pracy duszpasterskiej w swojej diecezji, ale też pragnieniem lepszego przygotowania kongresu. W specjalnym słowie skierowanym z racji tego wydarzenia wyraził radość z decyzji Benedykta XVI, że obecny Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny będzie miał miejsce właśnie na Filipinach. – Naszej radości nie zmącił nawet fakt, że Cebu, które zostało wybrane na miejsce spotkań, znajduje się w regionie dotkniętym niedawno wielkim trzęsieniem ziemi oraz tajfunem. Mimo że próbujemy postawić nasz kraj na nogi i nie jesteśmy bogaci, na pewno chcemy podzielić się tym, co mamy w obfitości: naszą niewzruszoną wiarą w to, że Chrystus obecny w nas jest nadzieją przyszłej chwały.

Reklama

Organizatorzy mówią aż o 15 tys. uczestników kongresu. Sala plenarna ma pomieścić taką właśnie liczbę liderów religijnych z całego świata.

– Dziękuję Bogu, że dał mi łaskę być świadkiem budowy tak okazałego obiektu – mówił podczas poświęcenia pawilonu w 2015 r.emerytowany kardynał Ricardo Vidal. Hierarcha podzielił się swoimi wspomnieniami z czasów, kiedy podczas poprzedniego Kongresu Eucharystycznego na Filipinach jako mały chłopiec przyjmował I Komunię św. Uczestnicy kongresu byli wówczas w kilku pomieszczeniach, a w tym roku pod jednym dachem zmieszczą się zarówno delegaci lokalnego Kościoła, jak i pozostali, pochodzący z całego świata.

Krzyż Magellana

Kongres jest międzynarodowym spotkaniem ludzi mających na celu uświadomienie sobie centralnego miejsca Eucharystii w życiu i misji Kościoła katolickiego. W dokumentach kościelnych możemy znaleźć próbę zdefiniowania kongresu jako czasu poświęconego na modlitwę i refleksję, tak aby Kościół lokalny mógł zainspirować Kościół powszechny do pogłębienia swej wiary w realną obecność Chrystusa pod postaciami chleba i wina.

Dlaczego Cebu zostało wybrane na miejsce refleksji i modlitwy?

W 1521 r. miasto to odkrył portugalski żeglarz Ferdynand Magellan. Przyjęty przez rodzinę królewską podarował jej na pamiątkę nawrócenia figurę Dzieciątka Jezus. Miejsce przyjęcia chrztu przez pierwszych nawróconych Filipińczyków stanowi dziś sanktuarium, będące jednym z ważniejszych miejsc kultu nie tylko na Filipinach, ale także w całej Azji. Międzynarodowy komitet przygotowujący kongres każdego roku wybiera jakiś symbol, który będzie ucieleśnieniem oraz reprezentantem ducha miejsca, gdzie wydarzenie obecnie jest organizowane. Na Filipinach symbolem tym będzie krzyż Magellana, który przypomina o chrystianizacji tego państwa. Sanktuarium, w którym umieszczony jest ów krzyż, symbolizuje Kościół – Mistyczne Ciało Chrystusa.

Organizatorzy kongresu zamierzają poświęcić wiele uwagi osobom niepełnosprawnym fizycznie i psychicznie oraz ubogim. W przeddzień kongresu, 23 stycznia br., w specjalnie do tego przygotowanych pomieszczeniach zamierzają nakarmić potrzebujących mieszkańców okolicznych dzielnic biedy.

– Chcemy w ten sposób niejako powtórzyć ewangeliczną scenę rozmnożenia chleba – mówią. – Pragniemy też dzięki tej idei wpisać się w postulaty papieża Franciszka, który zachęca katolików na całym świecie do wyjątkowej wrażliwości na potrzeby biednych.

Promieniowanie wiary

Jak podaje KAI, na kontynencie azjatyckim Kościół katolicki w dalszym ciągu traktowany jest jak „obce ciało” i import z Zachodu. Opinię taką wypowiedział 27 października 2015 r. w Watykanie abp Piero Marini – przewodniczący Papieskiego Komitetu ds. Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych. Zwrócił on uwagę, że dlatego wielu Azjatów nie zna nauczania Jezusa. Kongres Eucharystyczny w Cebu może być znakiem solidarności i misji dla takich krajów, jak Chiny, Indie czy Wietnam – uważa abp Marini.

Filipiny – nie licząc niewielkiego Timoru Wschodniego – są jedynym krajem azjatyckim, w którym większość ludności, bo aż ponad 80 proc., stanowią katolicy. Styczniowy Kongres Eucharystyczny w Cebu upamiętni także rozpoczęcie ewangelizacji tego regionu przed 500 laty.

Podczas prezentacji kongresu w Watykanie abp Jose Palma wyraził nadzieję, że z tej okazji do jego archidiecezji przybędą tysiące katolików – nie tylko z Filipin, ale także z innych regionów świata. Podkreślił, że kongres będzie „przesłaniem nadziei dla całej Azji”.

Według informacji abp. Palmy, do Cebu przybędzie ok. 20 kardynałów i 50 biskupów z innych krajów. Pawilon, w którym sprawowana będzie Eucharystia, w którym będą mieć miejsce wszystkie wydarzenia kongresowe, pomieści 14 tys. osób.

Kongresy Eucharystyczne odbywają się od końca XIX wieku na przemian na płaszczyźnie krajowej i międzynarodowej. Ich celem jest pogłębienie zrozumienia znaczenia Eucharystii w życiu Kościoła i ukazanie, że Jezus Chrystus jest centrum życia Kościoła. Jubileuszowy, 50. Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny odbył się w 2012 r. w Dublinie.

Episkopat Filipin zaprosił na Kongres Eucharystyczny w Cebu papieża Franciszka. Ojciec Święty odwiedził Filipiny – w dniach 15-19 stycznia ubiegłego roku przebywał w Manili, Tacloban i Palo. Jest trzecim Biskupem Rzymu, który odwiedził ten największy archipelag świata, złożony z 7107 wysp. Poprzednio byli tam bł. Paweł VI w 1970 r. i św. Jan Paweł II w 1981 i 1995 r.

Tagi:
media

Ks. Marek Gancarczyk nowym prezesem Opoki

2018-06-08 19:26

tk / Janów Podlaski (KAI)

Ks. Marek Gancarczyk, były redaktor naczelny "Gościa Niedzielnego", został prezesem zarządu Fundacji Opoka, która jest fundacją Konferencji Episkopatu Polski.

gosc.pl

Ks. Marek Gancarczyk przez blisko 15 lat pełnił funkcję redaktora naczelnego "Gościa Niedzielnego". Został zwolniony z tej funkcji przez metropolitę katowickiego w styczniu br.

Przed objęciem "Gościa Niedzielnego" ks. Gancarczyk przez siedem lat był szefem adresowanego do dzieci miesięcznika "Mały Gość Niedzielny". Wcześniej, jako wikariusz w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rybniku-Niedobczycach, ks. Gancarczyk redagował gazetkę parafialną "Serce". Pismo to znalazło się w pierwszej trójce ogólnopolskiego konkursu na najlepsza gazetkę parafialną współorganizowanego przez KAI.

Urodzony w 1966 r. nowy szef "Opoki" w 2008 roku otrzymał Nagrodę im. bp. Jana Chrapka "Ślad". Nagrodzono go "za niezwykłą energię i wytrwałość w prowadzeniu Tygodnika Katolickiego, który plasuje się w pierwszej trójce polskich tygodników opiniotwórczych".

Fundacja Opoka została powołana przez Konferencję Episkopatu Polski, a jej zadaniem jest służenie Kościołowi katolickiemu w Polsce w zakresie tworzenia systemu elektronicznej wymiany informacji oraz prowadzenie serwisu internetowego www.opoka.org.pl

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Franciszek w Genewie: zatracajmy siebie, naśladując Chrystusa

2018-06-21 12:36

tlum. st (KAI) / Genewa

Na konieczność odrzucenia światowości, nawrócenia, zatracania siebie i naśladowania Chrystusa wskazał Ojciec Święty podczas modlitwy ekumenicznej w Centrum Ekumenicznym Światowej Rady Kościołów. Było to pierwsze wystąpienie publiczne papieża podczas jego pielgrzymki do Genewy.

vaticannews.va

Oto słowa papieskiego przemówienia w tłumaczeniu na język polski:

Drodzy bracia i siostry,

Wysłuchaliśmy słów apostoła Pawła do Galatów, którzy doświadczali udręk i zmagań wewnętrznych. Były tam bowiem grupy, które toczyły ze sobą spory i oskarżały się nawzajem. Właśnie w tym kontekście Apostoł, aż dwa razy w kilku wersetach, zaprasza do „postępowania według Ducha” (Ga 5, 16.25).

Postępować. Człowiek jest istotą w drodze. Przez całe życie jest wezwany do wyruszania w drogę, nieustannie wychodząc z miejsca, w którym się znajduje: od chwili, kiedy wychodzi z łona matki i kiedy przechodzi z jednego okresu życia w drugi; od chwili opuszczenia domu swoich rodziców, aż po opuszczenie tej ziemskiej egzystencji. Droga jest metaforą, która odsłania sens ludzkiego życia – życia, które nie wystarcza samo sobie, ale zawsze poszukuje czegoś dalej. Serce zachęca nas, aby iść, aby osiągnąć cel.

Ale postępowanie to dyscyplina, trud, potrzebna jest codzienna cierpliwość i nieustanny trening. Trzeba rezygnować z wielu dróg, aby wybrać tę, która prowadzi do celu i ożywiać pamięć, aby jej nie stracić. Cel i pamięć. Postępowanie wymaga pokory, by powracać do własnych kroków, i troski o swoich towarzyszy podróży, bo tylko razem idzie się dobrze. Krótko mówiąc, postępowanie wymaga ciągłego nawracania się. Dlatego tak wielu z niego rezygnuje, woląc zacisze domowe, gdzie można wygodnie dbać o swoje sprawy, bez narażania się na ryzyka podróży. Ale w ten sposób chwytamy się kurczowo ulotnych zabezpieczeń, które nie dają tego pokoju i radości, do których dąży serce, a które można znaleźć tylko wówczas, gdy wychodzimy ze swoich ograniczeń.

Bóg wzywa nas do tego, od samego początku. Już od Abrahama zażądano, aby opuścił swoją ojczyznę, by wyruszył w drogę, biorąc ze sobą jedynie w ufność w Bogu (por. Rdz 12, 1). Podobnie Mojżesz, Piotr i Paweł oraz wszyscy przyjaciele Pana żyli w drodze. Ale przede wszystkim Jezus dał nam tego przykład. Dla nas wyszedł ze swego Boskiego stanu (por. Flp 2, 6-7) i zstąpił między nas, aby wędrować, On który jest Drogą (por. J 14, 6). On, Pan i Nauczyciel, stał się pielgrzymem i gościem pośród nas. Wróciwszy do Ojca, dał nam dar swego Ducha, abyśmy również mieli siłę, by iść w Jego kierunku, aby wypełniać to, o co prosi Paweł: postępować według Ducha.

Według Ducha: jeśli każdy człowiek jest istotą w drodze, a zamykając się w sobie, zaprzecza swemu powołaniu, to tym bardziej chrześcijanin. Ponieważ, jak podkreśla Paweł, życie chrześcijańskie niesie ze sobą alternatywę, której nie da się pogodzić: z jednej strony postępować według Ducha, podążając ścieżką zainaugurowaną przez chrzest; z drugiej strony „spełniać pożądania ciała” (Ga 15, 16). Co oznacza to wyrażenie? Oznacza próbę samorealizacji poprzez kroczenie drogą posiadania, logikę egoizmu, zgodnie z którą człowiek próbuje zapewnić sobie tu i teraz wszystko, co mu odpowiada. Nie pozwala ulegle prowadzić się Bogu, tam gdzie On wskazuje, ale idzie swoim kursem. Na własne oczy widzimy konsekwencje tej tragicznej drogi: człowiek żądny rzeczy, traci z pola widzenia towarzyszy podróży; wtedy na drogach świata panuje wielka obojętność. Kierując się swymi instynktami, człowiek staje się niewolnikiem niepohamowanego konsumpcjonizmu: wówczas zostaje uciszony głos Boga; wtedy inni, zwłaszcza jeśli nie mogą chodzić na własnych nogach, jak maleństwa i osoby starsze, stają się irytującymi odpadami; wówczas stworzenie nie ma już innego sensu, jak tylko zaspokajanie produkcji, zależnie od potrzeb.

Drodzy bracia i siostry, dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek te słowa Apostoła Pawła są dla nas wyzwaniem: postępować według Ducha, to odrzucać światowość. Jest to wybór logiki służby i postępowania w przebaczaniu. To zstąpienie w historię krokiem Boga: nie dudniącym krokiem wiarołomstwa, lecz tym, któremu rytm nadaje „jeden nakaz: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego” (w. 14). Droga Ducha jest bowiem naznaczona kamieniami milowymi, wymienianymi przez Pawła: „miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie” (w. 22).

Razem jesteśmy wezwani, aby tak postępować: droga wiedzie przez nieustanne nawrócenie, przez odnowę naszej mentalności, aby dostosowała się do stylu Ducha Świętego. Na przestrzeni dziejów często dochodziło do podziałów między chrześcijanami, ponieważ do korzeni, w życie wspólnot, przeniknęła mentalność światowa: najpierw pielęgnowano własne interesy, a następnie Jezusa Chrystusa. W takich sytuacjach nieprzyjaciel Boga i człowieka z łatwością nas rozdzielał, ponieważ kierunek, w którym podążaliśmy, był określony przez ciało, a nie przez Ducha. Nawet pewne usiłowania w dawnych czasach, aby położyć kres tym podziałom, zawiodły, ponieważ inspirowane były głównie logiką światową. Jednak ruch ekumeniczny, do którego tak wielki wkład wniosła Światowa Rada Kościołów, zrodził się dzięki łasce Ducha Świętego (por. SOBÓR POWSZECHNY WATKAŃSKI II, Unitatis redintegratio, 1). Ekumenizm wprawił nas w ruch zgodnie z wolą Jezusa i będzie mógł się rozwijać, jeśli podążając pod kierunkiem Ducha odrzuci wszelkie zamknięcia autoreferencyjne.

Ale – można by argumentować – postępowanie w ten sposób to praca ze stratą, ponieważ nie są właściwie chronione interesy własnych wspólnot, często ściśle powiązanych z przynależnością etniczną czy z ustalonymi orientacjami, czy są one bardziej „konserwatywne” czy też „postępowe”. Tak, trzeba postanowić być bardziej Jezusa niż Apollosa czy Kefasa (por. 1 Kor 1, 12), bardziej Chrystusa, niż „Żydem, lub Grekiem” (por. Ga 3,28), bardziej Pana, niż prawicy czy lewicy; wybrać w imię Ewangelii brata zamiast siebie oznacza często w oczach świata pracę ze stratą. Nie lękajmy się pracować ze stratą. Ekumenizm jest „wielkim przedsięwzięciem ze stratą”. Ale idzie o stratę ewangeliczną, zgodnie z linią wytyczoną przez Jezusa: „Kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa” (Łk 9,24). Ocalić to, co swoje, jest postępowaniem według ciała; zatracenie siebie naśladując Jezusa jest postępowaniem według Ducha. Tylko w ten sposób przynosi się owoc w winnicy Pańskiej. Jak naucza sam Jezus, nie ci, którzy sobie gromadzą przynoszą owoc w winnicy Pańskiej, lecz ci, którzy służąc, kierują się logiką Boga, który stale obdarza i daje siebie (por. Mt 21, 33-42). Jest to logika Paschy, jedyna, która przynosi owoc.

Patrząc na naszą wędrówkę, możemy dostrzec siebie w niektórych sytuacjach wspólnoty Galatów tamtej epoki: jakże trudno uśmierzyć niechęć i dbać o komunię, jakże ciężko wydostać się ze sporów i wzajemnego odrzucenia, umacnianych przez wieki! Jeszcze trudniejsze jest stawianie oporu podstępnej pokusie: być z innymi, podążać razem, ale z zamiarem zaspokojenia jakiegoś partykularnego interesu. Nie jest to logika Apostoła, lecz Judasza, który chodził z Jezusem, ale dla własnych korzyści. Odpowiedź na nasze chwiejne kroki jest zawsze taka sama: postępowanie według Ducha, oczyszczając serca ze zła, obierając ze świętym uporem drogę Ewangelii i odrzucając światowe skróty.

Po wielu latach zaangażowania ekumenicznego, w tę siedemdziesiątą rocznicę Rady, prosimy Ducha, aby ożywił nasz krok. Zbyt łatwo zatrzymuje się on przed utrzymującymi się rozbieżnościami; zbyt często zatrzymuje się na starcie, wyczerpany pesymizmem. Niech dystanse nie będą wymówką, już teraz można postępować według Ducha: modlić się, ewangelizować, wspólnie służyć, to jest możliwe od dnia dzisiejszego i jest miłe Bogu! Postępować razem, modlić się razem, pracować razem: to jest nasza główna droga dnia dzisiejszego.

Ta droga ma precyzyjny cel: jedność. Droga przeciwna, droga podziału prowadzi do wojen i zniszczenia. Wystarczy poczytać historię. Pan żąda od nas, abyśmy nieustannie obierali drogę komunii, która prowadzi do pokoju. Podział bowiem „otwarcie sprzeciwia się woli Chrystusa i jest zgorszeniem dla świata, a nadto przynosi szkodę najświętszej sprawie głoszenia Ewangelii wszelkiemu stworzeniu” (Unitatis redintegratio, 1). Pan prosi nas o jedność; świat rozszarpany przez nazbyt wiele podziałów, dotykających przede wszystkim najsłabszych, błaga o jedność.

Drodzy bracia i siostry, chciałem tu przyjechać jako pielgrzym w poszukiwaniu jedności i pokoju. Dziękuję Bogu, ponieważ znalazłem was tutaj, bracia i siostry już w drodze. Postępowanie razem dla nas chrześcijan nie jest strategią, by lepiej uwydatnić nasze znaczenie, ale aktem posłuszeństwa wobec Pana i miłości w odniesieniu do świata. Posłuszeństwa Bogu i miłości świata, prawdziwej miłości, która zbawia. Prośmy Ojca, abyśmy postępowali razem z większą energią na drogach Ducha. Niech Krzyż wyznacza kierunek wędrówki, bo tam, w Jezusie, są już obalone mury podziałów i pokonana jest wszelka wrogość (por. Ef 2,14): tam zrozumiemy, że mimo wszystkich naszych słabości, nic nas nigdy nie odłączy od Jego miłości (por. Rz 8, 35-39).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Młode małżeństwa Pod Czwórką

2018-06-21 19:54

Agata Iwanek

Agata Iwanek

Spotykają się tam w każdą trzecią środę miesiąca na Mszy Świętej o godz. 19.00, by potem adorować Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, a na koniec uczestniczyć w konferencji. Kontynuacją tych wydarzeń są tzw. grupki dzielenia (za każdym razem wybierane losowo), odbywające się w ustalonym przez małżeństwa terminie. Tam wspólnie mogą doświadczać Słowa Bożego. Ta nowo powstała grupa formuje się od października, a opiekuje się nią biskup Jacek Kiciński. Już po wakacjach „wspólnota z Katedralnej” wybierze swoją oficjalną nazwę i wznowi swoje spotkania.

Zapraszamy młode małżeństwa do dołączenia we wrześniu!

Zobacz zdjęcia: Nowa wspólnota na Katedralnej


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem